Geçen hafta Türkiye’nin gündemine oturan okulda harem selamlık oturma düzeni haberini Cumuhuriyet ortaya çıkarmıştı. Bursa Osmangazi Mithatpaşa Ortaokulu Müdürü Haydar Akın, okuldaki kız öğrencilerle erkek öğrencilerin ayrı sıralara oturtulması için öğretmenlere yazı göndererek baskı kurmuştu.

Konuyla ilgili Eğitim-İş Bursa Şube Başkanı Yeliz Toy, “Bu gerici müdürün derhal görevden alınmasını istiyoruz. Böyle bir anlayış okul yöneticisi olamaz” diyerek tepki göstermiş, haber uzun süre sosyal medyanın da gündemine oturmuştu. 

Okulda harem selamlık skandalda ikinci perde: ‘Haremlik-Selamlık müdür’ göreve iade edildi

Akın’ın görevden alınmasının ardından bir skandal haberi de İzmir’den gelmişti. İzmir’in Kemalpaşa ilçesinde bir imam-hatip lisesinde “kız ve erkek öğrencilerin ayrı sınıflarda eğitim görmesi” yönünde öğretmenlere talimat verdiği ileri sürülmüştü.

Bir AKP Klasiği; SADECE 5 GÜN SÜRDÜ 

Bursa İl Milli Eğitim Müdürlüğü yetkililerinin aktardığına Akın görevine geri döndü. Yetkililer, “Devlet Memurları Kanunu’nun 144. Maddesi gereğince görevine iade edilmiş olup soruşturması devam etmektedir” açıklamasını yaptı.

Cumhuriyet’in 22 Mart’ta gündeme getirdiği haberin ardından, Akın  23 Mart’ta görevinden uzaklaştırılmıştı. Böylece Akın görevinden 5 gün uzak kalmış oldu. 

“BU KARAR, OKULLARI MEDRESEYE DÖNÜŞTÜRME TALİMATI”

Eğitim-İş Bursa Şube Başkanı Yeliz Toy, müdürün göreve iade edilmesine sert tepki gösterdi.

Çocukların ortaçağcı anlayışa teslim edildiğinin altını çizen Toy, şöyle konuştu:

“Ortada karma eğitimi kaldırmaya yönelik resmi yazı düzeyinde bir kanıt varken, henüz soruşturmanın tamamlanmasını bile beklemeden Haydar Akın’ı müdürlük görevine iade eden MEB, bu kararıyla yandaş sendika Eğitim Bir-Sen tarafından sahte mülakatlarla yönetici koltuğuna oturulan tüm yandaş yöneticilere, okulları medreseye dönüştürmeleri yönünde talimatı vermiştir. On binlerce okulumuz, milyonlarca çocuğumuz için ortaçağ düzenine geçişin talimatı verilmiştir. Bu kafa Taliban kafasıdır. Milli Eğitim Bakanı koltuğunu korumak için tarikatların günlerdir süren baskısına boyun eğmiş, çocuklarımızı ortaçağcı anlayışa teslim etmiştir.”

EĞİTİM-SEN TRABZON ŞUBESİ’NDEN ÇOK SERT AÇIKLAMA

Eğitim-Sen Trabzon Şubesi, ‘Haremlik-Selamlık Müdür’ Haydar Akın’ın 5 gün sonra göreve iade edilmesine çok sert tepki gösterdi.Şube Başkanı Engin Nur imzası ile Basın ve Kamuoyuna yazılı bir açıklamada bulunan Eğitim-Sen Trabzon Şubesi; “Haydar Akın’a ve Destekçilerine Sesleniyoruz! Bu Şekilde Eğitim Vermek Hakkınız da, Haddiniz de Değildir!” denildi.

Eğitim-Sen Trabzon Şubesi’nin yazılı basın açıklaması:

“Bursa, Osmangazi Mithatpaşa Ortaokulu Müdürü Haydar Akın, okulda kız ve erkek öğrencilerin ayrı sıralarda oturtulması için öğretmenlere yazı göndermesinin ardından açığa alınmıştı. Ancak, siyasi iktidara yakınlıklarıyla bilinen Eğitim Bir Sen ve Türk Eğitim Sen Bursa şubeleri ile çeşitli cemaatlerin Haydar Akın’a destek açıklamaları yapmalarının ardından Haydar Akın görevine iade edildi.

Yaşanan bu durum sadece bir okul müdürünün değil, eğitim sisteminin bir bütün olarak tarikatların, cemaatlerin ve bunlara destek veren “eğitim” sendikalarının nasıl kontrolüne geçtiğini gözler önüne sermiştir. Öyle ki, hukuka uygun hareket etmek zorunda olan bir okul yöneticisi olan Haydar Akın’ın aleni biçimde hukuka, çocuk haklarına, anayasanın en temel hükümlerine, laik ve bilimsel eğitime meydan okuması göz göre göre ödüllendirilmiştir.

Hâlbuki ortada ağır bir suç bulunmaktadır. Ancak, her zulmün, her eşitsizliğin ve her haksızlığın karşısında dini kendisine kalkan etmeyi alışkanlık edinenler, bırakalım suçlarıyla yüzleşmeyi, her defasında daha cüretkâr eylem ve uygulamalara imza atmaktadır.

Bunun adı açık ve nettir! Türkiye’de Haydar Akın ve onun gibi cüretkâr yöneticiler, cemaat ve tarikatlar ile onlara destek veren tüm örgütler, laik ve bilimsel eğitimi un ufak etmeye çalışmakta, dolayısıyla da açıkça anayasal suç işlemektedir.

Eğitim Sen olarak, devletin tüm imkânlarını ellerinde tutan ve güçlünün yasasını hukuk sanan herkese bir gerçeği hatırlatmak istiyoruz! Hepinizi tek tek, isim sisim, örgütsel hafızamıza kazıyor, er ya da geç hukuk önünde hesap vereceğiniz günleri getireceğimizi bilmenizi istiyoruz!

Unutmayın ki, çocuklarımızı iğrenç fantezilerinizin nesnesi yapmanızı ve her çocuğun haklarıyla var olduğu gerçeğini yok saymanızı engellemek için tüm örgütlü gücümüzü seferber etmekten vazgeçmeyeceğiz!

Haydar Akın ve onun gibilere karşı Türkiye’nin dört yanında okul okul, sınıf sınıf tüm eğitim sistemini mercek altında tutmaktaki kararlığımızı ve çocuklarımızı karanlığınıza teslim etmemekteki irademizi göreceksiniz!

Bu ülkede yaşayan herkesin eşit değerde olduğu hakikatini sizlere öğreteceğiz!”

Eğitim-İş Sendikası Trabzon Şube Başkanı Tamer Özlü ismi ile yazılı olarak yapılan açıklamada;

“Eğitim alanında yıllardır yaşanan ve COVID-19 salgını birlikte daha da ağırlaşan sorunların damga vurduğu 2021-2022 Eğitim ve Öğretim Döneminin ilk yarıyılı sona ermiştir.
6 Eylül 2021’de yüz yüze ve tam zamanlı olarak başlatılan 2021-2022 eğitim öğretim yılı eğitimi geleceğe taşımak bir yana dursun, yıllarca geriye götüren uygulamalara sahne olmuştur.
Pandemiye ilişkin neredeyse hiçbir tedbir almadan yüz yüze eğitime geçen MEB, okullarımızı virüsün kuluçka alanı haline getirmiştir.
Okulları “Maske-mesafe-hijyen” tabelalarıyla donatıp, okullarda maske dağıtmaktan, mesafeleri kalabalığa engel olacak şekilde ayarlamaktan, hijyen malzemeleri temin etmekten aciz bir yönetim, eksiklikleri yine okul yöneticilerinin, öğretmenlerin ve velilerin sırtına yüklemiştir. Sınıflar seyreltilmemiş, derslik başına düşen öğrenci sayısı pandemiye uygun hale getirilmemiştir. Bilim Kurulu’nun tavsiyeleri dersliklerde 4 metrekareye 1 öğrenci düşmesi gerektiği yönündeyken, birçok okulda sınıf mevcutları 40-50 öğrenciye çıkmıştır.
Yine virüsün bulaş riskini azaltmak için derslerin ülke genelinde 30 dakikaya düşürülmesi gerekmekteyken 40 dakikalık ders süresinde ısrar edilmiş, okul öncesi için 50 dakika düzenlemesi devam etmiştir.
Pandemiden önce açıkladığı raporlarla öğretmen açığı bulunduğunu itiraf eden MEB, bu koşullara rağmen yeterli öğretmen ataması yapmamıştır. 2020-2021 eğitim öğretim yılı sonunda 38.000 öğretmenimiz emekli olmuştur. Milli Eğitim Bakanlığı önce 20 bin ardından 15 bin ek atamayla emekli öğretmenlerimizin yerini bile dolduramamıştır. Geçtiğimiz yıl 87.000 ücretli öğretmenimiz görev yapmıştır. Bunun en az 80 bini açık kadrodur. En az 140 bin atama yapması gereken Milli Eğitim Bakanlığı ataması gereken 140 bin öğretmenin yerine ücretli öğretmen çalıştırmaktadır. Bu durum hükümetin işletmeci zihniyetinin yansımasıdır.
Siyasi iktidar aynı zihniyetle yardımcı personel, hizmetli ve memur ataması yapmayıp okullarımızı bu alanlarda hizmetlerden eksik bırakmıştır. Taşeron işçilerle, İŞKUR üzerinden sağlanan geçici çalışanlarla bu hizmetler sağlanamamaktadır. İŞKUR’un gerekli personeli geç sağlanması nedeniyle okullar hijyen koşulları sağlanmadan açılmıştır. AKP iktidarı kendi rant alanları için bütçe ve ödenekleri fazlasıyla harcarken yine düşük ücret vererek eğitim öğretim faaliyetlerini “karşılamış” gibi yapmıştır.
Ders dağılımları, kitaplar ve ders içeriklerindeki tutarsızlıklar bu dönem de devam etmiştir. İçerisinde eğitimcilerin bulunduğu bir komisyonla bu sorunlar derhal giderilmelidir.
Geride bıraktığımız eğitim döneminde yaşananlara sadece ana başlıklar üzerinden baktığımızda karşımıza çıkan tablo şudur:

 
MEB`İN BÜTÇESİ PARALEL EVRENDEKİ TÜRKİYE İÇİN BELİRLENMİŞTİR

Milli Eğitim Bakanlığı bütçesi, salgın koşullarına rağmen 2022 yılı için 189 milyar 10 milyon TL olarak belirlenmiştir.
Bu yetersiz bütçe:
-Yeni dersliklerin inşası için
-Gereken öğretmen atamaları için
-Taşımalı eğitim utancını bitirmek için
-Okulları pandemiye uygun hale getirmek için
-Köy okullarını aktif hale getirmek için
-İhtiyaç sahibi çocuklara tablet/bilgisayar ve internet temin etmek için hazırlanmamıştır.
Bu bütçe, “itibardan tasarruf olmaz” diyenlerin, tasarrufu eğitimden yapmaya kararlı olduklarını göstermektedir. Bu bütçe her bir öğrencinin bilimsel, laik, sağlıklı, adil ve kamusal eğitim aldığı, eğitim emekçilerinin mesleki ve maddi anlamda mağdur edilmediği bir düzen ihtiyacının yanından bile geçmemektedir.  Merkez bütçeden aslan payı sayılabilecek bir oranı Diyanet için öngören hükümet, eğitimli gençlere değil, şükreden ve itiraz etmeyen bir topluma ihtiyaç duyduğunu bu bütçeyle bir kez daha göstermiştir. Başöğretmen Mustafa Kemal Atatürk, “Eğitimde feda edilecek tek bir fert yoktur” derken, bu bütçeyle çocuklarımızın ve dolayısıyla ülkemizin geleceğinin feda edildiği açıktır.

EĞİTİMİ DİNSELLEŞTİRME FAALİYETLERİ DEVAM ETMİŞTİR

Eğitimi dinselleştirme faaliyetlerini afet/salgın demeden sürdüren, bunun için her krizi fırsata çeviren AKP ve Milli Eğitim Bakanlığı, tarikat ve cemaatleri milli eğitim sistemimize dahil etmeye devam etmiştir. ENSAR, TÜGVA ve İlim Yayma Vakfı gibi vakıflarla yakın ilişki içinde olduğu bilinen Din Öğretimi Genel Müdürü Nazif Yılmaz’ın Milli Eğitim Bakan Yardımcısı yapılması, Milli Eğitim politikalarının cemaat ve tarikatlara teslim edildiğinin göstergesi olmuştur.
AKP’nin, eğitim politikalarının oluşturulması ve uygulanması sürecinde önemli görevler verdiği tarikat ve cemaatlerin eğitim sistemine ve ülkeye ne kadar zarar verdiği ise ortadadır. Bu kurumlar, açıkça çocuklarımızın ve ailelerinin dini yönden istismar edilmesine, Cumhuriyet değerlerine aykırı nesiller yetiştirilmesine aracılık etmektedirler. 20 yıldır ülkeyi yöneten AKP, yeterli sayıda devlet yurdu açmayıp, bir yandan da tarikatlara dernek adı altında yurt açma kolaylığı tanıdığı için çaresiz kalan öğrenciler buralara mecbur bırakılmaktadır. İktidar eliyle eğitimi kendilerine arka bahçe yapan tarikat ve cemaatlerin, gençlerimizin yaşam sevincini nasıl tükettiği ise acı bir olayla daha somutlaşmıştır.
Elazığ Fırat Üniversitesi Tıp Fakültesi öğrencisi Enes Kara’nın, ailesinin baskısıyla kalmaya mecbur bırakıldığı cemaat yurdunda yaşadığı baskılardan ve gelecek kaygısından intihar etmesi, bu yapıların gençlerimizin yaşamları, ülkemizin geleceği için ne kadar büyük bir tehdit olduğunu ortaya koymuştur.
Öte yandan Din Öğretimi Genel Müdürlüğü’nün, il ve ilçe milli eğitim müdürlüklerine gönderdiği talimat ile öğrencilerin dini içerikli dersleri seçmeleri konusunda okul müdürlerini yönlendirdiği ortaya çıkmıştır. Müzik, sanat, bilim, yabancı dil, spor gibi bir çok dalda tercih yapma hakkı olan öğrenciler “öğretmen yok” gibi gerekçelerle din eğitimine yönlendirilmekte, din derslerini seçen öğrenciler arasında ödüllü bilgi yarışmaları düzenlenmektedir.
Seçmeli dersleri belirleme süreci, velinin bilgisi dahilinde, öğrenci tarafından yapılır. Buradaki asıl amaç, öğrencinin kendini keşfetmesi, kendi ilgili olduğu alanda donanımlı hale gelmesidir. Ülkenin geleceğini direkt olarak ilgilendiren bu konu, iki tane partizan müdürün koltuğunu sağlamlaştırmak için yapacağı hamlelere kurban edilemez.
Cumhurbaşkanı’nın talimatıyla alelacele hazırlanan Öğretmen Meslek Kanunu’nda öğretmen mülakatlarını MEB’in yapacağı ibaresinin çıkarılması da, eğitimde gericileşmenin sadece müfredat ve protokollerle sınırlı kalmayacağını, dernek maskesi takmış tarikatların artık mülakatlara da tesir edebileceğini gösterdi.

ÖĞRENCİLER EĞİTİMDEN KOPARTILDI

Türkiye İstatistik Kurumu (TÜİK) ülkede lise çağındaki gençlerin yüzde 50’ye yakınının eğitimde yer almadığını açıklamıştır. 15-19 yaş grubundaki 6 milyon gencin, 1 milyon 249 bini ne eğitimde ne istihdamda yer almaktadır.
2012 yılında getirilen 4+4+4 sisteminin ardından açık lisede okuyan öğrenci sayısı 940 binden 1 milyon 389 bin’e yükselmişti. Aynı dönemde lise öğrenci sayısındaki artış oranı yüzde 15,8 olurken açık öğretim lisesinde okuyanların artış oranı yüzde 32,4 olarak gerçekleşmişti. Bugün ise açık öğretim lisesinde 1 milyon 452 bin 331 öğrenci bulunmaktadır. Açıköğretim ortaokulunda kayıtlı 128 bin 433 öğrenci sayısını da dikkate aldığımızda, toplam 1 milyon 580 bin 764 öğrenci örgün eğitimden kopmuştur. Bu durum, eğitime erişimdeki ciddi problemleri göz önüne sermektedir.

MEB ELİYLE YASAL ÇOCUK İŞÇİLİK

Milli Eğitim Bakanlığına (MEB) bağlı Mesleki ve Teknik Eğitim Genel Müdürlüğünün ilgili kurumlara gönderdiği karara göre, 2021-2022 döneminden itibaren ülke genelinde çok sayıda mesleki ve teknik Anadolu lisesi (MTAL) bünyesinde mesleki eğitim merkezi (MESEM) açılacak.  
Bu kararın ardından; İlçe Milli Eğitim Müdürlükleri tarafından acele ve günlü olarak, Meslek Liselerine gönderilen yazı ile MESEM’lere öğrenci kaydı yapılması, okulların bulunduğu ilçe ve semtlerde öğretmenlerin, koordinatörlük görevlerini bırakarak esnafları gezmeleri ve bilgi toplamaları istenmiştir. Okul Müdürleri bunu kendilerine kutsal görev kabul ederek, örgün eğitimdeki tüm sınıflara MESEM’i cazip gösteren konuşmalarla, veliler okullara davet edilmişlerdir.
MESEM programı her ne kadar, devamsızlıktan başarısız sayılanlar, sınıf geçemeyerek öğrenim hakkını tamamlayanlar için gibi gözükse de, mevcut durumda, örgün eğitimdeki tüm öğrencilere seçenek olarak gösterilmiştir.
Meslek Lisesi öğrenci ve veli profiline baktığımızda, “Meslek Lisesi Diploması” yanında, asgari ücretin üçte biri oranında ücret alacağının söylenmesinin cazip gelmemesi düşünülemez. Bu durumda Mesleki Teknik Anadolu Liseleri’nin (MTAL) Mesleki Eğitim Merkezleri’ne dönüşmesi kaçınılmaz olacaktır.
Ayrıca MESEM’in yaygınlaştırma tanıtımında; “Erken yaşta sigortanız yapılıyor”, “Fabrikaya okul kuruyoruz”, “Genç işsizliği önlüyoruz” gibi popülist yaklaşımlar gerçeği yansıtmamaktadır. Gerçek; devlet eliyle çocuk işçiliğinin yasal hale getirilmesi, çocukların ellerinden geleceklerinin, hayallerinin alınarak köle toplum inşa etme düşüncesidir. 15 yaşındaki öğrenci, patronun insafına terk edilmiş olacaktır. Eğitimde asıl amaç “çocuğun üstün yararı” olması gerekirken, sosyolojik, psikolojik, sistematik hiç bir alt yapısı bulunmayan bir yapbozun içine bugün ve gelecekteki meslek lisesi örgün öğrencileri atılmak istenmektedir.

MESEM’lerin yaygınlaşması ile
– Örgün eğitim dışına itilmiş, yarınlarına yabancılaşmış, eğitimsiz, haklarını bilmeyen, kültürel açıdan eksik, kendine dayatılan hayatı kabullenen genç kitle oluşacağı,
– Yoksul öğrenciler açısından zorunlu eğitimin 8 yıla ineceği,
– Türkiye’de “çırak” adı altında milyonlarca çocuğun ciddi bir emek sömürüsüne maruz kalacağı,
– 18 yaş altı çocukların çalıştırılmasının yasal hale geleceği,
– Çocuklara 9-10-11. sınıfta asgari ücretin 1/3 ü, 12. Sınıfta ise 1/2’si oranında ödenecek ücretlerin devlet bütçesinden karşılanacak olması da çocuk işçiliği patronlar açısından da cazip hale getirmekte ve böylece bir çocuk işçisi ordusu oluşturulmaktadır.

EĞİTİMDE NİTELİK SORUNU BÜYÜYOR

MEB’in kendi eliyle okulları Nitelikli ve Niteliksiz olarak ayırması bir yana, eğitim bir bütün halinde niteliksizliğe mahkum ediliyor. Eğitimin niteliğinin artması, öğretmen yetiştirme politikasından eğitime ayrılan bütçeye kadar bütüncül ve birbirini besleyen zincirleme bir strateji geliştirmeye bağlıdır.  Buradaki en önemli ölçütlerden biri öğretmen ve öğrenci arasındaki etkileşimin artmasıdır: Derslik başına düşen öğrenci mevcutlarının azalması yeni okulların açılması, derslik sayılarının artması, ataması yapılmamış öğretmenlerin de göreve başlaması gerekmektedir.
Eğitimin niteliği, haftalık ders saatlerindeki sanat ve beden eğitimi derslerinin de artırılmasıyla desteklenebilir. Ortaokullarda haftada görsel sanatlar ve müzik için birer, beden eğitimi için de iki ders saati olması beden ve ruhen sağlıklı nesiller yetiştirmek için uygun değildir. Ayrıca ilkokullara görsel sanatlar, müzik ve beden eğitimi öğretmeleri için kadro tanımlamak ve branş öğretmenlerinin ataması yapılması gerekmektedir.
Bu ve benzeri tedbirlerle eğitimin gerçek amacı olan “çocuğun potansiyelini ortaya çıkarma” hedefine ulaşılabilir, bedenen ve ruhen kendini gerçekleştirebilecek nesillerin yetişmesine katkı sağlanabilir.
Eğitimin niteliğinin geliştirilmesi ders saatlerinin ve ödevlerin artırılması, sınavların zorlaştırılması ile değil çocuğun mutluluğu, okul sevgisi ve yeteneklerini özgürce geliştirebileceği alanlara kavuşmasıyla mümkündür. Ancak siyasal iktidarın eğitime bakış açısındaki temel amaç nitelikli eğitim değil kendisine seçmen devşirmektir.

OKUL GİRİŞ-ÇIKIŞ SAATLERİ

Yaz saati-Kış saati uygulamaları nedeniyle gündemdeki yerini koruyan okul giriş-çıkış saatleri sorunu giderek büyümekte ve bir güvenlik zafiyeti oluşturmaktadır. Siyasal iktidarın saat ayarı uygulamasındaki akıl almaz tutumu başka yapısal çarpıklıklarla da beslenmektedir.
Giriş-çıkış saatleriyle ilgili yapısal sorunun başında “ikili eğitim” gelmektedir. Ancak MEB ikili eğitimi sonlandırmak için de hiçbir adım atmamaktadır. Öte yandan 2012 yılında 4+4+4 değişikliğiyle birlikte örneğin ortaokulların günlük ders saatleri 6’dan 7’ye, ikili eğitim yapan bir okulda da günlük ders saati 14’e çıkartılmıştır. Buradaki asıl amaç seçmeli dersler adı altında belli bir inancın kodlanmasını sağlayan derslerin dayatılmasıdır. Bu dayatma ikili eğitim yapan bir okulda gün ağarmadan derslerin başlamasına ve gece karanlığında da derslerin son bulmasına neden olmaktadır.  

EĞİTİMDE ÖZELLEŞTİRME DEVAM EDİYOR

AKP iktidarı döneminde, eğitimde piyasa merkezli işletmeci anlayışı yerleştirilmeye çalışılmış, özel okullara yönelik doğrudan teşvik uygulamalarında ciddi adımlar atılarak kamusal eğitim alanı daraltılmıştır. Kamusal kaynaklar, eğitimin ticarileştirilmesi için özel sermayeye aktarılırken kamusal eğitimin niteliği düşürülmüştür.
MEB verilerine göre, 2020-2021 eğitim öğretim yılı itibarıyla Türkiye’de 53 bin 620 resmi, 13 bin 501 özel okul bulunmaktadır. 2003’te özel okulların resmi okullara oranı yüzde 2 iken, bugün bu oran yüzde 19’a yükselmiştir. Rakamlar AKP’nin eğitimi kamusal bir hizmet olmaktan çıkarma amacını ortaya koymaktadır.
Eğitimdeki özelleştirme bir taraftan eşitsizlikleri artırırken bir taraftan da eğitimdeki niteliği düşüren bir etki yaratıyor. Özel okulların oranı yüzde 19 iken, özel okullarda okuyan öğrencilerin oranı %8’dir. Bu da okul ve öğretmen başına düşen öğrenci sayısında inanılmaz derecede bir eşitsizliği resmetmektedir. Yani okulların yüzde 81’inde öğrencilerin yüzde 92’si okumaktayken, geri kalanında yüzde 8’i okumaktadır.
Özel okullarda eğitim gören öğrencilerin yararlandığı imkânlar çok daha fazlayken, bu okullarda gözlerden uzakta bir başka sömürü de yaşanmaktadır. Hem aileler parasız olması gereken anayasal bir haktan yararlanmak için ücret ödemek zorunda bırakılmakta hem de eğitim emekçileri ciddi bir sömürüye maruz bırakılmaktadır. Özel okullarda çalışan öğretmenlerin hiçbir kadro güvencesi bulunmazken çok düşük ücretlere çalıştırıldıkları gerçeği de önümüzde durmaktadır.

EĞİTİM ÇALIŞANLARI GELECEKTEN ÜMİTSİZ

Öğretmenler bu eğitim döneminde de kadrolu, ücretli, sözleşmeli diye kademelendirilerek sömürülürken seçim öncesi AKP’nin defalarca vadettiği 3600 ek gösterge rafa kalkmıştır. Öğretmen alımlarında KPSS’de dereceye girmek dahi artık bir kriter olmaktan çıkmış ve mülakat denilen bu garabet sistem temel belirleyici unsur haline gelmiştir.
Siyasi iktidar tarafından eğitimin paydaşlarına danışılmadan, öğretmenlerin haklarını ve taleplerini dikkate almadan Öğretmenlik Meslek Kanunu taslağı hazırlanmış ve apar topar Meclis’e sunulmuştur. Bu kanun taslağı öğretmenin koşullarını ve öğretmenliğin niteliğini artırmaktan uzak olmakla beraber, milli eğitimimiz açısından yeni sıkıntılara da yol açma potansiyeline sahiptir.
Çünkü kanun teklifi:
– Okuldaki çalışma barışını bozacak, öğretmenleri kendi arasında performans adı altında ayrıştıracak, öğretmenler odasını bölecek niteliktedir.
– Öğretmeni, veli ve öğrenci gözünde ayrıştıracaktır. Öğretmene dair haksızca iyi öğretmen-kötü öğretmen ayrımı oluşacak, bu ayrım okulun öğrencisinden velisine kadar tüm öznelerini bölecektir.
Öte yandan sendikamızın her yıl 24 Kasım Öğretmenler Günü öncesinde yaptığı araştırma, bu yıl her zamankinden daha acı sonuçlar vermiştir. Araştırmamıza göre;
-Katılımcıların yüzde 23,34’ü eşinin çalış(a)madığını belirtmiştir. Yani neredeyse evli her 4 emekçiden birinin eşi işsizdir ve evin başlıca gelir kaynağı enflasyonla biçilen tek maaştır.
-Katılımcıların yüzde 57,8’i ailenin gıda ihtiyaçlarını karşılamada zorluk yaşadığını, yüzde 48,3’ü maaşlarının yetersizliğinden dolayı ek hesap kullandıklarını, yüzde 77,7’si ailenin sağlık harcamalarını karşılamakta zorluk çektiklerini, yüzde 90’ı kullandıkları kredi kartının borçlarını ödemede zorlandıklarını, yüzde 65’i geçinmekte zorlandıklarını ailelerinden veya yakınlarından borç aldıklarını beyan etmişlerdir.
-Katılımcıların yüzde 61,1’i ekonomik zorluklardan dolayı mesleki motivasyonlarının düştüğünü, yüzde 84,3’ü ek iş aradığı belirtmiştir. Öğretmenin işi dışında ek iş aramak istemesi oldukça manidardır.
Ekonomik olarak zor durumda olan eğitim çalışanlarının öncelik olarak ekonomiyi temel sorun olarak görmelerinin nedeni yukarıdaki görüşlerinden belli olmaktadır. Katılımcıların yüzde 64,2’si düşük maaşları nedeniyle toplumdaki saygınlıklarının yıprandığını aktarmıştır.
“Öğrencilerimden ve meslektaşlarımdan uzak kalmak mesleki motivasyonumu her zaman düşürüyor” diyenlerin oranı yüzde 70,6’dır. Katılımcıların yüzde 77,6’sı pandemi sürecinde teknolojik ihtiyaçlarının MEB tarafından karşılanmadığını kaydetmiştir.

ÖĞRETMEN BELGE DEĞİL ÇÖZÜM ODAKLI KANUN İSTİYOR

Milli Eğitim Bakanı Mahmut Özer, “Bakanlık olarak tüm öğretmenlerimiz ve idari personelimize okullarımızın yüz yüze eğitime devam etmesindeki kararlı duruşları, sorumlulukları paylaşmaları ve emekleri nedeniyle teşekkür etmek için başarı belgesi düzenleyerek ilettik” sözleri ile tüm öğretmenlere başarı belgesi verildiğini açıkladı.
Öncelikle belirtmek gerekir ki Bakan beyin lütfu ile verilen belge mevzuatın lafzına aykırıdır. Sayın Bakan’a, öğretmen ve yöneticilere ödül verirken aynı öğretmenler odasını paylaştığımız ücretli öğretmenlere ya da eğitim öğretim süreci için birlikte mücadele ettiğimiz diğer çalışanlara (memur, hizmetli…) neden ödül vermiyorsunuz? diye de sormak istiyoruz.
Sayın Bakan bir adım atacaksa, öğretmenlere içi boş şekilde ödül vermek yerine, öğretmenlik mesleğini onurlandıracak, hak ettiği yere gelmesini sağlayacak, ekonomik ve özlük hakları noktasında güçlü kılacak adımlar atmalıdır. Eğitimin tüm aşamalarında laik, bilimsel, demokratik yaklaşım öncü olmalı, parasız ve kamusal eğitim sağlanmalıdır. Öğretmenlik mesleğini yakından ilgilendiren allanarak pullanarak kamuoyuna müjde olarak sunulan ve içi tamamen boş Öğretmenlik Meslek Kanunu’nun amaca uygun çıkarılmasını sağlamalıdır.

SONUÇ

Eğitimde yaşanan yapısal sorunlar karşısında MEB’in somut ve çözüme dayalı politikalar geliştirmek gibi bir amacının olmadığı, eğitimde yaşanan ticarileşme, özelleştirme ve dinselleştirme uygulamalarının hız kesmeden devam edeceği görülmüştür.
Daha önce defalarca söylediğimiz gibi eğitim sisteminde yıllardır yaşanan sorunların aşılmasının, çocukların nitelikli bir eğitime ulaşabilmesini sağlamak için bugüne kadar izlenen bilimsel olmayan eğitim politikalarını tamamen değiştirmekten geçmektedir. Yaşanan karanlık tablodan çıkışın tek yolu ise eğitimin eşit, parasız, bilimsel, laik ve kamusal niteliğinin arttırılmasıdır.

Eğitim-İş olarak MEB’e çağrımızdır:

Eğitimin paydaşlarından göstermelik olarak görüş almak yerine, fikirlerimize ve önerilerimize gerçek anlamda kulak vermelisiniz. Durum ağırlaşmakta, enkaz toparlanamaz hale gelmektedir. Ancak tüm bu karanlık tabloya rağmen, Başöğretmen Mustafa Kemal Atatürk’ün gelecek nesilleri emanet etmeye layık bulduğu öğretmenler olarak parasız, bilimsel, laik, çağdaş bir eğitim sistemi için işimiz, ekmeğimiz ve çocuklarımızın geleceği için mücadele etmekten onur duyuyoruz.” denildi…

BİR DEĞERLENDİRME DE EĞİTİM-SEN’DEN GELDİ…

Eğitim ve Bilim Emekçileri Sendikası ( Eğitim-Sen) Trabzon Şubesi de, 2021-2022 Eğitim Öğretim yılı yarı yıl değerlendirmesinde bulunarak; “Milli Eğitim Bakanı’nın Karnesi zayıflarla dolu” dedi.

Eğitim-Sen, Trabzon Şube Başkanı Engin Nur İsmi ile yapılan Yazılı değerlendirmede bulundu.İşte Eğitim-Sen Trabzon Şube Başkanlığı‘nın açıklaması:

“BU YIL MİLLİ EĞİTİM BAKANI’NIN KARNESİ ZAYIFLARLA DOLU“

“İki yıla yakın süredir devam eden Kovid-19 salgını koşullarının eğitim öğretime olumsuz etkileri bütün ağırlığıyla sürmektedir. Bununla birlikte eğitimin niteliğinde yaşanan gerilemenin sürmesi, son yıllarda belirgin şekilde artan eğitimde ticarileşme ve eğitimi dinselleştirme uygulamaları, okulların fiziki altyapı ve donanım eksikliklerinin sürmesi, kalabalık sınıflar sorunu, ikili öğretim, taşımalı eğitim, çocuk ve gençlerin dini cemaat ve vakıfların kreşlerine ve yurtlarına yönlendirilmesi, çocuklara yönelik taciz ve istismar vakalarının artması, mülakata dayalı sözleşmeli öğretmenlik ve ücretli öğretmenlik uygulamasının sürmesi, ataması yapılmayan öğretmenler sorunu vb. gibi çok sayıda sorun eğitim sisteminin belli başlı sorunları olarak geçtiğimiz öğretim yılında da varlığını sürdürmüştür.

Türkiye’de eğitim sistemi uzun süredir ciddi sorunlarla karşı karşıya bırakılırken, eğitimin temel sorunlarına yönelik çözümsüzlük politikaları 2021-2022 eğitim öğretim yılının ilk yarısında yapılan düzenlemeler ve fiili uygulamalarla sürdürülmüştür. Siyasi iktidarın eğitim alanında, uzun süredir kendi siyasal-ideolojik hedefleri doğrultusunda attığı adımlar, çeşitli vakıf ve derneklerle iş birliği halinde hayata geçirilen ‘piyasacı’ ve ‘dini eğitim’ merkezli uygulamalar, başta öğrenciler olmak üzere, öğretmenler, eğitim emekçileri ve velileri doğrudan etkilemeyi sürdürmektedir.

YÜZ YÜZE EĞİTİME GEÇİŞ SÜRECİNDE GEREKLİ ÖNLEMLER ALINMAMIŞTIR

6 Eylül 2021’de okulların açılması ve yüz yüze eğitime başlanmasının öncesi ve sonrasında Kovid-19 salgınının etkilerinin en aza indirilmesi için gerekli önlemler alınmamış, atılması gereken adımlar atılmamış ve bütün uyarılarımız görmezden gelinmiştir. Bu süre zarfında sendikamızın tüm çağrılarına rağmen okullara ek bütçe sağlanmamış, fiziki altyapı sorunları giderilmemiş, ders saatleri salgın koşullarına göre düzenlenmemiş, derslik sayısı ihtiyaç oranında arttırılmamış, öğretmen ve yardımcı hizmetli istihdamındaki eksiklikler giderilmemiştir.

Türkiye’deki öğrencilerin önemli bir bölümünün kalabalık sınıflarda öğrenim gördüğü gerçeğinden hareketle eğitim emekçileri, öğrencilerimiz ve velilerimiz tarafından ders sürelerinin 30 dakikaya indirilmesi talebi yoğun olarak dile getirilmiş ancak Milli Eğitim Bakanlığı bu konudaki haklı talepleri görmezden gelerek bildiğini okumaya devam etmiştir.

MEB’in yıllardır kadrolu yardımcı personel alımı yapmadığı ve ihtiyaçların İŞKUR üzerinden geçici görevlendirmelerle gerçekleştirildiği bilinmektedir. Kamu hizmetlerinin sürekliliği, düzenliliği ve halka daha nitelikli olarak sunulması için eğitimde her türlü güvencesiz istihdam uygulamasından derhal vazgeçilmeli, herkese kadrolu ve güvenceli istihdam sağlanmalıdır.

TÜRKİYE’DE ÇOCUKLAR VE HAKLARI AÇIK TEHDİT ALTINDADIR

Eğitimde 4+4+4 düzenlemesi başta olmak üzere, çıraklık ve stajyerlik uygulamaları gibi çok sayıda düzenleme, çocukların eğitimden uzaklaşmasına ve işçi olarak çalışma yaşamına sürüklenmesine neden olmuştur.

Çalışan çocukların bir bölümü tarım sektöründe ucuz iş gücü, bir bölümü de ücretsiz aile işçisi olmaktadır. Kız çocukları da benzer nedenlerle eğitim öğretimden uzaklaşarak iş gücüne kayıt dışı olarak katılmaktadır.

MEB OKULLAŞMA POLİTİKASINI SİYASİ HEDEFLERE GÖRE BELİRLEMEKTEN VAZGEÇMELİDİR

MEB’in mesleki eğitim ve imam hatip lisesi temelli olarak düzenlenen okullaşma politikası, öğrencilerin çoğunluğunun bu okullara gideceği veya gitmesi gerektiği ön kabulü üzerinden şekillendirilmektedir. Böylece, bir taraftan sermayenin ihtiyaç duyduğu öğrencileri ara elemanlar ve ucuz iş gücü olarak gören politikalar yaşama geçirilirken, diğer taraftan imam hatipleştirme politikaları üzerinden eğitimin dinselleştirilmesi ve siyasi iktidarın politik kitle tabanının genişletilmesi yönünde adımlar atılması hedeflenmiştir. 

Eğitim-öğretimin hukuken parasız olduğu temel eğitimde velilerin ceplerinden yapmak zorunda kaldığı eğitim harcamaları her geçen yıl artmış, veliler çocuklarını kimi zaman borçlanarak, kimi zaman bankalardan ‘eğitim kredisi’ çekerek, kimi zaman da gıda harcamalarından kısarak okutmak zorunda bırakılmıştır. 

EĞİTİMDE DİYANET-DİNİ VAKIF VE DERNEKLERİN KUŞATMASI SÜRMEKTEDİR 

MEB’in merkezi olarak Diyanet İşleri Başkanlığı, yerellerde ise il müftülükleri başta olmak üzere, büyük çoğunluğu dini cemaatlerin uzantısı olan kimi vakıf ve derneklerle çeşitli konularda imzaladığı iş birliği protokolleri, okullarımızın dini grupların temel faaliyet alanları haline getirilmesine neden olmuştur. Bu uygulamayla, dini vakıf ve derneklerin devlet okullarında başta ‘değerler eğitimi’ olmak üzere, tamamına yakını dini içerikli çeşitli konularda ders ve seminer verebilmesi, kendi yayınlarını dağıtabilmesi, pedagojik olarak sakıncalı olmasına rağmen çocukları camilere yönlendirmesi vb. gibi faaliyetlerin yolu açılmıştır. Geçmişte yapılan yanlış adımlar sürdürülmekte, dini cemaatler eğitim sistemine dâhil edilerek ‘paralel’ eğitim uygulamaları hayata geçirilmektedir.

MEB’in 2019-2023 yıllarını kapsayan stratejik planında okul öncesi eğitime ilişkin olarak ifade edilen “Erken çocukluk eğitiminin niteliği ve yaygınlığı artırılacak, toplum temelli erken çocukluk çeşitlendirilerek yaygınlaştırılacaktır” ifadesine uygun olarak Diyanet’in yanı sıra dini vakıf ve dernekler de okul öncesi eğitimi hedef almıştır.

20. MİLLİ EĞİTİM ŞURASI ÇOCUKLARIN SAĞLIKLI GELİŞİMİNE AYKIRI KARARLAR ALMIŞTIR

Siyasi iktidarın yıllardır bilinçli ve programlı bir şekilde hayata geçirmeye çalıştığı ‘dindar nesil yetiştirme’ stratejisinin son hedefi 4-6 yaş grubunda yer alan çocuklarımız olmuştur. “Cumhurbaşkanı himayesinde” Saray’da yapılan 20. Milli Eğitim Şurası’nda, Okul Öncesi İhtisas Komisyonu’nda kabul edilmeyen okul öncesi eğitime din eğitimi eklenmesi yönündeki tavsiye kararı, 46 eğitimcinin şerh koymasına rağmen oy çokluğuyla kabul edilmiştir. Pedagoji bilimine aykırı olan, çocukların fiziksel ve zihinsel gelişimi üzerinde telafi edilmesi mümkün olmayan zararlara yol açacak olan bu tavsiye kararını kabul etmek ve onaylamak mümkün değildir. 

MEB’in görevi iktidarın dindar nesil yetiştirme hedefini gerçekleştirmek için çalışmak değildir. MEB’in görevi, çocukları ve gençleri insanlığın ortak evrensel değerleri doğrultusunda yetiştirmek, çocukların üstün yararını gözeten, çocuk ve gençlerin kendini gerçekleştirebilmesi ve eleştirel düşünce becerisini kazanabilmesine olanak sağlayacak somut adımlar atmak olmalıdır. Eğitim Sen olarak çocukların sağlıklı gelişimini olumsuz etkileyen her türlü adım karşısında olduğu gibi, bu tür kararlar ve uygulamalara karşı da tüm gücümüzle mücadele edeceğimizin bilinmesini istiyoruz.

HAKLARIMIZI VE TALEPLERİMİZİ İÇERMEYEN BİR MESLEK KANUNU İSTEMİYORUZ

Milli Eğitim Bakanlığı (MEB), bugüne kadar eğitim sisteminde yaşanan her sorunda olduğu gibi, eğitim emekçilerinin ekonomik, sosyal, mesleki ve özlük sorunlarına tamamen piyasacı ve rekabetçi bir mantıkla yaklaşmıştır. Bu yaklaşımın son örneği, muhataplarının bilgisi dışında, kapalı kapılar ardında hazırlanan ve 31 Aralık 2021’de TBMM’ye sunulan Öğretmenlik Meslek Kanunu tasarısıdır. TBMM Milli Eğitim, Kültür, Gençlik ve Spor Komisyonu’ndan geçirilerek TBMM Genel Kurulu’na getirilen tasarı, önümüzdeki günlerde görüşülecektir. 

Kanun tasarısında özel okul ve kurslarda öğretmenlik yapan meslektaşlarımızın ekonomik ve sosyal hakları ile ücret ve çalışma koşulları hakkında hiçbir düzenleme olmaması önemli bir sorundur. Meslek kanunu olan diğer mesleklere (doktorluk, mühendislik ve mimarlık, avukatlık, eczacılık) bakıldığında kamu-özel ayrımı yapmadan o mesleği icra eden herkesin ilgili meslek kanunu kapsamında olduğu görülmektedir.

Yapılan düzenleme bir meslek kanunu niteliği taşımadığı gibi, sadece birinci derecedeki öğretmenlere verilecek olan 3600 ek gösterge başta olmak üzere, ekonomik düzenlemelerle ilgili maddelerin 15 Ocak 2023 tarihinden sonra yürürlüğe girecek olması, çalışmanın seçime yönelik olduğunu açıkça göstermektedir.

Adaylık sınavının kaldırılması bir müjde olarak sunulurken, sınavın işlevinin bir değerlendirme komisyonuna devredilmesi, öğretmenlerin adaylığının kaldırılmasında bugünlerde yoğun olarak tartışılan mülakat-torpil uygulaması üzerinden yaygın bir ayrımcılığın yaşanabileceği izlenimini vermektedir. 

 ‘Nitelikli okul/niteliksiz okul’ ayrımında olduğu gibi, kariyer basamakları üzerinden ‘nitelikli öğretmen/niteliksiz öğretmen’ algısı yaratılarak öğretmenlik mesleğinin saygınlığının daha da düşmesi kaçınılmaz olacaktır. Bu durum ayrıca okullarda çocuğunun sınıfına uzman ya da başöğretmenin girmesini isteyen velilerle okul idaresi ve öğretmenler arasında gerilim yaratacak, okullarda oluşturulan ‘özel sınıfları’ daha yaygın hale getirecektir.

“Öğretmenlerin Statüsü Tavsiye Kararı”, öğretmenlerin konumlarını güçlendirmeyi, haklarını geliştirmeyi ve korumayı amaçlarken, aynı zamanda uluslararası düzeyde yapılmış bir toplu sözleşme niteliği taşımaktadır. 145 paragraftan oluşan belge, öğretmenlik mesleğinde işe alınma, işe alınmada seçme ve formasyon, mesleğe hazırlık, değişik düzeydeki öğretmenlerin mesleki sorunları, iş güvencesi, öğretmenin hak ve sorumlulukları, disiplin işleri ve mesleksel bağımsızlık gibi konuları kapsamaktadır. Temel ücret, çalışma süreleri ve koşulları, özel izinler, araştırma izinleri, tatil, eğitim-öğretim yardımcı personelleri, sınıf mevcutları, öğretmen değişimi, uzak bölgelerde ve kırsal kesimde çalışan öğretmenlerle ilgili özel düzenlemeler, aile yükümlülükleri olan öğretmenlerle ilgili düzenlemeler, sağlık, sosyal güvenlik ve emeklilik gibi konuların da olduğu temel bir belgedir.

Eğitim Sen, yıllardır sadece öğretmenlerin değil, eğitim kurumlarında çalışan tüm eğitim ve bilim emekçilerinin çalışma ve yaşam koşullarının iyileştirilmesi gerektiğini savunmaktadır. Nitelikli eğitim için öğretmenler kadar emeği olan idari ve teknik personel, yardımcı hizmetliler sınıfı ve 4-B statüsünde çalışan eğitim emekçilerinin hakları ve talepleri de dikkate alınmalıdır. Öğretmenler için düşünülen iyileştirmeler, tüm eğitim ve bilim emekçilerinin çalışma ve yaşam koşullarının iyileştirilmesi ile birlikte ele alınmalıdır.

EĞİTİMDE GÜVENCESİZ İSTİHDAM VE ATAMALARDA MÜLAKAT ISRARINA SON VERİLMELİDİR

Siyasi iktidar, yıllardır kamu istihdamında liyakat yerine, siyasal-ideolojik yakınlık, sadakat ve yandaşlık ilişkilerine göre istihdam uygulamalarını benimsemiş, ülke tarihinde en yoğun siyasal kadrolaşma geçtiğimiz 19 yıl içinde yaşanmıştır. İlk uygulandığı andan itibaren tartışılan ve çok sayıda mağduriyet yaşanmasına neden olan mülakat sınavı ile sözleşmeli öğretmen alımında yaşanan haksızlıklar ve adaletsizlikler artarak sürmektedir.

Geçtiğimiz yıllarda sözleşmeli öğretmenlik mülakat sınavında sorulan sorular üzerinden ortaya atılan iddialar, mülakat uygulamasının siyasi kadrolaşma amacıyla nasıl kullanıldığını açıkça göstermiştir. Geçtiğimiz kasım ayında 15 bin sözleşmeli öğretmen alımında yapılan sözlü mülakat sonuçları açıklandığında yazılı sınavdan yüksek puan almasına rağmen çok sayıda öğretmenin düşük sözlü sınav puanı verilerek elendiği görülmüştür. Mülakat sonucunda elenenler arasında kendi alanında doktora yapan ve KPSS’de birinci olan bir meslektaşımız da bulunmaktadır.

Türkiye’de mülakat sınavına dayalı tüm uygulamaların ‘siyasal kadrolaşma’nın önünü açarak sayısız haksızlığa neden olduğu, aldıkları puanlara bakılmaksızın iktidarın dünya görüşüne uygun olanlar sürekli başarılı olurken, iktidarın dünya görüşüne yakın olmayanların taraflı ve kasıtlı değerlendirmeler sonucunda elendiği çok iyi bilinmektedir.

Siyasi iktidarın ve MEB’in, kamuya ait kadroları kendi siyasal tutum ve anlayışları doğrultusunda yapılan atamalarla doldurması kabul edilemez. Okullarımız siyasi iktidarın Türkiye’de doğrudan torpil anlamına gelen ‘mülakat’ ile kadrolaşacağı makamlar değildir. Kamu hizmetlerinin sürekliliği, düzenliliği ve halka daha nitelikli olarak sunulması için eğitimde her türlü güvencesiz istihdam uygulamasından derhal vazgeçilmeli, ataması yapılmayan öğretmenler sorunu kalıcı olarak çözülerek herkese kadrolu ve güvenceli istihdam sağlanmalıdır.”

Akçaabat İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü‘ne yapılan atama Trabzon’da ki eğitim camiasını karıştırdı. Öğretmenlikten özel büroya görevlendirmesi yapılan ‘Müdür adayı!’, özel bürodan da Akçaabat İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü’ne görevlendirdi. Bu görevlendirmeye meslektaşları itiraz edince; Mahkeme itirazı haklı bularak görevlendirmeyi iptal etti.

Mahkeme kararına rağmen, ‘Müdür Adayı!’ bir kez daha Akçaabat İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü’ne atandı. Meslektaşları yeniden itiraz edince, mahkeme süreci yaşandı ve görevlendirme yine iptal oldu. 

‘Adrese teslim, ballı atama’ mahkeme engeline takılınca; bu sefer siyasi figürler devreye girip, Milli Eğitim Bakanlığı üzerinden 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu’nun 76.maddesini devreye sokarak, ‘Müdür Adayı!’ sınavsız bir şekilde İl Milli Eğitim Müdürlüğüne Şube Müdürü olarak atandı. ‘Müdür Adayı!’ şube müdürü olarak ataması yapılarak, Akçaabat İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü önündeki engel ortadan kaldırıldı. Eğitim sendikalarından bu duruma tepki gösterdi.

Eğitim-Sen Trabzon Şubesi, yayınladıkları yazılı açıklama ile yeterliliği bulunmayan ‘Müdür Adayı!’nın Mahkeme kararlarının ‘arkasını dolanarak’ atanmasına tepki gösterdi.

Eğitim-Sen Trabzon Şube Başkanı Engin Nur ismi ile yapılan yazılı açıklamada:

“LİYAKAT DIŞI ATAMALARI ASLA KABUL ETMİYORUZ”

“Tuz kokar mı ? Kokmuş. Hukuk ile inatlaşırcasına, yargı kararlarının arkasından dolanarak yapılan atamalar kamu yönetiminde gelinen noktayı gösteriyor. İlimiz Akçaabat İlçe Milli Eğitim Müdürlüğünde yaşanan örnek, istisnai ve münferit bir durum değildir. Maalesef atamalarda gösterilen keyfiyet, kamuoyunun da yakından izlediği gibi her kademede karşılaşılan bir uygulama haline geldi. Atamalar, görevin gerektirdiği liyakat, yeterlilik;  ilgili yasa ve mevzuatların aradığı koşullar gözetilerek yapılmıyor. Hakkaniyet ve eşitlik ilkesine uyulmuyor.

Anlaşılıyor ki Anayasa ve yasalara sadakat ve görevin gerektirdiği özellikler değil, siyasi proje ve amaçlara uygun emir komuta anlayışı içinde hareket edecek karakterler tercih ediliyor. Hatırlatmak isteriz ki bu kapıkulu anlayışıdır ve kimseye bir yarar sağlamaz.

Kamu otoritesi yaptığı her atama ve işlemle yurttaşlar arasında eşitlik ve hakkaniyet duygusunu güçlendirecek bir tutum ortaya koymalıdır. İdarenin yaptığı işlemlerde hukuka ve yargı denetimine tabi olması hukuk devletinin gereğidir. Aksi yönde yapılan her idari işlem atama yapılan makamı değersizleştireceği, kurumların itibarını zedeleyeceği gibi;  yurttaşların, özellikle de gençlerin ülkeye olan inanç ve aidiyet bağını örseleyecektir.

Eğitim Sen olarak her alanda hukukun, adaletin, eşitliğin hakim olduğu; liyakat ve yeterlilik ilkelerinin gözetildiği bir ülke savunusu ile yetkilileri uyarıyor, hukuka davet ediyoruz.” denildi…

“HAYRETLE VE İBRETLE İZLİYORUZ”

Türk Eğitim-Sen Trabzon Şube Başkanı Coşkun Dilber, yaşanan bu sürece dair kişisel sosyal medya hesabından da yaptığı paylaşımla tepki gösterdi. Coşkun Dilber, yaptığı paylaşımda, “Sınıftan özel büroya… Özel Bürodan İlçe Milli Eğitim Müdürlüğüne görevlendiril… Sonra bu görevlendirmeye haklı olarak itiraz edilsin… Mahkeme itirazı haklı bulsun… Görevlendirme iptal… Bir şekilde mahkeme kararı geçersiz kılınsın… Yeniden görevlendiril… Tekrar mahkeme kararı gereği görevlendirme sonlandırılsın…. Takiben izin, rapor ve 76. madde… 76. maddeden sınavsız şube müdürü atan… Şimdi sıra, yeniden ilgili İlçe Milli Eğitim Müdürlüğüne görevlendirilmede… Hayretle ve ibretle izliyoruz… Bu süreci işletmek için bunca çaba harcayanlar… Mücadelemiz, Trabzon’daki on binlerce, ülke genelinde yüzbinlerce eğitim çalışanı adına… Hukuk yakanıza yapışacak… Adalet bir gün herkese lazım olacak…” ifadeleri ile tepkisini gösterdi.

Eğitim-Sen Trabzon Şubesi,eğitimde gördükleri eksikliklerin giderilmesi için basın açıklaması yaparak, hükümet yetkililerine seslendi.Trabzon Şube Başkanı Engin Nur ismi ile yapılan yazılı açıklamada;

“Siyasi iktidar, yıllardır kamu istihdamında liyakat yerine, siyasal-ideolojik yakınlık, sadakat ve yandaşlık ilişkilerine göre istihdam uygulamalarını benimsemiş, ülke tarihinde en yoğun siyasal kadrolaşma geçtiğimiz 19 yıl içinde yaşanmıştır. İlk uygulandığı andan itibaren tartışılan ve çok sayıda mağduriyet yaşanmasına neden olan mülakat sınavı ile sözleşmeli öğretmen alımında yaşanan haksızlıklar ve adaletsizlikler artarak sürmektedir.

Geçtiğimiz yıllarda sözleşmeli öğretmenlik mülakat sınavında sorulan sorular üzerinden ortaya atılan iddialar, mülakat uygulamasının siyasi kadrolaşma amacıyla nasıl kullanıldığını açıkça göstermiştir. Geçtiğimiz Kasım ayında 15 bin sözleşmeli öğretmen alımında yapılan mülakat sonuçları açıklandığında yazılı sınavdan yüksek puan almasına rağmen çok sayıda öğretmenin düşük puan verilerek elendiği görülmüştür. Mülakat sonucunda elenenler arasında kendi alanında doktora yapan ve KPSS’de birinci olan bir meslektaşımız da bulunmaktadır.

Mülakat sınavına dayalı tüm uygulamaların ‘siyasal kadrolaşma’nın önünü açarak sayısız haksızlığa neden olduğu bilinmektedir. Sınava girenlerin aldıkları puanlara bakılmaksızın iktidarın dünya görüşüne uygun olanlar başarılı olurken, iktidarın dünya görüşüne yakın olmayanların taraflı ve kasıtlı değerlendirmeler sonucunda elendiği bilinmektedir.

Sözlü sınavların/mülakatların nesnel olmadığı açıktır. Bu sınavların sonucunu belirleyen, sınavı yapanların siyasal ideolojik tutumları ve buna bağlı olarak oluşan öznel yargılarıdır. İçerik bakımından yargısal denetimi olanaksız kılan mülakat uygulaması torpile, siyasal kayırmacılığa en elverişli sınav biçimi olduğu için iktidar ve MEB tarafından benimsenmektedir.

Milli Eğitim Bakanlığı’nın 19 yılda ortaya koyduğu pratik, hemen her konuda olduğu gibi, öğretmen atamaları ve mülakat konularında da en güvenilmez bakanlık haline gelmesini sağlamıştır. Eğitim sisteminde yapılmak istenen değişiklikler başta olmak üzere, yapılan her atama ve sınavın şaibeli olduğu yönünde kamuoyunda geniş bir yargı oluşmuştur. Geçtiğimiz ay yapılan mülakatlarda yüksek puan almasına rağmen düşük sözlü not verilerek elenenlerin durumu bu düşünceyi pekiştirmektedir.

Ölçme ve değerlendirme üzerine yapılan bilimsel çalışmalarda, ‘değerlendirmenin nesnelliği’ ile ‘puanlama güvenirliliği’ birlikte ele alınmaktadır. Bir sınavın güvenirliliği öncelikle, yanıtların değerlendirilmesindeki nesnelliğe bağlıdır. Nesnellik, sorulara verilen yanıtlara göre değerlendirme yapmak demektir. MEB, öğretmen atamalarından eğitim yöneticilerinin belirlenmesine kadar her alanda doğrudan ‘siyasal torpil’ uygulamasını çağrıştıran mülakat gibi taraflı yöntemler değil; liyakatin temel alındığı, objektif, bilimsel ölçütlere dayanan ve kimsenin kafasında soru işareti oluşturmayacak yöntemler belirlemelidir.

Kamu personelinin işe girme ve görevde yükselmelerinde tamamen taraflı bir uygulama olan ve doğrudan siyasal torpili çağrıştıran bütün uygulamalardan vazgeçilmeli, öğretmen ya da kamu görevlisi olma koşullarını taşıyan herkes siyasi görüş, inanç farklılığı, etnik kimlik ya da cinsiyet ayrımı yapılmadan kamuda istihdam edilmelidir.” denildi.

Yurt çapında yapılan “bir günlük iş bırakma eylemi” çağrısı, Trabzon’da da karşılık buldu. Eğitim emekçileri, Eğitim-İş Sendikası Trabzon Şubesi’nin çağrısıyla bugün ‘bir günlük’ iş bırakma eylemi gerçekleştirerek; basın açıklamasında bulundu…

Eğitim-İş Sendikası üyeleri, Sendika önünde toplanarak, Uzunsokak boyunca ‘hükümeti ve zamları’ protesto ederek, sloganlar eşliğinde Trabzon Meydanı‘nda ki Atatürk Anıtı‘na kadar yürüdü. Burada yapılan basın açıklaması sonrası, kemençe eşliğinde horon oynayan öğretmenler, renkli görüntülerin yaşanmasına neden oldu.

Eğitim-İş Sendikası Trabzon Şube Başkanı Tamer Özlü’nün okuduğu ve “Artık Yeter!” denilen Basın açıklaması şu şekilde:

“Eğitim-İş Sendikası tarafından, “Bu yoksulluk, bu sömürü artık yeter! Gün umutsuzluğa kapılma, kendini çaresiz ve güçsüz hissetme günü değildir. Gün dayanışma günüdür, mücadele günüdür” çağrısıyla yapılan iş bırakma eylemleri Türkiye’nin birçok noktasında başladı.

KISIK SESLE SARAYLARDAN DEĞİL, GÜR SESİMİZLE ALANLARDAN HAYKIRIYORUZ

AKP iktidarı ekonomik krizin yükünü tamamen emekçilerin sırtına yıkan, gelir adaletsizliğini derinleştiren ve yoksullaşmayı artıran politikalar yürütmeye devam etmektedir.

Ağustos 2021’de yandaş sendikayla imzalanan sözde toplu sözleşme ile kamu emekçilerinin ve emeklilerin geleceğine el konulmuş, adeta sefalete mahkum edilmiştir. 

Hükümetin oluşturduğu bütçe ve cari açığın bedeli milyonlarca emekçiye KDV ve ÖTV olarak dönmüş ve çarşıda pazarda kendini göstermiştir. 2022 bütçesinden; memura, dar gelirliye, esnafa, çiftçiye, emekliye, işçiye;  vergi, zam, açlık ve yoksulluk çıkmıştır.

Türk Lirası hızla değer kaybederken kurdaki dalgalanmalar biz emekçilerin belini iyice bükmüştür.

Bu karanlık ekonomik tablo karşısında, aylardır meydanlarda çağrıda bulunuyoruz. “Zam, Kriz, Yoksulluk; Tükeniyoruz!” diyerek peş peşe yapılan zamları, yaşadığımız ekonomik kriz ve derin yoksulluğu haykırıp, siyasi iktidarı önlemler almaya çağırıyoruz. 

Ancak tüm bu çağrılarımıza ve taleplerimize yanıt verilmediği gibi her gün biraz daha yoksullaşıyoruz, emeğimiz ucuzluyor.

İnsan onuruna yaraşır bir yaşam daha da imkansız hale gelmişken, AKP iktidarı sadece yandaşların özgür ve refah içinde olduğu bir ülke yaratmıştır.

Devletin fabrikalarını yıllar içinde bir bir elden çıkaran, tarımı emperyalistlerin ambargolarıyla baş başa bırakan, sanayiyi teşvikten yandaşı kalkındırmayı anlayan iktidar, 20 yıl içerisinde üretmeden tüketen, birçok mal ve hizmeti dışarıdan almak zorunda olan bir ülke yaratmıştır. Ülkedeki işsizlik oranı ise tavan yapmış, işsiz sayısı 7 milyon 870 bin kişiye ulaşmıştır.

Büyük önder Atatürk’ün eğitimi, kalkınmayı, sosyal ve ekonomik ilerlemeyi birbirinden ayırmadan var ettiği Türkiye, daha gencecik bir Cumhuriyet iken bile Avrupa ülkelerine parmak ısırtırken, şimdi tepetaklak haldeki ekonomisiyle, Dünya Sefalet Endeksi’nde 156 ülke içinde 21. sırada yer almıştır.

İktidarın asgari ücrete yaptığı zam da boş çıkmıştır. Marketlerdeki fiyatlar, yeni vergi zamlarıyla birlikte asgari ücretin zamlı hali bile geçen sene aynı ayda sahip olduğu alım gücünden çok aşağıda kalmış, zam şimdiden erimiştir. Bu erimeyi çeyrek altınla, dolarla anlatma safhasını çoktan geçtik: Geçen yıl maaşıyla 7000 yumurta alabilen asgari ücretli şimdi ancak 3.700 yumurta alabilmektedir.

Zengini daha zengin, emekçileri ise daha yoksul hale getiren bu eziyetten, eğitim emekçileri de payını en ağır biçimde almıştır. Sözde toplu sözleşme görüşmelerinde kamu çalışanlarına reva görülen 2 yıllık zamlar yıl bitmeden erimiş, enflasyon ve artan vergi dilimi ile kamu emekçisinin alım gücü yerle bir edilmiştir. Eğitim emekçileri, daha ayın başında ayın sonunu kara kara düşünür hale gelmiştir.

Üstelik bu tablo daha da ağırlaşıyor. TÜİK ezbere bildiğimiz yalanları söyleyedursun, Konfederasyonumuz Birleşik Kamu-İş’in Aralık ayı araştırmasına göre; dört kişilik bir ailenin insan onuruna yaraşır bir şekilde yaşayabilmesi için yapması gereken zorunlu harcamaları gösteren yoksulluk sınırı 13 bin 598 liraya, açlık sınırı ise 4 bin 652 liraya yükselmiştir. 1 yılda tüketilmesi zorunlu olan tüm gıda maddelerine yüzde 100’ü aşan oranlarda zam gelmiştir. Gıda dışındaki ihtiyaçlar için yapılması gereken harcama ise 2 bin 6 lira artmıştır.

Peki bu şartlar altında fedakarca çalışan yaşamaya çalışan biz eğitim emekçilerinin payına ne düşüyor:

-Tiyatrodan ibaret olan toplu sözleşme görüşmelerinden gelen trajikomik ücret zamları ve peşi sıra gelen sefalet.

-Liyakatsizce atanmış yöneticilerin hadsizlikleri; azar, keyfi disiplin cezaları, mobbing, sürgünler…

-Kadrolu, sözleşmeli, ücretli adı altında kategorize edilerek, ayrıştırılarak sömürülme.

-İş güvencemizi ortadan kaldıracak, öğretmenler odasını bir kez daha bölecek olduğu halde bize müjde gibi sunulmaya çalışan Öğretmenlik Meslek Kanunu.

-Gericileştirilmiş, piyasacılaştırılmış bir eğitim sistemi.

Bu böyle gitmez, gidemez! Bugün bizim halimizi görmezden gelenlere, isyanımıza kulağını kapatanlara karşı üretimden gelen gücümüzü kullanacağız! Bir günlük iş bırakma eylemimizle sesimizi herkese duyuracağız. Bugün derse girmeyeceğiz ve meslek büyüğümüz Fakir Baykurt’un dediği gibi ders vereceğiz! Bugün dünyada Başöğretmen ünvanı taşıyan bir liderin kurduğu tek ülke olan Cumhuriyetimizde, öğretmenlere ve öğretmenliğe pranga vurulamayacağını göstereceğiz.

-İnsanca yaşamak için tüm eğitim emekçilerinin maaşlarına yüzde yüz zam istiyoruz!

-Sistematik ve hadsiz saldırılar altındaki meslek onurumuza tekrar kavuşmak istiyoruz!

-Tüm eğitim emekçileri için kadrolu, güvenceli çalışma ve insanca çalışma şartları istiyoruz!

-Nitelikli eğitimin sürdürülmesinde en önemli paydaşlar arasında olan idari, yardımcı ve teknik personellerin taleplerinin yerine getirilmesini, Öğretim Yılına Hazırlık Ödeneğinin ayrım gözetilmeksizin eğitim çalışanlarının tümüne ödenmesini istiyoruz.

-Eğitim çalışanlarının görev tanımlarının yapılmasını, angarya çalışmaya son verilmesini istiyoruz.

-Üniversitelerimizde bilimsel, idari ve mali özerklik istiyoruz.

-Üniversitelerimizde akademik ve idari kadrolar arasındaki keskin çizgilerin azaltılmasını, görevde yükselme koşullarının liyakat sistemine göre yapılmasını, akademik teşvik ödeneğinin akademik alanların şartları göz önünde bulundurularak yeniden düzenlenmesini, akademisyenleri gerçekten teşvik edecek oranlarda olmasını istiyoruz.

-Atatürk’ün bize emanet ettiği yeni nesiller için laik, bilimsel, adil ve kamusal bir eğitim istiyoruz!

Ve şüpheniz olmasın ki alacağız! Bu yoksulluk, bu sömürü artık yeter! Gün umutsuzluğa kapılma, kendini çaresiz ve güçsüz hissetme günü değildir. Gün dayanışma günüdür, mücadele günüdür. Üreten emekçileriz, sesimiz, sözümüz var. Hep birlikte güçlüyüz.

Biz eğitim emekçileri, bugünün gerçekliğini TÖS’ten TÖB-DER’den Köy Enstitülerinden devraldığımız tarihsel mirasla yoğuracağız. Nazım’ın dediği gibi ağır ellerimizi toprağa basıp doğrulacağız. Bugün burada bulunan ve iş bırakma eylemimize destek olan tüm eğitim emekçilerini de selamlıyoruz. Mücadelemizi tüm haklarımızı elde edene kadar, eğitim emekçilerine insan onuruna yaraşır bir yaşam sağlayana kadar sürdüreceğiz, haklarımızı söke söke alacağız!

YAŞASIN ÖRGÜTLÜ MÜCADELEMİZ YAŞASIN EĞİTİM-İŞ YAŞASIN BİRLEŞİK KAMU-İŞ”

Anadolu Vakfı, Değerli Öğretmenim Programı ile Trabzonlu öğretmenlerin hayatına değer katmaya devam ediyor

Anadolu Vakfı’nın, öğretmenlerin değişen koşullar karşısında bilgi, beceri ve yetkinliklerini arttırmayı amaçlayan “Değerli Öğretmenim Programı”, Kasım ayı eğitimleri ile devam ediyor. Tüm Türkiye’ye açık olan projede Kasım programı kapsamında 22 Kasım “Eğitimde Yaratıcılık ve Oyun Tasarımı”, 24 Kasım’da “Zihin Haritası Teknikleri” ve 25 Kasım’da “Kuşağını Anlamak ve Yönetmek” eğitimleriyle Trabzonlu eğitimcilerle buluşacak.

Anadolu Vakfı’nın, artan ve sürekli geliştirilen konuları, güçlü eğitmen kadrosu ile hem gençlerin hem de öğretmenlerin geleceğine katkı sağladığı eğitim ve seminer programı Değerli Öğretmenim’de Kasım eğitimleri devam ediyor. Tüm Türkiye’deki öğretmen ve idarecilere başvuru imkanı sunulan program, Türkiye’nin 56 ilindeki eğitimcilerin yanı sıra öğrencilere de ulaşıyor. Kasım ayı programı 22 Kasım’daki “Eğitimde Yaratıcılık ve Oyun Tasarımı” eğitimleri ile devam edecek. 24 Kasım’da “Zihin Haritası Teknikleri” ve 25 Kasım’da “Kuşağını Anlamak ve Yönetmek” eğitimlerinin verileceği programla eğitimcilerle bir araya gelinecek. 

Eğitim profesyonellerinin bilgi, beceri ve yetkinliklerini arttırmayı amaçlıyor

Milli Eğitim Bakanlığı’nın 2023 Eğitim Vizyonu doğrultusunda hazırlanan Anadolu Vakfı ‘Değerli Öğretmenim Programı’, gelecek nesillere eğitim ile dokunmayı ve ülkemizin yeteneklerinin gelişimine destek olmayı amaçlıyor. Eğitim programlarına Türkiye’nin dört bir yanındaki öğretmenlerin yanı sıra eğitim alanında görev yapan yönetici, okul idare ekipleri de katılıyor. 2013 yılından bu yana 170 binden fazla öğretmene ulaşan program, toplumu geleceğe taşıyacak değerli öğretmenlerin; sürekli değişen dünya ve koşullar karşısında fark yaratabilen, araştıran, sorgulayan profesyoneller olarak bilgi, beceri ve yetkinliklerini arttırmayı hedefliyor.

İletişim dilinin ve şeklinin yeniden tasarlanmasına destek oluyor

Anadolu Vakfı’nın sürdürmekte olduğu “Değerli Öğretmenim Programı” Kendini Geliştir, İşini Geliştir ve Öğrencini Geliştir olarak üç ayrı modülden oluşuyor. Kendini Geliştir modülünde; iletişim dilinin ve şeklinin yeniden tasarlanmasına destek olunuyor, olaylara dışarıdan bakma, motivasyon, dayanıklılık, esneklik, ikna etme, stres yönetimi, etkin iletişim becerilerini artırmaya yönelik yaklaşımlara yer veriliyor. İşini Geliştir modülünde; iş dünyasının öncelikleri gözetilerek değişen dünya koşullarına uyum sağlayacak uygulamaların hayata geçirilmesine destek olmak hedefleniyor. Problemleri çözme, farkındalık ile güçlü ilişkiler inşa ederek büyük resmi görme, yaratıcı düşünme ve sonuç odaklı olma konularına değiniliyor. Öğrencilerini Geliştir modülünde; dijitalleşen dünyada farklı bakış açıları ile düşünmenin yöntemleri anlatılıyor. Vizyoner bakış açısı ile yönetim yetkinlikleri geliştiriliyor, girişimcilik ekosistemi eğitimleri ile geleceğe dokunuluyor. Öğrencilere koçluk yapma, kaygılarını yönetme, geri bildirim verme, kuşaklarını anlama, takım olma, sürdürebilirlik, çeşitlilik ve dahil etme gibi konuda eğitimler veriliyor. Değerli Öğretmenim projesi kapsamında verilen eğitimler İl Milli Eğitim Müdürlükleri iş birliği ile uzaktan erişim aracı olan Zoom uygulaması üzerinden devam ediyor.

ANADOLU VAKFI HAKKINDA

Kamil Yazıcı ve İzzet Özilhan tarafından 1979 yılında, Anadolu topraklarından kazandıklarını yine bu toprakların insanları ile paylaşmak ve onlara hep daha iyisini sunabilmek arzusu ile kurulan Anadolu Vakfı, 40 yılı aşkın süredir toplumun sosyo-kültürel gelişimine katkı sağlamak için eğitim ve sağlık alanlarında hizmet veriyor.

Anadolu Vakfı, eğitimde fırsat eşitliği yaratmak üzere, Türkiye’de 30 binin üzerinde öğrenciye burs imkanı sağladı. Vakıf, aynı zamanda bursiyerlerinin bireysel gelişimlerini ve yetkinlik kazanımlarını destekleyecek çalışmalar yapıyor.

Anadolu Vakfı, Sağlıkta Sosyal Sorumluluk Projesi ile de 55 bine yakın ihtiyaç sahibi hastaya 660 bine yakın bedelsiz sağlık hizmeti sunuyor.

Cumhuriyet Halk Partisi İl Başkanları, bugün eş zamanlı olarak saat 12:00’da kameraların karşısına geçip,basın toplantısı düzenlediler.

CHP Trabzon İl Başkanlığı’nda ki Basın Toplantısına, CHP Trabzon İl Başkanı Ömer Hacısalihoğlu’nun yanı-sıra;  Eğitim-Sen Trabzon Şube başkanı  ve KESK Dönem Sözcüsü Engin Nur ve Eğitim-İş Trabzon Şube Başkanı ve Kamu-İş Trabzon temsilcisi Tamer Özlü Katıldılar.

“Türkiye’de 7 milyondan fazla asgari ücretli çalışan ve aileleri açlık sınırı altında yaşıyor.”

 Cumhuriyet Halk Partisi Trabzon İl Başkanı Ömer Hacısalihoğlu, yaptığı açıklamada;

“Açlık sınırı altında asgari ücret alan milyonlarca çalışanın dengeli ve sağlıklı beslenme hakkı yok. Kış aylarında domates yeme hakkı yok.

Asgari ücretli çalışanlar aldığı ücretle kirasını, faturalarını ödeyemez durumda, çocuğuna okul harçlığı dahi verememenin ağır yükü altında.

Telefon ve araba almaya hakkı yok; ama, geçmeyeceği üçüncü köprünün yapım parası kendisini açlığa mahkûm eden asgari ücretinden kesiliyor.

Asgari ücretli çalışanlar açlığa ve yokluğa mahkûm edilmişken; bir yandan da ağır vergi yükü ile karşı karşıyalar.

Asgari ücret, adı üzerinde en düşük ücrettir. Ve Türkiye’de toplumun en düşük gelire sahip olan asgari ücretlilerden yüksek oranda vergi kesintisi yapılmaktadır.

“İktidar, 10 yılda beşli çeteye tam tamına 128 kez vergi affı getirmiştir.”

Bir asgari ücretli yılın dört ayından fazla bir sürede sadece vergi ödemek için çalışmaktadır. Öte yandan iktidar 10 yılda beşli çeteye tam tamına 128 kez vergi affı getirmiştir. Her bir kurumda 3’er 5’er maaş alan yandaş bürokratların bu ülkeye vergi ödeyip ödemediği belirsizdir.Yandaş şirketlerin vergi ödememek için mal varlıklarını başka ülkelerdeki banka hesaplarına gönderdiği, uluslararası belgelerce tescillenmiştir.

Yandaşından almadığı vergiyi vatandaşından alan tek adam rejimi yandaşın borcunu vatandaşa ödetmektedir.

Zengini daha zengin, yoksulu daha yoksul yapmak tek adam şahsım hükümetinin asli görevi haline gelmiştir. Türkiye’de vergi kaçıranları, vergi affından yararlananlar düşünüldüğünde, açlık sınırı altında yaşayan asgari ücretlilerden vergi kesintisi yapılması en büyük adaletsizliktir.

“Aylık toplam kesinti tutarı 752 TL’dir.”

Şu an asgari ücret brüt olarak 3 bin 577 TL’dir. Asgari ücretten yapılan vergi ve SGK kesintilerinden sonra bir asgari ücretlinin eline 2825 TL geçmektedir. Çünkü asgari ücretliden gelir vergisi, SGK işçi payı, İşsizlik Sigortası primi payı, damga vergisi olmak üzere yapılan aylık toplam kesinti tutarı 752 TL’dir.

Bir başka deyişle asgari ücretten kesintilere son verildiğinde, asgari ücretlinin geliri 752 TL artışla 3 bin 577 TL’ye yükselecektir.

Cumhuriyet Halk Partisi olarak sadece 2018 yılından itibaren bu konuda Türkiye Büyük Millet Meclisi’nde defalarca kanun teklifleri ve önergeler verdik.

Başta Genel Başkanımız Sayın Kemal Kılıçdaroğlu’nun imza sahibi olduğu, ‘asgari ücretten vergi kesintisine’ son verilmesine ilişkin verdiğimiz kanun tekliflerimiz halen mecliste bekletilmektedir.

“Önerimiz AKP-MHP oylarıyla reddedilmiştir.”

En son Ekim 2021’de TBMM Plan ve Bütçe Komisyonundaki Vergi Yasası görüşmelerinde “Asgari ücretlilerin gelir vergisinden muaf bırakılması” önerisi partimizce sunulmuş, önerimiz AKP-MHP oylarıyla reddedilmiştir.

Biz Cumhuriyet Halk Partisi olarak, asgari ücretliler vergi ödemesin, aldıkları ücretten herhangi bir kesinti olmasın, en azından asgari ücret insanca yaşanabilecek bir seviyeye çekilsin derken; AKP ve MHP ittifakı ısrarla ve inatla asgari ücretlilerin vergi yükü altında ezilmelerine, açlık sınırı altında yaşamalarına göz yummaktadır.

Halkın temel besin gereksinimlerinden kaçınarak sadece abur-cubura 1000 TL ödeyen Cumhurbaşkanından, asgari ücretlinin sofrasından eksilen ekmeğin hesabını bilmesini elbette bekleyemeyiz.

Daha geçtiğimiz günler AKP Yetkilileri“Herkesin cep telefonu var, arabası var” diyordu. Şimdilerde ise “Asgari ücreti en azından insani yaşam seviyesin getireceğiz” demiş.

Yani milyonlarca asgari ücretlinin açlık sınırı altında yaşadığını kendileri de itiraf etmiş. Peki, bu itiraflar yeterli mi? Elbette değil.

Ekonomik buhranın en büyük bedelini; aç kalan, kirasını karşılayamayan, faturasını ödeyemeyen, asgari ücretliler ödemektedir.

“Avrupa ülkeleri arasında en düşük brüt asgari ücrete sahip olan ikinci ülkedir.”

Türkiye şu an Avrupa ülkeleri arasında en düşük brüt asgari ücrete sahip olan Arnavutluktan sonra ikinci ülkedir. Dünya’nın en büyük ucuz iş gücü ülkesi olarak bilinen Çin’de dahi ortalama asgari ücret 387 dolar iken, TL’deki hızlanan değer kaybıyla birlikte Türkiye’de asgari ücret 300 doların altına inerek 297 dolara kadar düşmüştür.

Şimdi kalkıp, asgari ücreti insanca yaşanabilecek bir seviyeye getireceğiz diyenler,eğer ki bu görüşlerinde samimilerse hodri meydan!

Adil bir dünya diye nutuk atan,“Dünya 5’ten büyüktür” diye sürekli sözüm ona dünyaya mesaj veren Cumhurbaşkanı, evvela kendi ülkesindeki adaletsizliğe son versin.

Yıllardır bekletilen kanun tekliflerimiz meclise getirilsin ve asgari ücretliden vergi kesintisine son verilsin.

“Asgari ücret en azından yeni yıla kadar 3 bin 577 TL seviyesine getirilsin.”

Asgari ücret en azından yeni yıla kadar 3 bin 577 TL seviyesine getirilsin.

İktidara son çağrımız! Bu adaletsizliğe, bu hukuksuzluğa derhal son verilmelidir. Asgari ücretteki vergi zulmü ortadan kaldırılmalıdır.

Eğer ki iktidar yine bu çağrımıza kulak vermez ise;

Seçim yakındır!

Cumhuriyet Halk Partisi olarak iktidarımızda; asgari ücretlilere uygulanan vergi zulmüne son vereceğiz, iktidarımızda asgari ücretten vergi kesintisini kaldıracağız! Denildi.

Şube Başkanı Tamer Özlü imzası taşıyan açıklamada şu ifadelere yer verildi:

‘’Tüm kamu emekçilerini doğrudan, ülkedeki diğer çalışanları ve emeklileri ise dolaylı olarak ilgilendiren 2022-2023 yıllarına ilişkin toplu sözleşme görüşmeleri 2 Ağustos 2021 tarihinde başlayacaktır.

Açlık ve yoksulluk altında ezilen 3 milyon kamu emekçisi ve 2 milyon kamu emeklisi Sözde Toplu Sözleşme görüşmelerini artan sorunlarla karşılamaktadır.

Türkiye, ekonomik kriz döneminden geçiyor. Enflasyon yükseliyor, paramız değer kaybediyor, vatandaşın satın alma gücü eriyor, ekmeği her geçen gün küçülüyor.  Ülkenin ekonomisi daralıyor. İşsizlik, tarihinin en yüksek noktasına doğru soluksuz tırmanıyor.

Türkiye’de son 19 yıla damgasını vuran ekonomik politikalar başta kamu emekçileri olmak üzere emekçilerin aleyhine olmuştur. AKP iktidarı döneminde, kamu çalışanları ve emekliler, enflasyon artışının da altında zamlara mahkum edilmekte, verimlilik ve milli gelir artışından pay alamamaktadır. Bu durum, ülkemizdeki gelir dağılımının daha da adaletsizleşmesine yol açmaktadır.

Pandemiyle birlikte yaşam şartlarının daha da ağırlaştığı, işsizlik ve pahalılık koşullarının mutfakları kavurduğu ülkemizde, doğal gaza, elektriğe, benzine, gıda maddelerine, ulaşıma vs. fahiş oranlarda zam yapılırken, Türk Lirası Dolar ve Euro karşısında erirken, yurttaşların alım gücü günden güne azalırken AKP hükümeti görüşmelerde yine kendinden olmayan sendikaları ve kamu emekçilerini yok sayacaktır.

Kamu çalışanlarının toplu sözleşme sürecinde geçmiş yıllarda olduğu gibi tiyatro oynanmasını istemiyoruz. Danışıklı dövüş ile yüzde 3,5 gibi zamlarla geçen toplu sözleşmede her alanda sorunlar adeta sumen altı edilmiştir.

Eğitim, Öğretim ve Bilim Hizmet kolu çalışanlarının sorunları da aynı şekilde her geçen gün artmakta ve çözümsüz bırakılmaktadır. İş kolumuzun ana çekirdeğini oluşturan yükseköğretimde çalışan akademik, idari, teknik ve yardımcı personelin yanı sıra Milli Eğitim Bakanlığı’na bağlı kurumlarda çalışan öğretmen, idari, teknik ve yardımcı personellerin sorunlarını geçmiş dönemlerde olduğu gibi yeniden ele alıyor ve taleplerimizi iletiyoruz. İşkolumuzdaki çalışanların sorunlarını biliyoruz ve en yüksek perdeden seslendirmeye de devam edeceğiz.

2011 yılında eşit işe eşit ücret kapsamında yapılan düzenlemelerle gelinen noktada, ek ödeme oranı en düşük olan kadro, öğretmenler olmuştur ve 2000TL civarında hak kaybı devam etmektedir.

Yine ilk kez sendikamız tarafından gündeme getirilip siyasilerin gündemine giren hatta 2018 yılında seçim meydanında Cumhurbaşkanı tarafından “verdik” denilen 3600 Ek gösterge halen çözülmeyen sorun olarak durmaktadır. Öğretmen atamaları kadrolu olmalı, tüm kadrolara atama yapılmalı, sözleşmeli öğretmenler kadroya alınmalı ve ücretli öğretmenlik uygulaması kaldırılmalıdır. Kamuda liyakat esaslı yönetici atamaları yapılmalı, sözlü sınav uygulamalarına son verilmeli, yer değiştirmelerde adaleti sağlayacak uygulamalar getirilmelidir. Vergi dilimindeki adaletsizliğin kaldırılmasını ve kamu çalışanları için yüzde 15’te sabitlenmesini talep ediyoruz. Eğitim, öğretim ve bilim hizmet kolunda çalışan tüm personele bir maaş tutarında eğitime hazırlık ödeneği ödenmelidir.

Akademik personele ödenenler dahil ek ders ücretleri yüzde 50 arttırılmalı, ek derslerde yaşanan sorunlar, özellikle de pandemi döneminde yaşanan yani öğretmenden kaynaklı olmayan (öğrencinin derse gelmemesi, eğitime ara verilmesi… gibi ) durumlarda yaşanan hak kayıpları sorunu çözülmelidir.

Adaletli ek ders düzenlemesi yapılarak ek ders ücreti almayan öğretmenlerin en az 15 saat ek ders ücreti almaları sağlanmalı, diğer öğretmenlere de bu noktada artış sağlanmalı; nöbet, belleticilik, İYEP, mesleki açık lise, tercih danışmanlığı gibi görevlerin teşviğini sağlayacak artışlar yapılmalıdır. 

Öğretmenlerin maaş karşılığı ders saatleri tüm branşlar için 15 saatte eşitlenmelidir. Doğum öncesi izin süresi pandemi döneminde olduğu gibi 16 haftaya doğum sonrası ise bir yıla çıkarılacak şekilde düzenlenmelidir. Yiyecek ve giyecek yardımlarının kapsamları genişletilmelidir. Yükseköğretim kurumlarının toplu sözleşme ve sosyal denge düzenlemesi yapılmalıdır.

Adaletsizliğin her geçen gün arttığı başöğretmenlik, uzman öğretmenlik uygulamasına son verilmeli 8 yılını dolduran tüm öğretmenlere uzman öğretmenlik, 15 yılını dolduranlara ise başöğretmenlik tazminatı ödenmelidir. Yardımcı hizmetler personellerinin görev tanımları yapılmalı, mesai ücretleri arttırılmalı ve sınav, seçim gibi görevlerdeki haksızlıklar giderilmelidir.

Eğitim-İş olarak ana hatlarıyla açıkladığımız sorunların yanı sıra eğitim, öğretim ve bilim hizmet kolunda gerek ekonomik gerekse özlük haklarında yaşanan sorunlara çözüm olmayan toplu sözleşme; senaryosunu iktidarın yazdığı, yönetmenliğini iktidarın yaptığı, masadakilerin ise acemice sahnelediği tiyatrodan öteye gitmeyecektir.

Eğitim-İş, bu orta oyununda figüran olmak yerine, emekçilerin sendika özgürlüğü, grev ve toplu sözleşme hakkı, mali ve sosyal hakları için verdiği mücadelesini tüm baskılara rağmen sürdürecektir.’’

Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan’ın torunu ile TBMM Başkanı Mustafa Şentop’un oğlunun ‘icazet aldığı’ Ayasofya’daki törende, imam Mustafa Demirkan’ın “Onlardan daha zalim, daha kafir kim olabilir. Ya Rabbi, o zihniyetin bir daha bu ümmetin başına gelmesini mukadder buyurma” diyerek Ayasofya’yı müzeye çeviren Mustafa Kemal Atatürk’e lanet okumasına bir tepki de Eğitim İş Trabzon Şubesinden geldi.

Eğitim İş Trabzon Şubesi, Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın katıldığı törende Mustafa Kemal Atatürk ve arkadaşlarına lanet okuyan imam Mustafa Demirkan’a cevap niteliğinde bir açıklama yayınladı.

Eğitim İş Trabzon Şubesinden Başkan Hilal Aydın tarafından yapılan açıklamada şu ifadelere yer verildi:

”AKP’nin tarikatlarla düzenlediği bir siyasi şov eşliğinde camiye çevrilen İstanbul’un kıymetlilerinden Ayasofya’nın engin kubbesi, yine ve yeniden nankör sözlerle kirletilmiştir.

Camiye çevrildiği gün Diyanet İşleri Başkanı’nın büyük önder Mustafa Kemal Atatürk’e dil uzatmasının ardından bu kez bir başka imam, onun açtığı yoldan gitmiş ve aynı nankörlüğü sürdürmüştür. Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan’ın katıldığı Ayasofya’daki 29 Mayıs’taki hafızlık konulu programda Mustafa Demirkan adlı imamın ülkemizin kurucusu Atatürk’e lanet okuması toplumda adeta infial yaratmıştır.

Utanmaz imam, “Öyle bir zaman geldi ki bir asır gibi bir zaman içinde ezan ve namaz yasaklandı ve müze haline çevrildi. Bunlardan daha zalim ve kafir kim olabilir…” diyerek içindeki Atatürk ve Cumhuriyet düşmanlığını kusmuş, buna da dini alet etmiştir. Bu cüretkarlıktan daha acı olan ise devletin başında bulunan Cumhurbaşkanı’nın küfürden farksız bu sözleri huşu içinde dinlemesidir.

Atasına sevgisi ve vefası hiçbir zaman azalmayan Türk halkı, bu hakarete her mecradan tepki göstererek gerekli mesajı verse de Atatürk’ün aziz hatırasının ve Cumhuriyet’in her zaman koruyucusu olan Eğitim-İş olarak, elbet bize de iş düşmüştür.

Öncelikle hadsiz imamın “daha zalim ve daha kafir kim olabilir” ifadesini bir soru kabul ederek cevap verelim:

– Bir zalim arıyorsan bu toprakları düşman zulmünden kurtaran büyük komutan Mustafa Kemal Atatürk’e değil, onun hatırasına utanmazca saldıranlara bakabilirsin.

– Daha zalim arıyorsan, onun kurduğu ülkede, onun kurduğu Diyanet’ten para alırken ona dil uzatan alçaklara bakabilirsin.

– “Vakıf emanetine aykırı davranarak lanetlenen bir zalim” görmek istiyorsan, onun halka açtığı ve dokunulmasın dediği Atatürk Orman Çiftliği’ne dahi göz dikenlere, O’nun toplum kalkınsın diye açtığı kurum ve fabrikaları özel sektöre peşkeş çekenlere, O’nun adına okul tabelalarında bile tahammül edemeyenlere bakabilirsin.

“Daha kafir kim olabilir” sorusuna gelince;

– Arapça tanrı tanımaz anlamına gelen “kfr” ve örtmek, gizlemek anlamına gelen “kafara”dan öğrenmeye başlayabilirsin. “Kendisine yapılan bir iyiliği örtmek, nimeti yalanlamak” anlamına gelen ‘kafara’da, bu ulusun en büyük nimeti olan Cumhuriyet’i yalanlayan sen kendini bulabilirsin. Atatürk olmasa içine girecek bir cami dahi bulamayacak olsan da ona dil uzatma gafletine düşecek kadar iyiliği örten sen, “kafara”da kendi tanımını görebilirsin. “Kafir”in, “kafara”nın izini süreceksen, bu halka özgürlüğünü kazandırmak suretiyle yapılan en büyük iyiliği örtmeye çalışan kendinden başlayabilirsin.

– Mesele din ise, daha kafirini siyaseti dine alet edenlerde, dini ticarete meta edenlerde, dini suçlara örtü edenlerde, dini kullanarak dine en çok zarar verenlerde bulabilirsin.

– “Kafir”in kökenindeki kelime anlamında olduğu gibi “saklamak” ise mesele, Cumhuriyet alerjisini saklayan ve karanlık çukurunda başını çıkartacağı uygun ana kadar kendini gizleyen sen, kendin gibilerde kafirliği bulabilirsin.

Yani imam Mustafa Demirkan, “Daha zalim ve kafir kim olabilir” sorusuna gerçekten bir yanıt arıyorsan, kafanı senin Ata’ya hakaretlerini kuzu kuzu dinleyenlerden çevirip aynaya bakabilirsin.

Yine de biz, Başöğretmen Mustafa Kemal Atatürk’ün izindeki eğitim neferlerinin oluşturduğu Eğitim-İş olarak, sana da sana bu hadsizlik için cesaret verenlere de sorduğun sorunun cevabına ulaşmanız için harekete geçtik.

Bugün itibariyle hakkında suç duyurusunda bulunduğumuzu, istediğin cevapları alana kadar sürecin takipçisi olacağımızı, bu hadsizliğin peşini asla bırakmayacağımızı ilan ediyoruz!”

Eğitim İş Trabzon adına Birleşik Kamu İş Trabzon İl Başkanı Tamer Özlü imzası taşıyan açıklamada ‘’AKP iktidarı bilmektedir ki Gezi Park’ındaki tepki o parktaki ağaçlardan ibaret değildi, hükümetin dayatmacı tüm uygulamalarına karşı demokratik toplumsal bir tepkiydi’’ denildi.

Açıklamada şu ifadelere yer verildi :

”Gezi Parkı’ndaki ağaçların kesilmesine karşı başlayan ve kısa süre içinde ülkede yüz binlerce kişinin cumhuriyet, demokrasi, adalet, özgürlük ve yaşam tarzına sahip çıkmak için sokağa çıktığı Gezi eylemlerinin 8. yıl dönümünü bir kez daha selamlıyoruz.

Gezi Direnişçileri; 2013 yılının 27 Mayıs’ından sonra aylarca ülkenin meydanlarına çıktı.  Eylemler sırasında Berkin Elvan, Ali İsmail Korkmaz, Ahmet Atakan, Ethem Sarısülük, Mehmet Ayvalıtaş, Medeni Yıldırım, Abdullah Cömert ve Hasan Ferit Gedik iktidara ve baskıya karşı düzenlenen protesto gösterilerinde hayatını kaybetti.

Gezi eylemleri sırasında birçoğu ağır olmak üzere yüzlerce vatandaşımız yaralandı, yine binlerce vatandaşımız gözaltına alındı, eylemlere katıldığı gerekçesiyle yüzlerce kişi hakkında davalar açıldı.

”Gezi olayları Türkiye tarihinin en geniş katılımlı eylemleriydi”

Siyasi iktidarın toplumun büyük bir kesimine karşı uyguladığı kutuplaştırıcı siyaset sonucunda Gezi ruhu ortaya çıktı.  Gezi olayları, Türkiye tarihinin gördüğü en yaygın ve geniş katılımlı eylemlerdi.

AKP iktidarının kentleri, doğayı ve çocuklarımızın geleceğini hedef alan kar hırsıyla yoğrulmuş politikaları inatla devam etmektedir. Bugün Rize İkizdere’de yapılmak istenen taş ocağına karşı bölge halkının mücadelesi de sürmektedir.

Siyasi iktidar, başta İstanbul olmak üzere şehirlerimizdeki yeşil alanları satılacak ve pazarlanacak en iyi pasta dilimi olarak görmeye devam etmektedir. Batıdan-doğuya, kuzeyden-güneye talan politikaları sürmektedir.

Ülkemizde, hukuksuzluk ve keyfilik tıpkı Gezi eylemlerinin yapıldığı dönemdeki gibi devam etmektedir.  Bu keyfi uygulamalar meşrulaştırılmaya çalışılmaktadır. Siyasi iktidar; baskıyı ve şiddeti her geçen gün arttırmaya devam etmekte, en ufak gösteri hakkını ve muhalefet hakkını sert şekilde bastırmakta hatta toplumu kutuplaştırmaktan ve ayrıştırmaktan geri durmamaktadır. 

”Tepki, ağaçlardan ibaret değildi…”

AKP iktidarı bilmektedir ki Gezi Park’ındaki tepki o parktaki ağaçlardan ibaret değildi, hükümetin dayatmacı tüm uygulamalarına karşı demokratik toplumsal bir tepkiydi.

Birleşik Kamu-İş Konfederasyonu olarak; Gezi’nin anlamına, ruhuna ve değerlerine sahip çıkıyoruz. Gezi direnişinin 8. yıldönümünde Gezi direnişinde hayatlarını kaybeden onurlu insanlarımızı saygıyla anıyoruz, direnişlerini mücadelemizde yaşatmaya devam edeceğiz.”

Geçenlerde Aile ve Sosyal Politikalar Bakanı Derya Yanık’ın ‘kadına şiddeti normalleştiren’ açıklaması olmuştu. Bakan atamalarını ve yeni atanan bakanın bu hamlesini eleştiren Eğitim-İş Sendikası Trabzon Şubesi bir basın açıklaması gerçekleştirdi.

Eğitim-İş sendikası Trabzon Şube Başkanı Hilal Aydın açıklamasında şunları söyledi; ”Bakanlarındaki genel vasatlık ve liyakatsizlikle “Daha kötüsü olamaz” dedirten AKP, her yeni bakan atamasında daha kötüsünün olabileceğini gösterme konusundaki istikrarını sürdürmektedir.

Bunun son örneği çiçeği burnunda Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanı Derya Yanık olmuştur.

Aktif şekilde kullandığı sosyal medya hesaplarındaki FETÖ övgüleri, Adnan Oktar resimleri ve kullandığı hakaretvari üslubuyla ne olduğunu alenen belli ettiği halde ataması yapılan Derya Yanık, neredeyse her açıklamasında toplumda öfke uyandırmayı başarmaktadır. Yanık, atanır atanmaz sosyal medya hesaplarını temizlese de ortadaki zincirleme skandallar sorunun sadece şahsın geçmişinde değil özünde olduğunu göstermektedir.

Atatürk’ün ülkemize armağanı olan 23 Nisan Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı’nda devlet koruması altındaki bir yavruyu ifşa eden, Ramazan olduğu için çocuğa bisküvi bile ikram etmediğini pişkince anlatan taze Bakan adeta kötülük konusunda kendini durduramamaktadır.

Bayramda yine devlet koruması altındaki 13 bini aşkın çocuğa çizdiği bir resmi kart olarak yollayan Derya Yanık, yuvasız bu yavrulara çizdiği ev resmiyle nobranlığını tekrar ayan etmiştir.

Bu skandallar bile koltuğundan edilmesine yetip de arttığı halde Bakanlığı sürdürülen Yanık, kötülüğünün ibresini bu kez korumakla yükümlü olduğu kadınlara çevirmiştir.

Daha yakın zamanda kadına şiddete ilişkin yaptığı bir konuşmada “Erkekler de şiddete uğruyor. Bu durum abartılıyor” deme gafletinde bulunan Bakan, son açıklamasıyla çıtayı daha da yükseltmiştir. Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanı Derya Yanık, Meclis’te kadına yönelik şiddetin sebeplerinin araştırılması için kurulan komisyonda, koronavirüs salgınının başlarında yaşanan kadına şiddet olaylarındaki artıştan bahsederken “Tolere edilebilir” oranda arttığını söylemiş, tekrar tepkilerin odağı haline gelmeyi başarmıştır.

Kadına şiddet vakaları gün geçtikçe artarken, failler cezasızlıkla ya da az cezayla adeta dolaylı olarak teşvik edilirken, kadın cinayetleri konusunda Türkiye dünya listesinde utandıran biçimde tırmanışa geçerken ve tek bir kadının bile şiddete maruz kalmasının tolere edilebilir bir yanı olmadığı insanlığın geldiği nokta açısından su gibi berrak iken Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanı sıfatı taşıyan bu şahsın açıklamaları son derece vahimdir. Şahsın yukarıda sıraladığımız skandallara da imza attığı göz önüne alındığında son açıklamanın bir gaf değil, zihniyet teşhiri olduğu açıkça anlaşılmaktadır. Zaten Bakan Yanık’ın bu rezil açıklamadan geri adım atmak yerine kendisini eleştirenleri “algı operasyonu yapmakla” suçlaması da bunun sağlaması olmuştur.

Çocuklar ve kadına şiddet konusundaki toplumsal hassasiyetin en önemli sözcülerinden olan Eğitim-İş olarak uyarıyoruz:

Burası, bayram armağan ettiği çocuklarına önem veren ve bu konuda dünyada tek olan bir ülkedir! Burası, bugün modernizmi kendi tekelinde sanan Avrupa ülkelerinden bile önce kadına seçme ve seçilme hakkını tanıyan bir ülkedir. Burası, bu çağın bile ilerisinde bir akıl ve ruhla kurulmuş, medeni ilkelerle sağlamlaştırılmış laik bir Cumhuriyet’tir. Bu vatandaki çocuk ve kadınlar, Atatürk’ün kimsesizlerin kimsesi olsun diye kurduğu bu Cumhuriyet’in koruması altındadır. Bunu idrak edemeyen hiçbir şahsın değil Aile Bakanlığı koltuğunda, herhangi bir kamu kuruluşundaki herhangi bir memuriyet koltuğunda bile yeri yoktur; olamaz!

Yaşadığı ülkenin değerlerini bilmeyen, oturduğu koltuğun sorumluluklarını idrak edemeyen, empatiden yoksun olduğunu her hareketinde bir kez daha gösteren Derya Yanık, derhal görevden alınmalıdır! Çünkü kadına şiddeti normalleştiren, koruma altındaki çocuklarımızın özel durumunu bir türlü kavrayamayarak onlara adeta manevi eziyette bulunan bu şahsın Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanı olarak kalması “tolere” edilemez!”

”Dünyaya bir kabus gibi çöken Korona virüsü salgını, ülkemizde aşı tedarikindeki atıllık, aşılama programını düzgün yönetememe, risk gruplarını doğru tayin edememe, pandeminin tahribatına dair halka yalan söyleme ve kötü yönetilen ekonomiyi daha da batırmamak için kapanma kararı alamama gibi nedenlerle 3.dalga yükselişine geçmiştir.

Hükümet, tehlike çanlarının böylesi sesli çaldığı bir dönemde pandemiyi zayıflatmak için kararlar almak bir yana dursun, aşılama sürecini tamamlamadan yüz yüze eğitimi başlatarak ateşe körükle gitmiştir.

Bilindiği üzere 24 Şubat’ta aşı olurken poz veren Milli Eğitim Bakanı Ziya Selçuk, öğretmenlerin aşılanmasına dair de takvim açıklamıştır. Bakan Selçuk, aşılama süreci sayesinde yüz yüze eğitimde bir tehlike olmadığını, okulların da “zaten” yüz yüze eğitime hazır olduğunu söylemiş ancak süreç yine kendisini yalancı çıkarmıştır.

Bakanın çıtını çıkarmadığı gerçekler şunlardır:

– 15 Şubat’ta köy okulları açılmış ve bu okullardaki öğretmenlerin aşılanmasının derhal başlatıldığı duyurulmuştur. Sendikamızın edindiği bilgilere göre, köy okulu öğretmenlerinin; birçoğu asgari ücretin dahi çok altında çalıştırılan ücretli öğretmenlerden oluşmakta olup bu grup aşılanacak öğretmenler kategorisine dahi alınmamıştır. Üstelik taşımalı eğitim utancının bu çağda sürdürülmesi nedeniyle, köy okulları dolmuş taşmış, sendikamız MEB’i bu konuda uyarsa da bir cevap alamamıştır. Köy okullarının hiçbir yoksulluk ve yoksunluğunu gidermeden, içini aşı yapılmamış eğitim çalışanları ve öğrenciyle dolduran zihniyet, bu kabusla diğer okul türlerinde yaşatacaklarının adeta fragmanını izletmiştir. 

– Bakan Selçuk’un olurken poz verdiği aşılar, onun söylediğinin aksine eğitim çalışanlarına uğramamıştır. Resmi rakamlar bile 1 milyonu aşkın öğretmen varken, sadece 80 bininin aşılandığını ilan etmektedir. Üstelik bu rakamdaki 2.dozu tamamlanan öğretmen sayısının ne olduğu ise açıklanmamıştır. Ayrıca virüs sanki mesleki özelliklere göre bulaşıyormuşçasına okullarda bulunan öğretmenler dışındaki eğitim emekçilerinin aşı konusunda adı dahi geçmemiştir.

Ortada kasıp kavuran bir salgın varken, eğitim emekçilerini aşılamadan yüz yüze eğitim kararı veren MEB, bu yolla hem eğitim emekçilerinin canını hiçe saymış, hem de öğrencilerin birbirlerine ve evlerine virüs taşıma ihtimalini görmezden gelerek toplum sağlığını tehlikeye atmıştır. Öğretmenlerimiz aşı randevularını kendileri almaya çalıştığında hala “Risk grubunda değilsiniz” cevabı verilmektedir. Belli ki MEB, her gün yüzlerce insanla odalara kapanan bu meslek grubunun risk altında olduğunu Sağlık Bakanlığı’na izah etmeyi bile becerememiştir.

– Okulların pandemi koşullarında eğitime hazır olduğu da MEB’in bir başka yalanıdır. Temizlik materyallerinin masrafı yine velilerin ve öğretmenlerin sırtına bindirilmiş, çoğu okula sağlık personeli şöyle dursun,  temizlik personeli bile istihdam edilmemiştir. Herkes için en güvenli çatı olması gereken okullarımız, bu haliyle hem eğitim emekçileri, hem de öğrenciler için salgın zamanında en tehlikeli yerler haline gelmiştir.

Her geçen gün ülkemizin en doğusundan en batısına, en kuzeyinden en güneyine vaka ve karantina haberleri gelmekte fakat uygulamada dahi birlik olmadığı anlaşılmaktadır.

Eğitim-İş olarak MEB’e ve öznelerinin neredeyse hepsi hiçbir ülkede olmayan “devlet büyüğü” kriteriyle aşılanan hükümete sesleniyoruz: Vakalar yükselmektedir. Virüsün daha bulaşıcı olan varyantları hızla yayılmaktadır. Okullardan yükselen o ses teneffüs zili değil, salgının alarm sesidir. Bu sesi duyup, yüz yüze eğitimi aşılama tamamlandıktan sonraya ertelemezseniz, birçok cana kıymış, toplum sağlığına ihanet etmiş olacaksınız!”