İmkanları olduğu halde bu imkanları tek seçeneğe düşürüp bütün araçları hayali dünyada olduğu gibi bir huninin içine sokup ondan sonra o huninin o küçük deliğinden geçiren zihniyete yazıklar olsun! “Bu rezilliğe nasıl göz yumuyorsunuz? Neden çözüm bulmuyorsunuz?” deseniz inanın karşınızda bir muhatap bulamazsınız. Sormaya kalksan alacağın cevap “Beni ilgilendirmez!” olacaktır.

KTÜ rektörü, Tıp Fakültesi dekanı, hastanenin başhekimi veya belediye yetkilileri bu rezaleti görmüyorlar mı? Hiç mi bir sabah bu yolu kullanmadılar? Bu sorunu çözmek için hiç mi bir girişim de bulunmadılar? 1350 araç kapasitelik bir otopark yapmakla övünenler buraya bu araçların nasıl gireceğini hiç mi hesap etmedi? Bu, bir üniversitenin yaptığı planlamaya yakışıyor mu?

Sabahları doktorlarınıza, hastalarınıza ve tüm çalışanlarınıza bu trafik rezaletini yaşatarak güne başlatmanız size ne kazandıracak? Hiç mi aklınıza Trafik şubeden sabahları yardım almak gelmedi? Hiç mi kocaman otoparkı yaparken ona giden yolu imkan olduğu halde genişletmek aklınıza gelmedi? Bu nasıl bir planlama ve uygulamadır? Bunu bir üniversite yaparsa diğerlerini düşünemiyorum. Yazık!

Daha da ilginci hangi akıl eski otoparka giden yolu kapattı? Bunun sorumlusu kim? “Bu yolu kapatıyorum!” diyerek yol kapatılır mı? “Sorun var!” diyeceğim, aklım beni zorluyor ve “Diğer şerit açık! Sorun olsa iniş de kapalı olur!” diyor. Bir de aklımla mücadele ediyorum.

Üniversiteler çözüm yeri olmasına rağmen nasıl çözümsüzlüğün merkezi haline geliyor? Bu nasıl bir planlama? Trafik akışını kendi haline bırakma, inanın anlamıyorum. Bu sorumsuzluğun sorumlusu her kimse ona birkaç tane çözüm önerim olacak. Haddim olmayarak demeyeceğim; çünkü “Ben yaptım, oldu!” zihniyeti insanları kör etti!

1- Mimarlık ve inşaat fakültesinden çözüm için bilgi alın.

2- Trafiğin akışı için Trafik Şubesinden yardım alın.

3- Yeni otoparka giden yolu acilen ne kadar genişletebiliyorsanız genişletin.

4- Eski otoparka giden yolu acilen açın ve aktif hale getirin.

5- Bu karmaşanın sorumlusu her kimse “Her işten anlarım!” egosunu bırakarak çözüm üretmek için bu konunun gerçek paydaşlarından hemen yardım almalı.

Bir yerin sorumluluğu alındığında ne kadar zor iş olduğunun farkındayım. Ancak bir yere talipseniz çözüm odaklı olacaksınız. Bunun için de “Her şeyi biliyorum!” egosunu terk edip iş ortaklığı yaparsanız hayatınızı kolaylaştırırsınız. Yoksa kendinizi haklı çıkarmak için “Kimseye bir şey beğendiremiyoruz!” sözüne mahkum olur ve haklılığını pekiştirmek için uğraşır durursunuz.

Hadi bir an önce şu trafik eziyetinden insanları kurtarın ve doktorların, çalışanların, hastaların hayatı biraz daha kolaylaşsın.

Yetmez; çocuklar, gençler, kadınlar, köyde yaşayanlar, şehirde yaşayanlar, şehirde anısı olan herkes bu fotoğrafa lütfen bir baksın!

Yetmez; evde sizinle yaşayan hayvanlarınız, köpeğiniz, kediniz, kuşunuz, tavuğunuz, kazınız, horozunuz lütfen bu fotoğrafa bir baksın!

Yetmez; aklını kiraya verenler veya verme çabası içinde olanlar vicdanlarıyla bir kerecik olsun baş başa kalarak bu fotoğrafa bir baksın!

Bu fotoğrafa baktığınızda bir şehrin kalbine keskin bir hançerin nasıl sessizce ve ansızın saplandığını göreceksiniz! Tarihi bir şehrin silüetinin anılardan nasıl silinmek istendiğine şahit olacaksınız!

Tarihsel değeri olan bir tablonun “Ben de ressamım!” diyen ve ressamlığın r’sinden anlamayan birinin elindeki fırçayla nasıl mahvedildiğini göreceksiniz!

Şimdi size soruyorum; evet, evet size soruyorum! İmkan olsa da bu fotoğrafı değil de buna benzer bir fotoğrafı bu görüntüye sebeb olan karar vericilere, görevlilere, mühendislere sorumlulukları olmadığı bir ortamda “Şehrin içine böyle bir yol yapılır mı? diye sorsanız size verecekleri cevap ne olur biliyor musunuz?

Onların yerine ben cevap vereyim! “Mümkün değil!” olacaktır. “Bu şehir planlamasına uygun olmaz ve görüntü kirliliğine sebeb olur!” diye iki temel kuralı size anlatırlar.

Yine imkan olsa da bir soru daha sorsak! “Bu çirkin görüntünün olmaması için ne yapılması gerekir?” Diyecekleri cevap “Bu yol buradan yapılmamalıdır!” olacaktır.

Hadi şeytanın avukatlığını yapalım ve bir soru daha soralım. “Hayır, bu yol buradan olacak!” konusunda ısrarcı olalım. Görüntü kirliliği olmaması için nasıl yapılmalı? Verecekleri cevap “Yenicuma mevkiinden tünele giriş yapılmalı ki bu görüntü kirliliği ortadan kalksın!”

Şimdi lütfen bir iç çekin ve bir daha çekin! Terbiyenizi koruyabildiğiniz kadar koruyun ve sinirlenmeden bu ucube yolu yapanlara ve karar vericilere şunu sesli bir şekilde sorun.

“Be kardeşim bu yolun görüntü kirliliği olmadan ve şehrin silüetini bozmadan yapılabilirliği vardı da bu şehre bu kötülüğü ve ihaneti yapmanın alemi neydi?

Sizin amacınız bu şehrin tarihi dokusunu yok etmek mi?

Sizin amacınız şehirde yaşayanların anılarını silmek mi?

Nedir kardeşim sizin amacınız, nedir?

Ancak siz haklısınız! Biz bu şehirde yaşamayı hak etmiyoruz! Eğer hak etmiş olsaydık siz şehrin tarihini ve bizim anılarımızı yok ederken karşı çıkardık.

Yıkın bu şehri! Yıkın anılarımızı! Çalın çocukluğumuzu! Biz bu şehri hak etmiyoruz!

Bir düşünün! Roma ve Bizans dönemlerini yaşayan, Fatih Sultan Mehmet’in fethettiği, Yavuz Sultan Selim’in valilik yaptığı, Kanuni Sultan Süleyman’ın doğduğu, bizi esaretten kurtaran Cumhuriyetimizin kurucusu Mustafa Kemal Atatürk’ün üç kez ziyaret ettiği bir şehirde yaşıyoruz. Ancak nasıl bir ihanet içinde olmuşsak şehir onlarla yaşamıyor!

Ben Trabzon’a baktığımda utanmayayım da kim utansın? Hadi söyleyin, kim utansın? Bu duruma nasıl geldik, aklım bir türlü almıyor! Bu şehri mahvetmek ve tarihi gerçeklerini silmek için nasıl canla başla çalışmışız, anlamış değilim! Allah aşkına anlayan biri varsa bana da anlatsın! Bir topluluğun bir şehre bu kadar vicdansız ve kötü davranacağı hiç aklıma gelmezdi.

Yetkililerden bu şehri kurtaramadık. Bu şehre en büyük zararın şehri korumakla görevli olan yetkililer tarafından yapıldığını görmek ve yaşamak sağlıklı bir beyin taşıyan her insan için acı verici, ürpertici ve de kahredici!

İnanın aklıma getirmemek ve bu manzarayı görmemek için çaba sarfederek şehre yaptığımız ihaneti görmezlikten gelme ihanetini vicdanıma bir türlü anlatamıyor ve başbaşa kaldığımda vicdanım boş bir çuval gibi beni sağdan sola, soldan sağa şehrin surlarına, Hadrian Limanının dalga kıranına, Antik Limanın uzantısına, opera binasının o muhteşem kapısına vurup duruyor.

Beni bu kadar rahatsız eden vicdanım, şehri korumakla yükümlü olan insanlar da yok mu? Şehrimizin üniversitelerinde bu yok oluşu gören ve tarihi bilen öğretim görevlileri de yok mu? Tarih yok olurken buna dur diyecek, adaleti sağlayacaklar da yok mu? Her şeyden vazgeçtim; bu tarihin yok oluşunu durduracak bir kanun veya kanun adamı yok mu?

Biz, şehir olarak ne yaptık bize sunulan bu turizm mucizesi karşısında? Ne yaptık biliyor musunuz? Deve kuşu taklidi yaptık! Trabzon’u kurtaracak, ekonomisini düzeltecek, antik şehir kodlarımızı kanıtlayacak, dünyanın her tarafından turist akacak mucizeyi başta yöneticiler, sonra buna kayıtsız kalan bizler, yani halk olarak yok ettik!

“Kadınlar pazarını dönüştürüyoruz!” diye yola çıkanlar, eski binaların yıkılmasının ardından ortaya çıkan neredeyse bin yıllık limanın tarihi surlarını görmezlikten gelerek şehir için hazine değeri taşıyan bu yapıya inat üstüne hiçbir değer taşımayan ve aynı şekilde Trabzon’un her tarafına yapılabilecek bir binayı, çirkinlik abidesini hazinenin üstünü kapatır gibi oraya koyduk. Yazık, yazık, yazık!

Hangi birini sayayım? Ben tarihçi değilim; ama şuna inanıyorum! Bu yok oluşu seyreden tarihçilerle konuşsam herhalde oturup ağlarız. Gözümüzün önünde eski balık pazarının orada akıllı kavşağı yaparken bir istiridye içinde nadide rastlanan bir inci misali ortaya çıkan Roma köprüsünü alelacele iki üç günde menfez diye kapatıp bulunmaması için üstüne asfalt dökmeyi hizmet sayanlara da yazıklar olsun!

Bu şehri yönetenler şunu iyi bilsinler ki bu şehrin geleceği sanayide ve beton yığınlarında değil! Bu şehrin geleceği tarihte, kültürde, sanatta, turizmde ve sporda olacaktır. Bunun dışındaki arayışlar şehrin geleceği için değil, şahısların geleceği için olacaktır.

Not: Hadrian Limanı alanında çıkan Antik malzemelerin nasıl fütursuzca dolgu alanlarına atıldığını, orada akıl almaz değerlerin nasıl yok edildiğini ve çalışmalarda bulunan menfez geçitlerinin nasıl alelacele kapatıldığını orada yaşayanlardan öğrenmeniz beş dakikanızı almaz!