CHP’NİN AYNADAKİ SİLUETİ

Atatürk’e üzülüyorum!

Çağdaşlaşmayı hedef alan kurucu lider, partisi CHP’deki son gelişmeleri nasıl değerlendirirdi?

-“Ortadoğu ülkesi olmaktan kurtulamamışsınız!”

Bugün Mısır’ın en köklü Vafd/Heyet partisinden bahsetmek istiyorum:

Birinci Dünya Savaşı sonrasında İngiliz egemenliğini sona erdirmek ve Mısır’ı tam bağımsızlığına kavuşturmak amacıyla, Saad Zaglul Paşa liderliğinde 1918’de modernist- ulusalcı parti Vafd kuruldu.

Bayrağı laikliğin sembolüydü; haç ile hilal birine bağlıydı.

Yıl:1923. Parti seküler anayasa hazırladı. 1924 ve 1936 seçimlerini ezici üstünlükle kazandı.

İngilizler memnun olmadı; söz konusu Süveyş Kanalı’ydı. Diktatör Sıddık Paşa’yla ittifak yaparak darbe yaptılar. Halk desteğini Müslüman Kardeşler örgütünden aldılar!

İkinci Dünya Savaşı’ndan sonra yapılan 1950 seçimini sömürge karşıtı Vafd seçimi yine kazandı ve bağımsızlığın önündeki en büyük engel İngiliz-Mısır antlaşmasını yırtıp attı.

Ardından Müslüman Kardeşler terör eylemlerine başladı. Sonra, 1952’de Arap milliyetçisi “Özgür Subaylar” darbe yaptı. Tepeden inmeci yönetim halkla buluşamadı; siyasal boşluğu İslamcı hareketler dolduruldu. Vafd kapatıldı.

Ve 1967 savaşının İsrail’e kaybedilmesiyle darbeci Enver Sedat sağa döndü. Müslüman Kardeşler ile uzlaştı. Bunun “mimarı” yeni emperyalist güç ABD idi…

İlk yaptıkları 1978’de yeniden açılan Vafd’ı yine kapamak oldu.

1980’lerde sola karşı dalgakıran olması için devlet ve siyaset büsbütün İslamileştirildi. Ülke neoliberalizme ve ABD’ye büsbütün boyun eğdirildi.

Hüsnü Mübarek aynı yoldan gitti; üç alanı siyasal İslamcılara bıraktı: Eğitim, adalet ve medya!   “Ulusalcı” diye Mısır Ordusu küçültüldü (500 bin), polis kadrosu ise (1 milyon 200 bin) çok büyütüldü.

Mısır, küresel kapitalizme onay verdi.

“Paralel Yapı” Müslüman Kardeşler, en büyük desteği Mısır ticaret burjuvazisinden/ “Yenilikçi Girişimcilerden” aldı!

Vafd, 40 yıl sonra 1984’te yeniden siyaset sahnesine çıktı.  Başında artık “yeni” kelimesi vardı!

***

Yeni Vafd da demokratik laik ulus devleti savundu.

İnsan haklarının tavizsiz savunucusu oldu.

Eğitim dedi, işsizlik dedi, konut sorunu dedi, sağlık dedi…

Bunu hangi ekonomik sistemle yapacaktı?

1980’lerden sonra dünyayı “kasıp kavuran” neo liberalizme Vafd da boyun eğdi.

Zaten Hüsnü Mübarek ile anlaşarak -muhalefeti bölmek amacıyla- parti yeniden açılmıştı! Yeni Vafd başında, önceki dönemlerde içişleri, maliye bakanlıkları yapmış Fuat Seraceddin vardı. Parti 1984’de yüzde 15 oy aldı.

2000 yılında Fuat Seraceddin ölünce parti başına Numan Gomaa seçildi.

Gomaa 2005 yılında cumhurbaşkanlığına aday oldu, kazanamadı. İstifası istendi. Koltuğu bırakmak istemedi. Başarısızlığı başkan yardımcısı Fahri Abdel Nour gibi merkez yöneticilerine attı, hepsini görevden aldı!

Bitmek bilmez –tüzük gibi- tartışmalar, genel merkezin yakılması gibi adli vakalar ve savcıların devreye girdiği soruşturmalar sonucu Gomaa ancak 2010’da genel başkanlığı, medya patronu El-Sayed El-Badavi‘ye bıraktı.

Parti, 2011’de sağcı Özgürlük ve Adalet Partisi gibi partilerle seçim ittifakı yapınca partide ayrılıklar yaşandı.  Sonraki parlamento seçiminde -futbolcu şarkıcı gibi popüler adaylar göstermesine rağmen- oyu yüzde 9,2’ye düştü.

Şu an parti başında ABD’den gelen fonları savunan avukat Baha El-Din Abou Shaka var! Shaka, Mısır’daki tüm liberal partiler ile ittifak kurma çalışmalarını sürdürüyor. Bakalım masasında kaç parti olacak?

Evet Yeni Vafd siyaseti, salt “masabaşı stratejisi” haline dönüştürerek seçimi kazanacağını düşünüyor. Vs.

Aynadaki benzerliklere şaşırmayınız; “senaryo” yazan güçler aynı!

ODA TV Genel Yayın Yönetmeni Toygun Atilla, ünlü elektronik markası Siemens’in rüşvet skandalı ile akademisyen Necip Hablemitoğlu cinayeti arasındaki ilişki iddialarıyla ilgili dikkat çeken bir yazı kaleme aldı.

Toygun Atilla yıllardır saklı kalan sırrı açıkladı. Hablemitoğlu cinayetinin parası ünlü markadan mı geldi

ODA TV Genel Yayın Yönetmeni Toygun Atilla, 2002 yılında suikaste kurban giden akademisyen Necip Hablemitoğlu cinayetiyle ilgili dikkat çeken bir yazı kalem aldı. 

Ünlü elektronik markası Siemens’in rüşvet skandalı ile Hablemitoğlu cinayeti arasındaki bağlantı iddialarını yazan Toygun Atilla’nın Odatv’de yayınlanan yazısı şöyle:

“Dünya, Siemens’in rüşvet ağını didik didik etti, Türkiye seyretti.” Vatan Gazetesi’nin 17 Aralık 2008’deki nüshasındaki başlığı buydu. Haber, Siemens’in faaliyet gösterdiği ülkelerin büyük bölümünde rüşvet verip ihale kazandığına dair iddiaların mahkemeye taşınmasını içeriyordu.

Skandala adı karışan ülkeler iddialarının üzerine gitti. Rüşvet listesindeki Yunanistan savcılarını devreye soktu, yöneticileri sorguladı. İsviçre, Çin, İsrail, Rusya, Norveç, Endonezya hatta Nijerya bile savcılarını harekete geçirip iddiaları araştırdı. Rüşvetle suçlanan Siemens sonunda baskılara dayanamadı ve hem Alman hem de ABD adaleti ile 1.6 milyar dolar ceza ödemeyi kabul ederek uzlaşma yoluna gitti.

Arjantin’de Siemens’in ofisleri, polis tarafından basıldı. Nijerya’da da Siemens ile soruşturma başlatıldı. İsviçre, İtalya, Yunanistan, Çin, Macaristan, İsrail, Rusya, Norveç ve Endonezya’da savcılar, rüşvet iddialarını araştırdı.

TÜRKİYE RÜŞVET İDDİALARINA GÖZÜNÜ KAPATTI

Wall Street Journal’de Siemens’te rüşvetleri dağıtan kişi Tonio Arcaini’nin Ankara’da bir bakanla ihale öncesi yemek yediğine dair iddialar haberleştirildi. Mavi Hat davası sanıklarından iş adamı Rubil Gökdemir, Siemens’in Ankara’da 57 milyon euro rüşvet dağıttığını iddia etti.

CUMHURİYET GAZETESİNDE ÇIKAN HABER

Tüm dünya rüşvet skandalı ile ilgili hukuki adımlar atarken Türkiye üç maymunu oynadı. Duymadı, konuşmadı, görmedi.

Geçtiğimiz haftalarda da TCDD’nin Yüksek Hızlı Tren seti ihalesinde rüşvet iddialarını Cumhuriyet’ten Barış Terkoğlu gündeme getirdi.

Siemens’in 60 milyon euroya kazandığı ihalede, 10 milyon euroluk rüşvet ihbarı konu edildi.

Kolin inşaat şirketi ise rüşvete aracılık ile suçlanıyordu.

İddiaları, TCDD yalanlandı, Kolin inşaat ise Siemens’in aldığı işle ilgilerinin olmadığını söyledi.

Rüşvet iddiaları saman alevi gibi parladı ve kısa sürede söndü.

İDDİANEMEDEKİ SİEMENS SKANDALI

Necip Hablemitoğlu cinayeti iddianamesinde en somut olarak ortaya koyulan olaylardan biri de 2003’de Genelkurmay Başkanlığının alt yapı kablolarının değişmesi ile ilgili ihaledeki rüşvet olayıydı.

Enver Altaylı’nın şoförü Nizamettin Afşar’ın anlattığı ihale süreci ve sonrasında Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı’nın delillendirmesi ile 2003’teki Genelkurmay Başkanlığı ve Siemens şirketinin ihaledeki konumu netleşiyordu.

Şöyle ki,

Nizamettin Afşar, ihale sürecinde Siemens şirketinin Genelkurmay’dan randevu talebini Enver Altaylı’nın irtibatları sayesinde aldığını söyledi.

2003’de ihale sürecinin onaylanması ile birlikte 900 bin dolar para Nizamettin Afşar’ın İstanbul Florya’daki hesabına yatırıldı.

Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı’nın tespitine göre bu paranın 425 bin doları da Almanya’da yaşayan Serhat Ilıcak’ın adamı Osman Tuncer’in banka hesabına 12 Ağustos 2003’te yatırıldı.

Yani,

Siemens’in Genelkurmay Başkanlığı’nın 128 milyonluk ihaleyi almasına aracılık eden Serhat Ilıcak ve Enver Altaylı, bu işin karşılığında 900 bin dolarlık komisyonlarını da almışlardı.

Ankara Cumhuriyet Savcılığı’nın tespiti de bu yöndeydi.

CİNAYET PARASI VERESİYE Mİ

Beklediğim gibi oldu, Siemens’in Genelkurmay ihalesini alma süreci ile ilgili iddianamedeki somut tespitler, şirketin dünyadaki kirli rüşvet siciline rağmen Türkiye’de konu bile edilmedi.

Bu konuda yazılan birkaç haber ise bu paranın yani 900 bin doların Necip Hablemitoğlu cinayetine karışan şüphelilere dağıtıldığı yönündeki savcılığın iddiaları üzerine oldu.

Necip Hablemitoğlu 18 Aralık 2002 Aralık ayında öldürülmüştü.

Siemens’in Genelkurmay ihalesini almasına karşılık Enver Altaylı ve Serhat Ilıcak’a ödenen 900 bin dolar ise 12 Ağustos 2003’te hesaplarına yatmıştı.

Yani, Necip Hablemitoğlu cinayetinden 9 ay sonra…

Yani, Cinayet ödemesi tabiri caizse “veresiye” olarak ödenmişti.

CEVAPSIZ SORULAR

Cinayete karıştığı iddia edilen Özel Kuvvetler mensupları bu cinayeti “para” için mi işlemişti?

Hangi şüpheliye ne kadar para verilmişti?

Bunlar iddianameye göre henüz tespit edilebilmiş değil…

FETÖ elebaşı Fetullah Gülen ve örgütün ikinci adamı Mustafa Özcan bu para trafiğinde neden yoktu?

Şayet, Necip Hablemitoğlu, FETÖ ile ilgili kaleme aldığı Köstebek kitabı yahut Levent Göktaş’ın MİT müsteşarlığı isteği yüzünden öldürüldüyse, Enver Altaylı ve Serhat Ilıcak arasında iki eşit parçaya bölündüğü anlaşılan 900 bin dolar nasıl “cinayet” parası olmuştu. Gerçekten kafam karışık…”

İstiklal Caddesi’ndeki bombalı katliamın ardından henüz 1 ya da 2 saat geçmişti. 
Kameralardan tespit edilen görüntülerde bombacının kadın olduğu tespit edildi. Kimliği bilinmiyordu. 
Fotoğraflar tarandı, o bölgedeki telefon sinyalleri belirlendi. Polis adeta zamanla yarıştı. 
BombacıTaksim-Esenler-Küçükçekmece hattını kullanıyordu. 
Kamera kayıtlarından alınan fotoğrafı ile bir avukat kadının fotoğrafı birbirine çok benzerdi. 
Telefon sinyalleri de Taksim-Küçükçekmece hattı ile uyuşmuştu. 
En ufak bir ihtimal bile göz ardı edilmemeliydi. 
Fotoğrafı ve kimlik bilgileri ekiplerle paylaşıldı, kontrol edilmesi ve saldırı ile ilgisinin belirlenmesi için talimat verildi. 
Bir anda, o avukatın fotoğraflı kaydı, whatsapp gruplarında dolaşıma girdi. 
O kadar yayıldı ki, sadece güvenlik güçlerinde olması gereken o fotoğraflı kayıt, sade vatandaşların whatsapp gruplarında bile dolaşımdaydı. 
Herkes birbirine, “işte bombacı kadın” diye o fotoğraf kaydını attı. 
Kısa bir süre sonra o fotoğraf kaydı ve bilgiler sosyal medyaya düştü. 
O avukat ise olan bitenden habersiz Küçükçekmece’de Suriyeli iki müvekkili ile görüşüyordu. 
Patlama ile ilgisinin olmadığı anlaşıldı.
Ama sosyal medyada ve whatsapp gruplarında çoktan “bombacı” ilan edilmişti.

O FOTOĞRAFIN HİKAYESİ

Bombacı Ahlam Ashabır’in bir fotoğrafı vardı ki, 
En belirgin görüntüsü buydu. 
MOBESE veya mağazalardan alınan kamera görüntüsü olmadığı belliydi, bombacı kadın ile aynı hizadan çekilmişti. 
Bir müddet sonra o fotoğraf sosyal medyada dolaşıma girdi. 
FETÖ’cü firari Adem Yavuz Arslan da, FETÖ’cülerin operasyonları ile Ergenekon operasyonu şüphelisi olan Turhan Çömez, aynı noktada buluşmuştu. 

Özetle şunu diyorlardı: “Bu görüntü soru işareti oluşturuyor. Bu terörist önceden takibe alınmış olabilir mi ? ” 
Bulanık hava iyice yayıldı. Sosyal medya operasyonu kontrol altına aldı. 
Herkes adeta CSI dedektifi kesildi, yorumlar yaptı.
“Terörist takipteydi” “Bombalı saldırının ardında devlet mi var” algısı hızla dolaşıma girdi. 
Gerçek ? 
Kimin umurunda…
Oysa ki, 
O fotoğrafın hikayesi şuydu,
Patlamadan henüz birkaç dakika geçmişti. 
Güven timlerinde görevli bir polis memuru, patlamanın ardından insanların Tünel istikametine doğru hızla koşarak geldiğini görünce cep telefonunu çıkartarak video çekmeye başladı. 
Kafasındaki şuydu; “Bombacı bu kalabalığın arasında olabilir” 
Çektiği videoyu hemen ilgili birimlere gönderdi. 
Gerçekten de o videoda “bombacı kadın” vardı. 
Videodan fotoğraf kesitleri alınarak ekiplere dağıtıldı. 
Ne mi oldu ? 
O fotoğraf bir süre sonra sosyal medyaya düşmüştü bile. 
Bombacının en net fotoğrafını iyi bir polislik örneği olarak çeken güven timlerindeki o genç polisin başarısını alkışlayacağımıza, sorumsuz meslektaşlarının önce whatsapp gruplarında ardında da sosyal medyada dolaşıma soktukları o görüntü bir anda manipülasyon aracı olmuştu bile… 

“BOMBACI İSTİHBARATIN TAKİBİNDEYDİ YALANI” 

Çok geçmedi…
“Bombacı, istihbaratın takibindeydi, bir süre önce takipten kaybedildi. Zaten bombacının kısa sürede yakalanması da bunun göstergesi” yorumları yazılıp, çizilmeye başlandı. 
Bir gazetecinin, siyasetçinin, toplum bilimcinin görüş istikametini “ön yargıları” ve kişisel husumetleri karartır. Gerçeğin peşinde koşmak yerine, kendi gerçeğinin ve önyargılarının peşinde dolanır. Bu körlük toplumu da körleştirir, manipülasyonu derinleştirir. 
Burda da öyle oldu. “Bombacı istihbaratın takibindeydi” yalanı hızla yayıldı. 
Oysa ki, 
Bombacının kimliğinin tespitinde insan üstü bir gayret, polisiye bir başarı vardı. 
Onlar konuşulmadı.

BAKANIN SÖYLEDİKLERİ İDDİANAMEDE OLACAK MI?

Saldırından sadece 24 saat sonraydı. 
İçişleri Bakanı Süleyman Soylu, “Operasyonlar devam ediyor. Başarılı bir şekilde yapılan operasyonla elbette ki teröristler yakalandı. Eğer yakalamasaydık bugün Yunanistan’a kaçıracaklardı” 
Olay sonrası yapılan teknik dinlemede, çok açık bir şekilde terör örgütünün talimatının teröristin öldürülmesine yönelik olduğunu aktararak sözlerine şöyle devam etti: “Ya kattan atın ya kanala atın, diye bir talimat var, net bir şekilde. Bu konuda teröristi öldürüp tüm networkü ve olayın ardıl sebeplerini çözmemizi engelleyecek bir plan hazırladıkları apaçık ortada”

Bilenler bilir, terör örgütleri ve özellikle de PKK böylesine bir eylemi yapan bir mensubunu kaybetmek istemezdi. 
Yunanistan’a kaçıracaklarını söyledikleri bir militanı neden “kattan ya da kanala atsınlardı ki” 
Bunları Türkiye Cumhuriyeti İçişleri Bakanı söylüyordu. 
Kafalar iyice karışmıştı. 
Bizzat İçişleri Bakanı tarafında soruşturmadaki en mahrem bilgiler mi paylaşılıyordu ? 
Ya eğer böyle bir konuşma yoksa. 
Yarın saldırı ile ilgili iddianame çıktığında gazeteciler, İçişleri Bakanının söylediği bu sözleri soruşturma dosyasında görmezlerse… 
Neyse ki, 
Hala bir elin parmakları kadar gazeteci var. 
Onlar, iddianame hazırlandığında İçişleri Bakanının söylediklerinin orada bulunup bulunmadığı sorgulayacaklar ve gerçeği yazacaklardır. 

TEYİTSİZ HABERLER, FOTOĞRAF PAYLAŞAN POLİSLER, PRAGMATİK SİYASETÇİLER

Çok uzattım,
Farkındayım…
Teyit edilmeden boca edilen, kaynağı belirsiz “haberler” , sosyal medyada dolaşan yalanlar, bombacı kadının yakalanması sırasında fotoğraf çekmeyi düşünen ve bunu paylaşan polisler, soruşturmanın selametinden çok siyasi zemini düşünen siyasetçiler… 
Bir yanda da, bu yalanları, manipülasyonları boşa çıkarma gayesi ile PKK/PYD/YPG diyemeyenleri boşa çıkartma sancısı çeken, gerçekleri anlatmaya çalışan bir grup, gerçekten işini yapmaya çalışan güvenlik görevlisi vardı. Tıpkı sayıları çok azalmış gazeteciler gibi…

İLK KEZ KARŞILAŞTIĞIM DEFORMASYON 

Tam tamına 31 yıldır gazetecilik yapıyorum. 
Bunun ilk 1 yılı Günaydın, 29 yılı Hürriyet, son 1 yılı ise Odatv’de… 
Meslek hayatımın 30 yılı muhabir olarak sahada geçti. Son 1 yılında ise Odatv de yöneticiyim. 
Ancak sahadan hiç kopmadım/kopamadım. 
Bir nevi muhabir-Genel Yayın Yönetmeniyim. 
Basın dünyasında son 31 yılını masa başında geçirmemiş bir kaç gazeteciden biriyim. 
Taksim katliamında ilk kez bu kadar deforme olmuş “gazeteci” “polis” ve “siyasetçi”  figürü ile karşılaştım.

FETÖ kendi döneminde tek elden çıkmış metinlerle gazetecileri “kontrollü haberlerle” güderdi. 
Şimdi ise mevcut yapıdaki “kontrolsüzlük” “karmaşa” ve “amatörlüğü” koordine eden ve buradan manipülasyon ile cehaleti güden bir FETÖ aklı ile karşı karşıya olduğumuzu söylemek mümkün.

İstanbul’da milyonlarca dolarlık Boğaza nazır arsada yapılan kazıya tepkiler büyüyerek devam ediyor. Kazıda çalışanlar ise kazı alanın dışına asılan kağıdı göstererek İstanbul Büyükşehir Belediyesi’nin izin verdiği öne sürüyor. Ancak izin Kültür ve Turizm Bakanlığına bağlı 3 Numaralı Kültür Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu’ndan alındı.

ODA TV’nin haberine göre; İstanbul Beşiktaş ilçesi Arnavutköy  mahallesinde Boğaza nazır milyonlarca dolarlık arazide gizemli arkeolojik kazı çalışması sürüyor. Devletin seyirci kaldığı esrarengiz kazıyı yapanlar ile mahalleli arasında sert tartışmalar yaşanıyor. Arkeolojik kazı için vasıfsız oldukları belli dört kişilik ekibin ne kazdıklarını soran mahalliye inşaat yapılan arsada kapısına asılan belgeyi gösteriyorlar.

Boğazdaki milyonlarca dolarlık arazi kimin?

Kapıdaki belge üstünde “İBB Boğaziçi İmar Müdürlüğü” yazısı var. Mahalle sakinlerinden bir mimar bunu mahalle halkının tepsini azaltmak için bilerek yapıldığını söyledi.

Mahalle sakini mimar “Aslında izni İBB vermedi. İzin, Kültür ve Turizm Bakanlığı İstanbul 3 Numaralı Kültür Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu’ndan alındı. Kapıda asılan kazının izninin alındığını İBB’ye gönderilen kağıt parçası. İnsanları bilerek kandırıyorlar. Sözde belge kurnazlığı yapan arsa bu spekülatörlerin yarın burada ne yapacakları konusunda tedirginiz” dedi.
 

DEVLET SEYREDİYOR

Bakanlığa bağlı Anıtlar Kurulu’nun verdiği arkeolojik kazı çalışmasını dört vasıfsız işçi başlarında uzman olmadan sürdürüyorlar.
Beşiktaş Arnavutköy Mahallesi Mumhane Sokaktaki, 73 pafta, 95 adadaki, 7  ve 6 parseldeki esrarengiz kazıyı devlet seyretmeyi sürdürüyor.

Mahallelilerin soruları yanıt bulamıyor:

-Boğaziçi öngörünüm olan sözde arkeolojik kazılar yeni villa inşaatları için mi yapılıyor?

-Boğaz öngörünüm bulunan arsalara arkeolojik kazı bahanesiyle ne yapılacak?

-İzin belgesinden önce kazıların başlamasına nasıl göz yumuldu?

-Çok değerli ağaçların da kesildiğini belgelenmesine rağmen devlet neden soruşturma başlatmadı?

-Bu arazinin gizemli sahibi kim?

-Siyaset bu sözde arkeolojik kazının neresinde?

“Devletin güvenliği bakımından gizli kalması gereken bilgileri açıklama” suçlamasıyla hakkında toplamda 10 yıla kadar hapis cezası istenen Yıldız tahliye edildi.

“Siyasal ve askeri casusluk” soruşturması çerçevesinde 8 Haziran’da gözaltına alınan Oda TV Ankara Haber Müdürü Müyesser Yıldız ile Astsubay Erdal Baran tutuklanmış, TELE1 Ankara Temsilcisi İsmail Dükel ise adli kontrol şartıyla serbest bırakılmıştı.

Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı; Yıldız, Dükel ve Baran ile ilgili olarak yürütülen soruşturma sonrası üç isim hakkında “Devletin güvenliği bakımından gizli kalması gereken bilgileri açıklama” suçundan 10 yıla kadar hapis cezası istedi.

Müyesser Yıldız, tutukluluğunun 155’in gününde bugün ilk defa hakim karşısına çıktı. Mahkeme Yıldız’ın adli kontrol şartıyla tahliye edilmesine karar verdi.

Erdal Baran’ın tutukluluk halinin devamına, İsmail Dükel’in yurtdışı yasağının devam etmesine ve adli kontrolün kaldırılmasına hükmedildi. Duruşma 6 Ocak 2021’e ertelendi.

MİT şehidi görüntülerini ortaya çıkardıkları gerekçesiyle yargılandıkları davada, gazeteciler için karar çıktı.

MİT kanununa muhalefet etme suçu çerçevesinde Barış Pehlivan ile Hülya Kılınç 3 yıl 9 ay hapis cezasına çarptırıldı.

Kılınç, Pehlivan ve Ağırel’e Tahliye Kararı

Yeni Yaşam gazetesinin çalışanları olan Ferhat Çelik ve Aydın Keser ile Yeniçağ gazetesi yazarı Murat Ağırel hakkında ise 4 yıl 8 aylık hapis cezası kararı verildi.

Eren Ekici ile Barış Terkoğlu karar çerçevesinde beraat ederken Erk Acarer’in dosyasının ayrılmasında karar kılındı.

Hülya Kılınç, Barış Pehlivan ve Murat Ağırel’in ise tahliyesine karar verildi.