Röportaj: Muhammet Furkan Uzun

82 puan toplayarak adını tarihe altın harflerle yazdıran 2010-2011 sezonundaki unutulmaz Trabzonspor takımının önemli isimlerinden Serkan Balcı, evinin kapılarını Vira Trabzon’a açarak ‘’Futbol Sohbetleri’’ röportaj dizimizin bu haftaki konuğu oldu.

Trabzonspor forması altında Türkiye Kupası ve Süper Kupa şampiyonlukları yaşayan, bordo mavili kulüpte kaptanlık görevini de üstlenerek adını kulüp tarihine yazdıran 2010-2011 sezonundaki ”efsane” Trabzonspor’un unutulmaz sağ beki Serkan Balcı’yla dünü, bugünü ve yarını konuştuk.

Futbolculuk hayatınızda pek çok kişiye nasip olmayacak türden önemli başarılar yaşadınız. Futbolculuk kariyerinizden memnun musunuz? İçinizde ukde var mı?

Futbol hayatım boyunca çok şeyler başardım. Hayat gibi çok iyi ve çok kötü anılarım, inişli çıkışlı zamanlarım oldu. Ama dolu dolu bir futbol kariyerim oldu. O nedenle Allah’ıma şükürler olsun içimde ukde kalmadı. Her şeyi futbola borçluyum. İnşallah bundan sonra, antrenör olarak iyi oyuncular yetiştirip kendi adıma vatan, millet vazifemi gerçekleştirebilirim.

‘’Türkiye olarak geriden geliyoruz’’

Antrenörlüğe başladığınızı biliyoruz. Futbol adamı olarak Serkan Balcı’nın bundan sonraki hayali, hedefi nedir?

Antrenörlüğe başlayalı 1.5 sene oldu. Yaklaşık 2-3 senedir kurslara katılıyorum. A Lisans diploması için eğitimlerimi tamamladım. Sadece PROLİSANS belgesini almak kaldı. Onu almak için çalışacağım. 1.5 yıllık antrenörlük kariyerimde saha içerisinde ve dışarısında önemli tecrübeler edindim. Fakat teknik direktör olmam için daha zaman var. Öğrenmeye çalışıyoruz. Futbol hakkında bilmediğimiz bir sürü şey varmış. Yönetici tarafına geçince bunu fark ediyorsunuz. Yönetmek gerçekten kolay değil. Belirli bir yaşa da geldik. Bunları harmanlayıp bilgimizi, ekibimizi, eleştirileri alıp kendimizi psikolojik anlamda dahil olmak üzere geliştirmemiz gerekiyor. Futbol evrensel bir oyun. Biz Türkiye olarak hep geriden geliyoruz. Avrupa, sistem ve teknolojik olarak bizim bir tık önümüzde yer alıyor. Futbol mesafeleri artık çok kısaldı. Oyun artık stratejilere ve alan savunmalarına döndü.

Yönetmek kısmı zor dediniz. Herhalde antrenörlük, futbolculuktan daha zor?

Tabi. Taraftar kısmı var, yönetici kısmı var, başkan kısmı var.  En önemlisi oyuncu kısmı var. Bir sürü psikolojik etmenler var. Bunları yönetmek gerçekten kolay değil. Kibirli oyuncular var, kibirsiz oyuncular var. Sert çıkman, yumuşak davranman gereken oyuncular var. Mağlubiyet ve galibiyette söylemen gerekenler var, antrenmanlar esnasında yapman gerekenler var. Bunlar başlı başına bir strateji. Bunları çok iyi öğrenmek, insan ve sporcu psikolojisini iyi bilmek gerekiyor. Bazen bazı şeylere geç kalmış olabiliyoruz ama öğrenmenin yaşı yok. Futbolculuk kariyeri bitti. O kariyerde sadece kendi performansından sorumluydun. Antrenörlükte ise herkesin performansından sorumlusun. Krizleri iyi yönetebilen hocalar her zaman başarılı olmuştur. Fatih Terim örneğinde ve  en yakın zamanda geçen sene Sergen Yalçın örneğinde olduğu gibi… Beşiktaş geçen sene Fenerbahçe ve Başakşehir maçlarını kazanamasaydı belki de Sergen Yalçın ile yolları ayrılacaktı. Bunlar bizim için hep bir örnek…

‘’Onur Kıvrak- Burak Yılmaz ve Ünal Karaman arasında güç krizi yaşandı’’

Kriz yönetme konusunda Ünal Karaman hocayı da katabiliriz sanırım. Malatya maçından sonra Burak Yılmaz ve Onur Kıvrak’ın kadro dışı kalması ve akabinde Fenerbahçe galibiyeti…

Aynen. Orada Trabzon’da büyük bir kriz yaşandı. Bence güç kriziydi. İkisi de güçlü figürler, güçlü isimlerdi. Arkalarında sağlam etmenler vardı. Bu sağlam etmenlerden kastım taraftarların onları çok sevmesi ve onların kazandırdığı başarılar. Tabi bunları kullanmamak lazım. Bu konuda iki tarafta suçlu olabilir ama genelde hep birinin bacağı kesilir. Burada da bacak kesildi ve başarılı bir sezon yaşandı sayılır. Zaten Trabzonspor iyi bir altyapıya ve iyi bir kadroya sahip. Karadeniz bölgesi zaten bir futbolcu yuvası. Oyuncuları küçüklükten itibaren iyi bir psikolojiyle yönetmek gerekiyor. Çünkü Karadeniz bölgesinde oyuncuların performanslarında dalgalanmalar olabiliyor. Fakat yetenek olarak ülkemizin en yetenekli oyuncuları oradan çıkıyor. Orada çok değerli hocalarımız var. Hem kulübün hem de ülkenin kazancı için Trabzonspor, takdire değer bir kulüp.

‘’Fenerbahçe’den gelip Trabzonspor’da 6 yıl kalmak kolay bir şey değil!

Türkiye’nin iki büyük kulübünde oynadınız. 3 yıl Fenerbahçe’de oynadıktan sonra Trabzonspor’a transfer oldunuz. Burada 6 yıl kaldınız ve bazı maçlara da kaptan olarak sahaya çıktınız. Trabzonspor, maddiyat dışında size ne verdi?

Trabzon’da çok iyi arkadaşlarım var. Kariyerimde en çok oynadığım kulüp. Böyle büyük takımlarda oynadıktan sonra ne verdi denmez bence. Her şey verdi (gülüyor) Maddiyatından çok kariyerinin şekillenmesi, şampiyonluklar, Türkiye Kupaları… Performans anlamında inişli çıkışlı zamanlarım da oldu ama ben Trabzonspor’da genel olarak iyi bir performans verdiğimi düşünüyorum. Fenerbahçe’den gelip Trabzonspor’da 6 yıl kalmak kolay bir şey değil. Orada çok anılarım var. Çocuğum orada doğdu. Trabzon halkı beni kabullendi ve sevdi, hala da seviyorlar sağ olsunlar. Yanlışımı, doğrumuz olmuştur. Bize her şekilde destek verdiler. İnsanları zaten futbolla yatıp futbolla kalkıyor ve samimiler. O yüzden hepsine teşekkür ediyorum. Şuan şehir çok güzel. En son Hekimoğlu Trabzon’a karşı maç oynamak için şehre gelmiştim. Kafeler açılmış, sosyalleşme olmuş. Bizim zamanımızda bir tane alışveriş merkezi bile yoktu. Forum AVM yeni açılıyordu.

‘’Trabzonspor, bu sezonun favorisi. İnşallah şampiyon olurlar’’

Şampiyonluk yolunda Trabzonspor’un bu sezonki şansını nasıl değerlendiriyorsunuz?

2 yıldan beri Trabzonspor’u beğeniyorum, yanlış şeyler de yaptılar. Bu sene iyi transferler yaptılar. Belki kağıt üzerinde şuan Türkiye’nin en çok konuşulan takımı Trabzonspor. Abdullah Avcı, hazırlık maçlarında kadronun hemen hemen hepsini denedi. Abdullah hocanın İyi bir ekibi de var. Tüm teknolojiyi ve tüm ekibini kullanabilen  akıllı bir hoca. Lige iyi başlarlar ama en önemlisi sonunu getirebilmek, sakin kalabilmek ve o kupayı kazanabilmek. Geçmiş dönemdeki şampiyonlukların nasıl gittiği anlaşılabiliyor.

Trabzonspor’da 6 yıl geçirdim, ben de emekleri geçti. İnşallah, tek temennim bu sene şampiyon olurlar. Çünkü artık hak ediyorlar. 2018-2019 sezonundaki şampiyonluğu kazanabilirlerdi. İçerde problem olduğunu biliyorum ama bu problem ayyuka çıkmadı. İnşallah bu problemleri bu sezon yaşamazlar ve inşallah sezon sonuna doğru yarışta olup bu ipi göğüslerler çünkü yaptıkları transferler hamle transferleri. O yüzden defansif anlamda da biraz daha güçlenirlerse ve takım halinde oynayabilirlerse, birbirlerini tamamlayabilirse diğer takımlara ve Trabzonspor’un sahip olduğu kadroya bakıldığı zaman Trabzonspor, bu senenin favorisi olarak düşünüyorum. Zaten gol atabiliyorlar. İnşallah bu ipi göğüslerler.

‘’Şampiyonluk yolunda bizlere engellere koymuş olsalar da mücadele verdik’’

2010 yılında aralık ayında Şenol Güneş’in takımın başına geçmesiyle beraber de kariyer performansınızı sergilediniz. Hugo Bross’un ayrılışı ve Şenol Güneş’in gelişiyle beraber takımda neler değişti? İstanbul’daki Kasımpaşa maçı sonrası radikal bir kararla Egemen Korkmaz, Song, Gökhan Ünal, Sylva ve Engin Baytar kadro dışı bırakılmıştı. Şenol Güneş geldikten bu oyuncularla üç şampiyonluk kazanıldı. Hugo Bross’un yapamayıp Şenol Güneş’in yapabildiği şey neydi?

Hugo Bross insan olarak çok iyi bir insandı. O dönem takım iyi bir kadroya sahipti. Sadece takım içerisindeki oyun formatını, dengeyi, antrenman performansımızı yükseltemediğimizi düşünüyorum. Bross’un yardımcısı Metin Diyadin’di. Olaylara en çok o karışırdı. O yıl çok gençtim ama öyle düşünüyorum ki futbolcular Bross’da o ışığı göremedi. Başarısız bir dönemdi. 10 maç görevde kaldı. Ersun Yanal sonrasında göreve gelmişti. Ersun Yanal ile iyi bir kadro kurulmuştu. Sonraki sezon o kadro ile lige kötü başladık. Avrupa Kupalarında Fransa’nın Toulusea takımına elenmiştik ve aslında kötü de oynamamıştık. Bazen yabancı hocalarla maya tutmayabiliyor. Şenol Güneş’in hem Trabzonlu oluşu hem de futbolcuya yaklaşım tarzı mükemmel diye düşünüyorum. Hem birlik beraberlik sağlandı hem de takım içerisindeki arkadaşlık ve güven duygusu gelişti. Takım içerisinde birbirimize şaka bile yapmaya başlamıştık. Bunun sonunda da Türkiye Kupası’nı aldık.

İkinci sezonda şampiyonluk yolunda bizlere engellere koymuş olsalar da mücadele verdik, yaşamamamız gereken şeyler yaşadık. Türkiye Kupası şampiyonu olduk ve bu maçtan 3 gün sonra İstanbul’da Fenerbahçe ile karşılaştık. Fenerbahçe ile berabere kaldığımız için Bursaspor şampiyon oldu. Fenerbahçe açısından kötü bir deneyimdi ve bu yüzden 2010-2011 sezonunda lig şampiyonu olup kupayı almak için her şeyi yapacaklardı. Sonuçta dava da bitti. Bakıldığı zaman aradan 11 sene geçti. İnsan üzülüyor. O anda şampiyonluk yaşayıp kupayı kaldırmak çok önemli. Düşünsenize ligin ilk yarısında 42 ikinci yarısında 40 puan topladık. Onlar 17’de 16 yaptı. Enteresan bir performans! Bir daha böyle bir performans gösteremediler. Akabinde biz şampiyonlar ligine gittik onlar da yargılandı ve dava bitti. Nasıl bitti? Bunu bilmiyoruz. Sadece spor anlamında konuşabiliyoruz. Siyasi anlamda da başka bir anlamda da konuşmak istemiyorum. Futbolun da her şeyin de içi artık siyasi. Bu meslek gerçekten özgür bir meslek. İnsanların eğlenebileceği, hobisini yapabileceği deşarj olabileceği bir meslek. Hiçbir zaman hiçbir şekilde dışardan müdahale edilmemeli. Şuan kulüplerin hepsi borç batağında. Sorgulanması gereken çok şey var. Bunu sorgulamak da işimiz değil.  Altyapılara ağırlık vermemiz gerekiyor. Oradaki tesislere, oyunculara, oluşumlara yatırımlar yapmamız gerekiyor.

‘’Bu kadar ezildiğimizi hatırlamıyorum!’’

Altyapı dediniz. Biliyorsunuz altyapıdaki antrenörlerin çoğu asgari ücret kazanıyor. Altyapı antrenörlerinin asgari ücret kazandığı bir atmosferde altyapıdan oyuncu çıkmasını beklemek de sanki pek gerçekçi değil gibi?

Evet. Buna katılıyorum. Altyapı oyuncusuna, antrenörüne değer verilmesi gerekiyor. Ek iş yapmamalılar. Ona göre Avrupa’dan modelleri alıp ülkemize getirmek gerekiyor. Çünkü sonuçta biz bunu başaramıyoruz. Ben 20 sene profesyonel futbol oynadım. Gelinen nokta da yabancı sınırlaması sınırsız oldu. Maçlara 11 yabancı ile çıkıldı. Oyuncular kaliteli takımlarda oynamış olsalar bile Avrupa takımlarıyla karşılaştığımız zaman farklı mağlubiyetler alıyoruz. 5 yiyoruz, 4 yiyoruz. Ben Fenerbahçe’de de Trabzonspor’da da Şampiyonlar Liginde oynadım. İnter’i yendik, Manchester United’i yendik. Bu kadar ezildiğimizi hatırlamıyorum. Yabancı sınırlamasına karşı değilim ama kesinlikle çeşitli kriterler getirilmeli. Balotelli geldi Adana’ya, sorunlu bir futbolcu. Normalde Real Madrid’de Barcelona’da olması gerekiyordu. Adanalılar o deliyse biz de deliyiz diyorlar (gülüyor)

‘’Biz arkada amelelik yapıyoruz!’‘

Bross ayrıldıktan sonraki ilk maçta Ünal Karaman takımın başındaydı. Eskişehir maçında 1.90 boyundaki İvesa’ya çok şık bir gol attınız. Çalışılmış bir gol müydü?

Spontene gelişti. 10 numara bir goldü. Ben sağ bek oynadığım maçlarda gol atamadım. Attığım golleri orta saha oynadığım maçlarda attım. Orta saha oynarken kendimi daha özgür hissediyorum. Sağ bek olarak asisti fazla yaptım. Gol, futbolcunun mükafatı gibi bir şey. O yüzden golcü futbolculara hep imrenirim (gülüyor) Her şeyi onlar yapıyormuş gibi oluyor. Biz arkada amelelik yapıyoruz (gülüyor) onlar da gol atıyor. Ama onlar da en çok parayı hak eden oyuncular. Çünkü gündemde olan her zaman öyledir.

‘’Yattara, ön planda olmayı seven bir oyuncuydu’’

Yattara, Burak Yılmaz Trabzonspor’a transfer olduktan sonra Burak ve Selçuk İnan’ın kendisine pas atmadığını söylemişti. Siz takım içerisinde böyle bir gruplaşmaya tanıklık etmiş miydiniz?

Öyle bir şey olduğunu düşünmüyorum. Gruplaşma olsaydı o takım başarılı olmazdı. Onun kendi düşüncesi saygı da duyuyorum. O dönem onu yaşamıştır, biz bilemeyiz çünkü Yattara, ön planda olmayı seven ve isteyen bir oyuncuydu. Taraftar futbolcusuydu, şova dönük bir oyuncuydu. Burak, defans arkasına inanılmaz koşular yapabilen bir forvet oyuncusuydu. Hala da öyle. Yattara’nın özelliği ise ayağına top alıp adam geçmekti. Yattara zaten sakatlığı nedeniyle 2009-2010 sezonunda pek fazla oynayamadı. Ben de olsam defans arkasına koşu yapan oyuncuya pas atardım. Beş defa ofsayt olur ama altıncı da golü yapar. Ben de olsam Burak’a atardım. Yattara inanılmaz bir oyuncuydu. Sahip olduğu yeteneğe rağmen oralarda kalması bile enteresan. Yattara’yı çok severim. Hala da görüşürüz ama Yattara, Sergen Yalçın gibi, sahip olduğu yeteneği kullanamadı.

‘’Hep futbolculara yükleniliyor!’’

Engin Baytar’ı da sayabiliriz sanırım?

Engin zaten iki ayağını aynı derece iyi kullanabilen ender oyunculardan biriydi. Değişik bir oğlan (gülüyor) içi dışı bir. O çok yıprandı. Şöyle söyleyeyim futbolcuların çoğu cahil. Ben de cahilim. Yaşanmışlıklardan sonra bazı tecrübeleri gördükten sonra ‘’keşke şunu yapmasaydım’’ dediğimiz çok şey oldu. Ama bir kere futbolcunun istese bile okul hayatı olmuyor. Ya okulu ya da futbolu tercih etmek zorundasınız. Bizim sistemimiz yok. Ben liseye giderken süper ligde futbol oynuyordum. Her gün antrenman oluyordu.

Okulla futbolu bir araya getirmek gerçekten imkânsız ve bunun sonucunda da olay tamamen paraya dönüyor. Hayatınız boyunca para görmemişsiniz. Hedefiniz ev almak oluyor. Futbolcuların ailelerinin çoğu fakirlikten geliyor. Bunların okulları kurulmalı. Hem antrenman hem de okul saatleri bir araya getirilmeli. Ders başarıları ve başarısızlıkları takip edilmeli ama bu bizim ülkemizde çok zor. Yurtdışında belki yapılabiliyordur. Ben mesela belirli bir yaşa geldikten sonra ‘’keşke kendime yatırım yapsaydım, keşke yabancı dil öğrenseydim’’ demiştim. Ama o dönem bunları düşünemiyorsun. Düşünebilenler zaten farklı yerlere geliyor. Bizim dönemimizde hocalarda yeterli eğitime sahip değildi. Hepimiz belirli kalıplar içerisinde eğitildik. Ben, altyapı görmeden süper ligde oynayamaya başladım. Aradaki farklar çok büyük. Milli takım seviyesinde alt liglerde oynadığımız zaman Cristano Ronaldo ve diğer pek çok yıldızın milli takımlarını yeniyorduk. Ama üst seviye gelince onlar bize farkı açıp gitti. Neden? Biz de de sorun var ama bu sorun ülkenin de bir sorunu!

Zaten eğer bir ülkede oyuncu yetişmiyorsa o toprakların genelinden kaynaklanan bir sorun olduğunu düşünüyorum

80-85 Milyon nüfusa sahibiz. Belki daha fazladır. Kayıtsız Suriyeliler çoğunlukta olduğu için (gülüyor)… Biz neden sporcu çıkartamıyoruz? Neden olimpiyatlarda daha başarılı olamıyoruz? Ufak ülkeler neden bu kadar başarılılar? Çünkü adamların köyüne gitsen bile antrenman yapabilecek o kadar sahaları, o kadar yerleri var ki… Biz mesela, profesyonel takımda Sarıyer’de oynarken kendi sahamıza giremiyorduk! Koskoca Sarıyer ve Türkiye’nin en zengin semti. Küçüklüğümüze dönelim, sokakta futbol oynardık, sokakta arkadaşlarımız vardı. Şimdi sokaklarda oyun oynayan yok. Z kuşağı denen bir şey başladı. Bilgisayar, bilim, bilişim çağı… Çocukların adaptasyon, odaklanma problemleri var. Bizim dönemimizde ne telefon vardı ne de başka bir şey. Sadece dışarda oyun oynamaya kanalize olurduk. Şimdi o kadar çok etmen arttı ki… Ya bizlerden çok akıllılar ya da farklı düşünüyorlar. Sporun önemini bilmiyorlar. Dünya geneli obezite oldu. Sporu kas ve güzellik sanıyorlar. Spor terlemektir, koşabilmek, bisiklete binebilmek, hareket etmektir. Spor yaparken bütün organların çalışmış oluyor. Şeker hastalığını bile sporla yenebiliyorsun. Köpekler neden şeker hastası oluyor? Vücutlarında terleme olmadığı için.

Ben kendi çocuğumu bile oturtamıyorum ‘’hadi spor yapalım’’ diyorum. Yok, olmuyor. Zorlayınca da farklı tepkiler veriliyor. Bir tane telefonu veriyoruz ellerine kafam rahat olsun diyorlar. Brezilya’ya git sahiller top oynayan insan kalabalığı var. Bizim ülkemizde sahiller de orman yerlerinde şarapçılar mangalcılar var. Ümitsizce bakıyoruz hayata…

‘’Trabzonspor’un kötülüğünü, şampiyon olmamasını isteyen bir sürü insan var!’’

Şenol Güneş’in gelişiyle beraber takım olarak performansınız yükseldi ve Türkiye Kupasında finale yükseldiniz. 5 Mayıs 1996 tarihinde Trabzonspor, Fenerbahçe’ye lig şampiyonluğunu kaybetti. 5 Mayıs 2010’da ise Trabzonspor, Fenerbahçe’yi yenerek Türkiye Kupasını müzesine götürdü. Siz de o maç boyunca gayet iyi bir performans ortaya koydunuz. Şenol Güneş ve Ünal Karaman, Urfa’daki maçta takımı nasıl motive etti? Maç öncesi soyunma odasında ya da bire bir konuşmalarda 1996’daki maçtan bahsetmişler miydi?

Yok. Hiç öyle şeyler bahsedilmedi. O maç bitti, geçmişini konuşsan ne olur? Geçmiş sana ‘’acaba yine mi yenileceğiz?’’ gibi konsantrasyon problemleri yaşatabilir. Bizi o maça gayet iyi hazırladılar. Motivasyonumuz ve konsantrasyonumuz çok yüksek, neşemiz yerindeydi. Konsantrasyonun, motivasyonun, neşen ve takımın iyiyse zaten sen o maçı kazanıyorsun. İntikam gibi düşünmekte saçma. Sahaya çıktığın zaman ‘’adam beni dövdü, ben de onu döveceğim’’ şeklinde düşünemezsin. Bu benim fikrim. Futbol, anlık güzel, Dünün kıymeti yok. Bugün ne yaptıysan o kadarsın, herkesin işine yaradığı kadarsın. Tecrübe aktarmak bir sanat işi. Şenol Güneş ve Ünal Karaman geçmişi anlatmaktan çok tecrübeleri ve yaklaşımları bizim için çok önemliydi.

Ünal hoca çok saygılı, beyefendi bir adam. Futbolculuk kariyerinde de öyleydi. Herkes ona saygı gösteriyordu.  Yaşam stili olarak da zaten çok iyi bir aile babası ve aynı zaman da iyi bir ailesi var. Başarıyı da hak ediyorlar. Biz de bu başarımız için hem onlara hem de taraftarlarımıza minnettarız. O şampiyonluk dönüşünde bizi Trabzon’da o kadar çok kişi karşılamıştı ki…Unutulmaz anlardan bir tanesiydi. Gençlerbirliği’nde oynarken Trabzonspor’a karşı iki Türkiye Kupası finali kaybettim. Kaybetmek de kazanmakta var ama bazı şeylerin zamanı geldi. Zaman uzamasın. Orada başarıya açlık var. Türkiye’nin her yerinde Trabzonlular, Karadenizliler karşımıza çıkabiliyor. O yüzden buradan herkesi sevgiyle anıyorum. İnşallah hem Avrupa’da hem de Türkiye’de en iyi yerlerde olurlar, başarılı olurlar, bir misyon üretip lokomotif olurlar.

Ben Trabzon’u ülkemizin lokomotifi olarak görüyorum. Bakıyorsun müteahhit oradan çıkıyor, sanatçılar oradan çıkıyor. Değişik fikirler oradan çıkıyor. Sporcular oradan çıkıyor. Enteresan insan yapıları var. Öncü olarak Trabzon halkı bizim için başka. Ben Egeliyim. Hiç Karadeniz’e ve Trabzon’a gitmemiştim. Futbol sayesinde onları tanıdım. Kötü insanlar da var. Trabzon’un kötülüğünü, şampiyon olmamasını isteyen bir sürü insan var. Biz bunu çok iyi biliyoruz. Yapılan yorumlardan biliyoruz. Herkes nasibini alıyor. Ahmet gidiyor, Mehmet geliyor. İsimler gidip geliyor ama onlar hep aynı. Ölene kadar da Trabzonspor’un başarısız olmasını isteyecek bir kesim var!

Neden peki hocam?

Çünkü hayatları boyunca oradan geçinen bir kesim var. Eğer Trabzonspor şampiyon olursa o kesim bitecek! O para bitecek! Efsane onlar olacaklar! Çükü efsane olalı çok yıllar olmuş. Evet zamanında müthiş işler yaptılar. Ama bu kulübe destek olmak lazım. Kulübü, Avrupa’da başarılı olacak bir seviyeye çıkartmak lazım. Evet, Türkiye liginde bir şekilde başarılı oluyorsun. Ülke ekonomisi çok iyi değil ve futbolcu satışı bir üretim. Nasıl domates, biber üretiyorsan oyuncu da üretip yurt dışına satacaksın. Merih Demiral, Fenerbahçe’nin gözünün önündeydi mesela göremediler. O zaman kusura bakmayacaklar!

‘‘Urfa’daki maçta şampiyon olacağımıza inanıyorduk!’’

Az önce Urfa’daki maçtan söz ettik. O maçtan devam edelim. Alex’in şık golüyle yenik duruma düşmenize rağmen Fenerbahçe gibi büyük bir takıma karşı son 30 dakikada 3 gol atarak maçı kazandınız…

Bazı maçlar vardır o maçın öyle bitmeyeceğini anlarsın. O gün o kupayı alacağımıza inanıyorduk. İyi performans sağladık. O dakikaya kadar da iyi oynamıştık. Oyuna da iyi başlamıştık. Urfa’daki stadyumun açılış maçıydı. Bir sürü seyirci gelmişti. Eğlendik. Kazandık ve kazanmak çok güzel bir duygu. Kupa kazanmak güzel bir his, hangi ligde olursa olsun şampiyon olmak çok önemli bir his. Allah bize bu duyguyu hem Trabzonspor’da hem Gençlerbirliği’nde yaşattı. Ben kendi adıma çok mutluyum. İnşallah nice kupalara diyelim.

‘’Engin Baytar, Avrupa üstü bir oyuncuydu’’

Biliyorsunuz Engin Baytar’ın da kariyer maçıydı o maç. Daha sonra zaten işler pes istediği gibi gitmedi

Deli ya engin (gülüyor) Valla çok iyi çocuk. Abi o Avrupa üstü bir oyuncuydu. İniesta gibi bir stili vardı. Öyle futbolcu yok. Şuan onun gibi futbolcu olsa İnter’de, Milan’da oynar. Şimdi yanına iyi pas atan ve biraz hızlı olan oyuncu Avrupa’ya gidiyor (gülüyor)

Engin Baytar’dan bahsetmişken tam üstüne geldi. İstanbul’da 1-1 sona eren Fenerbahçe maçı sonrasında Bursaspor şampiyon oldu. Bu maçta neler yaşadınız? Engin Baytar, Egemen Korkmaz’ın bu maç oynandığı sırada takımı toplayıp ‘’bugün Fenerbahçe bize gol atmayacak’’ şeklinde sert bir uyarı yaptığını söylemişti

Yok öyle bir şey. Ben duymadım. Demişse bilmiyorum. Bizi toplamadı. O maç çok enteresan bir maçtı. Rakip kaleye gidemedik, defansta 4 kişi kaldık. Kalemize her yerden adam geliyordu. Sonra Burak şansa bir gol attı. Daha sonra anons falan derken saha karıştı. Değişik bir maçtı.

‘’Kadıköy’de 1-1 biten maçtan sonra kapılar tekmelendi!’’

Sizde o anonslardan sonra Fenerbahçe’nin şampiyon olduğunu sandınız sanırım?

Biz hemen içeri kaçtık o sıra hiçbir şey sanmadık (gülüyor) Bir şey olduğunu biliyorduk. Kasvetli bir hava vardı. Wederson’u havaya kaldırdılar biz hemen ‘’ne oluyor?’’ diyerek içeri kaçtık. Sonra tabi içerisi bağırış, çağırış karıştı. Biz o an ne yaptığımızın farkında bile değildik. Duvarlar, kapılar tekmelendi. Ama normal şampiyonluk kaçmış sonuçta. Fenerbahçeli taraftarlar benzinliği yakmadılar mı? Ben de Fenerbahçe’de oynarken Denizli faciasını yaşamıştım. Kötü bir duygu. Allah, bu duyguyu hiçbir sporcuya nasip etmesin

Fenerbahçe-Trabzonspor, Bursaspor-Trabzonspor maçlarınızı izlerken bir o kanalı açtım bir diğer kanalı açtım iki kanalda da iki takım şampiyonluk kutluyordu. Hangi takımın şampiyon olduğunu anlamamız biraz uzun sürmüştü.

Abi siz ekran başındaydınız. Biz ise sahada. O yüzden onu siz anlayacaksınız. Ben buna yorum yapamam. Sen yaparsan sevinirim (gülüyor)

‘’Trabzonspor’a verdiğim sözü tuttum!’’

Bu gibi durumlarda fatura direkt futbolculara kesiliyor değil mi?

Tabi canım. Sen niye yenmedin diye kızıyorlar. Sanki şike yapacaklar ya! Ben Fenerbahçe’nin 100. Yıl şampiyonluğundan sonra ayrıldım. Trabzonspor’a söz verdim ve imza attım. Fenerbahçe benle anlaşmak istedi ben anlaşmadım. Fenerbahçe’de vasfımın kalmadığını düşündüm. O dönem Nuri Albayrak Trabzonspor’un başkanıydı. Sağ olsun başkanımız çok iyi başkandı. Adını da anmak istiyorum. Gerçekten bu kulübün en zararsız başkanlarından bir tanesiydi. Kulüp anlamında camia olarak başarı yakalayamadı ama 20 Milyon ile ibra bile etmediler! Kulübün şuan milyon Euro borcu var!  Hacıosmanoğlu sağ olsun saçma sapan transferlerle inanılmaz borç bırakıp gitti. Kulübün önünü kapatıp gittiler. Belki bu lafı ettim diye bana da sallarlar ama bu bir gerçek. O transferler yapılmasaydı şuan kulübün önü açıktı. Trabzonspor, şampiyonlar ligine gittikten sonra zarara uğradı! Biz bu takıma dünya para kazandırdık! Şampiyonlar Liginden de bir sürü para gelmişti.

Ama nerede?…

Nerde değil. Alınan transferler olsun. Hacıosmanoğlu ile gelen Halilhodzic imzayı atıyor, parayı yazıyor öbür taraftan gönderiyorlar. Mantıklı geliyor mu sana? Kimseye mantıklı gelmez. Bakıldığı zaman en büyük Trabzonsporlu olunuyor! Öyle değil olaylar! Sen Trabzonspor için, bu kulüp için ne yaptın? Bu önemli. Kulüp maddiyat açısından nereye geldi? Sorgulanmak zorunda. Giden paraların hesabı verilmediği sürece kulüplerin içi bomboş kalacak. Yayın ihalesi açılsa BEİN GROUP ihaleye girmese kim bu paraları verip ihaleye girecek?

Kadıköy’deki maç sona erdikten sonra Sadri Şener’in Onur Kıvrak’a ‘’neden kurtarış yapıyorsun’’ dediği iddia edilmişti. Sadri Şener maçın devre arasında veya sonrasında soyunma odasına indi mi?

Bir başkan öyle bir şey der mi? Bunları kim diyorsa uyduruyor!

‘’Liverpool deplasmanında Teofilo ile Burak Yılmaz kavga etti!’’

2010-2011 sezonuna çok iyi bir başlangıç yapan Teofilo, sezonun başında takımdan ayrıldı. Hatta bir süre havaalanında uyudu. Sizce neden ayrıldı? Teofilo nasıl bir karakterdi? Neler söylemek istersiniz?

Çok iyi ve sorunlu bir futbolcuydu. Arkadaşlığı da çok iyiydi ama her an kavga edebilecek biriydi. Trabzon’da mutsuzdu. Takıma katıldığı günlerde ‘’bu nasıl futbolcu?’’ diyorduk. Antrenmanda dahil gol atamıyordu. Sonra bir başladı gol makinesi çıktı! Ceza sahasında inanılmaz işler yaptı. Ben bile ona sallamıştım ama öyle değilmiş. Devre arasında transfer oldu 6 ay boyunca katkı veremedi. 6 ay boyunca antrenmanlarda dahil olmak üzere inanılmaz kötü oynadı. Bir futbolcuyu 6 aylığına denemeye aldığını varsayalım. Teofilo’yu dener ve ‘’bu futbolcu değil’’ diyerek gönderirdin! Uyum meselesi çok önemli. 2010-2011 sezonu bir başladı. Teofilo, resmen Falcao’nun genç hali olarak geldi. 2010-2011 sezonu başladığında her yerden gol atmaya başladı. Taca çıkan topu gol yapıyordu. Keşke sorunlu bir oyuncu olmasaydı. Psikolojik anlamda sorunluydu. Ailesel problemleri de vardı. Kesin başka problemleri de vardı. Trabzon’da kalmak istemedi. Yoksa öyle futbolcuyu kim bırakır?

Portekiz devi Sporting Lizbon’a gitti biliyorsunuz orada da sıkıntı yaşadı.

Sıkıntılı bir adamdı. İngiltere’deki Liverpool maçından sonra soyunma odasında Burak Yılmaz ile Teofilo arasında kavga çıktı! Teofilo hemen yumruğunu çıkardı, boksör gibi pozisyon aldı. Ama orda Burak haklıydı. Saçma yani. Bu kavga pas vermeme nedeniyle yaşanmıştı sanırım. Güzel maçlar oynadık. İyi futbolcularla oynadık. Colman, Alanzinho, dünya iyisi Cale, Rigobert Song, Glowacki, Giray, ben… Komple bir takımdık. Uyumda çok iyiydi. İnşallah bu dönemde bu birliktelik sağlanır, iyi bir Trabzonspor hayallerimizde. Takımlar iyi oynayınca mutlu oluyorum, güzel oyunu özlüyorum.

‘’Jaja, idmanlara alkollü geliyordu!’’

Bir kişiyi eksik saydınız sanırım. Jaja….

Yetenek olarak onu belirtmeye gerek bile yok. Jaja, Rivaldo’nun kendine bakmayanıydı.

Bir açıklamanızda Jaja’nın idmanlara sarhoş olarak geldiğini söylemiştiniz. Jaja’nın bu durumunu oyuncu grubu olarak sizler ve teknik ekip nasıl karşılıyordunuz?

İçiyordu. İçmeyi seviyordu. Alem yapmasaydı büyük futbolcu olurdu. Orta sınıf takımlarda oynamazdı. Trabzonspor bizim ülkemizin en büyük takımlarından biri ve Jaja’nın burada yaptığı başarı ortada ama yaş olarak gençti. Yaşlandıkça aynı hayatı yaşamaya devam edersen performans anlamında düşüşe geçersin. Sakatlıklar başlar. Jaja’nın büyük problemi kendine bakmamasıydı. Takmıyordu, umursamıyordu. İşine saygı gösterse zaten dünyanın en büyük takımlarında oynardı. Böyle bir şut tekniği, böyle bir kıvraklık… Yakalama şansın yok. Hatırlarsın Trabzon’da oynadığımız bir Galatasaray maçı vardı. Galatasaray’ın stoperi Neill’e attığı çalımdan sonra Neill’in belini kırıp onu tribünden aşağıya attı, Neill hala Jaja’yı arıyor (gülüyor) İdmanlara sarhoş deme nedenim de şu. Alkollü geliyordu. Çoğu futbolcu da öyle geliyordur ‘’futbolcu içer mi?’’ diye tepki gösterecekler ama içiyorlar abi. İçen, içiyor. Ama bir futbolcu gece içmemeli, uykusuna dikkat etmeli. İzin gününde istediğini yapmalı. Takım sana bir sürü yatırım yapıp bir sürü para veriyor. Neden? İçki iç, kendine bakma diye vermiyorlar sana bu parayı! Zaten böyle oyuncular da kaybolup gidiyor.

Peki sizler onu ‘’kendine iyi bak yeteneğine ihanet etme’’ gibisinden uyarıyor muydunuz?

Bize performans veriyordu. Bizim için önemli olan da saha içerisinde ne yaptığı. Kulüplerin hepsinde böyledir. Performans vermediğin zaman yaptığın olumsuz durumlar gündeme gelir, magazin ve spor programlarında ön plana çıkarılırsın! Ama sen performans verirsen ‘’Aslanım benim’’ derler. Sonuçta Türkiye böyle bir yer! Yabancıyı gidip uyaramazsın ki. Altyapıdan gelen yetenekleri uyarırsın. Ama Colman’a, Jaja’ya bir şey diyemezsin. Maç içerisinde söylersin ama Brezilya’dan, Arjantin’den gelen adamı nasıl uyaracaksın?

‘’Barış Memiş, hayatımda gördüğüm en büyük aptallardan biriydi!’’

Altyapıdan çıkan Barış Memiş vardı biliyorsunuz çok yetenekliydi…

O Aptaldı! Hayatımda gördüğüm en büyük aptallardan biriydi. Türkiye’nin en iyi futbolcularından olabilecek bir adam kendini mahvetti gitti. Böyle bir yetenek yoktu! 16-17 yaşında herkesi dize getirip, gol asist yapıyordu. Ertesi sene ortalıkta yoktu. Elinde sigaralar bilmem neler… İçip içmemesi de önemli değil ama kendine bak be kardeşim! Bu senin ekmek paran! Yaptıklarından dolayı çok pişmandır. Belki cebinde parası bile yoktur. Ama işte yetenekli oyuncular böyle böyle heba oluyor. Biz bunlara doğru yolu göstermek zorundayız. Demek istediğim şey bu. Altyapı sorunumuz bu. Trabzonspor altyapısından çıkan oyuncu ‘’bir ev alayım bana yeter’’ şeklinde düşünmemeli. Kariyer odaklı çalışmalılar. Zaten sen kariyer yaptığın zaman para geliyor. Ne demek istediğimi anlatabiliyor muyum? Futbol, gözünün yaşına bakmaz. Tokadı bir yapıştırır gözünü alt liglerde açarsın.

‘’Barış, Gökdeniz Karadeniz ve Abdülkadir Ömür’den daha yetenekliydi’’

Barış Memiş bence Gökdeniz Karadeniz ve Abdülkadir Ömür’ün karışımı bir yeteneğe sahipti.

Barış Memiş, İkisinden de yetenekliydi! İzleyenler bilir. Beni desteklerler. Hızlılığı, attığı goller… Barış, çok farklı bir oyuncuydu. Ömür’le arasında büyük bir fark vardı. Ronaldo-Messi örneğinde olduğu gibi. Kimseye mal etmemek lazım. Herkes kendi hatalarından sorumlu. Hepimiz hata yapıyoruz. Her koyun kendi bacağından asılıyor.

Trabzonspor, aslında ona ikinci şansı da vermişti. 1461 Trabzon’a göndermişlerdi

Trabzonspor’da oynamışsın. 1461’de oynuyorsun ve yan tarafta Trabzonspor antrenman yapıyor! Sen o motivasyonu, konsantrasyonu sağlayamazsın ki. Gittiği hiçbir yerde de sağlayamadı. Allah gönlüne göre versin. Çok ve temiz bir çocuktur. Ama artık yaşlandı.30 küsur yaşına geldi. Batuhan Karadeniz’de aynı onun gibiydi. Sorunlu yetenekli oyuncular…

‘’2010-2011 sezonunda ikinci yarısının son haftalarında gariplik olduğunu hissetmiştik!’’

2010-2011 sezonu Türk Futbol tarihinin en şaibeli sezonlarından biri olarak kayıtlara geçti. O sezon boyunca yaşananlar, oyuncular olarak size normal geliyor muydu? Takım halinde rakibinizin maçlarını izlerken bir gariplik olduğunu düşünmüş müydünüz? Sezon sonunda UEFA tarafından men cezası aldılar…

Açıkçası ikinci yarının başındaki Fenerbahçe mağlubiyetimiz bizi biraz demoralize etti. Geçen sene Beşiktaş’ta son haftalarda benzer sorunu yaşadı. Bu durum takımın çoğunu etkiliyorsa takım olarak performansın düşüyor ama bakıldığı zaman biz o sezon ligin ilk yarısına göre sadece iki puan eksik topladık. Ben iyi performans sergilediğimizi düşünüyorum Garipliği son dönemde hissettik. Son haftalar yaklaştıkça farklı farklı şeyler konuşuldu. Rakibimizin maçlarını izledik. Hatta rakibimizin Buca maçını izlerken sinirden televizyonu kırdık! Herkes üzülmüştür. Sıkıntılı bir dönemdi. Bir senemiz, beş senemiz gibiydi. Bizim için hüzünlü bir lig olmuştu.

‘’Tüm Türkiye o şampiyonluğu hak ettiğimizi biliyor!’’

Ben o sezon şampiyonluğu hak ettiğinizi düşünüyorum

Evet evet. Hak ettik tabi canım. Tüm Türkiye bunu biliyor. Trabzonspor iyi bir kulüp, bu sene oyuncu tercihlerini de iyi yaptılar. İyi yönetilirse inşallah takım uyumu da sağlanırsa bu seneye damga vururlar. Takım uyum yakalanırsa Trabzonspor bu senenin en büyük favorisi olur.

‘’Abdülkadir Ömür’ün satılması gerekiyordu.’’

Tüm Türkiye, hak ettiğimizi biliyor dediniz. O sezondan sonra herhangi bir takım 82 puan toplayamadı

Toplayamaz da zaten. Biz gerçekten çok başarılı bir takımdık. Arkadaşlığımız üst düzeydeydi. Sistemini kuran takımı kolay kolay yenemiyorsun. Trabzonspor son birkaç yılda altyapıdan çok oyuncu çıkardı ama mesela Abdülkadir Ömür’ün satılması gerekiyordu. Bazı oyuncular bazı yerlerde sıçrama yaptığı yerlerde bunları görürler. Belki satılsaydı şuan dünya yıldızı olabilirdi çünkü inanılmaz bir yetenek. Trabzon halkı ona sahip çıkmalı. Çok kötü sakatlıklar geçirdi ve bu sakatlıkları geçiren bir oyuncunun toparlaması gerçekten çok zor. Normal bir vatandaş bile ayağı sakatlansa iki ayda anca iyileşiyor. İnşallah bu sezon iyi bir sezon geçirip Trabzonspor’a para kazandırır. Trabzonspor bir okul. Gerçekten bir okul. Eğer işlenirse inanılmaz oyuncular satılır ve tüm borç kapatılabilir.

‘’2010-2011 Sezonunda Sivasspor maçını unutamıyorum!’’

2010-2011 sezonunda 34 haftalık devasa bir emek verdiniz ve emeklerinizin karşılığında Türkiye’yi Şampiyonlar Liginde, Türkiye’nin Şampiyon takımı sıfatıyla temsil ettiniz. O sezona dair neler söylemek istersiniz? Sizin için o sezonun en unutulmaz maçı hangisiydi?

Şampiyonlar ligi maçları! 2010-2011 sezonunda da içerdeki Fenerbahçe, dışardaki Buca ve dışardaki Sivas maçlarını sayabilirim…Her maç çok değişikti. İkinci yarıdaki her maç unutulmazdı!

‘’Biz Şampiyonduk. Kim ne yaptıysa Allah’ından bulsun!’’

Sivas maçından söz ettiniz. Ben Sivas ve Beşiktaş deplasmanlarında alınan galibiyetlerden sonra ‘’kesinlikle şampiyonuz’’ demiştim

Biz zaten içimizden ‘’şampiyonuz’’ demiştik. Biz şampiyonduk! Ne demek istediğimi anlatabiliyor muyum? Ligin son maçında Karabükspor karşılaşmasından sonra boş boş baktık. Bir anda her şey bitti. Öyle bakındık. Çok şeyler vardı veya yoktu bilmiyoruz. Kim ne yaptıysa Allah’ından bulsun! Herkesin çoluk çocuğu var, ne olduğu da belli değil. Kapandı gitti zaten. 10-11 sene geçti. Konuşulmasında zaten. Tüm kulüpleri ve ülkeyi yıprattı. Zaten bu saatten sonra sanırım o kupayı hiçbir şekilde vermeyecekler! O kupayı kazanmak anlık güzel. Elimizden aldılar mı diyeyim, çaldılar mı diyeyim ne olduğunu bilmiyoruz. Sonuçta ortada emek var. Biz temiz olduğumuzu ve alnımızın teriyle nerden nereye geldiğimizi biliyoruz. Allah büyük. Geçti gitti ama her şey öbür tarafta netleşir!

‘’Her şeye saldırdılar!’’

O sezon kazandığınız herhangi bir maçtan sonra ‘’biz buradan sonra şampiyonluğu vermeyiz’’ demiş miydiniz?

Biz tek tek ve maç maç bakıyorduk. Öyle bir şey demedik. Çünkü hep dibimizdelerdi. Biz bunu 9 puan fark varken sağladık. Onlar ekstra bir şey yaptılar. 17’de 16 yaptılar. Her şey sansasyonel, her hafta bir olay, bir kriz…Her şeye saldırdılar. Her şeyi yaptılar. Karman çorban bir şeydi. Şampiyonluk yolunda hep böyledir. Söylemler olur, konuşmalar olur. Fenerbahçe’de oynadığım günlerde Galatasaray’la da benzer şeyleri yaşadım. Denizli maçı faciası mesela…Futbol bu, engel olamıyorsun. Dönemeçlerden geçiyorsun. Taraftar olarak farklı bir gözle bakılabiliyor ama futbolcu olarak unutmak, önüne bakmak ve tekrar konsantre olmak zorundasın. Bir maça takılı kalırsan takım olarak performansın dibe vurur.

Biz o sezon bunu yapmadık. Her maçı yenerek, her maçta üzerine koyarak geldik. 42 ve 40 puan topladık. Bunlar çok önemli puanlar. Bakmayın siz, hatırlıyorum ben o dönemde ‘’Trabzonspor, ikinci yarıda aynı performansı sergileyemedi’’ diyorlardı. 2 puan az topladık sadece! 40 puan çok ciddi bir puan ama bunu idrak edemiyorlar! Bakıldığı zaman geçti gitti. 2 sezon önce Trabzonspor, Başakşehir’le yarışırken elindeki şampiyonluğu verdi. Elindeki şampiyonluğu! O takım bizim şampiyonluğumuzdan daha şampiyondu! Sen bu birlik beraberliği nasıl sağlayamaz, nasıl problem yaşarsın? İşte orada liderlik özellikleri ortaya çıkacak. Bunu o an idrak edemiyorsun. Kaybedince idrak ediyorsun!

‘’Üzerimden bir sürü olay yaptılar!’’

2010-2011 sezonun ilk yarısında pek çok maçta skor katkısı yaptınız. Fakat ikinci yarıdaki performansınız ilk yarıya göre biraz düşüktü, hatta Beşiktaş karşısında kırmızı kart görmüştünüz. Bu düşüş sizden kaynaklı mıydı yoksa şampiyonluk baskısından mı kaynaklıydı?

İlk yarıda o kadar çok asist yapıyorsun ki bu performansı insanların gözünün önüne sokuyorsun. Evet ikinci yarıda performans olarak biraz inişli, çıkışlı oldu ama ben performansımın çok düştüğünü düşünmüyorum. Sadece asist yapamadım. Ama diğer anlamda görevimi en iyi şekilde yaptığımı düşünüyorum. Beşiktaş maçında nasıl kırmızı kart gördüm anlayamadım bile! Ben bir tane kırmızı kart gördüm ve onu da bir anda gördüm. Bir pozisyon, ikinci pozisyon. Hiçbir şey yapmadan tak tak sarı kart ve kırmızı kart!  O maçtan sonra üzerimden bir sürü olaylar yaptılar. Bilmem ne bilmem ne bilmem ne! 1-2 kazanmışız maçı. Ben kırmızı kart görmüşüm. Bu kadar abuk subuk söylemler… Bizimkilerin yaptığını düşünmüyorum. Demogoji yaparak içerimizi karıştırmak istediler tabii, Psikolojik savaş. O dönem o kadar psikolojik savaş döndü ki, inandılar, saçma saçma konuştular!

‘’Bir kulübü yaşatmak istiyorsan çalmayacaksın!’’

Biliyorsunuz rakip cepheden ‘’Penaltılar irdelensin’’ açıklaması yapılmıştı…

Yani. Futbol evrensel olarak birleştirici bir spor ama bizim ülkemizde ayrıştırıcı bir konuma geldi. Bunu son olarak Avrupa şampiyonasında milli takımda gördük. Ülkemiz için kenetlenmemiz lazım. Oyuncuların motivasyonunu, konsantrasyonunu düşürecek hiçbir şey yapmamalıyız. O bayrağın altında bir olmalıyız. Yangın çıkıyor.  Adam bir liralık şeyi on liraya satıyor! Bu mu dayanışma abi yapmayın ya! Markete gitsen asgari ücretli bir insanın yaşama şansı yok! İnsan üzülüyor. Abi nasıl ya? Herkes bir şeylerin fırsatçılığını kolluyor.  Futbolda da fırsat kolluyorlar. Fırsat kollarsan bugün başarılı yarın başarısız olursun sonrasında da yok olup gidersin. Bir sürü kulüp ortada yok! Gaziantepspor, Kocaelispor, Sakaryaspor, Mersin İdman Yurdu… Kapandı gitti 100 yıllık kulüp! İnsanların bir sürü alacakları var! Bir kulübü yaşatmak istiyorsan çalmayacaksın! Sen kimsin ya! Başkan gelmişsin. Sen Trabzonspor’dan Fenerbahçe’den büyük müsün? Bir camiadan büyük değilsiniz! Bu kulübün geleceğini mahvedemezsiniz, ağaçlarını kesemezsiniz!

‘’Play-Off uygulaması çok saçma bir karardı!’’

İstanbul’da oynanması planlanan UEFA Avrupa Ligi Bilbao maçından bir gün önce Trabzonspor, sürpriz bir şekilde şampiyonlar ligine davet edildi. Bu karar açıklandığı sırada otelde neler yaşandı? Otelin önüne sanırım taraftarlar gelmişti. Teknik ekip, yönetim, futbolcular karara ne tepki verdiniz, nasıl karşıladınız?

Sevindik! O dönem çok karışık bir dönemdi. Kim ne derse ona inanıyorduk! O dönem 52 tane maç oynadık. Gözümüzü uçakta açıyor, antrenman yapmadan maça çıkıyorduk. Şampiyonlar Ligine gitmek, o müzik eşliğinde sahaya çıkmayı Allah bütün futbolculara nasip etsin. Bu dünyada herkes hak ettiğini yaşar! Hak etmek için de çok çalışmak lazım. Bizim takımımız o sezon Trabzonspor olarak bir ilki başardı. İyi de sonuçlar aldığımızı düşünüyorum. Kadro olarak geçen seneye göre daha zayıf bir kadroya sahiptik. İyi oyuncular geldi mi? Bu tartışılır. Zaman zaman inişler çıkışlar gösterildi. Zaman zaman dalgalanmalar oldu. Ama sonuçta biz İnter’den 4 puan aldık. Lille ile iki maçta da berabere kaldık. Sadece CSKA ‘ya yenildik o maçta bizim en iyi oynadığımız maçtı. Doumbia ve Love’yi tutamadığımız için 3-0 yenildik. Çok soğuk bir havada ve halı sahada oynadık. Alışkın değildik.

O sezon takımda olan Glowacki çok iyi bir futbolcuydu. İş disiplini İnanılmaz derece iyiydi. O sezon kötü transferlerde yapılmıştı. Polonyalı ikiz kardeşler yerine daha iyi oyuncular alınsaydı hem ligde hem de Avrupa’da daha başarılı olurduk. Güzel şeyler yaşadım. Türkiye Kupası, Süper Kupa, Şampiyonlar Ligi, her şeyi yaşadım. Bir de o sezon Play-Off uygulaması vardı. Federasyonun aldığı çok saçma bir karardı! Galatasaray 10 puan farkla şampiyon oldu puanlar ikiye bölündü, fark azaldı. Az kalsın son maçta şampiyonluğu kaybediyorlardı. O sezon Galatasaray şampiyonluğu kaybetseydi ne olacaktı? Artık futbol oyunu çok değişti. Ama bizim sistemimiz yok. Bu durumu Avrupa Şampiyonasında da gördük.

Avrupa Şampiyonu İtalya’nın teknik direktörü Mancini’yi ‘’başarısız’’ bularak Türkiye’den kovmuştuk biliyorsunuz…

Abi Türkiye’den kimler kovulmadı ki? Bizim sistemimiz yok. Kötü antrenör diye kovuyorsun. Avrupa Şampiyonu Aragones’i de kovduk. O adam mı kötü, biz mi kötüyüz? Buna bakmak gerekiyor. Biz futbolla ilgili bir kültür yaratamadık, bizim futbol kültürümüz çok farklı. Futbolla ilgili bir anlayışımız, yatırımımız yok. Yaptığımız tek şey 5-10 milyon Eurolar verip Falcao, Diagne almak, Fenerbahçe gibi son dönemde 50 tane saçma sapan transferler yapmak. Trabzonspor’un yaptığı saçma transferler… O transferlere yapacağın yatırımı altyapıdaki oyunculara, antrenörlere yatırsan bunları desteklesen bir şekilde onları hazırlasan, antrenörleri eğitirsen onlar da sana oyuncu çıkartır. Trabzonspor genç takımını şampiyon yapan Hasan Üçüncü arkadaşımı da gerçekten tebrik ederim. İnşallah kendini çok iyi geliştirir. Avrupa’da altyapıda hocaları hazırlıyorlar ve bu hocalar üst yapıya yükselebiliyor. Ama bizim ülkemizde altyapı hocasıysan altyapı hocası olarak kalıyorsun.

‘’ Ünal Karaman’ın Trabzonspor’da olduğu dönemde yaptığı şeyler ortada!’’

Trabzonspor tarihinin ilk şampiyonlar ligi maçı olan İnter maçında takımın başında Ünal Karaman vardı. İtalya’dan tarihi bir galibiyetle döndünüz. Ünal hoca sizi nasıl motive etti ve maç sonrasında soyunma odasında neler yaşandı?

O maç için İtalya’ya iki gün önceden gittik. Motivasyon ve konsantrasyon, bir oyuncuyu çok sıkmamak demektir. Her oyuncunun maça konsantrasyon şekli farklı olabiliyor. O maça herkes en iyi şekilde konsantre oldu. O dönemde İnter’de çok iyi kadro, inanılmaz oyuncular vardı. En iyi zamanlarıydı. Orda kazandık burada berabere kaldık. Trabzon’daki maçta çok iyi top oynadık. O maçı da kazanabilirdik! O dönemden hangi oyuncuya sorsan, sana o maçları anlatır. Böyle maçlar hep konuşulur. Antrenörlük performansı senelere yayılacak bir durum. Ünal hoca ilk zamanlar biraz öğretmen gibiydi ama kendini geliştirebildiğini görebiliyoruz. Trabzonspor’da olduğu dönemde yaptığı şeyler ortada…Başarılı da oldu. Yanlış şekilde bir yol ayrımı yaşandı. Ayrılığın nedeni farklı. Burada söylemeye gerek yok ama yine siyasi olduğu yazılmıştı. Ben basından takip ettim. Hüseyin Cimşir’in de başarılı olduğunu düşünüyorum ama Anadolu takımlarına puan kaybetti. Seni şampiyon yapacak galibiyetler Anadolu takımı galibiyetleri. Sonuçta Türkiye Kupası şampiyonluğunda Hüseyin Cimşir’in katkısı büyük.

”CSKA Moskova’yı yenebilseydik Şampiyonlar Ligi grubundan çıkardık.’’

Fransa’daki Lille maçında galip gelebilseydiniz gruptan çıkarak çok büyük bir başarıya imza atacaktınız, fakat maç berabere bitti. Maç boyunca defans ağırlıklı bir oyun ortaya koydunuz. Bu, Şenol hocanın bir tercihi miydi yoksa Lille takımının kadro kalitesi nedeniyle mi böyle bir sorun yaşadınız?

Oyuncu kalitesinden kaynaklıydı. Rakip bizden bir gömlek üstündü. Çok tehlikeli oyuncuları vardı. Hazard’ı ben karşılamıştım iki maçta da ve iyi savunma yaptım. Takım savunmamız sayesinde fırsat vermedik. Hazard ile bire bir oynasam çok zorlanırdım. Orada biz hücum ağırlıklı çıksaydık mağlup olurduk! Bizi farklı yenerlerdi! İlk maçta mesela sahamızın zemini çok kötüydü. Bizi CSKA maçları mahvetti. CSKA maçlarından bir tanesini kazanabilseydik gruptan çıkardık. Lille de İnter de çok iyi takımdı.

Lille maçının 85.Dakikasına kadar gruptan çıkıyordunuz. İnter son dakikalarda gol yediği için grupta işler değişmiş ve sizin yerinize CSKA gruptan çıkmıştı

Aynen. Biz orada İnter’e inanıyorduk (gülüyor)

‘’Emre Belözoğlu, Zokora’ya çok büyük ayıp etti!’’

2011-2012 sezonunda Kadıköy’de oynanan Fenerbahçe-Trabzonspor müsabakasında Zokora ile Emre Belözoğlu arasında tartışma yaşandı ve Emre Belözoğlu, ırkçılık yaptığı gerekçesiyle 3 maç ceza almıştı. Trabzon’da oynanan rövanş maçında Zokora, maç öncesinde Emre’nin elini sıkmamıştı ve maç içerisinde de Emre’ye sert bir faul yapmıştı. Yine aynı karşılaşmada Colman ve Alanzinho’da Emre’ye sert fauller yapmışlardı. Bu maç öncesinde Zokora’nın size veya takım arkadaşlarınıza ‘’sert oynayalım’’ gibi bir telkini olmuş muydu? Takımın psikolojik durumu nasıldı?

Zokora’nın tekmesi bildiğin polislikti (gülüyor) Zokora bize öyle bir şey söylemedi. Normal, oyun neyse onu oynadık. Herkesin oyun stili farklı. Sen vurmak istiyorsan vurabilirsin ama ne olursa olsun tekme atamazsın! İsterse ırkçılık olsun ister başka bir şey. Ben, bu olayın Fenerbahçe stadyumunda kapandığını biliyorum. Emre, o kelimeyi söylememeliydi. Sahadan sarmaş dolaş çıktılar sonra ırkçılık ortaya çıktı. Yani Emre ırkçı bir kelime söylemiş herhalde, sonra Zokora ile Emre sahada konuştular ve el ele sarılarak çıktıklarını biliyorum. Gerçeği söylüyorum. Belki bana kızabilirler ama gerçeği söylüyorum.. Evet sonra polemikler arttı. Ben Emre abiyi tanırım. Saha içerisinde gerçekten çok çirkef ve kazanmak için her şeyi yapabilecek bir oyuncu! Ama saha dışarısında iyi bir insan olduğunu düşünüyorum. Genel olarak insanların çoğu, saha içi davranışları nedeniyle ona karşı ön yargılı. 25-30 sene futbol oynadı ve onun futbol karakteri bu şekilde. O günün şartları içerisinde Zokora’nın o sahadan sarmaş dolaş çıkmaması gerekiyordu. Ne demek istediğimi anladın mı? Emre de zaten ‘’sahadan konuşarak çıktık’’ demişti. Ben de gördüm. Sonra olay basında ırkçılık olarak çıktı. Sonuçta haklı ve ırkçılık çok kötü bir şey.

Kimsenin ten rengini, vatanını yargılamamak gerekiyor. Mesela Türk olmayı sen mi seçtin? Hepimiz bir insanız. Dünya şuan bununla savaşıyor. Kölelik sisteminden farklı sistemlere kadar herkes bunu biliyor. Saha içerisinde bunları görmek çok kötü. Emre’nin de yaptığı çok ayıp. Yapmaması gerekiyordu, ne olursa olsun o kelimeyi kullanmaması gerekiyordu. Şike olaylarından sonraki Fenerbahçe maçları hep gergin geçmişti. Normal. Sonuçta Trabzon ve Trabzonspor camiası böyle şeyleri kabul etmez. Kim olursa olsun etmez. Fenerbahçe’de Galatasaray’da aynı şeyleri yaşasa onlar da aynı tepkileri verirdi. Artık geride kaldı. Taraftarlar da o duruma girmemeli. 2007 yılında olaylı bir Sivas maçı oynadık mesela. 1-0 öndeydik, taraftar sahaya girdi ve elimizdeki maçı Sivasspor’a verdi. 5 maç ceza aldık, seyircisiz oynadık. Sen hangi amaç, hangi kafa yapısıyla o sahaya girersin? Sen taraftar mısın? Sen kimsin? Ne diye sahaya giriyorsun? Bunun gibi bir sürü olay. Ben bunları taraftar olarak görmüyorum. Bir taraftar, kulübüne zarar vermez.

‘’2010-2011 sezonunda Eskişehirspor’un neler yaptığını biliyoruz!’’

2011 yılında 0-0 sona eren Eskişehirspor karşılaşmasından sonra kalp krizi nedeniyle vefat eden Mustafa Çelik’in, 2012-2013 sezonunda Eskişehirspor karşılaşması öncesinde soyunma odasına fotoğrafları asılmış sizler de maçı Mustafa abi için kazanacağınıza dair yemin etmiştiniz ve nitekim Adrian’ın frikik golüyle kazanmıştınız da. Hatta Tolga Zengin’in maç öncesi ‘’bu işe çanak tutanların yatacak yeri yok’’ açıklaması çok konuşulmuştu. Maça nasıl hazırlanmıştınız? Sizi bu maça motive eden şey neydi? Kaptan Tolga Zengin mi sizi bu maça motive etti?

Allah rahmet eylesin. Bizi hocadan başka motive edecek bir şey yok. Oyuncu kendini motive edecek. Tolga Zengin’le alakası yok. Evet motivasyonumuz yüksekti, zaten o işi yaptıkları nedeniyle içimizde hep bir ukde olarak kamıştı! Zaten takımın çoğu o durumun bilinceydi yaşadıklarımızın bilincindeydi. Eskişehirspor’un neler yaptıklarını da biliyoruz! Son dönemde de Trabzonspor’a olan borçları nedeniyle transfer tahtaları açılmıyor. Ödeyecekler abi! Trabzonspor, bunu unutmaz! Olay 1-1,5 trilyon meselesi değil! Trabzonspor istese üzerine 3 milyon dolar da verir! Olay geçmişten kaynaklanıyor! Eskişehirspor’un Trabzonspor’a yaptığı yanlıştan kaynaklanıyor! Biz Trabzonspor olarak o maça çok iyi kazandık ve sonunda da 1-3 kazandık! Adrian’da müthiş gol attı. Herkes çok iyi konsantre oldu. Tolga Zengin’in bir şey yapması, motive etmesi değil yani olay. Tolga bize bir şey yapamaz.

 Herkes kendini motive edebilir. Ayrıca bir oyuncu senin konsantrasyonunu da bozabilir. Bazı şeyleri kişilere bağlamamak gerekiyor. Tolga’da bizim gibi normal bir oyuncuydu. Trabzonspor kariyeri boyunca bir sene çok iyi performans sergiledi onda da Beşiktaş’a gitti. Beşiktaş’ta inişli çıkışlı performans ortaya koydu. Bakıldığı zaman Onur Kıvrak sakatlanmasaydı Tolga’nın ismi duyulmayacaktı. Tolga’da iyi bir sezon geçirdi. İnanılmaz hatalı goller yiyordu, eleştiriliyordu genç milli takımdan beri arkadaşım. Ama geldiği konuma bir senede müthiş bir performans sergiledi. İyi maçlar çıkarttı ve sonunda da Trabzonlu olması ve milliyetçi duygularının yüksek olması nedeniyle o kelimeleri kullanmış olabilir ama bu yabancı oyuncu için bir motivasyon kaynağı değil çünkü farklı yerlere de çekilebilir.

Bir oyuncu saf ve temiz kalpliliğiyle maça motive olup sahaya çıkmak zorunda. Farklı duygularla sahaya çıktığın zaman zarar görüyorsun, performans açısından da etkileniyorsun. İstediğin şeyleri sahaya yansıtamıyorsun. O sahaya çıktığın zaman kafan boş olacak ve sadece futbolu düşünmek zorundasın. Biz o maça böyle çıktık ve kazandık. Evet tabii, Eskişehirspor’un geçmişte bize yaptığı şeyler vardı tabi bu durumda motive kaynağımızı yükseltti daha hırslandık. Ama takım halinde bunu yaptık. Sadece Tolga Zengin yapmadı. Tolga bizi hırslandırmadı, biz zaten takım olarak durumun farkındaydık, bilincindeydi. Soyunma odasında çoğu kişi konuşabiliyor. O günün şartlarında herkes o işin bilincindeydi. Ahmet olabilir Mehmet olabilir ama herkes o gün kazanacağımızı biliyordu ve kazandık!

‘’Trabzonspor yönetiminin önünü açmak için sözleşmemi yırttım!’’

2012-2013 sezonunun bitimiyle beraber Trabzonspor’daki sözleşmeniz de sona ermişti. Sadri Şener yönetimiyle yeni sözleşme için anlaşmıştınız. Fakat, İbrahim Hacıosmanoğlu, başkan seçilince sözleşmeniz iptal edildi. Bunu siz mi istemiştiniz?

Ben yeni yönetimin önünü açmak istedim. Ben zaten misyonumu doldurduğumu düşündüğüm için yeni sözleşmeye imza atmak istemiyordum. Eleştiriler başlamaya başlamıştı, Tolunay hoca beni imzaya zorladı. Ben de attım. Sonrasında yeni yönetim geldi. Sözleşmemi yırttım attım ‘’görüşürüz’’ diyerek ayrıldım. Onlar da zaten beni istemiyorlardı! Ben paranın peşinden de koşabilirdim ‘’gitmiyorum’’ da diyebilirdim…

Evet. Önemli bir rakamdan vazgeçtiniz…

Önemli veya değil. Ben hayatım boyunca para için oynamadım. O dönem 2 Milyon karşılığında imza atmıştım. Ben para için oynamıyorum. En kötü futbolcu bile şuan milyon Eurolar kazanıyor. Ben Trabzonspor için her şeyi yaptığımı düşünüyorum. Kendi performansım adına da Trabzon adına da iyi şeyler yaptığımı düşünüyorum. Terimin son damlasına kadar verdiğimi düşünüyorum. Paranın peşinde koşacak, mahkemeye verecek bir adam değilim. Ben nerden geldiğimi iyi biliyorum! Ben parayla mutlu olan biri değilim, oynamaktan, spor yapmaktan mutlu olan biriyim! Para beni tatmin etmiyor, motive etmiyor. Para, kazanılır. Varsa ona göre yaşarsın. Yoksa çalışırsın. Biz yokluktan gelmiş bir insanız. Nasıl çalışılacağını ne yapılacağını çok iyi biliyoruz. Allah düşürmesin. Alnımızın teriyle helal, hoş bir şekilde bu zaman kadar geldik. Haram yemedik. Allaha şükür bu konuda kendimle gurur duyuyorum.

Bazı efsaneler var biliyorsunuz alacakları için kulübü mahkemeye veriyorlar…

Verirler abi. Ondan sonra ‘’kulübümüz çok yaşa’’ derler! Mesela taraftarlar bana diyorlar ki ‘’sosyal medyadan neden Fenerbahçe’yi, Trabzonspor’u paylaşmıyorsun?’’ ben spor anlamında bir şey paylaşmak istemiyorum. Ben bir kulübe mal olmak istemiyorum. Futbol adamı olmak istiyorum. Ben Trabzon’da veya İstanbul’da doğmadım. Nazilli’de doğdum! Ailem oradaydı. Ben tek başıma yaşadım, hala da tek başıma yaşıyorum. Bir şeylerin mücadelesini tek başıma veriyorum! Kolay bir hayat yaşamadım! Buralara gelene kadar çok cefa çektik! Tek odağım antrenörlükte neler yapabileceğim. İnanılmaz eğitimler alıyoruz. Trabzonspor’da oynarken mağlup olduğumuz maçlardan sonra evden dışarı çıkmıyorduk! Tercihlerimin hiçbirinden pişman değilim. Trabzonspor’dan sonra Antalyaspor’a transfer oldum. Oradan para verip Mersin İdman Yurdu’na transfer oldum. Mersin’den sonra futbolu bıraktım. Sağ olsun İsmet hoca beni hayata döndürdü. Aile hayatım biraz çalkantılı geçti, kötü devreler yaşadım. O beni hayatta tuttu. Tekrar hayata tutundum. Her anlamda hayat boş geliyordu. Şuan çok mutluyum. Hedef ve arzularım var. Bu hayatta hedefi olmayan insan boş insandır.

2010-2011 sezonundaki efsane takımla iletişiminiz nasıl? O takımın oyuncuları olarak bir araya geldiniz mi?

Hayır hiç gelmedik. Zaman zaman birebir, ikiye iki görüşüyoruz. Mesela o takımdan Cale ile 1-2 sene önce konuştum. Jaja ile hiç konuşmadım. Bir yerden sonra kopuyorsun. Gözden ırak olan gönülden de ırak olur derler ya (gülüyor)

‘’İsviçre’de PKK bayrakları açarak bize saygısızlık yaptılar!’’

2006 Dünya Kupası elemelerindeki İsviçre maçından sonra saha içerisinde bazı olaylar yaşandı. Siz de o maçta yedek kulübesindeydiniz ve çıkan olaylar nedeniyle yargılandınız. Stadyumda Neler yaşandı? Olayların çıkmasına neden olan durum neydi? Tamamen yenilginin verdiği üzüntü mü? Dönemin milli takım teknik direktörü Fatih Terim’in size ‘’İsviçreli oyunculara saldırın’’ şeklinde bir telkini oldu mu?

İsviçre’deki maçta, ahlaksız bir şekilde PKK bayrakları açarak ve İstiklal marşımızı ıslıklayarak bize saygısızlık yaptılar. Kötü kötü şeyler yaptılar. Zaten Türkiye’deki maçta o atmosferin oluşma nedeni İsviçre’de yaptıkları şeylerdi. Bizi orada kötü andılar. Protesto ettiler. İstiklal marşımızı dahi protesto ettiler! Türkiye’deki maçta bizi öyle bir konsantre ettiler ki savaşa çıkıyormuş gibi konsantre ettiler! Psikologlar, mehter marşları vs. Zaten bu da sahada gözüktü. Maç başlar başlamaz penaltı yaptık. Demek istediğim konsantrasyon, motivasyon, hırs seni motive edecek az önce sözünü ettiğimiz Eskişehirspor maçında olduğu gibi! Ne kadar zarar verdiğini gördük.

‘’Fatih Terim, Emre Belözoğlu’ndan İsviçreli oyuncu Barnetta’ya vurmasını istedi!’

Fatih Terim, size o maçta ‘’İsviçre’nin 6 numaralı oyuncusu Barnetta’ya vurun’’ dedi mi?

Bana demedi. Emre Belözoğlu’na dedi! Ben yedektim. Emre’ye ‘’6 numaraya vur’’ dedi. Kimse kimseyi kandırmasın. Bu gerçek. Yukarıda Allah var!

‘’Hamit Altıntop ve dönemin TFF Başkanı beni Avrupa’ya şikâyet etti!’’

Peki sizce Fatih Terim neden böyle bir şey dedi?

Sonuçta maçın gerginliği. Diye de bilir, demeye de bilir. O kızgınlıkla, o atmosferde ‘’neden dedi?’’ diyemem şimdi. Gelmiş, geçmiş, gitmiş. Ama yalan söylememek lazım! Daha sonra televizyonlarda ‘’ben sakin olun dedim’’ dedi. Ama bu olay hiç Fatih Terim’le ilgili konuşulmadı! Bu olay Mehmet Özdilek, Alpay Özalan, Ben, Emre Belözoğlu olarak bizim üzerimizden konuşuldu! Biz İsviçre’de mahkemeye gittik. Görüntülerde ben olmamama, görüntülerde beni bulamamalarına rağmen bana 2 maç ceza verdiler!

 Bugün TFF yönetim kurulu üyesi olan Hamit Altıntop ve o dönemin TFF Başkanı benim adımı andı ve sanki beni Avrupa’ya şikâyet etti! Yazık yani. Koca koca adamlar… Ne olursa olsun, biz genç futbolculardık. Milli takım oyuncusuyduk. Şikâyet edilecek tek insan varsa o da üst taraftaki insanlardır! Siz o futbolcuları o sahaya çıkartırken hangi atmosferde çıkarttınız, hangi şekilde hazırladınız. Bunlar önemli. Soyunma odasına girerken neler yaşandığını herkes çok iyi biliyor! Orada çok şeyler yaşandı! Burada söylenmez şimdi! Güvenlik görevlilerinden tur farklı farklı insanlara kadar… Yaşanmaması lazım. Futbol böyle bir şey değil. Biz orada çok gençtik. Bizden daha tecrübeli isimler vardı…Şimdi geriye dönüp düşünüyorum yapılmaması gereken bir sürü hareketler… Koca koca adamlarız. Mehmet Özdilek hoca bile orada yaptığı hareket nedeniyle kendisine şaşırdı. Melek gibi bir insan olmasına rağmen o bile ne yaptığını sorguladı. Orada benim görüntüm hariç herkesin görüntüsü kameralara yansıdı. Ben bir şey yapmadığım halde suçlandım! Kelime ettim diye suçlandım! O da benim hatam! Sağ olsun Hamit arkadaşımız bize böyle bir şey yaptı! 

‘’Kariyerimin bu seviyeye gelmesinde Şenol Güneş’in emeği çok fazla’’

Kısa süre önce Emrah Eren’le yaptığımız röportajda, Şenol Güneş’in futbolcuları yalnız teknik, taktik anlamında değil hayatsal anlamda da geliştirdiğini söylemiş ve Şenol Güneş’in 2005 yılındaki takıma ‘’kendinizi yere atmayın, sahtekarlık yapmayın arkadaşınızın emeğini çalmayın’’ şeklinde uyarılarda bulunduğunu söylemişti. Şenol Hoca sizlere de bu şekilde uyarılarda bulunuyor muydu?

O hep öyle… Öyle bir adam çünkü. Şenol hoca gerçekten iyi bir adam. Yıllar yılı başarılı olmuş bir adam Kore’de ve ülkemizde saygı duyulan bir adam. Kariyerimin bu seviyeye gelmesi bu kadar süre oynamam da onun emeği çok fazla. Taraftar futbolu güzelleştiriyor. Oyunu yavaşlatmamak, kimseyi kandırmamak lazım.

Şenol hocayı sadece şu açıdan eleştirebilirim. Son zamanlardaki söylemlerini tasvip etmedim. Daha olgun şekilde cevap verebilecek bir kapasiteye sahip. Ama tüm oyuncuların performansını artırabilen, forvet oyuncularını gol kralı yapabilen bir teknik direktör. Mesela Burak Yılmaz’ın tüm futbol kariyerini Şenol Güneş’e borçlu olduğunu düşünüyorum. Çok kötü bir durumdaydı. Şenol Güneş, Burak Yılmaz’ı hayatta tuttu. Eleştiri olacaktır. Futbol başarılı ve başarısızlık üzerine kurulu başarısızlık eleştirilir. Başarısızlığın en büyük nedeni oyunculara yüklediğimiz misyon. Şenol hoca, başarısızlığı üzerine alınsaydı bu kadar eleştirilmezdi. Günümüzde futbol bir sektör oldu. Paralar arttıkça hırsızlar da çoğalıyor (gülüyor)

‘’Şenol Güneş, öğretmen gibiydi’’

Şenol Güneş, Fatih Terim, Zico, Ünal Karaman, Tolunay Kafkas, Daum, Samet Aybaba gibi Türk futbolunda önemli yerlere sahip antrenörlerle çalıştınız. Futbol adamı Serkan Balcı, çalıştığı antrenörler arasında hangi ismi örnek alıp futbolculara onun tarzıyla yaklaşmayı istiyor?

Ben kendi tarzımı yaratmak isterim. Kopya çekmemek lazım. Futbol çok değişken bir oyun. Mesela Barcelona çözüldü ve sistem değiştirmeye başladı. Evet Çok büyük hocalarla çalıştım. Hepsinin sistemi, oyun tarzı ve felsefesi çok değişik. Fatih Terim çok sert, Şenol Güneş çok yumuşak, öğretmen gibiydi Mesela Zico’da baba gibiydi.

‘’Onur Kıvrak, futbolu erken bıraktı!’’

Ünal Karaman’la da Onur Kıvrak’la da Burak Yılmaz’la da çalıştınız. Yakın zaman önce Ünal Karaman teknik direktörken Burak Yılmaz ve Onur Kıvrak kadro dışı bırakılmıştı. Siz kararı nasıl karşıladınız? Bu isimlerle konuşma imkanına sahip olmuş muydunuz?

Sadece Onur’la konuştum. Onur ilk olarak Süleyman Hurma ile problemler yaşadı. Süleyman Hurma’yı tanımıyorum. Olaylar orada başladı. Onur kadro dışı bırakıldı sonra affedildi. Güç zehirlenmesine girince… Ben Onur’u çok severim, kardeşim gibidir. Bazen bazı şeyleri iyi ayırt etmek gerekiyor. Çünkü bunlar dönüp dolaşıp sana gelir. Onur’a da bu şekilde oldu. Malatya maçından sonra tüm suçun Burak ve Onur’a atılması gibi…Takımı sabote ediyorlar diye nifak tohumu ekince Burak ve Onur günah keçisi oldu. Tabi ben içlerinde değildim.

Neler yaşandı, takım için neler yaptılar bilmiyorum. Haklı mı haksız mı ona da yorum yapamam. Onur’a kızdığım tek nokta futbolu bırakmasıydı. Çok iyi bir kaleciydi. Başka takımlarda oynatabilirdi. Genç yaşta bir kaleci kaybettik. Kaleci sıkıntımız mı var? Yok ama onu biraz daha seyredebilirdik. Bire bir de Türkiye’nin en iyi kalecisiydi. Uzaktan gelen şutlarda problemler yaşadı ama bire birde çok iyiydi. Ayakları ile oyun kurma konusunda problemleri vardı sakatlanmasaydı belki bu problemleri de yaşamazdı. Kariyer anlamında bence erken bıraktı.

‘’Alanya maçından sonra başkan ve oyuncuların arası açıldı!’’

Ünal Karaman’la 3 yıl boyunca çalıştınız. Trabzonspor, 2018-2019 sezonunda rakiplerinden öndeyken Ünal Karaman’la yaşanılan ayrılığı nasıl değerlendiriyorsunuz? Pek çoklarına göre Ünal Karaman’la devam edilseydi Trabzonspor sezonu şampiyon olarak tamamlayabilirdi. Siz ne düşünüyorsunuz?

Bilemezsin! Futbolda varsayımla konuşamazsın. Belki daha kötü olacaktı. Belki büyük takımları yenemeyecekti. Trabzonspor’un o şampiyonluğu kaybettiği ve içerisinin karıştığı maç Alanya deplasman maçıydı kardeşim. O maçı kazansaydı Trabzonspor şampiyondu. O maçtan sonra da önüne şanslar geldi ama o maçtan sonra arkadaşlık, birlik ve beraberlik koptu. Başkan ve oyuncuların arası açıldı, güvensizlik oluştu ve bu da sahaya yansıdı. Orada liderliği ve kriz yönetimini yapamadılar. Hem hoca yapamadı hem yönetim yapamadı. Hoca yapamadı çünkü tecrübesizdi, ilk deneyimiydi.

Bence yine başarılıydı ama Erzurum’a gitmesi de bence yanlıştı. Çünkü oraya hangi hoca gittiyse başarısız oldu. Bir hocanın gelen her teklifi kabul etmemesi gerektiğini ben orada gördüm. Benim için bir tecrübe oldu mesela, akıllı davranmak süper lig kulübü diye her teklifi kabul etmemek gerekiyor. Evet onun ikinci şansıydı ama bir şansı vardı zaten. Bir şans daha gelecekti ona. Sezon başı bir kulübe gitseydi belki başarılı olacaktı. Ama belki şimdi o ikinci şansı yok etti ve belki de kulüp bulmakta bile zorluk yaşayacak. Hocalığını tam olarak bilemem ama insanlığı, beyefendiliği iyi bir isim. Ben Hüseyin abiyi çok iyi tanırım, benim takım arkadaşımdı.

‘’Şenol Güneş’in en büyük hayali Milli Takımı tekrar çalıştırmaktı!’’

Bence orada en büyük hata, teknik direktör olarak tecrübesiz olan Hüseyin Cimşir’e sezon ortasında, şampiyonluk yolunda şans vermekti.

Sen olsan ne yapardın mesela?

Daha tecrübeli birine teklif götürürdüm

Kime?

Mesela yerli olarak bakardım. İlk olarak Şenol Güneş’e giderdim.

Gelir miydi sence?

Bilemiyorum

Gelmezdi. Mantıklı davranmak gerekiyor. Şenol hocanın zaten en büyük hayali milli takımı tekrar çalıştırmaktı. Dünya Kupasından sonra gönderilmesi içinde ukde kalmıştı. Ben Şenol hocayı çok severim. Bu benim fikrim. Şenol hoca son Avrupa şampiyonasında ‘’takımı kuramadığım için başarısız oldum’’ deseydi, bence daha da büyürdü. İtalya bizden daha iyi ısındı açıklaması, futbolun içinden gelmiş biri olarak bana mantıksız geliyor. Milli takımı içinde bulunduğu durumdan çıkartamadık. Neden çıkartamadık biliyor musun? Türk halkı olarak bizler, oyuncularımızı yetiştiremedik. Konsantre ve motive edemedik. Nasıl edemedik? Her kanalı açtığımızda onları gördük ve çıtayı öyle bir yükselttiler ki hedefi şampiyonluk koydular ve bu da genç oyuncuları baskı altına aldı. İtalya’ya yenildik ve sanki başka maçımız yokmuş gibi davrandık. Oyuncularımız Avrupa’da oynuyor diyoruz kaçı ilk 11 olarak Avrupa’da oynuyor? Oradaki o atmosferi bence sağlayamadık.

Bakıldığı zaman herkes için çok iyi bir tecrübe oldu. Bundan sonraki turnuvada belki çok başarılı olacaklar. Ders olmuştur belki bir daha bu kadar fakla reklam filminde oynamazlar, basının karşısında olmazlar. Ben böyle düşünüyorum. Herkesin düşünce tarzı başka, belki bana yanlış düşünüyorsun diyen olabilir. Ben gördüğümü söylüyorum. Bizim oyuncularımız onlardan daha yetenekli, sadece oyun anlayışımızı göremedik. Ne oynadığımızı anlamadık. Kötü de olarak bir oyun felsefemiz olmalı ülke olarak. Avrupa takımları gibi ya da ülkemizde Aykut Kocaman tarzı gibi. O turnuvada Burak’ta iyi oynayamadı, top alamadı. Çoğu oyuncumuz takımlarında oynayamıyordu. Çok neden var, teker teker saymayalım.

‘’Stadyumun açılışına beni çağırmadılar!’’

Avni Aker stadı yıkılıp millet bahçesi adı verilen bir bahçe yapıldı. Trabzonspor’da maçlarını yeni stadyumunda oynuyor. 6 yıl Trabzonspor formasını giyen bir isim olarak sizce Trabzonspor, Avni Aker de kalmalı mıydı?

Çok güzel bir stadyumdu, başarılar başarısızlıklar…Orada çok güzel şeyler yaşandı. Herkesin Avni Aker’de bir anısı vardır. Trabzonspor’a yakışan bir stadyum yapıldı. Trabzon küçük bir yer. Ulaşımı da rahat. Oradan ekmek yiyecek bir sürü de alan yapıldı. Bence mantıklı bir karardı. Önemli olan bundan sonra Avni Aker’e ne olacak. Alışveriş Merkezi yapmasınlar da! Biliyorsunuz Ali Sami Yen’i mahvettiler. Yapılır mı Allah aşkına! Yeter abi, bina, bina, bina…İnsanların spor yapma alışkanlıkları kayboldu. Evler mi kurtaracak bizi, para mı kurtaracak! Öleceğiz, biteceğiz, gideceğiz! Çocuklara oyun alanları yapmalıyız. Çocuklarımızı sporcu olarak yetiştirmeliyiz. Trabzon’da para geliyor diye Araplara oteller yaptılar! Gençliğimizi bedava spor alanları oyun alanlarına yönlendirmeliyiz. Tenis, Golf bunlar zengin sporları, paran yoksa oynayamazsın!

Gittiniz mi hocam hiç yeni stadyuma?

Yok hiç gitmedim. Çağırmadılar ki (gülüyor)

O zaman buradan bir mesaj olsun…

Yok bir şey olmasın canım, canları sağ olsun. Emek verdik 6 sene. Onlar da bize emek verdi. Demek ki iyi şeyler yapmamışız ki bizi çağırmadılar! Sıkıntı yok onlar başarılı olsunlar problem yok bizi çağırsınlar ya da çağırmasınlar…

Eski Fenerbahçeli Serhat Akın, Aziz Yıldırım’ın Fenerbahçe’nin kazandığı bir şampiyonluk sonrası Fenerbahçe soyunma odasına inerek ‘’neden seviniyorsunuz? Nasıl şampiyon olduğunuzu bilmiyorsunuz!’’ dediğini açıklamıştı. Siz, Fenerbahçe’deki günlerinizde böyle bir olaya tanıklık etmiş miydiniz?

Ben duymadım. Ben gelmeden önce yaşanmış olabilir. Aziz Yıldırım böyle bir şeyi demiş olabilir mi? Olabilir!  O yüzden bir şey diyemem. Büyük camialar ne dersen farklı şekilde yansıtıyorlar. Biz sadece iyi futbol, iyi oyuncular genç oyunular görmek istiyoruz. Herkesin hakkında hayırlısı olsun.

Bizi ağırladığınız için Teşekkür ederiz. Eklemek istediğiniz bir şey var mı?

Ben teşekkür ederim. Herkese sevgiler, sağılar. Bu kötü günlere, orman yangınları, koronolar varken birlik olmalıyız. İnsanlar birbirlerine fırsatçılık yapmamalı. Birbirimize sahip çıkmalıyız. İnsanlar gerçekten çok kötü durumda. Ülkemin, kendi yağında kavrulan ve kimseden yardım almadan geçinebilen bir ülke olmasını istiyorum. Betonlaşmayı, otel yapmayı bırakmalıyız. Birlik beraber içerisinde yaşayıp gidelim. Bu topraklar Fatih Sultan Mehmet’e bile kalmadı…

90’ların ortasındaki efsane Trabzonspor takımının genç yeteneklerinden, Türk futbolunda ”100’ler Kulübü”ne giren özel isimlerden ve yurtdışında teknik direktörlük yapma fırsatı bulan nadir isimlerden biri Hasan Özer, ‘’Futbol Sohbetleri’’ röportaj dizimizin bu haftaki konuğu oldu.

Hayat fena halde futbola benzediği için pek tabi onun başarılarla dolu hayatında başarısız anlarda oldu…

Hasan Özer’le dünü, bugünü ve yarını konuştuk.

Futbolculuk günlerinizde 100’ler kulübüne girdiniz, Trabzonspor ve Milli takım formalarını terlettiniz. Bir forvetin başarabileceği çoğu şeyi başardınız. Bu doğrultuda Teknik direktör olarak hayaliniz, hedefiniz nedir?

İyi bir futbolculuk hayatımın geçtiğini düşünüyorum. Tabi daha da iyi olabilirdi. 21 yaşımda Trabzonspor’a transfer oldum. Türk futbol tarihinde önemli goller atmak herkese nasip olmaz ama bana nasip oldu. Milli takımda kalıcı olabilirdim. Ancak benim oynadığım zamanda Türkiye’de çok önemli forvetler vardı. Genç mili takım forması altında Avrupa ikinciliği gururunu yaşadım. İngiltere’de oynadığımız final maçında İngiltere’ye kaybettik. İkincilik madalyası benim için bir gurur kaynağı. Bizim hâkim olduğumuz tek konu futbol. Bu yüzden de futbolu bıraktıktan sonra antrenörlüğü seçtim. Futbolun içinden gelen isimler futbolun içinde kalmalı. Bu işin tozunu yutmuş, çimin kokusunu hissetmiş, soyunma odasındaki bütün olayları yaşamış insanların saha içerisinde kalması gerekiyor.

34 yaşında Elazığspor’da görev aldım. Elazığ’da bana sportif direktörlük teklif etmişlerdi. Ancak ben teknik direktör olmak istediğimi söyleyip bu teklifi reddettim. Daha sonra Elazığspor teklifi değiştirerek teknik direktörlük teklifinde bulundu ve kabul ettim. Elazığ’da başarılı olduğumu düşünüyorum. Daha sonra Hikmet Karaman’ın ekibine dahil olarak pek çok takımda görev aldım. Futbolculuk yıllarımda takım arkadaşlarım tatile giderken ben kendimi geliştirmek için kurslara gittim. Oyuncularla iletişim kurabilecek derece yabancı dile de sahibim. Yurtdışında da iki takım çalıştırdım, yöneticilerden kaynaklı sorunlar nedeniyle bu takımlardan ayrıldım. Hayalim başarılı bir teknik adam olmak. Bu konuda da kendime güveniyorum.

‘’Trabzonspor’a verdiğim sözü tuttum’’

Trabzonspor’a transferiniz de Ünal Karaman’ın etkili olduğu söyleniyor. Ünal Karaman’ın transfer sürecinizde nasıl bir etkisi vardı?

Gaziantepspor’da ortaya koyduğum performansla büyük takımların ilgisini topladım. Trabzonspor’a karşı oynadığımız maçlarda Ünal Karaman bana ‘’seni Trabzonspor’a aldıracağım, oyun tarzını çok beğeniyorum’’ diyordu. Ünal Karaman benim idolümdü. Çocukluk yıllarımda Malatya’da Milli takım karmaları yapılırdı ve o dönemlerde Malatyaspor süper ligdeydi. Ünal hoca da Malatyaspor takımında oynuyordu. O günlerde Ünal Karaman’ı izleme şansı bulmuştum. Hayranlıkla takip ediyordum. İnanılmaz bir oyuncuydu. Benim Trabzonspor’a transferim konusunda Trabzonspor yönetimine baskı yaptığını düşünüyorum. 1995 yılında abim Mustafa Özer Fenerahçe’ye transfer olmuştu. Dönemin Fenerbahçe başkanı Ali Şen bana ‘’ Brezilya’ya Carlos Alberto ile imzalamaya gidiyorum. Abin Mustafa’yı transfer ettim. Türkiye’ye döndüğümde seni de alacağım’’ dedi. Ben de ona ‘’başkanım ben Trabzonspor’a söz verdim. Kusura bakmayın, sözümde durmam lazım’’ dedim ve Trabzonspor’a imza attım. Tabi Burada Ünal Karaman’ın da katkısı vardır.

‘’1996 yılı iyileşmeyen bir yara olarak kalbimde duruyor’’

Fenerbahçe’nin teklifini reddettiğiniz için bir pişmanlık duymuş muydunuz?

Hiçbir zaman böyle bir pişmanlık duymadım. 9 oyuncusu milli takımda olan bir Trabzonspor takımına transfer olmuştum. Trabzonspor’a iyi bir başlangıç yaptım fakat, devamı gelmedi. İnanılmaz bir takıma sahiptik. Çok iyi oyuncularla beraber olduğum için yedek kalmamı sorun yapmıyordum. Vanspor ve Fenerbahçe maçlarında kaybettiğimiz 6 puan bizi şampiyonluktan etti. Hiçbir zaman pişman olmadım. Benim kaderim buydu ve yaşanması gereken de buydu. Keşke biz şampiyon olabilseydik. En büyük üzüntüm o iki maçı kaybettikten sonra şampiyonluğu kaybetmek oldu. O sezon kalbimde hala bir acı, bir yara olarak duruyor ve bir türlü de iyileşmedi. İkinci sezonumda Şenol hoca bana forma şansı verdi. Gösterdiğim performansla zaman zaman Şota’nın yedek bırakılmasına neden oldum.

Hami abi (Mandıralı) 8 gol, Şota 2 gol atarken ben 7 gol attım. Ligin ilk yarısındaki 17 maçın 15’inde ilk 11 oynadım. 3-0 Mağlup olduğumuz Beşiktaş maçından sonra yönetimin aldığı kararla beraber Şenol hoca ile yollar ayrıldı ve yerine Yılmaz Vural geldi. Yılmaz Vural’ın gelişiyle kariyerim bitti (gülüyor) Yılmaz hocayla 3 farklı takımda çalıştım. Yılmaz hocanın geldiği sezonu 7 golle bitirdim. O geldikten sonra çok az maçta oynadım ve gol atamadım. Fakat buna rağmen Yılmaz Vural hocayı çok seviyorum. Onun döneminde forma şansı bulamasam da kendisine saygı duyuyorum. Teknik direktörlerin doğru ve yanlış tercihleri olacaktır. En sık görüştüğüm teknik direktör de Yılmaz Vural’dır. Çoğu antrenörümle aramıza soğukluk girdi. Fakat onunla sık sık görüşüyoruz.

Yılmaz Vural’dan sonra Özkan Sümer, takımımıza teknik direktör oldu. Allah rahmet eylesin Özkan hoca da Şenol Güneş gibi adaletli bir antrenördü, çalışan oyuncunun hakkını verirdi.  Özkan hoca bana şans verdi ama ben o şansı değerlendiremedim. Ben onun verdiği şansları değerlendiremeyince de taraftar tepkisiyle karşılaştım. Bunun üzerine Özkan hoca ‘’sen bir kiralık git kafanı dinle’’ dedi. Böylece Şekerspor takımına kiralık olarak transfer oldum. Daha sonra Beşiktaş’ın eski teknik direktörü Gordon Milne takımımızın teknik direktör oldu. Milne, İngiltere’den Campell’i transfer ettirdi, benle ilgili fikirleri net değildi ve yönetim, takımdaki tüm oyuncuların alacaklarını ödeyip benim alacaklarımı ödememişti. Bu saydığım nedenler sonucunda Trabzonspor’dan ayrılmak zorunda kaldım, Altayspor’a transfer oldum. Altay’da çok güzel günlerim geçti.

‘’Fenerbahçe maçından sonra yaşanılanları unutmak mümkün değil’’

20 yaş gibi erken sayılacak bir yaşta Trabzonspor’a transfer oldunuz ve daha ilk sezonunuzda takım trajikomik bir şekilde şampiyonluğu kaçırdı. Herhalde sizin açınızdan yaşanabilecek en kötü senaryo buydu. Neler yaşadınız?

Maçtan sonraki üzüntüyü, o maçı, yaşadıklarımızı unutmak mümkün değil.  Dediğim gibi o maç kalbimizde iyileşmeyen bir yara olarak duruyor. Ben bunu bir defa değil iki defa yaşadım. Gaziantep’te de aynısını yaşadım. Yaşadığım bu iki travma beni geriye itti ve belki de futbolu erken bırakmama neden oldu. İnanılmaz üzüntüler yaşadım. Bir türlü o kupaya ulaşamadım. İşinizi doğru yapsanız da bazen olumlu sonuç alamıyorsunuz. Ama mücadeleye devam etmek zorundasınız. İnşallah antrenör olarak o şampiyonluk kupasını kaldırırız.

‘’Trabzonspor bana vazgeçmemeyi öğretti’’

Trabzonspor’a transferiniz ve Trabzonspor’da geçirdiğiniz günler maddiyat dışında size neler kazandırdı, Trabzonspor’un size kattığı en önemli şey nedir?

Trabzonspor’da vazgeçmemeyi öğrendim. Devamlı mücadele etmeyi, hızlı ve çabuk olmayı öğrendim. Başarılı olmak zorunda olduğumu hissettim. Bunun içinde elimden geleni yaptım. Oğlum Trabzon doğumlu, doğduğu gün Altay ile maçımız vardı. Oğlumun doğduğu gün gol atmak istemiştim ama atamadım. Şota attı ve golü oğluma armağan etti.

‘’Şenol hocanın ayrılışıyla düşüş yaşadık’’

Aslında Şota’nın golü, oğlunuza armağan etmesi de ne derece iyi bir takım olduğunuzun göstergesi sanırım?

Şota çok iyi, candan ve müthiş samimi bir insan. Bazı futbol adamları, teknik direktörler gibi burnu havada değil. Onunla oynamak çok keyifliydi. Biz o sezon takım olgusuna da sahiptik. Ancak Şenol hocanın ayrılışıyla düşüş yaşadık, oyuncularımızı kaybetmeye başladık. Bazı olaylar yaşadık. Bunların sonucunda da Ogün ve Abdullah küstü, Fenerbahçe’ye gitti. Takım dağıldı ama Trabzonspor büyük bir camia olduğu için her zaman ayağa kalkmayı bilmiştir.

‘’1996 yılında şampiyon olamamamız bir mucizeydi, maçın bittiği gece sabaha kadar uyumadık’’

1996 yılındaki kadro kulüp tarihinin en önemli kadrosu olarak gösteriliyor. Siz kaçan şampiyonluğu neye bağlıyorsunuz? Şampiyonluğun gelmesini engelleyen şey sizce neydi? Futbolcu grubunun, teknik ekibin veya yönetimden kaynaklı hatalar mı?

Futbolun adaletinin olmadığını düşünüyorum. Bazen oynadığınız oyuna karşılık sonuç alamıyorsunuz. Nitekim bunu Vanspor ve Fenerbahçe maçlarında yaşadık. Fenerbahçe maçı bir final maçıydı, kaybedilebilirdi. Ama Fenerbahçe’ye karşı kaybetmenin Trabzonspor açısından büyük bir sorun olduğunu da biliyorduk. Van maçını kaybetmiş olmamız gerçekten akıl işi değil. O maç, futbolda adaletin olmadığını gösterdi. O kadronun şampiyon olmaması gerçek bir futbol mucizesiydi. Kötü bir mucizeydi. Bu mucizeyi biz yaşadık, taraftarlara da yaşattık.

Bu konuda inanılmaz üzgünüz. Ama en çok üzüldüğümüz olay da intihar edenlerin olmasıydı. İnanılır gibi değil. İnsan hayatı, kazanacağımız kupalar dahil her şeyden çok daha önemli. Biz olayların bu tarafa gelmesini istemiyoruz. Maçın bittiği gece sabaha kadar uyumadık. Tesislere nasıl gittiğimizi bir Allah bir biz biliyoruz. Ciddi problemler yaşadık. Otobüsümüzde bir tane cam kalmamıştı, hepsi kırılmıştı. Kendi taraftarımız bizi taşladı. Üzgün olduklarını biliyoruz ama biz de çok üzgündük. O maç camiamızda tamir edilemeyecek yaralar açtı. O şampiyonluk nasıl kaçtı hala anlayamıyorum. Teknik- taktik-sportif olarak değerlendirmek bence yanlış. Bunu duygu ve psikoloji açısından değerlendirmemiz gerekiyor.

‘’Şampiyon olabilseydik bayrağı bırakmazdık’’

Pek çok futbol otoritesi “Trabzonspor 96 yılındaki kadroyu dağıtmasaydı arka arkaya seri şampiyonluklar yaşayabilirdi” şeklinde düşünüyor. Siz ne düşünüyorsunuz?

Çok doğru. Biz o takımla ligde, Avrupa’da, Şampiyonlar Liginde bayrağı bırakmazdık. O kadroyu yenebilecek bir takım yoktu. Ama ne yazık ki son sıradaki Vanspor gelip sizi yenebiliyor. Bazen olmayınca olmuyor. Fenerbahçe maçında Skor 1-1’ken Hami abinin attığı frikikleri Rüştü’nün çıkarması mucizeydi. Bence bu maçı psikolojik açıdan değerlendirmek gerekiyor. İlk devre inanılmaz oynamıştık. Bir kafa şutumu da Saffet Akbaş çizgiden çıkarmıştı. O şut gol olsaydı belki de kulüp tarihine geçecektim. Bu fırsatları kaçırmak hala üzüntü veriyor, keşke geriye dönebilsek…

‘’1996 yılında şampiyonluğu psikolojik olarak kaybettik’’

Hami Mandıralı, ‘’1996’dan bir futbolcu Trabzonspor’u şampiyon yapacak’’ demişti Orhan Kaynak’ta cevap olarak ‘’ben yapacağım’’ demişti siz ne düşünüyorsunuz?

Aslında geçen sene Ünal hoca çok yaklaşmıştı. Keşke kalsaydı da yapamadan gitseydi. Ama ben yapacağına inanıyordum. Ünal hoca ile devam edilebilseydi o şampiyonluk Başakşehir takımına gitmezdi. Bu yönetim hataları başarısızlığı getiriyor. Biz 1996 yılında şampiyonluğu kaybederken bu tip hatalardan dolayı değil, psikolojik olarak kaybetmiştik. Mesela maçtan önce Aygün’ün kafasının sarılması… Bu bir psikolojik harpti ve kaybettik. İnşallah bu sene Abdullah hoca şampiyon yapar, kimin yaptığı da önemli de değil. Ama umarım eski futbolculardan birisi de yapabilir. Herkes gibi ben de isterim. Orhan hoca ben yapacağım diyorsa İnşallah ben yaparım (gülüyor) Fatih Tekke olur, Hami hoca olur, Orhan hoca olur, Ünal hoca olur. Birisi Trabzonspor’u şampiyon yapsın da kim yaparsa yapsın.

‘’Ünal Karaman, Trabzon’u ve Trabzonspor’u çok seven bir karakter.’’

Ünal Karaman, dışardan gerçek bir lider gibi gözüküyor. Nasıl bir kaptandı?

Ünal Karaman bize her zaman sahip çıkan, yönlendiren, lider bir karakterdi. Dışardan sert bir görüntüye sahip olmasına rağmen kendi içerisinde çok eğlenceli, değerli bir insan. Onunla oda arkadaşlığı da yaptım. Ünal hocanın ayrı bir dünyası, kendine göre bir yaşan tarzı var. Futbolu da çok iyi biliyor. Çok fazla sakatlıklar yaşadı. Ünal Karaman, Trabzonlu olmamasına rağmen sanki bir Trabzonlu gibi Trabzon’u ve Trabzonspor’u çok seven bir karakter. Gönül bağı çok üst düzeyde. Göztepe’de de başarılı günler yaşıyor.

 Geçen hafta Orhan Çıkrıkçı ile yaptığımız röportajda Fenerbahçe maçından bahsederken ‘’Şenol Hoca bizden skoru korumamızı, sakin olmamızı istedi ancak biz seyircinin verdiği coşkuyla bize sadece galibiyet yarıyormuş gibi hareket ettik. Hata yaptık süreci iyi yönetemedik’’ demişti. Siz ne düşünüyorsunuz?

Psikolojik deme nedenim buydu. Biz orada akıllı hareket edemedik. Beraberliğin bize yetecek olmasına rağmen rakibin üzerine gitmemiz tamamen psikolojik. Teknik direktörün o gürültüde size sesini duyurabilme şansı yok. Orada yapılabilecek tek şey bir oyuncuyu çağırıp o oyuncu üzerinden takıma direktif vermek. Bunlar taktiksel hatalar olduğu gibi dediğim gibi psikolojik durumlar. Ortam sizi oraya sürüklüyor. Nitekim yediğimiz gollerden birini atağa çıkarken kaybettiğimiz top sonucu yedik. Bazen de bir gol atıyorsunuz takım geriye çekiliyor ve bu takım neden geriye çekiliyor diye düşünüyorsunuz. Kenardan ‘’önde basın, önde basın’’ şeklinde uyarılarda bulunmanıza rağmen takım, skoru koruma psikolojisiyle geride bekliyor. Bunları aşmak için takımı psikolojik olarak hazırlamak gerekiyor.

Bir oyuncunun çıkıp liderlik yaparak ‘’biz ne yapıyoruz’’ demesi gerekiyor sanırım bu tip anlarda?

Tabi. Orada lider oyuncular ortaya çıkmalı. Saha içerisindeki lider oyuncuların topa basması ortamı sakinleştirmesi gerekiyor. Günümüz futbolcuları artık topun arkasına geçmeyi çok iyi biliyor. Bizim zamanımızda yetenek ve duygu faktörleri ön plandaydı. Bunları kontrol etmekte ayrı bir liderlik özelliği istiyordu.

Türkiye’de bazı futbolcular ‘’rakibimizi yenmeyeceksek şampiyonluğun bir anlamı yok’’ şeklinde düşünüyor. Yanlış bir düşünce olduğunu düşünüyorsunuz sanırım?

Bu düşünceyi seyirci baskısı size dikta ettiriyor. Sadece bir gol ile Avrupa şampiyonasında takımlar gruplara kalıyor ya da kalamıyor. Daha akılcı davranmamız gerekiyor.

‘’Sahaya çöken sis ve bulut, bir şeylerin habercisiydi’’

Orhan Çıkrıkçı, sizin her maç öncesinde maç kahvaltısında o gün oynanacak maç hakkında gördüğünüz rüyaları anlattığınızı söylemişti. Hatta Fenerbahçe maçı sabahı size, ‘’Hasan bugün rüya yok mu’’ demiş ve siz de ‘’ne bilim abi ya bugün canım sıkkın’’ gibi bir ifade kullanmışsınız. Günün kötü bir sonla biteceği içinize doğmuş sanırım?

Valla aynen öyle ya (gülüyor) O gece gerçekten çok kötü rüyalar gördüm. Rüyayla amel etmiyoruz ama Orhan abi her gün ‘’bugün ne gördün?’’ diye sorardı. O gün gerçekten sıkıntılıydı. Orhan abi bunları unutmamış demek. Maç sırasında ilk yarı gayet iyiydik. Ama maçın ikinci yarısında sıkıntı başladı. İkinci devre inanılmaz bir karanlık, sis ve bulutun çökmesi sanki bir şeylerin habercisi gibiydi. Ne yazık ki o kötü geceyi yaşadık.

1996-1997 sezonunda Trabzonspor, Huub Stevens yönetimindeki Schalke 04’e başa baş geçen maçlar sonucunda elendi ve Schalke o sezonu UEFA Kupası Şampiyonu olarak tamamladı. O turu geçebilseydiniz UEFA Kupası şampiyon olacağınızı düşünüyor muydunuz?

Bu olayı da iki defa yaşadım. Erdoğan Arıca yönetiminde Gaziantepspor’da oynarken İspanya’nın Alaves takımıyla eşleşmiştik. Alaves takımının teknik direktörü maçtan önce ‘’bu turu geçen UEFA Kupasında final oynar’’ demişti ve gerçekten dediği oldu. Alaves, Gaziantepspor’u eledi ve final oynadı. Aynı şey Schalke için de geçerli. Schalke karşısında Almanya’da inanılmaz oynamıştık. Trabzon’daki maçta da 2-0 yenik duruma düşmemize rağmen 3-2 öne geçmiştik maç 3-3 bitmişti.

O maçta Schalke kalesindeki Lehmann daha sonra Arsenal ve Alman Milli takımının vazgeçilmez isimlerinden olmuştu. UEFA Kupası şampiyonuyla başa baş oynayacak kadar iyi bir takımdınız…

Schalke’nin forvetinde Martin Max, orta sahasında da Olaf Thon vardı. Olaf Thon Almanların en önemli orta saha oyuncusuydu. Schalke’nin kadrosu çok iyiydi. Bunlar güzel hikayeler. Keşke biz geçebilseydik, biz finale çıkabilseydik.

Trabzonspor’dan sonra Gaziantepspor’la da şampiyonluğa çok yaklaştınız. 2000-2001 sezonunda Gaziantepspor’un şampiyon olmasını engelleyen şey size göre neydi? Türk futbolundaki sistem mi yoksa tamamen Gaziantepspor’dan kaynaklı sorunlar mı?

Bursaspor 2010’da şampiyon olarak 5. Büyük oldu bugün onun şampiyonluğu konuşuluyor mu? Hayır. Biz de o sezon şampiyon olabilseydik, bir süre konuşulur sonra unutulurduk. Anadolu takımlarının şampiyon olması, yani İstanbul takımlarının hakimiyetine son vermesi İstanbul takımlarının isteyeceği bir şey değil. Trabzonspor 5. Büyük ister mi? O da ayrı bir soru işareti. Türkiye’de hak eden takım şampiyon olmalı, Anadolu’dan veya değil, hak eden olmalı. O sezon şampiyonluğu kaybetme nedenimiz tabi Fenerbahçe maçı. 3-0’dan o maçı kaybetmek biz de büyük bir hayal kırıklığı yarattı.

‘’Fenerbahçe deplasmanında kalemizin arkasına hoparlör yerleştirildi!’’

İlk golü yedikten sonra maçın kaybedileceğini düşünmüş müydünüz?

İlk golden sonra değil ama ikinci golden sonra maçın yavaş yavaş elimizden kaydığını hissetmeye başladım. Kendi hatamızdan goller yedik. Tabiri caizse 1-3’den sonra yağmur yağmaya başladı ve 2-3 olduktan sonra yağmur, sele dönüştü. Buna hakemi ekleyebilirsiniz, taraftar gücünü de ekleyebilirsiniz, haksız rekabeti de ekleyebilirsiniz. Haksız rekabet derken şunu kast ediyorum ;maçın ikinci yarısında kalemizin arkasına hoparlör yerleştirildi ve bu hoparlörden sürekli olarak ‘’Fener gol gol’’ anonsu yapıldı! Maç içerisinde hoparlörlerle böyle bir şey yapılabilir mi? Bu haksız bir rekabet. Hakemin baskısı, rakibin baskısı, oyuncuların baskısı ve bu baskılar karşısında mücadele eden Gaziantepspor takımı olarak, sonunda şampiyonluğu Fenerbahçe’ye hediye ettik. Kötü oyunumuzdan değil, bu psikolojik baskılara dayanamadığımız için şampiyonluğu Fenerbahçe’ye hediye ettik.

Yine de bu psikolojik baskılara karşı İyi dayanmışsınız aslında…

Ama anlatamazsınız ki! ”0-3 öndeydiniz, yenseydiniz” diyorlar. Şampiyon olacakken ligi üçüncü bitirdik.

‘’2002 Dünya Kupası kadrosunda olmayı hak ediyordum, davet beklemiştim’’

Son 3 sezonda 38 gol atmış bir oyuncu olarak 2002 Dünya Kupası elemelerinde milli takım formasını üç maçta giydiniz fakat Dünya Kupası kadrosunda yer alamadınız. Bundan dolayı sizi ilk defa milli takıma çağıran Şenol Güneş’e bir kırgınlığınız oldu mu? Orada olmayı bekliyor muydunuz?

19 gol attığım sezon A milli takıma ilk defa davet edilmiştim. Daha önce bir türlü çağrılamıyordum. Milli takımın başına gelen hocalar ’’Milli takımdan ayrılırsam bu takımlardan birine gidebilirim’’ düşüncesiyle hareket ederek İstanbul takımlarındaki oyunculara görev veriyor. Ne kadar hak ederseniz edin, Anadolu takımlarında oynuyorsanız milli takıma çağrılmanız çok zor.

Milli takıma giderek hayallerime ulaştığımı düşünürken, Dünya Kupasına gideceğimi hayal ederken biraz sakatlık biraz da tercih edilmeme sonucunda benim yerime İlhan Mansız davet edildi. O Beşiktaş’ta oynuyordu ben ise Gaziantepspor’da oynuyordum.2002 Kadrosunda olsaydım belki de ben konuşulacaktım! Açıkçası evet orada olmayı bekliyordum. Orada olmayı hak ettiğimi de düşünüyordum. Kin tutan bir insan değilim. Şenol hocanın benim üzerimde emeği çok. Orada olmayı beklerdim ama nasip olmadı.

Ogün Temizkanoğlu o turnuva kadrosunda olmadığı için Şenol Güneş’e kırgın. Siz ne düşünüyorsunuz?

Bu normal. Ogün hoca orada olmayı hak ediyordu. Ama bazen tercihlere saygı duymak gerekiyor. Kırgınlıklar ve üzüntüler doğal olarak olacaktır. Şenol hocayla iletişimiz devam ediyor. Fırsat buldukça konuşuyoruz. Küçükler olarak büyüklere saygı göstermek zorundayız. Şenol Güneş’in Türk futbolunda önemli bir yeri var. Başarılarına saygı duymalıyız. İnşallah Şenol Güneş’le Ogün Temizkanoğlu arasındaki kırgınlıklar giderilir de tekrar bir araya gelirler.

‘’Şenol hoca bir baba gibi’’

 Emrah Eren, bir açıklamasında Şenol Güneş’in futbolcuları yalnız futbolculuk meziyetleri açısından değil kişilik, karakter ve genel kültür açısından da geliştirdiğini söylemişti. 15 sezon süren futbol hayatınızda en çok çalıştığınız iki antrenörden biri Şenol Güneş. Sizce de böyle bir durum söz konusu mu?

Şenol hoca bir baba gibi davranan bir teknik direktör. Her şeyimizle ilgileniyor ve bize doğruları öğretmeye çalışıyordu. Yılların tecrübesi. Ama kimse dört dörtlük değil. Yine de ‘’Türk Futbol tarihinin en başarılı teknik direktörlerinden biri kim?’’ diye sorarsanız ”Şenol Güneş” derim.

‘’Muharrem Usta yönetimi Juande Ramos yerine Ersun Yanal’ı tercih etti’’

10 yıldan fazla bir süredir antrenörlük yapıyorsunuz. Antrenörlük hayatınızda Trabzonspor’dan herhangi bir teklif almış mıydınız?

Hayır almadım. Sadece Muharrem Usta döneminde bir teknik direktörün yardımcısı olabileceğim konuşulmuştu.

Ersun Yanal mı?

Hayır. Yabancı bir teknik direktör düşünülüyordu.

Lucescu mu?

Hayır. Sevilla’nın ve Real Madrid’in eski teknik direktörü Juande Ramos. Ramos’la beraber görev alabileceğim konuşulmuştu. Ama Ersun Yanal tercih edildi. Bunun dışında başka bir şey olmadı. Ama olsun önemli değil, biz Trabzon’u ve Trabzonspor’u seviyoruz.

‘’2010-2011 sezonu adil geçmedi!’’

Antrenörlük hayatınızın ilk yıllarında 2010-2011 sezonu Türk futbol tarihinin en şaibeli sezonlarından biri olarak kayıtlara geçti ve nitekim bazı takımlar UEFA tarafından Men cezası aldı. Siz o sezon Manisaspor’da Hikmet Karaman’ın yardımcılığını yapıyordunuz. Dışarıdan bir göz olarak sezona tanıklık ettiniz. O sezonda bir gariplik olduğunu hissediyor muydunuz yoksa, sezon boyunca yaşananlar size normal mi geliyordu?

Hayır bir gariplik hissetmedim. Ben hiçbir zaman şark kurnazlığı yapmak istemedim. Her şeyin akışında ve doğal şekilde geçmesini istediğim için her şeyin doğal olduğunu düşünüyordum. Ama o sezon pek de adil geçmedi… Bu tip olaylar Türk futbolunda daha öncede yaşandı, her zaman yaşanıyor. Herkesi kendin gibi görürsen yanlış yaparsın. Ben de burada yanlış yapıyorum. Herkesi kendim gibi görmeye çalıştığım için, her şeyin adil, düzgün ve doğru olması için bu gözle bakmaya çalışıyordum, ama yanılıyorum… 16 Galibiyet 1 beraberlik. Bu inanılmaz bir başarı! Futbolda zaman zaman böyle şeyler oluyor. Bu inanılmaz bir başarı! Eğer kendi güçleriyle yaptılarsa helal olsun! Ama o şaibeler hala devam ediyor. Kimin doğru söylediğini kestirmek çok zor. CAS, UEFA dediğiniz gibi cezayı verdi. Ama Türkiye’de de aklandılar…

‘’Türk takımları Avrupa’da gözden düşmüş oyuncuları transfer ediyor’’

Yakın zamanda Bosna Hersek ve Makedonya gibi balkan ülkelerinde görev aldınız. Futbol açısından bu ülkeler ile Türkiye arasında ne gibi farklılıklar var?

Saha, tesisleşme, imkanlar, şehirler ve ülke olarak biz çok öndeyiz. Ama oyuncu kalitesi olarak baktığımız zaman onlardan gerideyiz. Biz Türkiye’deki oyuncuları yeni yeni yurtdışına göndermeye başladık. Ne enteresan ki bu gelişme yabancı sınır kalktıktan sonra başladı! Futbol fakirlerin oyunudur. Fakirlerin izleyip zenginlerin izlediği bir oyundur, ama artık zenginler oynuyor fakirler izliyor. Çok büyük paralar dönmeye başladı, aidiyet duygusundan çok paraya yönelim başladı. Bulunduğumuz kulübün formasını taşırken doğru davranarak, elinizden geleni yapmalı, aldığınız paranın hakkını vermelisiniz. Türkiye’de ciddi finansal problemler var, altyapı yok. Eskiden tarımda ve ziraatta üreten bir ülkeydik. Artık sadece tüketiyoruz, cepten yiyoruz. O yüzden Balkan ülkeleri bizden bu konuda önde, çünkü üretiyorlar. Balkan ülkelerinde oyuncular çok düşük rakamlara oynuyor ama bizim 17-18 yaşındaki oyuncularımız devasa paralar istiyor.

Türkiye’de altyapıdaki oyuncular, Balkanlar’daki altyapı oyuncularına göre büyük paralar kazanıyor, ancak yeteneği doğrultusunda bu parayı hak etmiyorlar. Başakşehir Visca’yı başka bir oyuncuyu izlerken keşfetti. O coğrafyada o kadar çok yetenekli oyuncu var ki… Türk takımları olarak bizler Avrupa’da gözden düşmüş oyuncuları kadromuza katıyoruz. Buna ne gerek var? Gidin Balkanlardan, Norveç’ten, İsveç’ten Avusturya’dan 22-23 yaşındaki oyuncuları alın. 1 Milyon Euro ödeyin ama iki sene sonra 5 Milyon Euro’ya satın. Hem maddi olarak kulübünüzü hem de oyun olarak takımınızı korumak zorundasınız. Takım çalıştırmadığım zamanlarda İsveç’e gidip oyuncu izlemiştim. 2021 Avrupa Şampiyonasında İsveç milli takımında oynayan Viktor Claesson benim listemdeydi ve maliyeti sadece 750 Bin Euro’ydu. Elsfborg takımında oynuyordu.

‘’Kimse size 15 yabancı oynatın demiyor’’

Yabancı Kuralı için ne düşünüyorsunuz?

Futbol evrensel bir oyun. Bunun yerlisi yabancısı olmaz. Türk futbolunu korumak istiyorsak kriter getirmeliyiz. Altyapılarımızda seviye yükseltmeliyiz. Kimse size gidin 15 yabancı oynatın demiyor. İsterseniz 15 yerli ile oynayın. Altınordu yapıyor işte, yabancı oynatmıyor. Kısıtlama getirmek bence yanlış bir karar. Kısıtlama değil, kriter getirmeliyiz. 8 oyuncu oynayacak 6 tanesi dışarda kalacak. 4 tanesi kulübede, 2 tanesi otelde olacak! Böyle bir şey olabilir mi? Alınan bu kararla Teknik adamlar hata yapar.

Mustafa Denizli Fenerbahçe’yi çalıştırırken bu hatayı yaptı. Bizde Gaziantepspor’dayken 2012 yılında Trabzonspor’a karşı yaptık ve hükmen yenildik. 6 oyuncumuz vardı 7. Oyuncuyu oyuna sokmuştuk, sanırım Sapara’ydı. Maçın heyecanıyla sahada kaç yerli kaç yabancı var bunları düşünemiyorsunuz. Oyuna yerli oyuncu mu soksam yabancı oyuncu mu soksam düşüncesi futbolun kuralına ters. O yüzden yabancı kuralı serbest olmalı ve altyapı tesisleri kurarak altyapıya önem vermeliyiz.

Futbol hayatınızda Özkan Sümer, Şenol Güneş, Fatih Terim, gibi Türk futbolunda çok büyük izler bırakan isimlerle çalıştınız. Futbol adamı Hasan Özer, bu isimler dahil hangi teknik direktörü örnek alıyor ve çalıştırdığı futbolculara onun tarzıyla yaklaşıyor?

Bu isimlerin hepsi çok değerli isimler. Ama ben onların futbol bilgilerinden yararlanarak kendi tarzımda çalışacağım.

‘’Şenol Güneş, Trabzonspor’un yaşayan bir efsanesi’’

Avni Aker stadı yıkılıp millet bahçesi adı verilen bir bahçe yapıldı. Trabzonspor’da maçlarını yeni stadyumunda oynuyor. Sizce Trabzonspor, Avni Aker de kalmalı mıydı?

Taş yerinde ağırdır! Beşiktaş ve Fenerbahçe kendi stadyumlarında kaldı. Sadece Galatasaray ve Trabzonspor taşındı. İsmi olan, değeri olan eserler yerinde kalmalı. O bir kültür, yaşam tarzı, şehrin felsefesi. O stadyumu oradan alırsanız havayı kaybedersiniz. Nitekim zaten kaybettiniz. Akyazı’da halkla iç içe değilsin, Trabzon halkı futbolu seviyor. Yeni stadyuma Şenol Güneş ismi verilmesi de doğru bir karar. Şenol Güneş Trabzonspor’un yaşayan bir efsanesi. Bizi dünya kupasında üçüncü yapan bir teknik direktör. Hüseyin Avni Aker ismi de Trabzonspor’la özdeşleşmişti. Aslında stadyum yerinde kalsaydı adını değişmeye bile gerek kalmayacaktı. Stadyum değiştiği için isim değişikliğinde bir mahsur görmüyorum.

Futbolcu Hasan Özer hangisini daha çok isterdi? 2002 Dünya Kupasında Türk Milli takımıyla forma giymeyi mi, yoksa Trabzonspor’la 1996’ da ya da Gaziantepspor’la 2001’de lig şampiyonluğu yaşamayı mı?

Çok zor bir soru(gülüyor)hangi cevabı versem üzülenler olacak. O nedenle Milli takımla 2002’de olmayı daha çok isterdim.

Hocam çok teşekkür ederim. Eklemek istediğiniz bir şey var mı?

Ben teşekkür ederim. Trabzonspor’a ve Türk kulüplerine başarılar. Yeni sezonun taraftarlı geçmesi dileğiyle…

‘’Futbol Sohbetleri’’ röportaj dizimizin bu haftaki konuğu ‘’rüzgarın oğlu’’ Orhan Çıkırıkçı oldu.

90’ların ortasındaki efsane Trabzonspor takımının özel isimlerinden biri,Trabzonlu olmayan Trabzonsporlu sembol isimlerin başında gelen, 11 sezon terlettiği Trabzonspor formasıyla uluslararası arenada Lyon ve Aston Villa zaferleri başta olmak üzere pek çok zafer yaşayan, Türk futbolunda ve Trabzonspor tarihinde büyük bir iz bırakıp adını kulüp tarihine altın harflerle yazdıran ”rüzgarın oğlu”, Orhan Çıkırıkçı’yla dünü, bugünü ve yarını konuştuk.

53 yaşındasınız ve bugüne kadar çalıştığınız takımlarda yardımcı antrenör olarak görev aldınız. Futbol adamı Orhan Çıkrıkçı’nın hedefi, hayali nedir?

1967 Lüleburgaz doğumluyum. Futbol hayatımda uzun yıllar Trabzonspor’da oynadım. 2002’de futbolu bıraktım. Bir sene Güney Kore’de, daha sonra Trabzonspor’da, Kayseri’de, Akhisar’da, Karabük’te pek çok takımda görev aldım. Son olarak İstanbulspor’da Fatih Tekke ile beraber çalıştım. Türkiye’de yardımcı antrenörlere değer verilmese de hedefim Türk futboluna katkı sağlamak. İnşallah bunu başarırız. Futbolu ve futbolculara bir şeyler öğretmeyi seviyorum.

‘’Bundan sonra da Fatih Tekke ile beraberiz’’

En son İstanbulspor’da görev aldınız. Ayrılış süreciniz nasıl gelişti? Kariyerinize nasıl devam etmeyi düşünüyorsunuz? Bundan sonra da Fatih Tekke ile beraber mi olacaksınız?

İstanbulspor’da daha önce de görev almıştık ve başarılı bir dönem geçirdik. Ancak Fatih Tekke ile başkanımızın görüşmeleri sonrasında ayrılığın daha doğru olacağı kanısına vardık. Birtakım fikir ayrılıkları yaşandı. Evet Fatih ile beraber olmayı düşünüyorum ve istiyorum. Ancak tabi hayat ne getirir bilemiyoruz. Bundan sonra inşallah daha iyi takımlara gideriz.

‘’Play off maçlarında takımın başında olmak isterdik’’

Sizin de katkılarınızla İstanbulspor sizden sonra lige yükselmeye çalıştı fakat başarılı olamadı. Play off maçlarını izlerken kendi kendinize ‘’biz orada olsaydık takımı çıkarırdık’’ şeklinde düşündünüz mü?

İstanbulspor’un başarılı olmasını isterdik.  Ecmel Sarıalioğlu ve İstanbulspor’u seviyoruz. Ancak oraya kadar getirmişken o noktadan sonra da takımın başında olmayı arzulardık. Bizim yerimize gelen antrenöre de haksızlık etmek istemem. Fakat biz ayrılmadan önce Covid-19 testi pozitif çıkan birçok oyuncu vardı. Biz bu durumun sorununu yaşadık.

‘’Trabzonspor bana kimlik verdi’’

Trabzon şehrinin ve Trabzonspor’un Orhan Çıkrıkçı’ya verdiği en önemli şey nedir?

Trabzonspor bana bir kimlik verdi. Bu kimlik sayesinde gittiğiniz her yerde ‘’Trabzonsporlu Orhan’’ olarak anılıyorsunuz, bu kimlik sayesinde rahat bir şekilde seyahat edebiliyorsunuz. Trabzonspor, bize büyük bir kimlik verdi.

‘’Trabzonspor özel olduğumu hissettirdi’’

Trabzonlu olmayan Trabzonspor efsanelerinden birisiniz. Yatırımlarınızı da Trabzon’da yaptığınızı biliyoruz. Trabzonspor hem futbolculuk hem de antrenörlük döneminizde size özel olduğunuzu hissettirdi mi?

Evet tabi. Hatta bir anımı anlatayım. 2010 yılında Almanya’da oynanan Almanya-Türkiye maçı için İstanbul takımlarında oynayan eski futbolcularla beraber Berlin Olimpiyat Stadyumuna gitmiştik. Orada beni gören Trabzonlular, Trabzonsporlular bana ilgi gösterdi, kalacak ve gezilecek yerler konusunda yardımcı oldular. Yanımdaki İstanbul takımlarında oynayan eski futbolcu arkadaşlar da bana şöyle dedi ‘’ Ya Orhan biz de büyük takımda oynadık ama böyle ilgi görmüyoruz’’ Trabzonspor taraftarları, takımlarında oynayan futbolcuları, kardeşi gibi görüyor.

 Trabzonspor sağ olsun bunu her zaman yaptı. Futboldan kazandığım tüm parayı Trabzon’a yatırdım. Orada evim ve iş yerim var. Bunları hep Trabzonspor sayesinde yaptım. Trabzon şehrindeki insanların bakış açısı çok hoşuma gidiyor. Bana her zaman yeni bir transfermişim gibi davranıyorlar. Hiçbir zaman kötü bir durumla karşılaşmadım. Türkiye’deki diğer 3 büyük takım Trabzonspor gibi uzun yıllar şampiyon olamasalardı acaba kulüplerinde nasıl bir baskı olurdu? Futbolcular üzerinde nasıl bir baskı olurdu? Her sene nasıl kavgalar çıkardı? Merak ediyorum. Trabzonspor taraftarı hala sabrediyor, hala umutla bekliyor. Bu bakımdan onlara saygı duyuyorum

‘’Trabzonspor’dan ayrılmamı Özkan Sümer Hoca İstedi’’

Trabzonspor’da en çok forma giyen futbolculardan biri olmanıza rağmen futbolu ikinci ligde yer alan Akçaabat Sebat’ta bıraktınız Orhan Çıkrıkçı gibi üst seviyelere alışkın bir ismin futbolu ikinci lig takımında bırakması biraz şaşırtıcı. Futbolu Trabzonspor’da bırakmayışınız sizin bir tercihiniz miydi? yoksa Trabzonspor kulübünün o günkü yönetimi mi sizi buna itti? Bir kırgınlığınız var mı?

Kırgın değilim ancak üzülmüştüm. O dönem Sadi Tekelioğlu teknik direktör, Özkan Sümer de başkandı. Özkan Hoca benimle çalışmak istemediklerini söyledi. Ben takımda bir sene daha kalmak istiyordum. Özkan Sümer bana, ‘’Seni kadroda düşünmüyoruz jübile yapalım’’ dedi. Ben de bir sene daha futbola devam etmek istediğimi söyledim. Özkan hocaya ”Belki sakat, cezalı olur, ihtiyaç olur oynarım” dedim. O da bana ”Seni kim oynatacak? Ben buradayken sen oynayamazsın” dedi. Aramızdaki samimi ilişki nedeniyle bana takılıyordu. Özkan hoca bana ”O zaman altyapıda antrenmanlara çık” dedi. Ben de bunu kabul ettim. O dönem Sebat’ın başında rahmetli Kadir Özcan hocamız vardı. Başkan da aile dostum Selami Yardım’dı. Transfer dönemi açıldığında ‘’Orhan başka yere gideceğine gel buraya bir sene bizim çocuklara yardım et’’ dedi.

Özkan Sümer ile ilişkimiz oynayıp oynamamak veya takımda kalıp kalmamakla sınırlı değil. Takımdan ayrıldıktan sonra da Özkan hocayla ilişkimiz devam etti. Bu tür şeylere çok fazla takılan bir insan değilim. Herkesin kendine göre bir düşüncesi vardır. Siz çok faydalı olduğunuzu düşünürsünüz ama karşı taraf daha farklı düşünebilir. Bana göre yanlıştı. Onlara göre doğru olabilir. Bunu kamuoyu değerlendirmeli. Bu camia küçük bir camia, Trabzonspor’a kimsenin zarar vermesini istemem. Bu Orhan’da olsa Ogün’de olsa Hami’de olsa kimsenin Trabzonspor’a zarar vermesini istemem.

Malatya ve Konya’dan teklif almıştım. Ben de aileme yakın olmak ve Trabzon’da kalmak için Sebat’ın teklifini kabul ettim. İyi ki de kabul etmişim. Hatta Sebat’taki ilk günlerimde enteresan bir anım oldu. Adana Demir’e maça gidecektik. Arkadaşlarla kulüpte otururken ‘’maça nasıl gideceğiz’’ diye sordum. ‘’Erzincan aktarmalı’’ dediler. ‘’ Erzincan aktarmalı uçak yok ki nasıl gideceğiz’’ dedim. ”hocam yer uçağıyla gideceğiz’’ dediler. ‘’Nasıl yani anlamadım’’ dedim ‘’biz her tarafa otobüsle gidiyoruz’’ dediler ‘’yapmayın ya 12 yıldır otobüsle seyahat etmiyorum’’ dedim. Otobüs yolculukları yorucu geçiyor ama takımı birbirine bağlıyor.

Hami hoca da sizinle beraber ayrıldı sanırım?

O benden bir sene sonra. Ondan sonra da Osman Özköylü ayrıldı. Osman’la beraber 1996’dan kalma takımda ayrılmış oldu.

Trabzonspor’da antrenörlük de yaptınız. Ziya Doğan ve Şenol Güneş’in yardımcılığını yaptınız. Trabzonspor’a antrenör olarak gelişiniz ve ayrılış süreciniz nasıl gelişti? Biraz daha sistem içindeydiniz sanki. Ziya Doğan gitti, Şenol Güneş gitti fakat siz kaldınız…

Samet Aybaba bırakmıştı, Turgay abi (Semercioğlu), ihsan Derelioğlu hoca ve beni kulübe çağırdılar. Geçiş dönemini tamamlayana kadar kalmamızı istediler. Sonra Ziya Doğan hocayla anlaştılar. Ziya hoca benim kalmam yönünde ısrarcı oldu. Ben de kabul ettim. Sezon sona erince hoca benden memnun olduğunu ve kalmam yönünde isteğini belirtti, kabul ettim. Ziya doğan ikinci sefer geldiğinde antrenörlük için teklif yaptı. Giray hocanın yanında çalışıyordum. Sözleşmem olan bir yeri bırakıp başka bir yere imza atmak ayıp olurdu. Boşta olsaydım kabul ederdim. Daha sonra 2012’de Giray Bulak Trabzonspor’da menajerlik yaparken yine onunla beraber görev almıştım. 2005’de Şenol abi ayrıldı. Ayrılırken de ona sorduk ‘’hocam biz de seninle ayrılalım mı?’’ dedik, ‘’siz bilirsiniz, siz işinize bakın’’ dedi. Halilhodzic gelince yönetim bana ‘’istersen devam et ya da seni altyapıya gönderelim’’ dedi. İşin aslı Halilhodzic’in yardımcıları geldiği için ben kalmak istemedim.

Yeni hoca gelince onun önünü açmak ve kulübü rahatlatmak için ben de ayrıldım yoksa kulüp benim ayrılmamı istemedi. Sağ olsun kulübüm her zaman bana sahip çıkmıştır. Ben de hiçbir zaman pazarlık yapmadım. Trabzonspor’da dört yıl antrenörlük yaptım maaş bile konuşmadım. 4 yıl boyunca aynı maaşa çalıştım. Hiçbir zaman da zam istemedim. Hatta oyuncular derdi ki ‘’hocam sen 20 bin lira maaş alıyorsundur’’ ben de onlara ‘’olsun siz öyle bilin’’ derdim. Ben 5 bin lira maaş alırdım. Ancak bunu kulübü rencide açısından söylemiyorum. Trabzonspor hepimize değerimizi vermiştir. Ben yabancıya karşı Trabzonspor’a kızıyorum.

‘’Hami’nin adı Almanya’da üst geçitlerde yazılı’’

Trabzonspor’un, efsanelerine yeteri kadar değer verdiğini düşünüyor musunuz?

Yabancı hoca geliyor, onun yardımcısına Hami’den Orhan’dan Ogün’den Abdullah’tan fazla para veriliyor. Ben buna kızıyorum. Halilhodzic’le beraber Bruno gelmişti. Trabzonspor’un mali kongresini izliyordum. Bruno’ya 100 bin Euro maaş verildiği açıklandı. Çıldıracaktım. Bunlara neden böyle yapılıyor? Kendi çocuklarımıza karşı neden bu kadar acımasızız? Bruno kimdir ki ona bu maaşı verirsin? Kimse tanımıyor adamı. 100 bin Euro neden verirsin bu kişiye? Kimse de buna itiraz etmedi.

Biz bunları konuşunca da ‘’ne oldu parayı mı kıskandınız’’ diyorlar. Parayı kıskanmıyorum. Parayla alakası yok. Trabzonlu antrenör gelince sen bizim evladımızsın sana 2 bin TL verelim diyorlar, dışardan birisi gelince 100 bin Euro alınca sizin hoşunuza mı gidiyor? O insan bu şehirde kalmayacak. 2 bin TL alan antrenör bu şehirde kalacak. İçerdeki insana yüksek maaş vermek gerekir ki, o para bu şehirde kalsın. Dışardan gelen adam zaten gelip parayı alıp götürüyor. Bizde bir kıskançlık var. Benim yoksa onun da olmasın diyoruz. Bırak onun olsun, ondan sana gelir. Hatta size bir anımı anlatayım. Almanya’da maça gitmiştim şehrin ismini hatırlamıyorum. Şehrin tam ortasından geçerken üst geçitlerde bir yazı, bir de futbol topu vardı. Arkadaşlara, ‘’Burada ne yazıyor?’’ diye sordum. ‘’Hocam bu şehirde topa çok hızlı vuran bir oyuncu vardı. Adını üst geçitlere yazdılar.’’ Peş peşe 4 üst geçitte şunlar yazıyordu ‘’Hami topa gerildi’’, ‘’hami topa yaklaşıyor’’, ‘’hami vurdu’’, gol. Bunu görünce kendi kendime ‘’ne güzel bir değer’’ dedim. Böyle bir şey bizim aklımıza hiç gelmez.

Mesela bir gün Faruk Özak ve yöneticilerle oturuyorduk. Trabzon’un girişinde olan yamaç yıkılmıştı. Beton döktüler ama kavisli oldu bayrak gibi olmuştu. ”Filli Boya’da arkadaşlarım var. İzin alsak da şurayı Bordo Mavi’ye boyasak” dedim, tam şehrin girişiydi. ‘’Karayolları izin vermez’’ dediler. Karayolları kim ya? Burası Trabzon. Bordo Mavi olsa kim bir şey diyecek?

‘’Tolga’yı daha önce oynatmak istemiştim’’

Şenol Güneş’in ayrılışından sonra Galatasaray karşısında takımın başında siz vardınız. Kalede Tolga Zengin’e forma şansı verdiniz. Tolga’nın da ilk lig maçıydı ve o maçtan sonra uzun bir süre forma şansı bulamadı. Tolga’yı zorluk derecesi bu denli yüksek bir müsabakada ilk lig maçına çıkarttığınız için herhangi bir pişmanlık duymuş muydunuz?

Pişmanlık duymadım ‘’keşke oynatmasaydık’’ diye düşünmedik. Trabzonspor kulübü hocasız kalmasın diye ben o maçta görev aldım. Şenol abi (Güneş) istifa edince biz de istifa ettik. Kulüp bize ‘’Bu hafta Galatasaray maçı var’’ dedi. Kulüp bana böyle deyince ki elim kanda olsa ben o maça çıkardım. Çünkü kulübümün ihtiyacı var. Ben olaya her zaman Trabzonspor için baktım. Kaleci antrenörümüzle konuşup Tolga’nın oynaması yönünde seçim yaptık. Oyuncunun performansı maçtan maça değişebilir. Tolga o gün talihsizdi. Çok iyi kurtarışlar yapsaydı ve 2-1 yenilseydik yine ‘’Tolga’yı neden oynattın?’’ diye soracaklardı.

Bazı konuşmalar kendi aramızda kalır. Oradaki kadro seçimi tamamen bana aitti. Ancak Galatasaray maçından bir hafta önce Manisa’ya 2-0 mağlup olmuştuk. Kalemizde Jefferson görev almıştı. Hocalarımızla konuşurken Jefferson’un formsuzluğu nedeniyle Tolga’ya şans vermemiz gerektiğini söylemiştim. Ancak şans vermek istemediler. Bir sonraki hafta Galatasaray karşısında Tolga’yı oynatmamız için ısrar ettiler. Ben de kimseyi kırmamak için Tolga’ya şans verdim. Önemli olan mağlup olmak değil ki. Önemli olan Tolga’yı kazanmaktı. Kötü de oynasa, iyi de oynasa bu çocukların bir hakkı var. Bir oyuncu kötü oynadığı zaman belki 1-2 hafta o oyuncuda ısrarcı olunabilir ancak diğer isme de şans vermek gerekir.

İnsanlar daha sonra beni arayıp Tolga’yı sen çıkardın iyi kaleci diyorlar. Tolga’yı ben çıkarmadım. Tolga zaten iyi kaleciydi. O maçta kötü oynadı sonrasında formayı aldı. Bunlar doğal şeyler. Her oyuncu için aynıdır. Sıkıntılı bir dönemdi, Tolga içinde sıkıntılı bir dönemdi. Halilhodzic gelince Tolga’yı yedek bıraktı. Diyarbakır’a 3-0 mağlup oldular nasıl bakacağız? Ne anlatacağız?  Tolga, Galatasaray maçında oynadı 4 yedi Jefferson Diyarbakır’dan 3 yedi. Bu seçimler olabilir. Doğru ya da yanlış hocaların seçimleri olur.

‘’Bugün olsa yine Tolga’yı oynatırım’’

Bugün olsa yine oynatır mıydınız?

Yine aynı kadro olursa yine Tolga’yı oynatırım çünkü forma Tolga’nın hakkıydı. Jefferson sezon boyunca yaptığı hatalarla o şansı kaybetti. 

Trabzonspor’da 11 sezon futbol oynadınız ve bu 11 sezon da Trabzonspor, sadece son 2 sezonunuzda ilk 4 dışında kaldı. Trabzonspor’un son 11 sezonuna baktığımız zaman ise durum çok daha farklı. Bu değişimin nedeni sizce nedir?

Trabzonspor dönem dönem çok iyi kadrolara sahip oluyor. Bizimde yer aldığımız 96 yılındaki kadro, Selçukların olduğu 2011 yılındaki kadro, 2018-2019 sezonundaki kadro… Her 10 yılda birçok güzel kadrolar yakalanıyor. Mesela 2018-2019 sezonundaki kadro müthiş bir kadroydu. Bu seferde biz öyle bir yanlış yapıyoruz ki hocayla sıkıntı yaşıyoruz. Hem de kendi bünyemizdeki bir hocayla. Köprüyü geçerken at değiştiriyoruz. Ne olursa olursa olsun, ne sıkıntılar yaşanırsa yaşansın, sezon bitene kadar herkes susmalı, şampiyon olduktan sonra konuşulmalıydı. Böylece herkes eteğindeki taşları dökmeliydi. Çok büyük hata yaptık.

‘’Ünal Karaman şampiyon yapabilirdi’’

2018-2019 sezonunda Ünal Karaman ile devam edilseydi Trabzonspor, sezonu şampiyon olarak tamamlayabilirdi. Siz ne düşünüyorsunuz?

Ben de öyle düşünüyorum. Yaşanan olaylar çok üzülmüştüm. Bu kadar iyi giden bir takımı kendi elimizle nasıl yok ettik şaşkınlık içerisindeyim. Ne olursa olsun şampiyon olmasalar dahi devam etmelerini isterdim. Sezon sonu yaklaşırken çok önemli bir avantaja sahiptik. Bunu neden kendi aleyhimize çevirdik? Kafamıza sıktık.

‘’Ünal Karaman çok iyi bir kaptandı’’

Ünal Karaman sizin kaptanlığınızı da yaptı. Neler söylemek istersiniz?

Ünal müthişti. Dışardan farklı bakılıyor, siyasi bir kimlik sanılıyor ancak biz onla hiçbir zaman siyaset konuşmazdık. Ünal Karaman çok iyi bir kaptandı, çok iyi bir insandı. Ünal bizim için çok değerliydi.

‘’En üzüldüğüm maç 7-1 biten Beşiktaş maçı’’

11 yıl Trabzonspor’da oynadınız. En büyük kavganız kimleydi ve sebebi neydi? 

Kavga veya tartışma değil de İstanbul’da Beşiktaş’a 7-1 kaybettiğimiz maç sonrasında çok üzülmüştüm. O gece kalecimiz Viktor abiyle kalıyorduk. Sabaha kadar oturduk. Viktor abi çok sinirlendiği için devamlı sigara içiyordu. Onu sakinleştirmeye çalışmıştım.

Bana ‘’Rusya’da olsaydık hepinizi döverdim. Siz benim oynamamı mı istemiyorsunuz?’’ demişti Bende ona ‘’Öyle bir şey yok. Burada hepimiz suçluyuz’’ demiştim. Benim içim en büyük acı o maç. Kötü bir maçta diyemiyorum aslında. Bazı maçları anlatamıyorsun. Çok mu kötüydük, bilemiyorum ama takım olarak da kulüp olarak da en çok üzüldüğüm maçlardan biriydi. Zaten o maç sonrasında 2 ay boyunca bir sıkıntıyla karşılaşmamak için takım arkadaşlarımla antrenmanlara aynı arabayla gidip geldik. Bu mağlubiyet sonrasında birbirimize sahip çıkıyorduk. ‘’Neden böyle oldu’’ diye birbirimize çok kızmıştık, sinirliydik.

‘’Galatasaray maçında en çok Kevin adına sevinmiştim’’

Sizin de gol attığınız 5-3’lük Galatasaray maçı hafızalardaki yerini koruyor. O maç hakkında neler söylersiniz? Hagi, Taffarel’li çok iyi bir Galatasaray takımı vardı karşınızda

Çok iyi bir kadroyu yendik. Orda en çok Kevin adına sevinmiştim. Çok iyi bir inşan iyi bir profesyonel ve iyi bir oyuncuydu. Onun adına çok sevinmiştim. Büyük takımlara gol atmak güzel bir duygu. Büyük takımlara karşı oynarken daha motive oluyorsun. Fenerbahçe’ye 5 attığımız maçta da gol atmıştım. Trabzonspor’da attığım her gol önemli ama ilk golümü Beşiktaş’a atmıştım ve ayın golü seçilmiş ödül vermişti o gol benim için çok özeldi.

‘’Hami’yi tartışmak ahlaksızlıktır’’

‘’Birlikte oynadığım en iyi oyuncular Hami Mandıralı ve Fatih Tekke. İkisi de Avrupa seviyesinde oyuncular. Ancak Fatih’in meziyetleri daha iyi’’ ifadelerini kullanmıştınız. Fatih Tekke ile futbolculuk döneminizde takım arkadaşlığı yaptınız aynı zamanda hocalığını yaptınız. Daha sonra da onun yardımcısı oldunuz. Görmeye pek alışık olmadığımız bir durum. Neler söylemek istersiniz?

Her anını çok severim (gülüyor) Fatih inanılmaz bir futbolcuydu. Hami de çok özel bir futbolcu. Hami, inanılmaz bir kariyere sahip. Trabzonspor’da 250 gol atmış bir futbolcu. Hami’yi tartışmak ahlaksızlıktır. Fatih’te çok büyük bir futbolcuydu keşke daha fazla milli olabilseydi.

Özkan Sümer, Şenol Güneş, Fatih Terim, Ahmet Suat Özyazıcı gibi Türk futbolunda büyük izler bırakan isimlerle çalıştınız. Futbol adamı Orhan Çıkrıkçı, bu isimler dahil hangi teknik direktörü örnek alıyor ve çalıştırdığı futbolculara onun tarzıyla yaklaşıyor?

Hepsinden bir şeyler almaya çalıştım. Oyuncuyken Özkan Sümer hocaya çok kızardım. Ancak antrenör olunca Özkan hocayı daha iyi anlıyorum. Hatta bazen az bile yapmış diyorum. Yemeğe, soyunma odasına, toplantıya geç kalana ceza kesiyordu. O geldiğinde her şey hazır olmalıydı. Aksi halde ceza veriyordu. Kendine de ceza kesiyordu. Hatta bir gün ‘’Siz 2 haftadır ceza yemiyorsunuz böyle bir şey olamaz’’ dedi ‘’hocam her şeye dikkat ediyoruz’’ dedik. ‘’Tamam madem öyle, geçin antrenmana, herkes penaltı atacak kaçırana ceza vereceğim. Kaleci, 2’den fazla gol yersen sen de ceza yiyeceksin’’ dedi.  Rahmetli Turgut abi iki tane kaçırdı. ‘’Hocam telafi etme hakkım var mı?’’ dedi. Özkan hoca, telafi hakkı verdi. Turgut abi vurdu yine kaçırdı. Özkan hoca ‘’bir şans daha istiyor musun?’’ dedi Turgut abi de ‘’yok yeter 1.500TL kaybettim zaten. Bir daha denemek istemiyorum’’ dedi. Hocanın affı yoktu. Cezaları kesiyordu. Topladığı paraları da ihtiyacı olanlara dağıtıyordu veya yemeğe gittiğimizde oraya harcıyordu. Özkan hocanın bu ceza sistemini bir kasa gibi görmek lazım.

‘’Fatih Tekke, Avrupa’da oynadığı için farklı bir bakış açısına sahip’’

Fatih Tekke, Şenol Güneş, Tolunay Kafkas gibi Trabzonspor tarihinde önemli yerlere sahip antrenörlerin yardımcılığını yaptınız. Bu üç ismin birbirinden en temel farkları nelerdir?

O kadar zor bir soru ki… Hepsinin ayrı ayrı dokunuşları var Tolunay dışardan çok sert gözükür ama yumuşak bir kalbe sahiptir. Şenol abi de ters gözükür ama dışarda melek gibidir, tanıyamazsınız. Oyuncuna karşı sorumludur, rahat etmesini ister. Fatih, sadece saha içerisinde disipline önem verir. Dışarda oyuncusunun rahat etmesini istiyor. Avrupa’da oynadığı için farklı bir bakış açısına sahip.

‘’Şenol Hoca tedirgin bir karaktere sahip’’

Şenol Güneş ile hem futbolculuk hem de antrenörlük döneminizde çalıştınız. ‘’Bir açıklamanızda hocanın tek kötü yanı çok şüphecidir’’ demiştiniz. Biraz açabilir misiniz?

Şüphecidir derken tedirgin bir karaktere sahip olduğu için demiştim. Şenol abi kimsenin işine karışmayı ve kimsenin de onun işine karışılmasını istemez. Sadece oyun ve oyuncu anlamında da değil, hayat görüşü olarak şüphecidir. Bana öyle geliyor, belki kendisi bunu kabul etmez veya belki de böyle biri değildir.

‘’İstanbul takımlarıyla anlaştık Trabzonspor izin vermedi’’

Trabzonspor günlerinizde Avrupa’dan teklif almış mıydınız? Aldıysanız bu transfer gerçekleşmediği için herhangi bir pişmanlık duyuyor musunuz?

Birkaç sefer oldu ama o zamanlar menajerlik olmadığı için hepsi geçiştirmeyle sonuçlandı. Kulüpte beni satma taraftarı değildi. Birkaç seferde İstanbul takımlarıyla anlaşmıştık. Ancak kulübüm hiçbir zaman gitmeme izin vermedi. Ben de takım arkadaşlarımı yarı yolda bırakıyormuş gibi hissetmiştim. O zamanlar amatör bakıyorduk. Olaya çok fazla profesyonelce bakamadık.  Gerçi bugün olsa yine amatör bakarım. Karakterim değişmedi.

Orhan Kaynak ile yaptığımız röportajda ‘’2-3 transfer yapabilseydik 95 yılında UEFA Kupası şampiyonu bile olabilirdik’’ demişti. Siz 94 ve 95 sezonlarında kaçan şampiyonluğu neye bağlıyorsunuz? O kadrolar kulüp tarihinin en önemli kadroları olarak gösteriliyor.

Doğru söylüyor. Katlıyorum.  Belki 2-3 tane yüksek kaliteli oyuncumuz olsaydı maçları kurtaracaklardı ve belki de şampiyonluklar kazanacaktık. Kaleci, orta saha ve forvet pozisyonlarında sorunumuz vardı. Bazen yükler belirli insanların üzerine biniyor. 96 Yılında Şota’nın gol atamadığı iki maç var biri Van maçı diğeri Fenerbahçe maçı. Bu adam gol kralı oldu eleştirebilir miyiz? Biz de çok gol kaçırdık. Bazen farklı isimlerin ön plana çıkması lazım. Bu nedenle Orhan’ın dediğine katılıyorum. O yıllarda bize transfer olup bizden ayrılan oyuncuların çoğu çok yetenekliydi. Ama bizim kadro çok sağlamdı. O bakımdan bazı oyuncular yedek kalmak istemedikleri için ayrıldılar. Aslında bazen hata mı yaptık diye düşünüyorum. Bazen, bu genç oyuncuları takımda tutsaydık sakat, cezalı durumunda onları oyuna soksaydık kurtarabilirler miydi, kaderimiz değişir miydi? diye düşünüyorum.

‘’Rakip oyuncular hakkında birbirimizi uyarırdık’’

1996 yılındaki Fenerbahçe karşılaşması hakkında ‘’Maçtan sonra tesislerde kaldık. Futbolcu arkadaşlarımızın evleri basmıştı. Ailelerimizi arayıp şehirden çıkmalarını söyledik’’ şeklinde bir ifadeniz var. O günden bu yana Trabzonspor camiasında sizce neler değişti? Birkaç sezon önce Trabzonspor, tarihinin en farklı mağlubiyetlerini alırken dahi bu tarz bir tepki ortaya konmadı mesela.

Bu demeci öfkeyle söylemiş olabilirim ailelerimize, evlerimize bir şey olmadı. Olsaydı zaten bunu gazeteler yazardı. İnsanların öfkesi dinmeyeceği için biz direkt ertesi gün direkt özel uçakla İzmir’e gittik. Karşıyaka maçı vardı. Haluk Ulusoy’un otelinde kaldık antrenmanları da söke de yaptık. 3-0 galip geldik ama insanların öfkesi dinmedi bu da normal. Kendi evimizde Van’a ve Fenerbahçe’ye kaybettik. Van maçından yıllar sonra Erkan geldi yanımıza. Konuştuk ‘’Aklıma maç geliyor. Maçtan önce Abdullah’a beni göstererek bak oğlum bu adam çok fazla ileri çıkıyor bir kez gelir gol atar sıkıntıya düşeriz demiştin, duydum’’ dedi. Karşılaşacağımız maçlardan önce rakiplerimizi izler birbirimize uyarılarda bulunurduk.

‘’Şenol Hoca, Fenerbahçe maçında sakin olmamızı, skoru korumamızı istiyordu’’

Yine aynı maç için ‘’o maç geleceğimizi, kazancımızı, aile durumumuzu, şehrimizi, her şeyimizi değiştirdi’’ şeklinde bir ifadeniz var. Fenerbahçe maçında sahadaydınız. Maç öncesinde veya devre arasında konuşulanları hatırlıyor musunuz? Soyunma odasında atmosfer nasıldı?

Bu açıklamayı milli takım kampında söyledim. O maç Trabzonspor’un 10-15 yılını yedi. Şampiyon olsaydık belki çoğu arkadaşımız Avrupa’ya gidecekti veya daha iyi kontratlara imza atacaktık. İnsanlar bazen Şenol abiyi suçluyor. ”Şenol hoca size saldırın emri verdi” diyorlar. Hayır öyle bir şey olmadı. Biz maç boyunca normal oyunumuzu oynadık. Zaten maçı izlediyseniz görmüşsünüzdür Fenerbahçe kalemize çok az geldi. Biz coşkuyla oynadık. İçerde kaybettiğimiz tüm maçları da coşkuyla kaybettik.

O maçtaki kadromuzda hepsi milli takım oyuncusuydu. Şota-Arçil dahil o maçta forma şansı bulan her oyuncumuz milli oyuncuydu. Milli takımda oynayan oyuncuya siz nasıl ”sen şunu yap, sen bunu yap” diyeceksiniz? Şenol abi diyordu zaten. Ama insanlar onu suçluyor. Orada biz hata yaptık. Bu hata tamamen bizim. Sonradan giren oyuncularımız bile milliydi. Siz bu takıma nasıl tecrübesiz dersiniz? Bu bizim stratejik bir hatamızdı. Biz orada süreci iyi yönetemedik. 1-0 öndeyiz, 1-1 bile bize yarıyor. Seyircinin verdiği coşkuyla gol atmak, galip gelmek istedik. Ben kendimize kızıyorum. Şenol abi o maçta kenardan bizi sürekli uyardı. Sürekli olarak bize ”Daha sakin olun. acele etmeyin, skoru koruyun, defansa yatın” diyerek uyarılarda bulunuyordu.

Ben o maçta hocadan ziyade kendi takımıma kızıyorum. Ama dediğim gibi o seyircinin verdiği coşku ve içimizdeki coşkuyla bize sadece galibiyet yarıyormuş gibi hareket ettik.

Verdiğiniz bir röportajda o karşılaşmadan bahsederken ‘’Basiretimiz bağlandı’’ şeklinde bir ifadeniz var ve şöyle de bir açıklamanız var aynı röportajda. ‘’Osman’a Aykut’un golünde neden hamle yapmadın?’’ diye sorduğumuz zaman cevabı, ”Ayağımı uzatsam top bana çarpıp bizim kaleye gider diye düşündüm. Gol olsa ben suçlanacaktım olmuştu’’ O maç özelinde şampiyonluk Psikolojisinin takımı olumsuz anlamda etkilediğini mi düşünüyorsunuz?

Hayır öyle düşünmüyorum. O maç öncesinde şöyle bir olay hatırlıyorum. Hasan Özer, maçlardan önce kahvaltıda rüyalarını söylerdi. Maç sabahı, ‘’Ne oldu Hasan bu akşam bugün rüya yok mu?’’ dedik ‘’ne bilim abi ya bu akşam rüya görmedim’’ dedi. Hasan her maç öncesi rüyalarını söylerdi. Sadece o gün söylemedi. Basiretimiz bağlandı derken bu anlamda dedim. Çok iyi hazırlandık, çok pozisyona girdik. Basiretimizin asıl bağlandığı maç Van maçıydı.

‘’Hüseyin Avni Aker stadyumu bizim geçmişimiz’’

Türk futbol tarihi için önemli bir yerde olan Avni Aker stadı yıkıldı ve yerine ‘’millet bahçesi’’ adı verilen bir bahçe yapılıyor. Sizce Trabzonspor, Avni Aker de kalmalı mıydı? Ve yeni stadyuma ‘’Şenol Güneş” isminin verilmesini nasıl değerlendiriyorsunuz? Hüseyin Avni Aker isminin verilmesi gerektiğini düşünenler de çoğunluktaydı.

Ben de stadyumun adının Hüseyin Avni Aker olmasını isterdim. Hayatımız boyunca orada oynadık. Kompleksin ismi Şenol Güneş olabilir ama stadyumunun ismi Hüseyin Avni Aker olabilirdi. Bunu çok fazla konuşmaya gerek yoktu. Neden yapmadılar bilemiyorum. Ben 12 yıl Avni Aker’de oynadım. O anonslarda, o maç anlatımlarında yer aldık. Şenol Güneş ismine karşı olduğum için demiyorum. Şenol abi her şeyi hak etti. Caddelere, stadyumlara adı verilsin ama Avni Aker bizim geçmişimiz. Herkes orada değerlendi, herkesin orada değeri biçildi. Millet bahçesi yapılacağına açık alan müzesi yapılabilirdi. Oraya seyircinin, oyuncunun, idarecinin, şehrin ellerinin şampiyonluk kupasıyla buluşturduğu bir heykel yapılabilirdi. Trabzonspor kendini çoktan kanıtladı. Trabzonspor değerini korumamız, maddi ve manevi destek olmamız Trabzonspor fiyatını düşürmememiz gerekiyor. İnşallah oraya bu bahsettiğim heykel yapılır da orası ebedi olarak Avni Aker olarak kalır.

‘’Eski stadyumun kendine has bir dokunuşu vardı’’

Orhan Çıkrıkçı bugün futbolcu olsaydı dolu tribünler önünde olması şartıyla Hüseyin Avni Aker stadyumunda son kez oynamayı mı isterdi, yoksa Medical Park stadyumunda oynamayı mı isterdi?

Yeni stadyumun aynı şekilde Avni Aker’de olmasını isterdim. Kenarlar, tribünler sahaya yakın olacak şekilde şehrin içinde oynamak isterdim. Orası çok farklı. İnsanlar oraya yürüyerek geliyor, kenarında oturuyordu. Sohbet ediyordu. Eski stadyumun akustik bir havası, kendine has bir dokunuşu vardı. Yeni stadyumun eski yerde olmasını isterdim.

‘’Gökdeniz Karadeniz’i iki maç oynatıp tekrar alt yaş gruplarına gönderdik. Futbolu bırakmayı düşünmüştü. Bırakıp gideceğini söyledi. İkna ettik.’’ Şeklinde de bir açıklamanız var. Bu açıklamanız Altyapıdan yetişen bir futbolcunun Trabzonspor’da oynamasının zor olduğunu da gözler önüne seriyor. Altyapıdan çıkan oyuncular da dikkat edilmesi gereken özellik size göre nedir?

Onları sahiplenmeliyiz. Biz bu bağlantıları kuramıyoruz. Gökdeniz gibi oyuncu 3-4 defa altyapıya gönderdik ve hakikaten futbolu bırakmayı düşündü. Çocukların psikolojisi bozuluyor. Psikologların, spor bilimiyle uğraşanların bu çocuklarla daha fazla zaman geçirmesi gerekiyor. Altyapıdan alıyoruz yanında 5 milyon Euro kazanan oyuncu oynuyor, çocuğa fatura parası ödeyecek para vermiyorsunuz bu çok saçma. Sonra da ondan 5 milyon Euroluk bir oyun bekliyoruz.

Bu çocukları çok büyük bir yükün altına sokmaya gerek var mı? Abdülkadir’e de Yusuf’a da ikinci senelerinde çok büyük bir yük yükledin. ‘’Sen Messi’sin Maradona’sın al bizi şampiyon yap’’ dedik. Bu kolay bir şey değil. Bu süreçleri iyi takip etmek lazım. Altyapıdan bu kadar oyuncu ürettiğimiz bir dönemde bunun meyvesini iyi değerlendirmek lazım. Koskoca Trabzonspor dışardan gelen bir oyuncuya 4 milyon Euro, yıllık 3 milyon Euro da bonus veriyorsa benim güzelim altyapıya bu kadar bütçe ayrılır mı? Ne kadar zor bir şey. Bazıları ‘’altyapıdan oyuncu çıkmıyorsa altyapıyı kapatalım’’ diyorlar. Böyle bir mantık olamaz. Chelsea’de oynayan 28 oyuncu yurtdışından geliyor. O zaman onlarda kapatsın. İngiltere’de takımların altyapı tesislerine gidin inanamazsınız. Çalışmalar, çalışma ortamlarını görseniz nasıl muhteşem olduklarını görürsünüz. Trabzonspor’da oynayan tüm oyuncular yabancı olsa da, ben altyapımı kapatamam.

Ben Türkiye’nin Lokomotifiyim. Buradan çıkan oyuncuları çeşitli liglere gönderiyorum. Bunlar benim canım, ben burayı nasıl kapatabilirim?  Bizim yaptığımızı Bursa’da yapıyor ama biz eskiden beri yapıyoruz ve bu konuda tecrübeliyiz. Ayrıca Bursa’da yöresel bir avantaj var. İstanbul, Eskişehir, Bilecik gibi şehirlerden faydalanıyorlar ve çoğu futbolcusu göçmen ailelerden geliyor bu nedenle sporcu kimliklere sahipler. Biz daha kısıtlı bir alanda mücadele ediyoruz. Bursa’nın sahip olduğu avantaja sahip değiliz.

‘’Trabzonspor’da kimsenin parası kalmamıştır’’

Özkan Sümer’in takımdan ayrılırken 1990-1991 sezonunda ligi üçüncü sırada bitirdiğiniz için size 30’ar milyon ceza kestiği biliniyor. Özkan Sümer’in her sezon bu tip cezaları oluyor muydu? Bugün baktığımızda gol primleri, galibiyet primlerini dahi pek çok takım uygularken bundan 30 sene önce Özkan Sümer, Trabzonspor ligi üçüncü sırada bitirdiği için size ceza kesiyor. Neler söylemek istersiniz?

O dönemde oynayan tüm arkadaşlarım bunu söyler. 30 milyon o zaman bir doğan araba fiyatıydı. Mehmet Ali Yılmaz bize sezon başlarında çek hazırlardı. Zaten 6 ayda bir ödeme yapılırdı. Skorlar kötüyse ödeme yapmayı da 1-2 ay ertelerlerdi. Avrupa’dan gelenler para alır biz gene sıramızı beklerdik. Trabzonspor’da kimsenin parasının kaldığını görmedim, duymadım. 12 yıl oynadım ve tüm arkadaşlarım alacaklarını aldı. Oyuncunun eli şu an daha kuvvetli. Menajeri var, UEFA var, TFF var, Uyuşmazlık kurulu var.

‘’Altyapıdaki oyuncuların ve antrenörlerin maaşını Federasyon vermeli’’

Türkiye’deki futbol iklimini nasıl tanımlarsınız size göre Nelerde eksiğiz? Milli takımlar eski teknik direktörü Sepp Piontek’in Türk futbolcuları kastederek ‘’sizin tek probleminiz var o da çalışmamak’’ şeklinde bir açıklaması olduğunu biliyoruz…

Piontekk doğru söylüyor. Bize antrenman yaptırıyordu sürekli şikâyet ediyorduk. O da bize, sıkıntımızın çalışmamamız olduğunu söylerdi. Bizim dönem, bu döneme göre yetenek olarak daha önde ama profesyonellik açısından bu dönemin oyuncuları bizden daha önde. En büyük sorun olarak altyapıları görüyorum. Çoğu kulüpte altyapılardaki sıkıntılardan bahsediliyor. Federasyon’da bunu biliyor ama yanaşmıyor hep sözde kalıyor. Mesela Federasyon kulüplerin gelirlerinin bir kısmına el koymalı. Altyapı oyuncularının, antrenörlerinin maaşını federasyon vermeli. Böylece en azından o insanların kafası rahatlar.

EURO 1996 eleme kadrosunun önemli isimlerindensiniz. 4 sene sonraki Euro 2000 kadrosunda ise yer alamadınız. Bundan dolayı Mustafa Denizli’ye bir kırgınlığınız oldu mu? Ogün Temizkanoğlu 2002 kadrosuna alınmadığı için Şenol Güneş’e kırgın olduğunu söylemişti…

EURO 1996’da bir maçta oynadım. Ama sakatlıklarla ilgisi yoktu. Sakatlığım geçmişti. Fatih hocanın seçimiydi. Zaten o turnuvada golde atamadık. Çok geniş ve yetenekli bir kadroydu. O kadroda bulunmak bile benim için bir onurdur. Ben mutlaka üç maçta da oynamalıyım şeklinde düşünmüyordum, hiçbirimiz böyle bakmıyorduk.

O turnuvada Fatih hoca başımızdaydı. Çok zevkli ve iyi bir turnuvaydı. Keşke gruptan çıkabilseydik diye üzülüyorum bazen. Gol atamadan geri dönmek çok kötüydü.  O seçimlere ben kızmam. Şenol abi de bazı seçimler yaptı ve eleştiriliyor. Başarısız olunca maalesef böyle bir sıkıntı var. Başarı gelince kimse konuşmuyor. Yazık değil mi? Oradaki oyuncu bizim oyuncumuz değil mi? Caner Erkin alınmadı diye eleştiriler yapılıyor. Caner’in yerinde oynayan da Türk. Ben oyuncuların çıkıp bu tür açıklamalar yapmasına kızıyorum. O oyuncu böyle polemiklere giremeden ‘’O da bizim arkadaşımız. Ben de milli oyuncuyum, o da Milli oyuncu. Hoca onu seçti. Belki sonraki turnuvada beni seçer.’’ demeli. Milli takım kimsenin malı değil. Ben kırgın değilim. Ogün hoca, Şenol abiye kırgın olabilir ama bu ikisi arasında yaşanan bir durum. Bu tür camialarda uzun süreli kırgınlıklara karşıyım. Yarın Ogün de hoca olacak ve o da bazı seçimler yapacak. Öbür oyuncu ona kızacak. Bu doğaldır çok büyütülmemeli.

‘’Fatih Terim bizi çok iyi motive ediyordu’’

Sakatlandığınız İzlanda maçı için ‘’Fatih Terim bizi nasıl doldurduysa alamayacağım bir topa ayağımızı uzattım. Çok hırslanmıştım’’ şeklinde bir açıklamanız var. Fatih Terim’in motivasyon konuşmaları o dönemde de oyuncular üzerinde büyük bir etki yaratıyor muydu?

Kesinlikle. Maçlara çıkmadan önce hocamız bizi çok motive ederdi. Bugün olsa o maçta yine ayağımı uzatırdım. Tek üzüldüğüm nokta maç 0-0 iken sakatlanmamdı. İnsanlar diyor ki ayağını niye uzatıyorsun? O anda onu düşünmüyorsun ki.

Sakatlığınız için ‘’Sedyeyle içeri götürdüler, doktor ambülans geldi ama milli takımdan hiçbir yetkili yanımda değildi’’ şeklinde de bir açıklamanız var. Dönemin Milli takım yetkililerine kırgın mısınız?

Kırgın değilim. Metin abi yanımda geldi. Sadece orda şoförlere kızıyordum. Biz karşının ambülansıyız buranın ambülansı değiliz demişlerdi. Onlarla tartışmıştık.

‘’Fatih ve Gökdeniz’in en az 100 defa milli olması gerekirdi’’

Hami Mandıralı, Fatih Tekke, Gökdeniz Karadeniz, Milli formayı pek çok isimden daha fazla hak etmiş olmalarına rağmen çok az sayıda milli oldular. Trabzonspor’da 11 sezon oynayan bir ısım olarak sizce milli takımda bir ‘’negatif ayrımcılık’’ söz konusu mu? Orhan Kaynak’ta 25 gol attığı sezonda milli formayı giyememişti…

Orhan Kaynak’la çok güzel bir örnek verdin. 25 gol atmış bir adam milli takıma gidemiyor. Bu seçimden dolayı kızabilir misin? Yetenek açısından aynı döneme sıkışmış çok oyuncu var. O dönemin oyuncuları çok yetenekli oyunculardı. Ben her zaman üzülmüşümdür Özellikle Hami, Fatih ve Gökdeniz’e, bu üç oyuncunun en az 100 defa milli olması gerekirdi. Gerçekten üzülüyorum. Fatih’in oğlu Fatih’e ‘’baba sen yetenekli olduğunu söylüyorsun neden bu kadar az milli oldun?  Bu nasıl oldu?’’ derse Fatih ne diyecek? Ama bunu negatif ayrımcılık olarak görmüyorum. Bu Trabzonsporluya yapılamaz. Kendimden biliyorum bazı oyuncularda da hata var. Eskişehir’deyken Ümit milli takıma çağırılırdım ve arkadaşım olmadığı için gitmezdim, sıkılırdım. O zamanlar oyuncularda nedense böyle bir davranış sıkıntısı var. Şimdi ise herkes koşarak gidiyor, aslında olması gereken de bu.

”Antrenörlük, medyatikliğe bağlandı”

Trabzonspor, Türk futboluna 3 büyük antrenör sundu. Ahmet Suat Özyazıcı, Özkan Sümer ve Şenol Güneş. Sizce Trabzonspor neden Şenol Güneş sonrası bir isim daha çıkaramadı?  Yeni bir Şenol Güneş çıkarabilmek için Hami Mandıralı, Mustafa Reşit Akçay, Sadi Tekelioğlu başta olmak üzere Trabzonlu antrenörlere de şans verilmişti

O saydıklarınızın hepsi iyi antrenördü. Bazı şeyleri de söylemek istemiyorum ama Türkiye’de antrenörlük sanki böyle siyasete, medyatikliğe bağlanmaya başlandı. Yılmaz Vural ve Hikmet Karaman çoğu takımda çalışıyor. Bu hocalarımız neden çalışamıyor? Yılmaz ve Hikmet hocaları eleştirme açısından söylemiyorum. Şans verme açısından söylüyorum. Mustafa Reşit Akçay’a saygı duymak lazım. Birkaç sezon önce Trabzonspor’u UEFA gruplarından çıkardı ve şimdi Kocaelispor’da çalışıyor. Çok da güzel bir şey yapıyor. İnsanı egosu böyle olmalı. Bir yerde tabanda bir yerde tavanda olmalı.

”Piontek Atatürk hakkında her şeyi biliyordu”

Uçak yolculuklarınızda Urbain Breams’e sürekli sorular sorduğunuzu ve buna karşın onunda size ‘’Orhan, şimdi ben sana soracağım. Atatürk kaç yılında doğdu?’’ şeklinde bir soru sorduğunu biliyoruz. Whatsapp profil fotoğrafınız da Atatürk’ün fotoğrafı var. Neler söylemek istersiniz?

Onu daha çok Piontek ile yapardık (gülüyor) sağ olsun tüm seyahatlerde beni, yanına çağırırdı. Bazen de şansa yan yana otururduk. Saatlerce konuşurduk. Onunla konuşmak çok güzeldi. Dışarıdan gelen bir insanın benim ülkem ve benim ülkemden biri hakkında bu kadar şey bilmesi çok hoşuma giderdi. Piontek, Atatürk’le ilgili her şeyi bilirdi. Piotentek çok iyi bir insan ve iyi bir antrenördü. Çoğu hoca öğrencilerine onun davrandığı gibi davranmaz.

‘Milli takım para kazanma yeri değildir’’

Dünya futbolunda yaşanan değişimi özetleyen nitelikte bir açıklamanız var ‘’eskiden yetenek çok para azdı. Şimdi yetenek az para çok’’ şeklinde….

Doğru söylüyorum. Değerlendirmeleri okurken üzülüyorum. Biz bir takımız, karşımızda da bir takım var. Futbolun bir oyun olduğunu unutuyoruz. Galler İsviçre maçını izliyorum yorumcu Galler’i rahat yeneceğimizi iddia ediyor. Rahat yenersin diye bir şey yok. Futbol böyle bir oyun değil. Futbol iki boksun ringde birbirine vurması gibi bir spor değil.

 90 dakika çok iyi oynarsınız, bir hata yaparsınız ve yenilirsiniz. Türk takımının rakibi iyi oynuyorsa bunun hakkını vermek lazım. Bunu eleştirmek kötü değil. Ama siz herkesi yenersiniz, dünyanın en iyisisiniz gibi misyon yüklüyorsunuz. En ufak başarısızlıkta da yerin dibine sokuyorsunuz. Ailesine, kişisel ilişkilerine giriyorsunuz. Fransa 2000’de Avrupa şampiyonu oldu, ama 2002’de gruptan çıkamadı. Kimse de onlara bir şey demedi. Bu dünyanın sonu değil. Ülkemizdeki bakış açısı çok tehlikeli. Kim başarısız olmak ister? Oyuncularımız adına üzülüyorum. Galler’i seyretmek hoşuma gidiyor. Bu ülkede asgari ücret belli. Sen gruplara katılınca 500 bin Euro prim veriyorsan ve bunu Euro olarak açıklıyorsan bu ülkedeki insanları incitmiş olursun. Milli takım para kazanma yeri değildir.

Sizin zamanınızda pirim var mıydı?

Bizim zamanımızda ilk dönemlerde pirim 220 dolardı ‘’bari 250 dolar yapın’’ demiştik. Daha sonraları Avrupa şampiyonasında pirimler başladı. Ama biz hep TL olarak alıyorduk. Portekiz Avrupa Şampiyonu oldu ve Ronaldo 250 bin avro pirim aldı. Ronaldo bunu kimsesiz çocuklara veya bir derneğe bağışlıyor. Bu, benim ülkemdeki oyuncuların aklına niye gelmiyor? Ben tamamını versin demek istemiyorum. Ama bu rakamları bu kadar yukarıda tutmak neden? Zaten futbolcular iyi para kazanıyor. Gruplara kaldıklarında da maç başı pirim alıyorlar. Yazık günah. Başarı geldiğinde dünyaları versen para, başarıyı geçer mi? Ben kupayı almışım sen bana istersen para ver istersen verme. Bu benim kariyerime yansıyacak.

‘’Trabzon’da futbolculukta, antrenörlükte çok zor’’

Kaleci Viktor’la Sümela manastırında bir anınız var ve o anı hakkında şöyle demiştiniz ‘’Trabzon’da kazansan ilgiden oturamazsın, kaybettin mi zaten orada olma hakkın yoktur’’ şeklinde. Bu açıklama aslında Trabzon’da futbol oynamanın da ne kadar zor olduğunu gösteriyor bir nevi.

Beşiktaş karşısında aldığımız 7-1’lik yenilgi sonrasında bir galibiyet serisi yakalamıştık. Viktor abi ”çocukları Manastıra götürelim hava alsınlar” dedi. Maçka’da yol yapımı vardı. Kepçeciler bizi tanıdı, durdular ‘’ne oldu bir maç kazandınız hemen gezmeye mi çıktınız’’ dedi. Viktor duydu ‘’ne diyor?’’ dedi ‘’Boşver abi’’ dedim. Sanki alem yapmaya gidiyoruz! sadece çay içmeye gidiyorduk. Trabzon’da oynamak da antrenörlükte çok zor. Şimdi oyuncular çok şanslı 24 saat uçak seferi var. Eskiden günde 1-2 sefer oluyordu. Bana deseler ki Trabzon’da mı antrenör olmak istersin dışarda mı? Dışarıda antrenörlük yapmak daha kolay derim.

Yine bir başka açıklamanızda Avusturya’da yaşayan arkadaşınızla Rapid Wien maçında yaşadığınız bir durum var. Wien 4-0 yenik durumda olmasına rağmen taraftarların şarkılar söylediğini söylediniz Wien taraftarlarının sahip olduğu bu bakış açısına nasıl ulaşabiliriz?

Biz o seviyelere ulaşamayız. Onların son çeyrek adında bir geleneği var. Skor ne olursa olsun dakika 75’den sonra herkes maç bitene kadar takımı ayakta takımı alkışlıyor. Enteresan bir bakış açısına sahipler.

‘’Dünya kupasında oynamak yerine Trabzonspor’da şampiyonluk yaşamak isterdim’’

Futbolcu Orhan Çıkrıkçı hangisini daha çok isterdi? Dünya Kupasında Türk Milli takımıyla forma giymeyi mi yoksa Trabzonspor’la lig şampiyonluğu yaşamayı mı?

Trabzonspor’da lig şampiyonluğu yaşamayı seçerdim. Ben 12 Yıl Trabzonspor’da oynadım o insanların arzusunu, tutkusunu gördüm.

Jup Derwall- Mustafa Denizli döneminde Galatasaray tarafından denendiğiniz biliniyor. Bunun için bir pişmanlık duyuyor musunuz? Galatasaray’da oynasaydınız muhtemelen daha çok kupa kazanmış olacaktınız…

Bunu her zaman düşünüyorum. Bazen öfkeleniyorum. Ama iyi ki Trabzonspor’da kalmışım, iyi ki burada olmuşum diye düşünüyorum.

Bir demecinizde Fenerbahçeli taraftarların sizi takdir ettiğini söylemiştiniz. Bu bugün pek mümkün gözükmüyor gibi. Sizce bu değişimin nedeni nedir? Ülke olarak futbola ve futbolculara bakış açımızın değiştiğini düşünüyor musunuz?

Belki biraz tuhaf gelecek ama 1989 yılında Trabzonspor’a gittiğimde Trabzon merkezde Fenerbahçe spor kulübü vardı. Formaları da Fenerbahçe gönderiyordu. O amatör takım uzun yıllar yaşadı. Sonra birden kapandı. O yıllarda Fenerbahçe’ye bakış açısıyla şuan ki bakış açısı arasında çok büyük bir fark var. Özellikle 1996 sonrasında bu fark oluştu. Her sene sezon açılış maçlarını Fenerbahçe’yle yapardık. O yıllarda futbol kültürü daha düzenliydi. İstanbul’da Fenerbahçe basketbol takımının stadyumuna yakın bir yerde oturuyorum. Fenerbahçe’nin Avrupa maçı olduğunda Fenerbahçeliler yabancı bir maça gelirken Galatasaray’a küfür ediyorlar. Ne alaka?  Çok saçma geliyor. Kimi motive etmeye çalışıyorsun? Bu Galatasaray içinde, diğerleri içinde geçerli. Avrupa maçına geliyorsunuz, Türk takımına küfür ediyorsunuz. Nasıl bir terbiyedeyiz bilemiyorum.

‘’Süper Ligde yabancı sınırı olmamalı’’

Yabancı sınırı- serbestliği hakkında neler düşünüyorsunuz? Son alınan karara kulüpler birliği tepki gösterdi, sizin yorumunuz nedir?

Sorun, futboldan gelmeyenlerin Federasyonda görev alması. Altınordu’yu çok seviyorum. Demek ki yapılabiliyormuş. Birinci ligde yabancıya ihtiyaç var mı? Bunu tartışmalıyız. Süper ligde Avrupa kupalarına katılım olduğu oradaki yabancıya bir şey demiyorum. Özellikle kaliteli yabancılara itirazım yok. Keşke diyorum ki bize de Avrupa pasaportu tanınsa da serbestlik sahibi olsak oyuncularımız yurtdışında oynasa. Benim ülkemdeki çocukların çoğu da oynar İngiltere’de Almanya’da oynar. Zaten oynuyorlar da, ama biz biraz da korkuyoruz. Vergi var, az para alacağım başarısız olursam diye yurtdışına gitmekten korkuyoruz. Başarısız olursan gelir dönersin kendi kulübünde oynarsın ne korkuyorsun? Yabancı kuralı Süper ligde serbest olmalı, ama birinci ligde yasak olmalı çünkü orada Avrupa’ya gidemiyoruz.   Birinci ligde kaç yaşında olursa olsun Türk oyuncu oynamalı. Üçüncü lig için yaş kotası koymuşlar. Çok saçma. Futbolun özüne aykırı, ben bunu kabul etmiyorum. Adamın yeteneği varsa ve para kazanıyorsa 30 yaşından sonra işsiz mi kalsın? 

Ben istiyorum ki Federasyon’un oturumları canlı yayında yayınlanmalı. Ne konuşuluyor görelim, öğrenelim. Menajerleri, idarecileri, başkanları, futbolcuları, antrenörleri temsilen birkaç kişi de bu oturumlarda yer almalı.  Kapalı kapılar ardında kararlar alınıyor ve biz böyle düşündük deniliyor. Siz öyle düşünüyorsunuz tamam da başkaları nasıl düşünüyor?

‘’U-19 için Trabzonspor’dan teklif aldım’’

Yakın zamanda Trabzonspor’dan herhangi bir teklif aldınız mı?

Trabzonspor, geçenlerde U-19 takımı için teklif yaptı. O dönem Tolunay’la çalışıyorduk. Tolunay milli takıma başlamıştı. Ben boştaydım, bu nedenle teklif yaptılar. Ben de başka yerlerden teklif gelebileceğini söyleyerek kabul etmemiştim. Trabzonspor’la sıkıntım yok.

”İnşallah 1996’dan bir futbolcu Trabzonspor’u şampiyon yapacak”

Hami Mandıralı bir gün 1996’daki takımdan bir futbolcunun Trabzonspor’u şampiyon yapacağını söylemişti. Ne düşünüyorsunuz?

İçine doğdu herhalde bilemiyorum. Ama bir şampiyonluk olacaksa inşallah o kadrodan birisiyle olur. Bu art niyetsiz bir konuşma. O kadrodan oynayan oynamayan herkesten Allah razı olsun. Bütün arkadaşlarımızdan Allah razı olsun çok iyi bir kadroya sahiptik. Oynayan, oynamayan, mücadele eden, etmeyen kim olursa olsun. İnşallah o kadrodan birisi şampiyon yapar.

Ben de o kadronun Trabzonspor’a Trabzonspor’un da o kadroya şampiyonluk borcu olduğunu düşünüyorum. O kadro hak etmişti

Evet. Doğru söylüyorsun.

‘’Onur Kıvrak’ın yaptığı hareketin affedilecek tarafı yok’’

Yeni sezondaki transferleri nasıl değerlendiriyorsunuz?

Öncelikle Uğurcan’ın hakkını vermek lazım. Milli takımdaki performansı beni ilgilendirmiyor. Uğurcan dünya kadar top kurtarıyor, her maç puan kazandırıyor. Yetiştirenleri tebrik ediyorum. Onur’u da tebrik etmek lazım. Ancak Onur’un bir hareketini tasvip etmiyorum. Formasını Hami Mandıralı’nın önüne sermesi yanlıştı. Orda kendi formasını değil Trabzonspor formasını yere serdi. Trabzonspor formasını yere atmanın mantığı yok, bunu açıklayamazsın. 10 Tane gol bile yesen bir teknik direktörün ayağına o formayı seremezsin. Hami orda yine iyi, sağduyulu davrandı. Farklı hareketlerde beklenebilirdi. Sen kimsin? kimin ayağına, hangi formayı seriyorsun? Dışardan bir tişört alıp koysan hiç umurumda olmaz. Ama Trabzonspor maçı bitmiş sen formayı yere koyuyorsun. Bunun affedilecek bir yanı yok. İyi bir kaleciydi, emekleri için Allah razı olsun. Ayrıca başka bir takımda oynamadığı için de iyi bir Trabzonsporlu olduğunu düşünüyorum.  Ama Bu hareketi bir türlü kabullenemiyorum. Bu takımda senin gibi kaç kişi oynadı!

Yeni transferlerden Hamsik hırslı gözüküyor. İnşallah iyi performans sergiler. Son dönemde Trabzonspor kaliteli yabancı oyuncuları transfer ediyor. Küçük hatalar olabilir ama bu kadar da olsun. Trabzonspor hep iyi transferler yapmıştır. Biz Ankaragücü’nden Agustine’yi aldık gol kralıydı gol atamadı. Kötü bir transfer miydi? Norveç gol kralı lange’yi aldık gol kralıydı, atamadı. Kötü bir transfer miydi?

Hocam teşekkür ederim. Eklemek istediğiniz bir şey var mı?

Ben teşekkür ederim. Sadece bir anımı anlatarak Trabzon’da yaşayan insanların Trabzonspor’la ne kadar ilgili olduğunu anlamanızı istiyorum. Bir gün doktor arkadaşımı ziyaret etmek için Tıp fakültesine gittim. Koridorlarda hep hastalar vardı. Orada beni yaşlı bir teyze gördü. Bana baston uzattı. ”Uşağum sen Orhan’a benziyorsun” dedi. ”Buyur anacım” dedim. Elini omzuma attı ”uşağum az gayret edin de ölmeden bir şampiyonluk görelim” dedi. Türkiye’nin hangi şehrine gidin böyle bir olayla karşılaşamazsınız. Trabzon, çok farklı bir yer.

”Sert bir korner, kim vurursa gol olur ve gooollll! Küçük Orhan! O ortaya kim vurursa gol olurdu sayın seyirciler. Sevin Orhan, bu senin hakkın…” Spiker Öztürk Pekin, Orhan Kaynak’ın Hüseyin Avni Aker stadyumunda Aston Villa ağlarına attığı golü bu sözlerle anlatmıştı. Orhan Kaynak, İngiltere’deki maçta da Aston Villa ağlarını havalandırırken Trabzonspor, sahadan 2-1 mağlup ayrıldı. Fakat 2-1’lik bu yenilgi belki de kulüp tarihinin en güzel yenilgisiydi. Zira o yenilgi sayesinde Trabzonspor, ilk defa bir İngiliz takımını elemişti.

90’ların ortasındaki efsane Trabzonspor takımının özel isimlerinden biri, Türk futbolunda ve Trabzonspor tarihinde büyük bir iz bırakıp adını kulüp tarihine altın harflerle yazdıran ”Küçük Orhan”, Orhan Kaynak’la Sarıyer Avcılık ve Atıcılık Spor kulübü tesislerinde buluşarak dünü, bugünü ve yarını konuştuk.

En son Elazığspor’da görev aldınız. Orhan Kaynak, kariyerine nasıl devam etmek istiyor? Futbol adamı Orhan Kaynak’ın en büyük hedefi, hayali nedir?

Teknik direktör olarak en büyük hayalim Türk Milli takımını çalıştırıp Avrupa’da teknik direktörlük yapmak. Futbolcuyken Milli takımda, Türkiye’nin büyük kulüplerinde ve Avrupa’da futbol oynamayı hayal ediyordum. Futbol hayatımda hayal ettiğim her şeyi gerçekleştirdim. Milli takımda oynadım. Beşiktaş ve Trabzonspor gibi iki büyük kulüpte oynadım. Yunanistan’da oynadım.

‘’Trabzonspor’la Kendimi Buldum’’

Telefon numaranızın sonu bile 61 olduğuna göre Trabzon ve Trabzonspor’la olan bağınızın devam ettiğini düşünüyorum. Dışarıdan gelen bir isim olarak Trabzon şehrinin ve Trabzonspor’un Orhan Kaynak’a verdiği en önemli şey nedir?

Trabzonspor bir marka. Bu markanın altında görev alan herkes, bu markanın bir çalışanıdır.  Ben de bu markanın çalışanıydım. Bu marka sayesinde hem kendi kariyerimde hem de Trabzonspor’un tarihine iz bıraktım. Bir anımı anlatayım size. Trabzonspor’a transfer olmadan önce Barcelona’ya attığı gol nedeniyle Hamdi Aslan’ı çok kıskanmıştım. Kendi kendime şöyle diyordum ‘’Hamdi Aslan şuan dünyanın en mutlu insanıdır. Ben de inşallah Avrupa’nın büyük takımlarına gol atarım’’ Aston Villa’ya attığım golden sonra bu yüzden iki elimi kaldırıp ‘’Allah’ım şükürler olsun bana bugünleri gösterdin’’ dedim. O hayalimi gerçekleştirdim.

Trabzonspor’a hem ekonomik anlamda çok büyük katkı sağladım hem de attığım gollerle kulüp tarihinde iz bıraktım. Bir sezonda 25 gol attım ama milli takıma seçilemedim. Bu durum beni biraz üzmüştü ama Trabzonspor kendimi bulduğum, başarılı olduğum bir yer. Ayrılırken çok üzüldüm. Kulübün ekonomik sıkıntıları vardı.  Kulüp birkaç oyuncu satmak zorundaydı. 2-3 oyuncunun toplamından daha çok para getirip kulüpten ayrıldım, ekonomik katkı sağladım. Trabzonspor her zaman bir fabrika gibi üretip satmak zorunda. Kulübe iyi oyuncular transfer edebilmek için ekonomik gücünüzün iyi olması gerekiyor. Yusuf Yazıcı, Ali Kemal Denizci, Serdar Bali bunlar Trabzonspor’a büyük katkı sağladı. Kulüpten yetişen insanların başarılı olması Trabzonlular için de Trabzonsporlular içinde bir gurur kaynağıdır.

‘’Trabzonspor’da Kalmak İçin Çok Israrcı Oldum’’

Trabzonspor’daki son sezonunuzda başarılı bir sezon geçirdiniz. Az önce de dediğiniz gibi 25 gol atarak takımın en golcü oyuncularından biri oldunuz. Aston Villa’ya attığınız gollerle kulübün tarihinde iz bıraktınız. Fakat sezon bitimiyle beraber Beşiktaş’a transfer oldunuz. Beşiktaş’a transfer sürecinizde neler yaşandı? Ayrılmayı siz mi istediniz yoksa kulüp mü sizi ayrılığa itti?

Kimse kimseyi ayrılığa itmedi. Konuştuk anlaştık. O dönem rahmetli Kenan İskender bir yöneticiden ziyade abimiz, babamız gibiydi. Her futbolcuya öyle yaklaşırdı. Başkanımız Faruk Özak’ta aynı şekilde onun gibiydi. Kulübün menfaatleri doğrultusunda en iyi şartları göz önüne alarak konuştuk anlaştık. Kalmak için de çok ısrar etmiştim. Bana da diğer oyuncular kadar para verin. Ben kalmak istiyorum desem de ‘’paramız yok, biz sana istediğin ücreti verebiliriz ama sonra sıkıntı yaşarız’’ dediler. O dönem Trabzonspor’da diğer takımlardan teklif alan başka oyuncularda vardı ama benim kadar yüksek teklif alan yoktu. O gün bana gelen teklifin bugün ne kadar olduğunu dahi hesaplamak mümkün değil.

Benim için ödenen bonservisle Trabzonspor 11 tane milli oyuncunun iki yıllık maliyetini karşıladı. Şimdi böyle bir şey olabilir mi? O zamanki paraları bugünkü paralarla karşılaştıramıyorsun. Bugün yıllık 2-3-4-5 milyon Euro kazanan oyuncular var. Hem Trabzonspor’un hem de bizim mutlu olabileceğimiz bir transfer gerçekleşti. Sonrasında da Beşiktaş’a imza attım. Transferim hakkında şunu da söyleyeyim gelen teklifler arasında bana en az para veren takım da Beşiktaş’tı.

Daha sonra Faruk Özak başkanımız benim Trabzonspor’a geri dönmemi istedi. Trabzonspor’la olan ilişkilerim bugün dahi iyi. Ama ben Beşiktaş’ta kalıcı olmak istediğimi, bazı şeylerden vazgeçmek istemediğimi söyledim. O yüzden Beşiktaş’la devam ettim. Beşiktaş’tan sonra Kocaelispor’a transfer oldum, o sezon Kocaelispor çok güçlü bir takımdı. Orada sakatlıklar ile boğuştum. Schalke’ye Hami Mandıralı’nın yanına gittim. Oradaki doktor hastalığıma teşhis koydu ve 37 yaşına kadar sakatlanmadan futbol hayatımı sürdürdüm. Sonra’da zaten Trabzon’a Akçaabat Sebatspor’la döndüm.

‘’2-3 Transfer Yapılsaydı UEFA Kupası Şampiyonu Olurduk’’

1994 ve 1995 yıllarındaki kadrolar kulüp tarihinin en önemli kadrolarından olarak gösteriliyor. Siz kaçan o iki şampiyonluğu neye bağlıyorsunuz? Futbolcu grubunun tecrübesizliği mi?  Yoksa şampiyonluk hasretinin getirdiği baskı mı, şampiyonluğun gelmesini engelleyen şey sizce neydi?

O sezon çok dar ve alternatifsiz bir kadroya sahip olduğumuz için şampiyon olamadık. Bunu her yerde söylüyorum 1994-1995 sezonunda UEFA kupasında şampiyon olabilirdik. Dediğim gibi dar bir kadroya sahip olduğumuz için bunu yapamadık. Ama ona rağmen ligde şampiyon olmak için Arçil ve Şota transferleri yapıldı. 3 yabancı kuralı hakkı vardı. İki yabancı oyuncumuzu gönderip onların yerine Avrupa kupalarında oynamayan Arçil ve Şota’yı aldık. Çok iyi oyunculardı ama daha önceki takımlarında Avrupa kupası maçına çıktıkları için bizimle Avrupa kupalarında oynayamıyorlardı.

Aston Villa sonrasında Lazio ile karşılaştık. Lazio maçında İki sakat, iki de cezalı oyuncumuz vardı. Zaten 12-13 kişilik bir takımdık. Yedek oyuncularımız Trabzonspor seviyesinde oyuncular değildi. Geride bıraktığımız sezonki Trabzonspor kadrosuna benzer bir kadromuz vardı. Kadromuz biraz geniş olsaydı biz Lazio’yu elerdik, tüm takımları yener 1995 yılında UEFA kupası şampiyonu olurduk.  Avrupa kupalarında oynayabilecek oyuncuları transfer edebilseydik kesinlikle o sezon Avrupa’da şampiyon olurduk.

‘’Aston Villa Maçıyla Yeniden Doğdum’’

Aston Villa maçında attığınız gollerle iz bıraktınız. Aston Villa maçlarına dair neler söylemek istersiniz?

Aston Villa maçı öncesi kulüpte çok büyük sorunlar vardı. Taraftarlar yönetim ve Şenol Güneş’i istifaya davet ediyorlardı. Villa’yı eleyince işler değişti tabi (gülüyor) Aston Villa maçına çokta umutla gitmemiştik. Ama çok beceriksiz çıktılar. Ben böyle beceriksiz takım görmedim. Her geldikleri atak pozisyon oluyor ama atamıyorlar. Penaltıyı bile 3 kere attılar da anca gol oldu. 10 kişi oynuyoruz adamlar gol atamıyor şaka gibi. Maç Allahtan uzatmaya gitmedi. 38-0 bitmesi gereken maç 2-1 bitti ve tur atladık (gülüyor) Orada attığım golle örümcek ağlarını aldım! O maçın hikayesi çok büyük. Villa, fizik olarak bizden üstün bir takımdı.

Aston Villa maçıyla yeniden doğdum. Villa maçı Trabzonspor’un kurtuluşuydu. Trabzonspor o maçla ve benden gelen bonservisle beraber en az 5 senesini kurtardı.  Villa bizi eleseydi UEFA kupası şampiyonu olurdu. Biz onlara çelme taktık. Bizden önce İnter’i elemişlerdi. Zaten Aston Villa, İngiltere ve İrlanda milli takımlarının karması gibi bir takımdı. Bugünkü Liverpool gibi Manchester City gibi bir takımdı. Hocaları da çok tecrübeliydi, Allah rahmet eylesin. Villa’da oynayan Dalian Atkinson daha sonra Fenerbahçe’ye transfer olmuştu. Türkiye’de onla karşı karşıya oynarken o maçı hatırlatıp onunla dalga geçiyordum.

‘’Trabzonspor’u Şampiyon Yapmak İstiyorum’’

Ocak ayında Hami Mandıralı ile yaptığımız röportajda 1995 yılındaki takımı kast ederek ‘’Bir gün o takımdan biri antrenör olarak Trabzonspor’u şampiyon yapacak’’ demişti. Siz ne düşünüyorsunuz?

Benim işte (gülüyor) Ben çok isterim. O kadrodaki futbolcuların karakterleri çok iyiydi. Antrenörlükleri de iyi, aslında antrenörlük yapmalarına da gerek yok. Hepsinin bilgisi, eğitimi, tecrübesi var. Her şeyi görmüş insanlar. Avrupa, Türkiye… Bu isimlerin Trabzonspor parçası olması önemli. Ama daha önemlisi Trabzonspor’un başındaki insanların bu insanlardan faydalanması. Gördüğüm kadarıyla şuana kadar sadece Ünal’dan faydalandılar. Ama 9 yıllık kontrat yapıp bir yıl bile çalışmayan hocalar Trabzonspor’da daha makbul olabiliyor! Kimi kast ettiğimi anlamışsındır. Bu kulübün Hami, Ünal gibi isimlerin fikirlerinden faydalanması, onlara danışması lazım. Herkesten fikir alınamaz tabi ama en azından bazı kişilerden alınmalı.

Daum, Özkan Sümer, Şenol Güneş, Rasim Kara ve Gündüz Tekin Onay gibi Türk futbolunda büyük izler bırakan isimlerle çalıştınız. Futbol adamı Orhan Kaynak, bu isimler dahil hangi teknik direktörü örnek alıyor ve çalıştırdığı futbolculara onun tarzıyla yaklaşıyor?

Gündüz Tekin Onay benim için büyük bir efsanedir. Futbola başladığım yıllarda davranış, karakter, bilgi ve beceri olarak Gündüz Tekin Onay Türk futbol tarihinin en iyi isimlerinden biri.

‘’İbrahim Hacıosmanoğlu, Vahid Halilhodzic’in Yardımcısı Olacağıma Dair Söz Vermişti’’

Futbolu bıraktıktan sonra Trabzonspor’da yardımcı antrenörlük görevinde de bulundunuz. Takım arkadaşınız olan Hami Mandıralı’nın yardımcılığını yaptınız. Geliş ve ayrılış süreciniz nasıl gelişti?

Ben o dönem Rıza Çalımbay hocayla çalışıyordum. Rıza hocanın yanından ayrılıp kendi ayaklarımın üzerinde durmaya karar verdim. O dönemde Trabzonspor’da Mustafa Reşit Akçay hoca ayrılınca Hami Mandıralı teknik direktör oldu. Dönemin başkanı İbrahim Hacıosmanoğlu aradı, ‘’Hami ile beraber olmanı istiyoruz Trabzonspor’a gelmek ister misin’’ diyerek teklif yaptı. Başkan böyle deyince Trabzonspor’dan gelen bir teklife hayır deme şansınız olmuyor. Hiçbir beklentim olmadan kabul ettim. Hatta ondan sonraki yılda devam edecektim, başkan benim kalmamı istemişti. Başkan Hacıosmanoğlu bana, ‘’Halilhodzic ile anlaşılırsak Hami bizimle devam etmek istemiyor’’ dedi.

Başkan Hacıosmanoğlu ile her gün beraberdik. Bana göreve devam edeceğime dahil söz vermişti. Ancak kontrat yapılmadı. Sanırım Vahid Halilhodzic beni kabul etmedi. Trabzonspor’da antrenör olarak görev aldığım günlerde başarılı olduk. Takımı alt sıralardan alıp Avrupa kupalarına götürdük. Katkım olduysa ne mutlu bana. Muharrem Usta’nın başkanlık döneminde de antrenörlük için bir teklif aldım. Anlaştık ama imza atılmadı. Sanırım yine dönemin teknik direktörü Ersun Yanal onay vermedi. Trabzonspor o dönem Aatif Chahechouhe’yi transfer etmek istiyordu. Aatif’i Türkiye’ye getiren kişi olduğum için Muharrem Usta bu transferin konuşulduğu günlerde Aatıf’ın yanına gitmemi ve transferde yardımcı olmamı istedi. Türkiye’de değildim. Yurtdışında olduğumu Muharrem Usta’ya söyledim. Yurtdışında olmama rağmen üzerime düşen görevi yaptım.

‘’Trabzon’un Futbol Kültürü Yüksek’’

Trabzonspor’da Futbol oynamak mı daha zor, antrenörlük mü? Geçmişten bugüne Trabzonspor’da futbol oynayan pek çok futbolcu, Trabzon şehrinde futbol oynamanın zor olduğunu dile getiriyor.

Futbol oynamak çok güzel, zor da değil. Teknik direktörlük zor bir meslek. Trabzon’da daha da zor bir meslek. Trabzon, futbol kültürü yüksek bir şehir. Orada takdir görmek kolay değil.

Sivasspor’da Roberto Carlos’un yardımcılığını da yaptınız. Türk futbolunda büyük izler bırakan Hami Mandıralı ve Dünya futbolunda büyük izler bırakan Roberto Carlos, Orhan Kaynak’a ne kattı? Carlos özelinde konuşmak gerekirse onda diğer antrenörlerden farklı olarak gördüğünüz bir şey var mıydı?

Dünyaya hala ikinci bir Roberto Carlos gelmedi! Carlos’la iletişimimiz devam ediyor. Hala görüşüyoruz. Çok donanımlı, kalbi çok geniş bir insan. Onda asla kibir yoktu. Her gelenle fotoğraf çekilirdi. Herkese yardımcı olmaya çalışırdı, futbolculara da o tarzla yaklaşırdı. Bu özellik bende de var. Kıskanmak, ego, kin bunlar bende yok. Carlos’la uzun yıllar beraber olmak isterdim. Carlos şuan Real Madrid’in Asya sorumlusu, Madrid’in reklam yüzü. Sezon başında onla görüştüğümüzde şakayla karışık olarak, ‘’Carlos, Fenerbahçe teknik direktör arıyor gelmiyor musun?’’ demiştim o da bana ‘’Ben Real Madrid’de çalışıyorum’’ şeklinde cevap vermişti

”Slimanı Trabzonspor’un Gündemindeydi”

Geçtiğimiz günlerde ‘’Trabzonspor’da antrenörlük yaptığım dönemde Aboubakar’ı istemiştik’’ demiştiniz. Bu transfer neden gerçekleşmedi, Aboubakar’ın transferini siz mi önermiştiniz?

Aslında istemedik, sadece izledik. Ama şartlar müsait değildi. Porto’ya transfer oldu. Aboubakar o yıllarda gelecek vaat eden bir oyuncuydu. Satın alınabilecek bir oyuncu değildi. Parayla dahi alamazdık, kariyer planlamasında Türkiye’yi son durak olarak gören bir oyuncuydu. Avrupa’dan gelen oyuncularda genelde bu problem oluşuyor. Türkiye’yi son durak olarak görüyorlar. Siz hayata başlarken doğuya mı gidersiniz batıya mı? Batıya gidersiniz. Onlarda hayatın bitimine doğru doğuya gidiyor.

Trabzonspor özelinde konuşurken Türkiye gerçeklerini de görmemiz gerekiyor. Türkiye, tüketici bir ülke. Oyuncu izlerken dünyayı gezdim. Oyuncu gözüm iyidir. Carlos ve Sergen Yalçın ile çalıştım. Benim diplomam varken onların diplomaları yoktu. Çok ülke gezdiğim ve çok oyuncu izlediğim için oyuncu havuzum geniş. Mesela İslam Slimanı, yıldız bir futbolcu olmadan önce Trabzonspor’un gündemindeydi. Zaten genç oyuncuları alıp onları yıldız yapmak önemli.

Slimani’yi Siz Mi İstemiştiniz?

Slimani’yi Vahid hoca önermişti. Aboubakar’ı da Fransa’da yaşayan bir yöneticimiz vardı o tavsiye etmişti.

‘’Celutska’nın Transferinde Katkım Oldu’’

Trabzonspor’a transfer etmek için istediğiniz veya tavsiye ettiğiniz oyuncu olmuş muydu?

Fransa’ya oyuncu izlemek için gittiğimde forvet Sakho’yu izlemiştim. Premier Lige transfer oldu daha sonrada Bursaspor’a geldi. Oyuncunun kariyeri ne kadar yüksek olursa olsun Trabzonspor’a Beşiktaş’a veya Galatasaray’a ne verecek? Ben bunu görürüm. Öngörüm yüksektir. Aatif Chahechouhe’yi Türkiye’ye ben getirdim. O yüzden Sakho’nun Trabzonspor için verimli bir transfer olmayacağını düşündüm.

Celutska mesela. Şenol Güneş’in ekibi onu stoper olarak izlemişti. Bana, ‘’Celutska’yı alırsak Trabzonspor’a katkı sağlar mı?’’ diye sormuşlardı ‘’Olur. Çok da rahat oynar’’ diyerek tavsiyede bulunmuştum. Celutska’nın Trabzonspor’a transferinde katkım oldu.

‘’İsteseydik Adrian’ı 1.5 Milyon Euro’ya alırdık!’’

Başka oldu mu peki? O dönem çok fazla transfer yapılmıştı. Adrian, Zokora, Henruiqe, Sapara gibi

Adrian’ın Trabzonspor’a geldiği sene ben Sivasspor’a Kâmil Grosicki’yi aldım. Trabzonspor Adrian’ı 5 milyon Euro’ya aldı. Biz onu daha ucuza alabilirdik. Adrian’ın değeri 5 Milyon Euro değildi! biz isteseydik Adrian’ı 1.5 Milyon Euro’ya alırdık.

Trabzonspor, Türk futboluna 3 büyük antrenör sundu. Ahmet Suat Özyazıcı, Özkan Sümer ve Şenol Güneş. Sizce Trabzonspor neden Şenol Güneş sonrası bir isim daha çıkaramadı? Oysa yeni bir Şenol Güneş çıkarabilmek için Hami Mandıralı, Mustafa Reşit Akçay, Sadi Tekelioğlu başta olmak üzere Trabzonlu antrenörlere de şans verilmişti

Şenol Güneş’te Trabzonspor’a geldiğinde direkt olarak iyi bir teknik direktör olmadı. Şenol Güneş kaç kez geldi Trabzonspor’a 4 değil mi? Sorunun cevabı sende saklı aslında. Ondan başka 4 defa gelen var mı? (Gülüyor) 4 defa şans verilmesine de gerek yok. Bence Hami hoca da Ünal hoca da gayet başarılıydı. Dönemlerindeki ekonomik şartlar önemli. Ünal’ın döneminde transfer yasağı vardı. Ünal hoca daha ne yapsın? Kadroda kimin oynadığı da önemli değil. Ama yarışabilecek bir kadro var mı? Önemli olan bu. 

‘’Avni Aker’in Olduğu Yer Verimli Kullanılabilirdi’’

Türk futbol tarihi için önemli bir yerde olan Avni Aker stadı yıkıldı ve yerine ‘’millet bahçesi’’ adı verilen bir bahçe yapılıyor. Sizce Trabzonspor, Avni Aker de kalmalı mıydı? Ve yeni stadyuma ‘’Şenol Güneş’’ spor kompleksi isminin verilmesini nasıl değerlendiriyorsunuz? Hüseyin Avni Aker isminin verilmesi gerektiğini düşünenler de çoğunluktaydı.

Herhalde bu karar siyasi bir durum. Şehrin önde gelenleri isim olarak böyle bir karar vermiş saygı duymak lazım. Şenol hoca Trabzonspor’la başarılı olmuş, 4 defa çalışmış Dünya Kupasında Milli takımla derece yapmış bir isim. Hüseyin Avni Aker devri bitti. Yeni bir stadyum gerekiyordu. Ancak Avni Aker stadyumunun olduğu alan bir spor alanı olarak değerlendirilebilirdi. Tesisler, tenis kortları, basketbol-futbol sahaları olacak şekilde bir düzenleme yapılabilirdi.

Orhan Kaynak bugün futbolcu olsaydı dolu tribünler önünde olması şartıyla Hüseyin Avni Aker stadyumunda son kez oynamayı mı isterdi, yoksa Medical Park stadyumunda oynamayı mı isterdi?

Avni Aker’de son kez de oynadım Akyazı’da ilk maçta da oynadım, golümü de attım. Zaten ondan sonra da sakatlandım (gülüyor)

Trabzonspor günlerinizde Avrupa’dan teklif almış mıydınız? Aldıysanız bu transfer gerçekleşmediği için herhangi bir pişmanlık duyuyor musunuz?

O zamanlar Avrupa’ya gitmek çok zordu. Beşiktaş’tayken Schalke ile temasımız oldu ama o dönem yurtdışına transfer olmak çok zordu. Hami mesela gitti ama yaşantı olarak uyum sağlayamadı.

‘’Ünal Karaman Çok Başarılıydı’’

Ünal Karaman ile devre arasında yaşanan ayrılığı nasıl değerlendiriyorsunuz?  Pek çoklarına göre Ünal Karaman ile devam edilseydi Trabzonspor, sezonu şampiyon olarak tamamlayabilirdi. Siz ne düşünüyorsunuz?

Olabilirdi. Sonuçta sonunu bilmiyorsun. Ama bence Ünal Karaman Trabzonspor’da başarılıydı. Yönetimle olan sıkıntıları bir seferde kopma noktasına gelmedi. Yönetim tarafından bakınca yönetim, hoca tarafından bakınca hoca haklı. Ne olursa olsun kötü ayrılmamak gerekiyor. Ünal Trabzonspor’un evladı. Trabzonspor’da büyük bir camia. Uyum ve ilişkiler çok çok önemli. Ünal Karaman Trabzonspor’da çalıştığı zaman zarfında büyük işler başardı. Bunu çok konuşup dillendirmeye de gerek yok. Hüseyin Çimşir’de başarısız olmadı ama çok puan kaybetti. Az yenilgi aldı ama son haftalarda çok berabere kaldı.

Yönetim, Ünal sonrasındaki dönemde hatalar yaptı. Newton’la başlamak büyük bir hataydı. Ahmet Ağaoğlu başkan olduğundan bu yana kulübü yaşanılır bir hale getirdi. Ağaoğlu döneminde transfer yasağı vardı ama ondan önceli yönetimler yüzünden bu yasak geldi. Ertuğrul Doğan ve Mehmet Yiğit Alp’de güzel şeyler yapıyor. Malum kongre tarihi yaklaşıyor. Onun içinde başarılı olmak için son adımlar atılıyor.

‘’Tecrübeli ve Genç Oyuncularla Harman Yapmak Lazım’’

Evet o konuya gelelim. Geçtiğimiz yıllarda gelecek vaat eden oyuncular tercih edilirken bu sezon Gervinho, Peres ve Hamsik gibi marka değeri yüksek isimler tercih ediliyor. Sizin yorumunuz nedir?

Bu isimlerin yanına genç oyuncular serpiştirilirse doğru bir iş yapılmış olur. Altınordu örneğinde olduğu gibi tecrübe ile genç oyuncuları birleştirip bir harman yapmak gerekiyor. Ancak Trabzonspor bunu kaldırır mı?  Önümüzdeki yıllarda kaldırmayacak. Bu transferler ile ‘’bu sene şampiyonluğa oynuyoruz’’ imajı veriliyor ama önemli olan bu oyuncuların Trabzonspor’a ne vereceği. Bence Trabzonspor’da bir arşiv olmalı. Yönetim de hoca da gitse bir oyuncu havuzu olmalı. Gelen kişiler o arşivden yola çıkarak hareket etmeli. Her yönetim değişikliğinde kim boşa çıkmışsa onu alıyoruz. Oysa uzun süreli olarak oyuncu takip edilebilir. 3 sene sonra Trabzonspor kapanmayacak ki.

‘’Türkiye’de Antrenörlerin Çoğu Belgesiz Çalışıyor!’’

13 Yıldır antrenörlük yapıyorsunuz. Bu 13 yılda Türk futbolunda kulüplerin ekonomik durumundan yabancı kuralına pek çok şey değişti. Antrenörlük içinde bir değişimden veya gelişimden bahsedebilir miyiz? 

Ben Türkiye’deki antrenörlerin parayı gözetmeden Avrupa’ya oyuncu gibi gitmesi gerektiğini düşünüyorum. Antrenörlerimiz Avrupa’ya gitmeli ve buradaki Türk oyuncuları da yanlarına almalı. Avrupa’da şart değil. Azerbaycan’a, İran’a, Moğalistan’a, neresi olursa olsun gitmeliler. Ben Yunanistan’a futbolcu olarak gittim benden sonra Tümer Metin, Erol Bulut, İbrahım Kutluay gitti. Yunanistan’da 6 ay top oynadım Türk- Yunan ilişkileri düzelttim (gülüyor) Yunan kültürüyle bizim kültürümüz çok benziyor. Türkiye’ye bir Romen teknik direktör geliyor. Onunla beraber 5 tane de Romen futbolcu geliyor. Ne olduğu belli değil. Hoca gittiği zaman o oyuncular da gidiyor. Benim beklentim bu. Zaten fırsat gelirse ben de gideceğim.

Türkiye’de takım çalıştırmak çok zor. Çok fazla antrenör var ve çoğu diploma almadan bu işi yapıyor. Buna izin verilmemesi gerekiyor. Geçen günlerde Federasyon bir açıklama yaptı. PRO Lisans Antrenörlük kursuna katılım 100 bin TL oldu. Bu durum kamuoyunda tepkiyle karşılandı. Asgari ücretin 2.800 bin TL olduğu bir ülkede Antrenörlük eğitim bedeli 100 bin TL tam 35 katı. İngiltere’de ise sadece 4 katı. PRO Lisans alınca ne olacak? Zaten Federasyon bir tane PRO Lisans ile herkesi çalıştırıyor. Federasyon’un Kulüpleri takip etmesi gerekiyor.

 Roberto Carlos, Sivasspor’un başındayken UEFA, Roberto Carlos için TFF’ye haber gönderdi. UEFA, TFF’ye ”Roberto Carlos dünya yıldızı olmasına rağmen Türkiye’de lisanssız olarak Teknik Direktörlük yapıyor. Carlos’un işine son vermezseniz size ceza vereceğiz’’ dedi. Daha sonra Carlos’un işine son verildi ve o tarihten beri Türkiye’de takım çalıştırmıyor. Çünkü UEFA, Carlos’u tanıyor. Senin ülkendeki Ahmet’i, Mehmet’i tanımıyor. Carlos, benim diplomamla çalışmıştı. Antrenörlerin çoğu belgesiz çalışıyor. Emre Belözoğlu’nun lisansı yok ama kulübeye girebiliyordu. Federasyon’un bunu takip etmesi gerekiyor. Ben de aynısını yaptım. Doğru bir şey değil.

‘’Sınır Olmamalı’’

Yabancı sınırı- serbestliği hakkında neler düşünüyorsunuz? Son alınan kararla beraber kural değişti fakat kulüpler birliği alınan bu karara tepki gösterdi. Siz ne düşünüyorsunuz?

Federasyon doğru söylüyor. Geçen sene alınan karara bütün takımlar imza attı. Federasyonun bu kararına kulüpler yeni bir karar gibi davranıyor. Burada bir iletişim eksikliği var. Birlikte karar almalarına rağmen şaşırmış gibi yapıyorlar. Türk oyuncunun da yabancı oyuncunun da serbest olması gerekiyor. Sınırlamak büyük bir sorun. 14 yabancı 14 yerli nedir? Serbest olmalı. Durmadan değişiyor. Sistem yok.  

‘’Bazı Başkanların Trabzonspor’a Kazandırmadığı Rakamı Ben Kazandırmışımdır’’

Ülke olarak taraftar profilimizin değiştiğini düşünüyor musunuz?  Bir demecinizde ‘’Taraftar 6 gol atmamıza rağmen neden daha fazla atmadınız diye tepki gösterdi’’ demiştiniz. Birkaç sezon önce Trabzonspor, tarihinin en farklı mağlubiyetlerini alırken dahi bu tarz bir tepki ortaya konmadı mesela. Sizce bu değişimin nedeni nedir? Sizce, sizin döneminizde büyük takımda oynamak mı daha zor, yoksa bu dönemde büyük takımda oynamak mı daha zor?

Bizim dönemde oynamak çok zordu, şimdi çok daha kolay. Bizim dönemimizde herkes herkesi tanıyordu. Son dönemlerde büyük takımlarda oynayan oyuncular başka büyük takımlarda oynayabiliyor. Bizim dönemde böyle değildi. Ben Beşiktaş’a gittiğim için çok tepki almıştım. Ogün ve Abdullah’da çok tepki almıştı. Şimdi herkes istediği takıma gidiyor buna da profesyonellik diyorlar. Anlayış ve işleyiş değişti.

Taraftar çok sevdiği insanın ayrılışına üzülüyor. Ama kulüp benim ayrılışım nedeniyle çok büyük para kazandı. Allaha şükür ben de kazandım ama kulüp daha çok kazandı. Belki de Trabzonspor’a bazı başkanların kazandırmadığı rakamı ben kazanmışımdır. Bizim dönemimizde taraftar her maçın farklı kazanılmasına alıştığı için hep hareket, hep atak istiyordu. Şimdi her şeye razılar takım gol atamıyor ‘’çok iyi oynadık’’ diyorlar.

‘’Altyapıdan Çıkan Oyuncular Tesadüfen Çıkıyor’’

Türkiye’deki futbol iklimini nasıl tanımlarsınız Size göre Nelerde eksiğiz? Çalışma ahlakı mı, yetenek sıkıntısı mı, altyapı sistemi mi? Milli takımlar eski teknik direktörü Sepp Piontek’in Türk futbolcuları kastederek ‘’sizin tek probleminiz var o da çalışmamak’’ şeklinde bir açıklaması var. Siz ne düşünüyorsunuz?

Altyapılarda eksiğiz. Altyapılarda verilen eğitim yeterli değil. Hocaların imkanları ve sayıları yeterli değil. Federasyon’un bunu takibini yapmalı. Altyapıdan çıkan oyuncular tesadüfen çıkıyor.

Geçmişte Altyapıdan çıkan oyuncular yetenek, fizik ve mental açıdan son zamanlarda altyapıdan çıkan oyunculara göre daha önde gibi. Yusuf Yazıcı hariç altyapıdan çıkan oyunculara baktığımız zaman dahi bunu görebiliyoruz. Trabzonspor altyapısının yeteri kadar iyi olduğunu düşünüyor musunuz?

3-4 Yıl sonra futbolcular büyük sıkıntı yaşayacak. Çünkü pandemi nedeniyle alt liglerde maçlar oynanmıyor. 12-13 yaşında çocuklar 1.5 yıldır maç oynayamıyor. Bunun sorununu 3-4 yıl sonra yaşayacağız. Takımda oynayamayan oyuncuları kiraya vermek gerekiyor oynamaları ve gelişmeleri için. Oturarak gelişemezsin. Trabzonspor’un pilot takıma ihtiyacı var.

‘’Trabzonspor’la Şampiyon Olmanın Heyecanı Yüksek Olurdu”

Futbolcu Orhan Kaynak hangisini daha çok isterdi? Avrupa Şampiyonasında veya Dünya Kupasında Türk Milli takımıyla forma giymeyi mi yoksa Trabzonspor’la lig şampiyonluğu yaşamayı mı?

Milli takımda neden şampiyonluk kazandırmıyorsun bana? Milli takımla Trabzonspor’u bir tuttun olmadı (gülüyor) Trabzonspor’la şampiyonluğu seçerim. A Milli olamasam da çeşitli kategorilerde Milli formayı giydim ama Trabzonspor’da şampiyon olamadım. Trabzonspor’la şampiyon olmanın heyecanı yüksek olurdu.

Avrupa Şampiyonasında Türkiye’nin şansı için neler düşünüyorsunuz? İtalya hariç her takım eşit güçte gözüküyor

Milli takımın formu biraz düşmüş gibi gözüküyor. Hazırlık maçı yapacak takımda bulamadık. Gine ile hazırlık maçı yaptık. Gine nedir? Afrika liginde oynamıyoruz ki. Milli takımımız bu konuda zayıf kaldı. Oyuncu kalitesi olarak yükseğiz ama oyun kalitesi olarak çok zayıfız. Fransa ve Alman kültüründen bahsediliyor. Biz alt takımları hiç umursamadan Direkt A takıma bakıyoruz. Federasyon’un böyle bir hazırlık yapma gibi de derdi yok. Burak Yılmaz Fransa’da oynadığı futbolu burada ne zaman oynadı? Orada oyuncularımız ya çalışıyor, ya da oyuncularımızı çalıştırıyorlar. Burada oyuncunu parayla da çalıştıramıyorsun, acayip bir durum var. Yönetim- taraftar- hoca herkes bir oyuncuya ‘’senin oynaman lazım, sen iyisin, senin hakkın yeniliyor’’ diyerek yaklaşıyor.

‘’Halil Akbunar, Beşiktaş- Fenerbahçe- Galatasaray’la Antrenmana Bile Çıksa Milli Takımda Olurdu’’

Hami Mandıralı, Fatih Tekke, Gökdeniz Karadeniz Milli formayı pek çok isimden daha fazla hak etmiş olmalarına rağmen çok az sayıda milli oldular. İki büyük takımda oynayıp toplam 500 küsur maça çıkmasına rağmen milli formayı giyemeyen bir futbolcu olarak sizce milli takımda bir ‘’negatif ayrımcılık’’ söz konusu mu?

O dönemde Trabzonspor’un 9 oyuncusu Türk milli takımında Arçil ve Şota da Gürcistan milli takımında oynuyordu. Göztepe’li Halil gibi olmuştum. 25 gol attım milli olamadım. Demek ki dönemin milli takım hocası beni sevmiyordu. Halil’de Beşiktaş- Fenerbahçe- Galatasaray’la antrenmana bile çıksa milli takımda olurdu. Şenol Güneş belki de turnuva sonrasında büyük takıma gitmek istiyordur. Bazı antrenörler öyle yapar ya (gülüyor)

‘’Türkiye Şartlarını Biliyorum’’

Ogün Temizkanoğlu 2002 Dünya kupası kadrosuna alınmadığı için Şenol Güneş’e kırgın olduğun söylemişti. Sizin bu konu için Mustafa Denizli, Fatih Terim Milli takımda görev alan diğer teknik direktörlere karşı bir kırgınlığınız olmuş muydu?

Kırgınlıklar gelip geçiyor… Akçabat Sebat’ta iki sezonda toplam 22 gol attım ama yine seçilemedim. Türkiye’nin şartlarını biliyorum. Çağırmazlardı. A milli olabilirdim ama olamadım yazık oldu. Beşiktaş’ta oynarken Mustafa hoca milli takımdaydı. Rıza hocada yardımcısıydı. Kulübünde oynarsan seni Milli takıma alacağım demişti. Ama Beşiktaş’ta doğru düzgün oynayamadım. Bir gol atıyordum 5 maç yedek bırakılıyordum. Belki de her maç gol atmamdan korkuyorlardı. O yıl Beşiktaş’ta 8 tane forvet vardı.

‘’Akıllı Oyuncular Türkiye’ye Gelmiyor’’

Adanalısınız ve Adana Demirspor’da da görev aldınız. Demirspor uzun bir aradan sonra bu sezon süper lige yükseldi. Neler söylemek istersiniz?

Adana futbolu, Türk futbolu için çok önemli. Benim gençlik yıllarımda Adana’da futbol turnuvaları olurdu ve Trabzonspor’da oraya gelirdi. Bursa karması, Trabzon karması sürekli Adana’ya gelirdi. Murat Sancak aldıktan sonra Adana Demir çıkış yakaladı. Murat başkanla iki gün önce bir yerde karşılaştım. Ligde kalıcı olmak istiyorlar. Balotelli Adana Demirspor’a gelirse güzel olur. Oynadığı takım vasat olabilir kafa yapısı farklı olabilir ama Balotelli büyük bir oyuncu. Türkiye’ye çok da akıllı oyuncular gelmiyor (gülüyor) 14 tane geliyorsa bir Anadolu takımından 4 tane sayamazsın.

‘’Adana, Trabzon Değil!’’

Siz, Fatih Terim ve Hasan Şaş başta olmak üzere Adana’dan çok futbol adamı çıktı. ama Adana takımları ligde tutunamıyor, neden?

Adana, Trabzon değil. Trabzonlular, Trabzon’da söz sahibi. Adanalılar değil.

‘’Özkan Sümer, Kendisine Bile Ceza Verirdi’’

Geçtiğimiz aylarda Özkan Sümer’i kaybettik. Özkan Hoca hakkında neler söylemek istersiniz?

Özkan hoca beni Trabzonspor’a kazandırdı. Mekanı cennet olsun. Samsun’da beraber çalıştık. Sonra da ben Trabzonspor’dayken Trabzonspor’da görev almıştı. Çok değerli bir insan. Onun bir ceza sistemi vardı yemeğe- toplantıya geç kalan herkese ceza kesiyordu. Bir gün kendisi yemeğe kendisi geç kaldı. Kendisine ceza kesti (gülüyor)

Özkan Sümer’e girersek 2-3 saat konuşmamız gerekir ama mesela Özkan hoca bir oyuncuya taktığı zaman onun üzerine çok fazla giderdi. Fevzi adında bir arkadaşımız vardı Samsunspor’da sağ bek oynuyordu. Özkan hoca önümden geçsin de ona bağırayım düşüncesiyle Fevzi’yi maçların ikinci yarısında sol bek oynatıyordu. Faruk Özak’ta büyük işler başardı. Yokluk vardı onun zamanında. Bir gün Faruk başkan soyunma odasına geldi. Tahtaya kulübe gelecek ödemelerin listesini yazdı. Şu ayda şu kadar para bekliyoruz size de şu ayda ödeme yapacağız demişti. Ama ödeme yapamadı. Herkes ona inanır, güvenirdi. Şimdi yöneticiler karşılıksız çek veriyor!

Milli Takım Teknik Direktörü Şenol Güneş’ten yardımcı antrenör olarak bir teklif aldınız mı? Fatih Terim’den örnek vermek gerekirse ekibine sürekli eski futbolcuları topluyor. Selçuk, Riera, Ümit Davala…

Hayır almadım.

Teklif beklemiş miydiniz?

Kariyer başlangıcında birilerinden destek bekliyorsun. Birilerinden destek alamazsan gelişemezsin. Birilerine bir şeyler öğretmek gerekiyor. İnsan yetiştirmek bitki yetiştirmeye benziyor. Şenol hoca dışındaki hocalar, özellikle Fatih Terim ve Mustafa Denizli, eski oyuncularına sahip çıkıyor.

Teşekkür ederiz. Eklemek istediğiniz bir şey var mı?

Hayır yok. Ben teşekkür ederim.

Fatih Terim‘in avukatı aracılığıyla Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığına sunduğu suç duyurusu dilekçesinde, Kovid-19 salgını nedeniyle 2020-2021 sezonunda Süper Lig maçlarının seyircisiz oynanmasına karar verildiği anımsatılarak, “Ancak Fenerbahçe Spor Kulübü tarafından Türkiye Futbol Federasyonu’na yapılan başvuru neticesinde müsabakanın oynandığı Ülker Stadyumu Fenerbahçe Şükrü Saracoğlu Spor Kompleksi’ne 150 sağlık çalışanının alınmasına karar verilmiştir. Buna rağmen gerçekleşen maça bini aşkın kişi katılmış ve localara yerleştirilmiş olup, bu husus fotoğraf ve görüntülerde sabittir.” denildi.

Dilekçede, bu kişilerden kaçının sağlık çalışanı olduğunun bilinmediği belirtilerek, “Savcılık tarafından kimliği tespit edilebilecek şüphelilerce Fatih Terim’e, teknik heyete ve ısınmak üzere sahaya çıkan oyunculara müsabakanın başından sonuna kadar galiz ifadelerle küfürler edilmiş, itibar ve prestijlerini sarsmaya, saygınlıklarını zedelemeye matuf ifadeler kullanılmış, kişilik hakları ihlal edilmiştir.” ifadelerine yer verildi.

Topluluk psikolojisinin sebep olduğu şiddet olaylarının en sık rastlandığı spor dalının futbol olduğu vurgulanan dilekçede şu ifadeler kullanıldı :

“Şiddet eğilimi ve futbolun birlikteliği diğer spor dallarına göre daha az yadırganmakta ve futbol müsabakalarının gerçekleştiği futbol sahaları ilgililerce, şiddetin meşrulaştırılmış bir alanı olarak görülmektedir. Hal böyleyken başta futbol müsabakaları olmak üzere tüm spor müsabakalarında son zamanlarda artan şiddet ve düzensizliklerin önüne geçilmesinin zaruri olduğu ve bu doğrultuda hukuka aykırı eylemi gerçekleştiren kişilerin emsal mahiyette cezalandırılması gerektiği aşikardır.”

Dilekçede, bu kapsamda hakaret içeren eylemleri gerçekleştiren faillerin tespit edilerek, haklarında kamu davası açılması ve seyirden yasaklama tedbirinin uygulanması talep edildi.

Öte yandan Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca 6 Şubat’ta Fenerbahçe-Galatasaray arasında oynanan derbi maçında yaşanan olaylara ilişkin resen soruşturma başlatıldığı öğrenildi.

Savcılığın soruşturma kapsamında, futbol müsabakasına ilişkin görüntü kayıtlarının incelenmesi yönünde emniyete talimat verdiği bildirildi.

219 golle Türk futbol tarihinin en golcü 3 futbolcusundan biri. Trabzonspor tarihinin en golcü futbolcusu. Avrupa kupalarında en çok gol atan 2 Türk futbolcudan biri. Bir nesle adını veren adam, ”yerel kimliğe sahip ulusal kahraman” Hami Mandıralı, güneşli bir kış gününde Mandıralı ailesinin ofisinin kapılarını Vira Trabzon’a açtı. Mesafe tanımaksızın çektiği şutlar ve attığı gollerle hafızalarda yer bırakan, şahsına münhasır şut tekniğiyle Türk futbolunda bir iz bırakan Hami Mandıralı, Vira Trabzon’un sorularını yanıtladı. Mandıralı, Vira Trabzon’a dünü, bugünü ve yarını anlattı.

Bugün dahi pek çok kimse onu, attığı goller nedeniyle adeta bir “futbol sanatçısı” olarak görüyor. Çünkü o, attığı gollerle bir sanat icra ediyordu. “Futbolcu fabrikası” Trabzon şehrinin ürettiği en yetenekli futbolculardan biri, belki de ilkiydi. Yüzlerce gol atıp adını hem Türk futbol hem de Trabzonspor tarihine yazdırdı. Hayat fena halde futbola benzediği için onun başarılarla dolu futbol hayatında pek tabi başarısız anlarda oldu…

‘’En büyük hedefim, hayalim çalıştıracağım takımı şampiyon yapmak.”

Adını Türk futbol ve Trabzonspor tarihine yazdıran bir futbolcusunuz. Futbolculuk kariyerinizde şampiyonluk hariç olağanüstü şeyler yaşadınız. Türk futbol tarihinin en çok gol atan 3 futbolcusundan birisisiniz. Trabzonspor tarihinin en golcü futbolcususunuz ve aynı zamanda Avrupa kupalarında en çok gol atan iki Türk futbolcudan birisisiniz. Bu doğrultuda Futbol adamı Hami Mandıralı’nın teknik direktör olarak en büyük hedefi, hayali nedir?

Bahsettiğiniz gibi futbolcuyken çok önemli şeyler başardım. Fakat futbolculuk ile teknik direktörlük çok farklı şeyler. Futbolcuyken hocanın kaderini belirliyorduk. Teknik direktör olarak en büyük hedefim, hayalim çalıştırdığım takımı şampiyon yapmak. Hedef şampiyonluktur. Bunu da başarabileceğime inanıyorum. Bugün olmasa bile yarın mutlaka bunu başaracağım.

Milli takımda oyuncu izleme ekibinde görevlisiniz. Bu görevinizde takip ettiğiniz oyuncular içerisinden Trabzonspor’a önerdiğiniz herhangi bir futbolcu oldu mu?

A Takım ve Ümit milli takımında oyuncu izleme ekibinde görevliyim. Fakat pandemi nedeniyle maç izlemeye gidemiyoruz. Sadece ekran başından takip ediyoruz. Tabi iyi bir futbolcu bulduğumuz zaman tercihimiz onu Trabzonspor’a kazandırmak olur. Kulübüme bu konuda yardımcı olmak isterim. Alırlar almazlar bilemem ama ben Trabzonspor’a yardım etmek, oyuncu önermek isterim.

‘’Trabzonspor beni bir maça bile davet etmedi’’

Huub Stevens Schalke 04 kulüp tarihinin Avrupa kupalarında en büyük başarısına imza atarak Schalke ile UEFA kupasını kazandı. Sizin bu takıma transferinizde Stevens’in dahili olduğu ve sizin için ‘’böyle frikik atan futbolcu görmedim’’ dediği medyaya yansımıştı. Stevens ve Alman futbolu hakkında neler söylemek istersiniz?

Stevens çok iyi bir hocaydı. Beni aldırdı. Beni oynatmadığı süre boyunca ona kızmıştım. Tercüman aracılığıyla hocadan randevu talep etmiştim ve hocaya ”beni neden oynatmıyorsun?” dedim. Stevens bana ”sabır, sabır, sabır Mandıralı” dedi. Orada bunu teknik direktörünüzle konuşabiliyorsunuz. Türkiye’de bunu hiçbir hocayla konuşamazsınız. Türkiye’de teknik direktörünüze ”beni neden oynatmıyorsun hocam?” deseniz o hoca size ”sana ne” der.

 Hamit Altıntop’la Stevens hakkında konuşmuştum. Hamit, Stevens’ın geçici olarak Schalke’nin başına geçtiğini söylemişti. Stevens adına üzüldüm çünkü çok iyi bir teknik direktör. Stevens işini severek yapan bir adamdı Schalke tarihi için çok önemli bir adam. Schalke kulübü UEFA kupası şampiyonluğunun yıl dönümünde bizi davet etmişti. Bizi olağanüstü şekilde ağırladılar. Orada sadece bir sene top oynadım ama kulüp her sene doğum günümü kutluyor. Trabzonspor bırak doğum günümü kutlamayı beni bir maça bile davet etmedi. Benden ne kadar rahatsız oluyorlarsa demek ki beni bir maça davet etmediler. Sıradan adamları davet ediyorlar. Ben bu kulübün tarihinde varım. Beni bir maça davet edeceksin. Bu takımın efsaneleri ağırlanmalı. En azından maça davet edilmeli. Takım kötü gidince ”gel hami bizi kurtar” diyorlar.

‘’Ünal Karaman ile devam edilebilseydi Trabzonspor %90 şampiyon olurdu’’

Geçen sezon Ünal Karaman ile devre arasında yaşanan ayrılığı nasıl değerlendiriyorsunuz? Sizin takım kaptanlığınızı da yapmış bir isim. Pek çoklarına göre Ünal Karaman ile devam edilseydi Trabzonspor, gecen sene daha başarılı olabilirdi. Bu konuda sizin yorumunuz nedir?

Bu doğru bir düşünce olabilir. Buna katılıyorum. Ünal Karaman ile devam edilebilseydi Trabzonspor %90 şampiyon olurdu. Yönetim ile Ünal Karaman arasında yaşanan olayları detaylıca bilmiyorum. Fakat Ünal abi yönetime cevap verince bir sıkıntı oluştu, yollar ayrıldı. Ünal Karaman sadece takıma odaklansaydı tesislerde de Ünal Karaman’ın fotoğrafları asılı olurdu. Keşke böyle bir şey yaşanmasaydı da Ünal Hocayla devam edilebilseydi.

‘’Trabzonspor’un yönetim anlayışı doğru değil’’

Trabzonspor yönetimi için neler söylemek istersiniz? Kendi başına buyruk hareket eden bir yönetim anlayışı görüyoruz

Trabzonspor yönetimi için bir şey söylemeden önce şunu söylemek gerekiyor, yönetim var ama kulüpte kimlerin sözü geçtiği biliniyor. Kararları onlar veriyor. Diğerleri de verilen kararlara uyum sağlıyor. Hoca gelmeden oyuncular alınıyor. Doğru bir yönetim anlayışı değil.

Trabzonspor’un bugünkü durumunu nasıl buluyorsunuz? Kötü başlanan bir sezona Abdullah Avcı ile devam ediliyor. Trabzonspor’un durumu hakkında neler söylemek istersiniz? Hüseyin Cimşir ve Newton tercihleri sizce yanlış mıydı?

Trabzonspor, geçen sene çok kaliteli bir kadroya sahipti. Forvet, orta saha ve kalecisi çok kaliteliydi. Sorloth çok iyi bir golcüydü. Onun ayrılışıyla beraber takıma kazandırılan forvet oyuncuları yeni yeni takıma ısınıyor. Abdullah Avcı’nın gelişiyle beraber takım bir iskelet ve ivme kazandı. Fakat ligimizde genel bir sorun var. Takımlarımız iyi mücadele ediyor ama oyun kalitesi konusunda pek iyi olduğumuz söylenemez. Konyaspor galibiyeti özelinde konuşmak gerekirse takım oyun olarak biraz daha iyiydi. 

Beraber görev aldığınız Mustafa Reşit Akçay geçtiğimiz yıllarda ‘’Benim tabutumu taşıyacak kişilerle ben neden ters düşeyim’’ diyerek bir daha Trabzonspor’da teknik direktör olarak görev almayacağını açıklamıştı. Siz ne düşünüyorsunuz?

Benim mezarım Trabzon’da olacak. Ben Trabzon’un Trabzonspor’un emrindeyim. Geçenlerde de dedim benim için tek büyük Trabzonspor.

‘’Yürekli hocalar lazım’’

Türk futbolunda altyapıya gereken desteğin verildiğini düşünüyor musunuz? Takımlarımızın yıllık oyuncu maaşları milyon Eurolar seviyesinde. Fakat altyapıya ayırdıkları bütçe bunun yarısı bile değil. Bu konuda neler düşünüyorsunuz? Sizce altyapıdan sizin gibi isimlerin yetişmesi için nasıl bir politika izlemek gerekiyor?

Türkiye’de altyapı diye bir şey yok. Hiçbir takım hiçbir yönetim altyapıya önem vermez. Altyapı hocalarına iyi imkanlar sunarsak onlar bize Hami, Ünal, Tolunay, Fatih, Ogün çıkartır. Ama sen ona kötü imkanlar sunup bize oyuncu çıkar dersen o antrenör sana oyuncu çıkaramaz. Türk futbolunun kurtuluşu bizim gençlerimiz. Ama bu gençleri oynatacak yürekli hocalar lazım.

‘’Bosingwa antrenmanlarda genç oyunculara savunma dersi veriyordu’’

Trabzonspor’daki dönemlerinizde Malouda, Bosingwa ve Cardozo gibi üst düzey ve kariyerli yabancı oyuncularla çalışma şansı buldunuz ki bunlardan Cardozo kulüp tarihinin en iyi yabancı forvetlerinden biri olarak kabul ediliyor. Bu saydığımız isimlerle alakalı neler söylemek istersiniz?

Bireysel olarak hiçbiriyle bir sıkıntım olmadı. Hepsiyle birebir iletişim halindeydik. Malouda, Bosingwa ile Maçka’ya çıkıp gezmiştik. Onlara şehri, takımı, kulübün geçmişini anlattım. Onlar bana neler yapabileceklerini anlattı. Beraber Trabzonspor’u yukarı çıkarmaya çalıştık. Malouda farklı bir oyuncuydu. Saydığınız diğer isimlere nazaran ego sahibiydi. Çok büyük takımlarda oynamıştı. Cardozo ise olağanüstü bir insandı. Sakatlıkları vardı. Buna rağmen ona ‘’sen haftada iki gün antrenman yapsan bize yeter’’ diyorduk. Onun cevabı ise ‘’ben her gün çıkmak istiyorum’’ şeklinde oluyordu. Öyle bir profesyoneldi. Verebileceğinin en iyisi verdi bu kulübe.  Çok karakterli bir oyuncuydu.

Bosingwa’da aynı şekilde büyük bir karakterdi. Ailesi Trabzon’da olmadığı için Bosingwayla tesiste kalıyorduk. Her akşam tercümanlar arasında takımı nasıl yukarı çekebiliriz diye onla konuşuyorduk. Güzel bir adamdı. Güzel bir profesyoneldi. Bosingwa, Mustafa Yumlu ve Zeki Yavru dahil pek çok gence her antrenmanda kademeye girmeyi, markaj yapmayı, pozisyon almayı öğretiyordu, ders veriyordu. Bir Fenerbahçe maçı öncesinde stoper sorunumuz vardı. Bu nedenle Bosingwa’yı stoper oynatmayı düşünüyorduk. İdmandan çıktık Bosingwa bana gelip ‘’hocam takımda stoper sorunu var ben bu maçta stoper oynamak istiyorum’’ dedi. Sanki benim zihnimi okumuş gibi. Trabzonspor, Bosingwa’yı kullanamadı. Bize Portekiz’den çok iyi oyuncular bulabilir, katkı sağlayabilirdi. Antrenör olarak yer alabilir, izleme kadrosunda olabilirdi. Muharrem Usta yönetimi bunu bile beceremedi. Onlara ”Bosingwa’dan faydalanmalıyız” dememe rağmen bunu da beceremediler.

‘Trabzonspor’a kırgınlığım olmaz’’

Futbolu Ankaragücü’nde bıraktınız. Trabzonspor’un bir efsanesi olarak bugün size hala bir jübile yapılmadı. Bu konuda Trabzonspor’a herhangi bir kırgınlığınız var mı? Trabzonspor’un efsanelerine yeteri kadar sahip çıktığını düşünüyor musunuz?

Rahmetli Özkan Sümer hocam bana, ‘’sana jübile yapalım Hami’’ deseydi kabul ederdim. O bana böyle bir şey demeyince ben de oynamak için Ankaragücü’ne gittim. Gücüm yerinde olduğu için gittim. Ankaragücü, gitmemem gereken bir yerdi. Jubile olayını dönemin valisi Hüseyin Yavuzdemir ile konuşmuştuk. Fikir alışverişinde bulunduk. Bir maddi talebim yoktu. Jubile sonrasında babamın adını vereceğimiz bir tesis yapacaktık. Çok destek görmüştü bu fikir. Ancak bu jübile olayı bir şekilde gerçekleşmedi. En son İsmail Gökçek’e jübile yapıldı. Cennetlik bir ailesi var. Aile dostum çok güzel bir insandı. Jubile olayında bir kırgınlığım yok. Sadece biraz üzülmüştüm. Benim Trabzonspor’a bir kırgınlığım olmaz.

‘’Birimiz bu takımı şampiyon yapacak’’

Sizin dışınızda Şota, Tolunay Kafkas ve Ünal Karaman 96 kadrosundan bu üç isim Trabzonspor’da hem teknik direktör hem de futbolcu olarak da görev aldılar. 96 kadrosundan bir futbolcunun, futbolculuk döneminde yaşayamadığı sevinci teknik direktör olarak yaşayabileceğine inanıyor musunuz?

Buna camia ve taraftar inanmalı en önemlisi oyuncu grubu iyi olmalı. Şunun altını çizmek lazım ki karakterli oyuncu çok önemli. Yetenekli ama karaktersiz oyuncuyla uğraşmak çok zor. Yetenek önemli ama karakter daha çok önemli. Bu tip oyuncuları yönetmek liderlik isteyen bir özellik. Ben inanıyorum bir gün bana da kalitesi yüksek bir Trabzonspor takımı teslim edilecek ve Allah nasip ederse ben o takımı şampiyon yapacağım. Ama 96 jenerasyonundan ben veya başkası hiç fark etmez. 96 kadrosundan birimiz Trabzonspor’u şampiyon yapsın da kim yaparsa yapsın önemi yok. Çünkü biz o forma için beraber savaştık, mücadele ettik. Diğer arkadaşlarımız, kardeşlerimiz gibi. Kulüp tarihinin belki de en iyi kadrosuydu. Bizim takım müthişti. Biz Van maçında şampiyonluğu kaybettik. Fenerbahçe’nin bizi yenmesi, bizim Fenerbahçe’yi yenmemiz çok normal şeyler. Ama Van’ın bizi yenmesi öyle değil. Biz deplasmanda Van’a 5 attık. Kendi sahamızda aldığımız yenilgi bizi yaralamıştı.

‘’Arkadaşlarımla konuştuğumuzda Şota gol kralı olacak dedik’’

Trabzonspor tarihinin en çok gol atan futbolcusu ve Türk futbol tarihinin en çok gol atan 3 futbolcusundan birisisiniz. Fakat tüm bunlara rağmen bir gol krallığınız bulunmuyor. Bunu neye bağlıyorsunuz? Bu sizin içinizde kalan bir ukte midir?

Malum kişiyi çıkartınca ben Türk futbol tarihinde en çok gol atan iki futbolcusundan biriyim. Bana kimse servis yapmadı. Ben yetenek golleri attım. Beni sevmeyebilirler ama tarihten silemezler. Trabzonspor camiasındaki art niyetli insanları kastediyorum. Ben sadece biraz saygı istiyorum. Yaptığım hizmete karşı bir saygı istiyorum. 95-96 sezonunda ben gol kralı olabilirdim. 3 golü Şota’ya attırdım o kral oldu. Hiç önemi yok ben veya Şota gol kralı olmuş. Arkadaşlarımla konuştuğumuzda şota gol kralı olacak dedik ve onu kral yaptık. Tarih beni zaten yazmış taçlandırmış bu konuda bir uktem yok.

 ‘’Yabancıya değil, yeteneksiz yabancıya karşıyım’’

Yabancı sınırı hakkında düşünceniz nedir? Düşürüleceği konuşuluyordu fakat bu sezonluk dahi olsa yabancı sayısı 16’ya çıkarıldı.

Bu karar kulüplerimize destek sağlamak amacıyla alındı. Biliyorsunuz bu sezon ligdeki maç sayısı yükseldi. Benim kişisel fikrim iyi veya kaliteli yabancı futbolcu gelsin oynasın bize de onu alkışlamak düşer. Fakat sıradan veya yeteneksiz futbolcuların gelmesine karşıyım. Bu tarz futbolcular gelip takımlarımız bu oyuncuları oynatıyor ve bizim Türk oyuncularımız yedek kalıyor veya kadroya giremiyor. Bu durum hem Türk futbolu için hem takımlarımız için hem de bahsettiğim Türk oyuncular için üzücü bir durum.

‘’Onur olayında Muharrem Usta yönetimi aciz kaldı’’

Trabzonspor’da görev aldığınız son dönemde bir Fenerbahçe müsabakasında takım kaptanı Onur Kıvrak formasını ve eldivenlerini yere serip sahayı terk etmişti. Onur hakkında bir kadro dışı talebiniz olmuş muydu?

Onur’la daha önce milli takımda çalıştık. Onur Trabzonspor’a hizmet etmiş bir oyuncuydu. Bana veya başka bir büyüğüne bir saygısızlığını görmemiştim. Onur’u severdim. Onur’un yaptığı o hareketten sonra bana, ”o hareketten sonra ona neden farklı davranmadın?” diyenler oldu. Biz teknik direktörüz. Amacımız bütün oyuncularımızı kazanmak. Onur, bu hareketi bana yapmamıştı. Bu hareket yanlış yorumlandı. Onur bu hareketi bana değil Trabzonspor kulübüne yaptı. Onur formayı ve eldivenleri yere koyup bana ‘’Benim için Trabzonspor bitmiştir hocam’’ dedi. Ben de bunu yönetime ilettim. Fakat yönetim orda aciz kaldı, gerekeni yapamadı. Bir oyuncu böyle bir cümle kuruyorsa yönetim hocasının arkasında durmalı ve gerekeni yapmalı. Bu sadece Onur için değil, hangi oyuncu böyle bir hareket yaparsa yapsın yönetenler hocanın arkasında durmalıydı. Söylenen söz buysa buna gerekeni yapacaksın. Yönetenler bunun kararını vermeliydi. Veremediler.

‘’Lucescu gibi bir antrenörü getirebilirseniz. Seve seve kabul ederim’’

2013-2014 sezonunda görev aldığınız süre boyunca gayet başarılı oldunuz. Hükmen Fenerbahçe yenilgisini saymazsak sadece tek yenilgi aldınız. Fakat 2014-2015 sezonunda sizinle başlanmadı Vahid Halilhodzic ismi tercih edildi. O dönem medyaya yansıdığı kadarıyla Yönetim size Halilhodizc’in yardımcılığını teklif etmiş ve sizin de bu teklife ‘’Ben sadece Lucescu’nun yardımcılığını yaparım’’ dediğiniz iddia edilmişti. Böyle bir söyleminiz olmuş muydu? Halilhodzic’in yardımcılığı teklif edilseydi kabul eder miydiniz? Veya size böyle bir teklif edildi mi?  

Ben yönetime ‘’kimsenin yardımcısı olmak yapmak istemem ama Lucescu gibi bir antrenörü getirebilirseniz tabi seve seve kabul ederim’’ dedim. Kaldı ki bana kimse ‘’bizim hocamız Halilhodzic. Onun yardımcısı olur musun?’’ gibi bir şey sormadı. Bizler bu işe yeni başlamıştık. Öğrenme aşamasındaydık. Denenmiş bir teknik direktörle yeniden yola çıkıldı ve başarısız olundu. Çünkü Halilhodzic gelmeden bir sürü oyuncu gelmişti. Bir takımın iskeletini hoca kurar. Hoca ister, yönetim alır. Doğrusu budur. Takım planlaması böyle olmalı. Bu yapılmadı. Bugün de yapılmıyor. Şampiyonluğa oynamak için kaliteli bir oyuncu grubu gerekiyor. Halilhodzic, ‘’ben bu oyuncu grubuyla şampiyon olamam’’ demişti çünkü transferler o gelmeden gelmişti. Benle devam edilseydi eğer takım düzenini bozacak oyuncuları kadro dışı bırakmıştım. Bunu yaparken hocalığımdan değil ismimle, ismimin büyüklüğüyle yapmıştım. O gençlerle tıkır tıkır oynadık. Bir süre sonra İbrahim Hacıosmanoğlu ile bir yerde karşılaştık. Bana ‘’seni göndermeseydim şuan hala başkandım’’ dedi ben de ona ‘’geçti gitti konuşmaya gerek yok’’ dedim.

‘’Ersun Yanal’ın getirileceğini anlamıştım’’

Trabzonspor’daki son teknik direktörlük döneminizde size ‘’daralmaya gidiyoruz’’ denilerek çok kısıtlı bir maddi bütçe verilip başarılı olmanız beklendi. Hatta Mbia bile satılmıştı. Medya’ya yansıyanlara göre yönetim Ersun ile seçim öncesinde anlaşmıştı ancak sezon ortasında görevi kabul etmeyince size teklifte bulunuldu. Aynı kişiye Kulüp tarihinin belki de en pahalı takımı sunuldu. Fakat tarihi başarısız sonuçlar sonucunda kulüpten kovuldu ve devasa bir tazminat aldı. Kulüplerimizde efsane isimlere verilmeyen imkanlar başka teknik direktörlere rahatlıkla verilebiliyor. Hami Mandıralı olarak siz, o süreçte size haksızlık yapıldığını düşünüyor musunuz? 

Evet bana haksızlık yapıldı ama ben onu unuttum gitti. Fakat ben imza attığım zaman Ersun Yanal’ın geleceğini biliyordum. Öğrenmiştim. Yardımcım Turgay Kars’lı hocamla ile beraber toplantı yaparken Muharrem Usta ve Nevzat Aydın yan yanaydı. Onlarla telekonferansla görüşüyorduk. Orda şuna da üzüldüm biz orda Trabzonspor’u nasıl ayağa kaldırırız diye düşünürken onlar keyif yapıyordu. Trabzonspor teknik direktörlük makamına bir saygısızlıktı. Ama hiç dert etmedik ‘’Trabzonspor başkanıdır, sakin olalım’’ düşüncesiyle hareket ettik. O konferans konuşmasında Muharrem Usta bize sorular sorunca Ersun Yanal’la anlaştıklarını anladım. Çünkü bize sorduğu sorular Muharrem Usta’nın sorabileceği sorular değildi. Muharrem Usta’ya ‘’bu soruları sana kim sorduruyor? Bu sorular senin sorabileceğin sorular değil’’ dedim. Onlar hep Ersun Yanal’ın sorularıydı. Dolayısıyla o süreçte bizi kullandılar.

Biz takımı o çocuklarla çukurdan çıkardık. Sonra takımı ona teslim ettiler. 20 oyuncu alarak başarısız oldu. Olan Trabzonspor’un paralarına oldu. Hak etmediği paraları da aldı gitti. Biz hakkımız olanı isteyince bize ”taksite bölelim” diyorlar. Trabzon şehri, kendi çocuğuna düşman bir şehir. Hüseyin Cimşir benim kardeşim, benim için çok kıymetli ama geçen sene Hüseyin Cimşir’e verilen kado gibi bir kadro bana hiçbir zaman verilmedi. Biz yokluktan Zeki Yavru’yu orta saha oynatmak zorunda kalmıştık. Bacak kadar çocuklarla oynadık. Birçoğunun ismini dahi unuttum. İyi kötü benim bir tecrübem de vardı. Hüseyin Cimşir’in yerinde ben olsaydım geçen sene kulüp olarak lig bitiminde daha farklı bir sonuç alabilirdik. İsmim, mazim, kariyerim ve oyuncularla kuracağım diyaloglarımla farklı bir resim ortaya çıkarabilirdik. Biz, görev aldığımız dönem çocuklarla mücadele ettik. Bu oyuncuların hepsiyle şampiyon olamazdık tabi. Ama kaliteli bir kadroda yardımcı rolleri iyi oynayabilirlerdi. Günah keçisi olduk ama önemli değil. Trabzonspor için her şeyi oluruz.

‘’Malouda transferi bizden habersiz yapıldı’’

O sezon devre arasında Şahin Aygüneş ve Romen Borcenau transferleri yapıldı. Romen oyuncu gayet başarılı bir performans ortaya koyarken Şahin Aygüneş adından pek söz ettiremedi. Bu iki oyuncunun transferinde sizin tavsiyeniz olmuş muydu?

Biz göreve gelmeden transferler yapılmıştı. Mesela Malouda transferi. Bizim haberimiz yoktu. Bize sormadan yapıldı. Malouda transferi yapıldığında Mustafa Reşit Hocaya ‘’Hocam böyle bir transfer yapıldı. Mecbur oynatacağız. Yürüse de koşsa da bunu oynatmak zorundayız’’ dedim.  Bizim talebimiz bir forvetti. Yönetimden forvet istedik Malouda aldılar. İyi maçları da oldu. Fakat sonra düzeni bozacak hareketlerde bulundu ve oynatmadım. Gençlerle devam ettik. O gençlerden Allah razı olsun. Takım için oynadılar. Birçoğu şuan hala süper ligde forma giyiyor. Borcenau’ya ayrı bir parantez açıyorum takım oyuncusuydu. Geldi işini yaptı. Kimseyle muhatap olmadı. Çıktı sahaya ne varsa verdi. Ondan da ayrıca mutlu olmuştum iyi bir oyuncuydu.

‘’Trabzonspor’a şart sunamam’’

2016 yılında sportif ve ekonomik anlamda kötü bir durumdaki Trabzonspor’dan teklif aldınız ve belki de antrenörlük kariyerinizi riske atarak teklifi kabul ettiniz. Nitekim o sezon bitmeden bir hafta önce de sizinle yol ayrımına gidildi. Kötü durumdaki Trabzonspor’dan gelen teklifi kabul ettiğiniz için bir pişmanlık duyuyor musunuz?  

Ben Trabzonspor’la ilgili hiçbir şeyden pişmanlık duymam. Trabzonspor bana bir kimlik verdi ben o kimlikle yaşıyorum. Bu kimlikten gurur duyuyorum. Bunu da her zaman söylüyorum. Trabzonspor beni çağırırsa ben şartlara bakamazdım. Yine çağırılırsam yine şartlara bakamam.

Takımın kötü olduğunu, takım kalitesinin düşük olduğunu ben de görüyordum. Takımı çukurdan çıkarmaya çalıştık. Eşimle takımın yıldız oyuncularını evlerinde ziyaret etmiştik. Onlara ‘’Siz bu takımdan, şehirden büyük paralar kazanıyorsunuz. Paranız bizi ilgilendirmez ama bu şehre futbol borcunuz var. Bu şehre bunu vermelisiniz’’ demiştik. Sağ olsunlar onlarda yüreklerini, kalitelerini ortaya koydular. Takıma fayda sağlamaya çalıştılar. O sezon bazı oyuncularla yine yollarımı ayırmıştım. Onlarla olmayacağı belliydi. Trabzonspor bugün bize yine bir teklif yapsa bizim bir şartımız, isteğimiz olamaz. Elimizden gelenin en iyisini yaparız. Gider cesaretimizi ortaya koyarız.

2018 yılında Socrates dergiye verdiğiniz röportajınızda ‘’keşke Almanya’dan dönmeseydim’’ demiştiniz bunu geçenlerde katıldığınız bir TV programında da tekrarladınız. Futbol hayatınızdaki en büyük keşke bu. Teknik direktörlük kariyerinizde ki keşke nedir? 

Teknik direktör olarak bir keşkem yok. Trabzonspor’daki ikinci görevim için insanlarımız beni hep ”niye ikinci sefer gittin?” diyerek yargılıyor. Trabzonspor başkanı beni hizmete, göreve çağırdığı zaman ben ona hayır diyemem. İkinci sefer gidişimde resmi görerek gittim. Ekonomik olarak bir talebimiz de olmamıştı. Para mı kazandım? hayır, itibar mı kazandım? hayır. Zaten kazanacaklarımı daha önce kazandım. Ben ikinci gidişimde Trabzonspor’un bana verdiği sorumlulukla gittim. Bir beklentim yoktu. Diğerleri kazanla kazanırken biz kepçeyle kazandık. Bunu da hiçbir zaman dert etmedim önemli değildi. Trabzonspor bana bir teklifte bulunmuşsa ben buna hayır diyemem. Ben de zeki adamım. Resmi görüyordum ama Trabzonspor’a hayır demek mümkün değil. Trabzonspor’un bana verdiği sorumlulukla bu görevi kabul etmiştim.

‘’Yönetim, geçen sene takımın kadro kalitesine güvendi’’

Trabzonspor, gecen sezon son yılların en kaliteli kadrosuna sahipti. Fakat bilhassa son haftalarda ki kötü performansı nedeniyle şampiyon olamadı. Sizce bu kadar yaklaşmışken şampiyonluğu kaçırmanın temel nedeni nedir? Trabzonspor hedefe ulaşmak için nasıl bir yol izlemeli?

Hüseyin Cimşir bizim kardeşimiz. Benim aklımdan geçen düşünceyi söylüyorum bence yönetimin kafasında ”takım çok iyi, ekip çok iyi, hocaya gerek yok. Hüseyin, bir abi olarak takımın başında dursun. Zaten oyuncular sahada görevini yapar ve takım şampiyon olur’’ düşüncesi vardı. Esasında şampiyon olamamamızın nedeni Hüseyin Cimşir değil. Keşke o güzel takımın başına daha deneyimli bir hoca getirilseydi Hüseyin’de onun yardımcılığını yapsaydı. Daha farklı olurdu şampiyon olurlardı. Çok yaklaşmıştık. Şampiyonluk elimizden uçtu gitti. Uğurcan tutacak, Ekuban atacak, Sorloth vuracak böyle şampiyon olunamaz. Herkes oyuna ve skora dahil olmalıydı.

‘’Şenol hocanın canı sağ olsun’’

219 gol atmış bir futbolcu olarak Euro 2000 ve 2002 dünya kupası kadrosunda yer almadınız veya alamadınız. Siz olsaydınız belki de Milli takım daha büyük derecelere imza atabilirdi. Mustafa Denizli veya Şenol Güneş’e bir dargınlığınız olmuş muydu?  

1996’da Fatih Terim’le beraber Avrupa şampiyonasına gittik. Güzel bir organizasyondu. Turnuvalara giriş yaptık. Puan alabilsek daha iyi olurdu. Mustafa Denizli ve Fatih Terim’le milli oldum. Milli olamadığım tek teknik direktör Şenol Güneş. En iyi dönemlerimde bile beni milli takıma almadı ve 49 milli maçta kaldım. İyi sezonlar geçirmiştim, onun döneminde de Milli takımda yer alabilirdim. Tercihine saygı duyuyorum. Şenol hocanın canı sağ olsun. Biz zaten hep İstanbul oyuncuları sakat veya cezalı oldukları zaman davet edildik. Bizim kalitemiz onlardan çok daha iyiydi. En azından ben kandı adıma bunu söyleyebilirim.

”Ogün’e haksızlık yapıldı”

Ogüz Temizkanoğlu 2002 Dünya kupası kadrosuna alınmadığı için kırgınlık ve hayal kırıklığı yaşadığını söylemişti. Sizin bu konu için bir kırgınlığınız oldu mu?

Ogün haklıydı. O bütün eleme maçlarında oynamıştı. Ona yapılan büyük haksızlıktır. Ogün ne yapmış olursa olsun dışarda bırakılabilecek bir oyuncu değildi. Ogün milli takım için çok önemliydi. 2002 kadrosunda olmalıydı. Dünya kupasına gidişimizde Ogün’ün payı büyüktü. Bence 2002 kadrosunda olması gerekiyordu.

3 Haziran 1998’de bild gazetesine verdiğiniz bir röportaj da ‘’TS’ye vereceğim her şeyi verdim.’’ Dediniz, fakat kısa süre sonra TS’ye geri döndünüz. Bu geri dönüşteki esas neden yarım kalan bir hikayeyi tamamlamak mıydı?

Galatasaray ve Fenerbahçe’den 95 ve 96 yıllarında teklif aldım.98 yılında Schalke’ye transferim gerçekleşti. Her şey nasip. Nasibin varsa yersin. Schalke’de oynadım ama gollerim gecikti. Orada üç gol attım. Bir tanesi dünyanın en hızlı şutu seçildi. Lig bitiminde takımın teknik direktörü ”seneye daha iyi olacaksın Mandıralı” dedi. Ligin bitimiyle beraber ben Mehmet Ali Yılmaz beyin yanına Zigana’ya tatile gitmiştim. Ünal, Ogün, Abdullah takımdan ayrılmıştı. Mehmet Ali Yılmaz başkanımız orada bana ”takıma abi lazım” deyince durumu anladım. Zigana’dan çıkamadık. Sonuçta bize kimlik veren Trabzonspor’umuza döndük. Hayatımın kırılma anı bu olaydır. Keşke dönmeseydim. Bunu Trabzonspor için demiyorum. Keşke Türkiye’ye dönmeseydim orada devam etseydim. Belki orda daha geç bırakırdım futbolu veya belki şuan orda teknik direktör olarak görev alırdım bilemiyorum. Avrupa’daki ilk maçımızda farklı yenilgi almıştık Schalke taraftarlarının arasında yürürken bir taraftar geldi ”üzülme haftaya kazanırsınız” dedi, orada bakış açısı güzeldi.

Trabzon şehri ve Trabzonspor takımı arasındaki ilişkiyi nasıl değerlendiriyorsunuz?

Takım şehirden çok kopuk. Ben insanların içindeyim. Belki de o yüzden insanların bakışı bana farklı. Trabzonspor teknik direktörüyken Onur’un bebeği olmuştu. Muharrem Usta’ya ‘’bu akşam senle Onur’u ziyarete gideceğiz. Adamın çocuğu olmuş. Kulüp başkanı ve teknik direktörünün gitmesi çok önemli’’ demiştim çünkü aile böyle olur.

 Geçen günlerde katıldığınız TV programında İstanbul basınının yaptığı ayrımcılığa değinmiştiniz. Buna örnek olarak Mesut Özil transferi örnek gösterilebilir sanırım. Trabzonspor’un geçen sezon Anadolu takımlarından yaptığı transferler için bile ‘’örtülü ödenek’’ iddiasında bulunulmuştu. Mesut’u alan takım Trabzonspor olsaydı muhtemelen yine aynı iddialar olacaktı. Keza geçen sezon siyasetin Trabzonspor’u şampiyon yapacağını öne sürülmüştü. Nuri Şahin de en az Mesut kadar kariyerli bir isim olmasına rağmen Türkiye’ye gelişi pek konuşulmadı. Bir Anadolu takımına geldiği için olsa gerek. Neler düşünüyorsunuz?

Nuri’de Real Madrid’de oynadı. Ama Mesut çok daha önemli bir oyuncu. Mesut, ocak ayının en büyük transferi. Ancak saha içinde ne katacak merak ediyorum. Mesut’u Trabzonspor almış olsaydı birkaç saat konuşulup konu kapatılırdı. Biz Lyon gibi bir takımızda elediğimizde dahi hiç konuşulmadık. Ancak herhangi bir İstanbul takımı bunu başarsaydı çok konuşulurdu.

‘’Urbain Breams çok farklıydı’’

Fatih Terim, Özkan Sümer, Ahmet Suat Özyazıcı ve Şenol Güneş gibi çok büyük antrenörlerle çalıştınız. Hangisi daha iyi demek bizim haddimiz değil ama bir teknik direktör gözüyle, hangisinin antrenörlük tarzını, oyuncuya yaklaşımını daha doğru buluyordunuz?    

Hepsinin özelliği farklı. Fatih Terim’le milli takımda çalıştım. Benim için olağanüstü bir teknik adam, olağanüstü insan. Dışardan farklı gözükebilir ama Fatih Terim oyuncusunu sahiplenen, koruyan bir teknik direktör. Özkan Sümer, nurlar içinde yatsın çok farklı bir figürdü. İncelenmesi gereken bir insandı. Keşke bu söylediklerimi duysaydı. Özkan hoca çok uç bir insandı. Bilge bir insandı. Şenol Güneş işini çok seven bir insan. Fakat benim için Urbain Breams çok farklı bir yerde bulunuyor. Zor bir karaktere sahip bir teknik direktör olmasına rağmen. Breams farklı bir hocaydı. Ahmet Suat ve Özkan Sümer çok büyük isimler. Para kazanmadan efsane oldular. Ahmet Suat’ın şuan bilinç kaybı rahatsızlığı var. Ona şifa diliyorum

Hocam bizi ağırladığınız için çok teşekkür ederiz. Son olarak neler söylemek istersiniz?

Trabzonspor, bana ve aileme bir yaşam sundu bunun için gurur duyuyorum. Trabzonspor’u sevenlere lütfen değerlerini yaşarken sevsinler. Bana veya arkadaşlarıma, o kulübe yüreğiyle hizmet eden insanlara yaşarken değer verilmeli. Ben duymadıktan sonra arkamdan edilen güzel sözleri ben ne yapayım.

Röportaj: Furkan Uzun