VİRA TRABZON ÖZEL HABER

VİRA TRABZON ÖZEL HABER

Trabzon’un Maçka İlçesi‘nde Şafak-Şaziye Öztürk Çiftinin bir yaşındaki oğulları Egemen Öztürk‘te bir süre önce Tip1 SMA Hastalığı tespit edildi. Ülkemizde tedavisi yapılamayan SMA Hastalığının yurt dışındaki tedavi masrafı da oldukça yüksek bir maliyete neden oluyor. Tedavi masrafını karşılamak için Trabzon Valiliği‘nden resmi izin belgesi ve hesap numarası izni alan Şafak-Şaziye Öztürk Çifti, oğulları Egemen Öztürk‘ün tedavi masrafının bir an önce toplanması için yetkililerden ve duyarlı vatandaşlardan kendilerine uzanacak yardım elini bekliyor.

Taksicilik yapan baba Şafak Öztürk‘ten aldığımız bilgiye göre; Ankara Büyükşehir Belediye Başkanı Mansur Yavaş‘ın ve Beylikdüzü Belediye Başkanı Mehmet Murat Çalık‘ın yardım kampanyasına destek olduğu, Teknik Direktör Şenol Güneş‘in video yöntemi ile çağrıda bulunduğu, Trabzonspor Kulübü ve taraftar derneklerine durumun iletildiği ve önümüzdeki günlerde yardım kampanyasının hızlanarak büyüyeceği tahmin ediliyor.

Geçtiğimiz günlerde CHP Maçka Kadın Kolları, Egemen Öztürk için ‘Kermes Etkinliği’ yapmış ve Egemen Öztürk‘e destek olmuştu…

SMA HASTALIĞI NEDİR?

“Spinal Musküler Atrofi” olarak adlandırılan SMA, kas kaybı ve zayıflığa sebep olan ve çok sık rastlanmayan bir hastalıktır. Vücutta yer alan pek çok kası tutarak hareket kabiliyetini etkileyen hastalık, kişilerin hayat kalitesini oldukça düşürmektedir. Bebeklerde en sık rastlanan ölüm nedeni olarak kabul edilen SMA, batı ülkelerinde daha sık görülür. Ülkemizde ise yaklaşık 6 bin ile 10 bin doğumda bir bebekte görülen genetik geçişli bir hastalıktır. SMA hareket hücreleri adı verilen motor nöronlardan kaynaklanan, kas kaybı ile karakterize ilerleyen bir hastalıktır.

SMA hastalığının 4 tipi bulunuyor. Bunlardan en ağırı ise SMA Tip 1 olarak biliniyor. Bu hastalığa yakalanan bebeklerin çoğunluğunun bacak, kas, baş kontrolleri ve hareketleri yok. Ayrıca ne oturabiliyorlar ne de yutma ve emme işlemini yapabiliyorlar. Dolayısıyla bebekler solunum desteğine ihtiyaç duyuyorlar.

Öte yandan, hastalığının önlenmesine yönelik çiftlerin evlilik öncesi tarama programından geçmesini sağlayacak uygulama devreye girdi. Böylece çiftler, evlilik öncesi genetik olarak taşıyıcı olup olmadıklarını ücretsiz olarak öğrenebilecek.

Röportaj: Muhammet Furkan Uzun

82 puan toplayarak adını tarihe altın harflerle yazdıran 2010-2011 sezonundaki unutulmaz Trabzonspor takımının önemli isimlerinden Serkan Balcı, evinin kapılarını Vira Trabzon’a açarak ‘’Futbol Sohbetleri’’ röportaj dizimizin bu haftaki konuğu oldu.

Trabzonspor forması altında Türkiye Kupası ve Süper Kupa şampiyonlukları yaşayan, bordo mavili kulüpte kaptanlık görevini de üstlenerek adını kulüp tarihine yazdıran 2010-2011 sezonundaki ”efsane” Trabzonspor’un unutulmaz sağ beki Serkan Balcı’yla dünü, bugünü ve yarını konuştuk.

Futbolculuk hayatınızda pek çok kişiye nasip olmayacak türden önemli başarılar yaşadınız. Futbolculuk kariyerinizden memnun musunuz? İçinizde ukde var mı?

Futbol hayatım boyunca çok şeyler başardım. Hayat gibi çok iyi ve çok kötü anılarım, inişli çıkışlı zamanlarım oldu. Ama dolu dolu bir futbol kariyerim oldu. O nedenle Allah’ıma şükürler olsun içimde ukde kalmadı. Her şeyi futbola borçluyum. İnşallah bundan sonra, antrenör olarak iyi oyuncular yetiştirip kendi adıma vatan, millet vazifemi gerçekleştirebilirim.

‘’Türkiye olarak geriden geliyoruz’’

Antrenörlüğe başladığınızı biliyoruz. Futbol adamı olarak Serkan Balcı’nın bundan sonraki hayali, hedefi nedir?

Antrenörlüğe başlayalı 1.5 sene oldu. Yaklaşık 2-3 senedir kurslara katılıyorum. A Lisans diploması için eğitimlerimi tamamladım. Sadece PROLİSANS belgesini almak kaldı. Onu almak için çalışacağım. 1.5 yıllık antrenörlük kariyerimde saha içerisinde ve dışarısında önemli tecrübeler edindim. Fakat teknik direktör olmam için daha zaman var. Öğrenmeye çalışıyoruz. Futbol hakkında bilmediğimiz bir sürü şey varmış. Yönetici tarafına geçince bunu fark ediyorsunuz. Yönetmek gerçekten kolay değil. Belirli bir yaşa da geldik. Bunları harmanlayıp bilgimizi, ekibimizi, eleştirileri alıp kendimizi psikolojik anlamda dahil olmak üzere geliştirmemiz gerekiyor. Futbol evrensel bir oyun. Biz Türkiye olarak hep geriden geliyoruz. Avrupa, sistem ve teknolojik olarak bizim bir tık önümüzde yer alıyor. Futbol mesafeleri artık çok kısaldı. Oyun artık stratejilere ve alan savunmalarına döndü.

Yönetmek kısmı zor dediniz. Herhalde antrenörlük, futbolculuktan daha zor?

Tabi. Taraftar kısmı var, yönetici kısmı var, başkan kısmı var.  En önemlisi oyuncu kısmı var. Bir sürü psikolojik etmenler var. Bunları yönetmek gerçekten kolay değil. Kibirli oyuncular var, kibirsiz oyuncular var. Sert çıkman, yumuşak davranman gereken oyuncular var. Mağlubiyet ve galibiyette söylemen gerekenler var, antrenmanlar esnasında yapman gerekenler var. Bunlar başlı başına bir strateji. Bunları çok iyi öğrenmek, insan ve sporcu psikolojisini iyi bilmek gerekiyor. Bazen bazı şeylere geç kalmış olabiliyoruz ama öğrenmenin yaşı yok. Futbolculuk kariyeri bitti. O kariyerde sadece kendi performansından sorumluydun. Antrenörlükte ise herkesin performansından sorumlusun. Krizleri iyi yönetebilen hocalar her zaman başarılı olmuştur. Fatih Terim örneğinde ve  en yakın zamanda geçen sene Sergen Yalçın örneğinde olduğu gibi… Beşiktaş geçen sene Fenerbahçe ve Başakşehir maçlarını kazanamasaydı belki de Sergen Yalçın ile yolları ayrılacaktı. Bunlar bizim için hep bir örnek…

‘’Onur Kıvrak- Burak Yılmaz ve Ünal Karaman arasında güç krizi yaşandı’’

Kriz yönetme konusunda Ünal Karaman hocayı da katabiliriz sanırım. Malatya maçından sonra Burak Yılmaz ve Onur Kıvrak’ın kadro dışı kalması ve akabinde Fenerbahçe galibiyeti…

Aynen. Orada Trabzon’da büyük bir kriz yaşandı. Bence güç kriziydi. İkisi de güçlü figürler, güçlü isimlerdi. Arkalarında sağlam etmenler vardı. Bu sağlam etmenlerden kastım taraftarların onları çok sevmesi ve onların kazandırdığı başarılar. Tabi bunları kullanmamak lazım. Bu konuda iki tarafta suçlu olabilir ama genelde hep birinin bacağı kesilir. Burada da bacak kesildi ve başarılı bir sezon yaşandı sayılır. Zaten Trabzonspor iyi bir altyapıya ve iyi bir kadroya sahip. Karadeniz bölgesi zaten bir futbolcu yuvası. Oyuncuları küçüklükten itibaren iyi bir psikolojiyle yönetmek gerekiyor. Çünkü Karadeniz bölgesinde oyuncuların performanslarında dalgalanmalar olabiliyor. Fakat yetenek olarak ülkemizin en yetenekli oyuncuları oradan çıkıyor. Orada çok değerli hocalarımız var. Hem kulübün hem de ülkenin kazancı için Trabzonspor, takdire değer bir kulüp.

‘’Fenerbahçe’den gelip Trabzonspor’da 6 yıl kalmak kolay bir şey değil!

Türkiye’nin iki büyük kulübünde oynadınız. 3 yıl Fenerbahçe’de oynadıktan sonra Trabzonspor’a transfer oldunuz. Burada 6 yıl kaldınız ve bazı maçlara da kaptan olarak sahaya çıktınız. Trabzonspor, maddiyat dışında size ne verdi?

Trabzon’da çok iyi arkadaşlarım var. Kariyerimde en çok oynadığım kulüp. Böyle büyük takımlarda oynadıktan sonra ne verdi denmez bence. Her şey verdi (gülüyor) Maddiyatından çok kariyerinin şekillenmesi, şampiyonluklar, Türkiye Kupaları… Performans anlamında inişli çıkışlı zamanlarım da oldu ama ben Trabzonspor’da genel olarak iyi bir performans verdiğimi düşünüyorum. Fenerbahçe’den gelip Trabzonspor’da 6 yıl kalmak kolay bir şey değil. Orada çok anılarım var. Çocuğum orada doğdu. Trabzon halkı beni kabullendi ve sevdi, hala da seviyorlar sağ olsunlar. Yanlışımı, doğrumuz olmuştur. Bize her şekilde destek verdiler. İnsanları zaten futbolla yatıp futbolla kalkıyor ve samimiler. O yüzden hepsine teşekkür ediyorum. Şuan şehir çok güzel. En son Hekimoğlu Trabzon’a karşı maç oynamak için şehre gelmiştim. Kafeler açılmış, sosyalleşme olmuş. Bizim zamanımızda bir tane alışveriş merkezi bile yoktu. Forum AVM yeni açılıyordu.

‘’Trabzonspor, bu sezonun favorisi. İnşallah şampiyon olurlar’’

Şampiyonluk yolunda Trabzonspor’un bu sezonki şansını nasıl değerlendiriyorsunuz?

2 yıldan beri Trabzonspor’u beğeniyorum, yanlış şeyler de yaptılar. Bu sene iyi transferler yaptılar. Belki kağıt üzerinde şuan Türkiye’nin en çok konuşulan takımı Trabzonspor. Abdullah Avcı, hazırlık maçlarında kadronun hemen hemen hepsini denedi. Abdullah hocanın İyi bir ekibi de var. Tüm teknolojiyi ve tüm ekibini kullanabilen  akıllı bir hoca. Lige iyi başlarlar ama en önemlisi sonunu getirebilmek, sakin kalabilmek ve o kupayı kazanabilmek. Geçmiş dönemdeki şampiyonlukların nasıl gittiği anlaşılabiliyor.

Trabzonspor’da 6 yıl geçirdim, ben de emekleri geçti. İnşallah, tek temennim bu sene şampiyon olurlar. Çünkü artık hak ediyorlar. 2018-2019 sezonundaki şampiyonluğu kazanabilirlerdi. İçerde problem olduğunu biliyorum ama bu problem ayyuka çıkmadı. İnşallah bu problemleri bu sezon yaşamazlar ve inşallah sezon sonuna doğru yarışta olup bu ipi göğüslerler çünkü yaptıkları transferler hamle transferleri. O yüzden defansif anlamda da biraz daha güçlenirlerse ve takım halinde oynayabilirlerse, birbirlerini tamamlayabilirse diğer takımlara ve Trabzonspor’un sahip olduğu kadroya bakıldığı zaman Trabzonspor, bu senenin favorisi olarak düşünüyorum. Zaten gol atabiliyorlar. İnşallah bu ipi göğüslerler.

‘’Şampiyonluk yolunda bizlere engellere koymuş olsalar da mücadele verdik’’

2010 yılında aralık ayında Şenol Güneş’in takımın başına geçmesiyle beraber de kariyer performansınızı sergilediniz. Hugo Bross’un ayrılışı ve Şenol Güneş’in gelişiyle beraber takımda neler değişti? İstanbul’daki Kasımpaşa maçı sonrası radikal bir kararla Egemen Korkmaz, Song, Gökhan Ünal, Sylva ve Engin Baytar kadro dışı bırakılmıştı. Şenol Güneş geldikten bu oyuncularla üç şampiyonluk kazanıldı. Hugo Bross’un yapamayıp Şenol Güneş’in yapabildiği şey neydi?

Hugo Bross insan olarak çok iyi bir insandı. O dönem takım iyi bir kadroya sahipti. Sadece takım içerisindeki oyun formatını, dengeyi, antrenman performansımızı yükseltemediğimizi düşünüyorum. Bross’un yardımcısı Metin Diyadin’di. Olaylara en çok o karışırdı. O yıl çok gençtim ama öyle düşünüyorum ki futbolcular Bross’da o ışığı göremedi. Başarısız bir dönemdi. 10 maç görevde kaldı. Ersun Yanal sonrasında göreve gelmişti. Ersun Yanal ile iyi bir kadro kurulmuştu. Sonraki sezon o kadro ile lige kötü başladık. Avrupa Kupalarında Fransa’nın Toulusea takımına elenmiştik ve aslında kötü de oynamamıştık. Bazen yabancı hocalarla maya tutmayabiliyor. Şenol Güneş’in hem Trabzonlu oluşu hem de futbolcuya yaklaşım tarzı mükemmel diye düşünüyorum. Hem birlik beraberlik sağlandı hem de takım içerisindeki arkadaşlık ve güven duygusu gelişti. Takım içerisinde birbirimize şaka bile yapmaya başlamıştık. Bunun sonunda da Türkiye Kupası’nı aldık.

İkinci sezonda şampiyonluk yolunda bizlere engellere koymuş olsalar da mücadele verdik, yaşamamamız gereken şeyler yaşadık. Türkiye Kupası şampiyonu olduk ve bu maçtan 3 gün sonra İstanbul’da Fenerbahçe ile karşılaştık. Fenerbahçe ile berabere kaldığımız için Bursaspor şampiyon oldu. Fenerbahçe açısından kötü bir deneyimdi ve bu yüzden 2010-2011 sezonunda lig şampiyonu olup kupayı almak için her şeyi yapacaklardı. Sonuçta dava da bitti. Bakıldığı zaman aradan 11 sene geçti. İnsan üzülüyor. O anda şampiyonluk yaşayıp kupayı kaldırmak çok önemli. Düşünsenize ligin ilk yarısında 42 ikinci yarısında 40 puan topladık. Onlar 17’de 16 yaptı. Enteresan bir performans! Bir daha böyle bir performans gösteremediler. Akabinde biz şampiyonlar ligine gittik onlar da yargılandı ve dava bitti. Nasıl bitti? Bunu bilmiyoruz. Sadece spor anlamında konuşabiliyoruz. Siyasi anlamda da başka bir anlamda da konuşmak istemiyorum. Futbolun da her şeyin de içi artık siyasi. Bu meslek gerçekten özgür bir meslek. İnsanların eğlenebileceği, hobisini yapabileceği deşarj olabileceği bir meslek. Hiçbir zaman hiçbir şekilde dışardan müdahale edilmemeli. Şuan kulüplerin hepsi borç batağında. Sorgulanması gereken çok şey var. Bunu sorgulamak da işimiz değil.  Altyapılara ağırlık vermemiz gerekiyor. Oradaki tesislere, oyunculara, oluşumlara yatırımlar yapmamız gerekiyor.

‘’Bu kadar ezildiğimizi hatırlamıyorum!’’

Altyapı dediniz. Biliyorsunuz altyapıdaki antrenörlerin çoğu asgari ücret kazanıyor. Altyapı antrenörlerinin asgari ücret kazandığı bir atmosferde altyapıdan oyuncu çıkmasını beklemek de sanki pek gerçekçi değil gibi?

Evet. Buna katılıyorum. Altyapı oyuncusuna, antrenörüne değer verilmesi gerekiyor. Ek iş yapmamalılar. Ona göre Avrupa’dan modelleri alıp ülkemize getirmek gerekiyor. Çünkü sonuçta biz bunu başaramıyoruz. Ben 20 sene profesyonel futbol oynadım. Gelinen nokta da yabancı sınırlaması sınırsız oldu. Maçlara 11 yabancı ile çıkıldı. Oyuncular kaliteli takımlarda oynamış olsalar bile Avrupa takımlarıyla karşılaştığımız zaman farklı mağlubiyetler alıyoruz. 5 yiyoruz, 4 yiyoruz. Ben Fenerbahçe’de de Trabzonspor’da da Şampiyonlar Liginde oynadım. İnter’i yendik, Manchester United’i yendik. Bu kadar ezildiğimizi hatırlamıyorum. Yabancı sınırlamasına karşı değilim ama kesinlikle çeşitli kriterler getirilmeli. Balotelli geldi Adana’ya, sorunlu bir futbolcu. Normalde Real Madrid’de Barcelona’da olması gerekiyordu. Adanalılar o deliyse biz de deliyiz diyorlar (gülüyor)

‘’Biz arkada amelelik yapıyoruz!’‘

Bross ayrıldıktan sonraki ilk maçta Ünal Karaman takımın başındaydı. Eskişehir maçında 1.90 boyundaki İvesa’ya çok şık bir gol attınız. Çalışılmış bir gol müydü?

Spontene gelişti. 10 numara bir goldü. Ben sağ bek oynadığım maçlarda gol atamadım. Attığım golleri orta saha oynadığım maçlarda attım. Orta saha oynarken kendimi daha özgür hissediyorum. Sağ bek olarak asisti fazla yaptım. Gol, futbolcunun mükafatı gibi bir şey. O yüzden golcü futbolculara hep imrenirim (gülüyor) Her şeyi onlar yapıyormuş gibi oluyor. Biz arkada amelelik yapıyoruz (gülüyor) onlar da gol atıyor. Ama onlar da en çok parayı hak eden oyuncular. Çünkü gündemde olan her zaman öyledir.

‘’Yattara, ön planda olmayı seven bir oyuncuydu’’

Yattara, Burak Yılmaz Trabzonspor’a transfer olduktan sonra Burak ve Selçuk İnan’ın kendisine pas atmadığını söylemişti. Siz takım içerisinde böyle bir gruplaşmaya tanıklık etmiş miydiniz?

Öyle bir şey olduğunu düşünmüyorum. Gruplaşma olsaydı o takım başarılı olmazdı. Onun kendi düşüncesi saygı da duyuyorum. O dönem onu yaşamıştır, biz bilemeyiz çünkü Yattara, ön planda olmayı seven ve isteyen bir oyuncuydu. Taraftar futbolcusuydu, şova dönük bir oyuncuydu. Burak, defans arkasına inanılmaz koşular yapabilen bir forvet oyuncusuydu. Hala da öyle. Yattara’nın özelliği ise ayağına top alıp adam geçmekti. Yattara zaten sakatlığı nedeniyle 2009-2010 sezonunda pek fazla oynayamadı. Ben de olsam defans arkasına koşu yapan oyuncuya pas atardım. Beş defa ofsayt olur ama altıncı da golü yapar. Ben de olsam Burak’a atardım. Yattara inanılmaz bir oyuncuydu. Sahip olduğu yeteneğe rağmen oralarda kalması bile enteresan. Yattara’yı çok severim. Hala da görüşürüz ama Yattara, Sergen Yalçın gibi, sahip olduğu yeteneği kullanamadı.

‘’Hep futbolculara yükleniliyor!’’

Engin Baytar’ı da sayabiliriz sanırım?

Engin zaten iki ayağını aynı derece iyi kullanabilen ender oyunculardan biriydi. Değişik bir oğlan (gülüyor) içi dışı bir. O çok yıprandı. Şöyle söyleyeyim futbolcuların çoğu cahil. Ben de cahilim. Yaşanmışlıklardan sonra bazı tecrübeleri gördükten sonra ‘’keşke şunu yapmasaydım’’ dediğimiz çok şey oldu. Ama bir kere futbolcunun istese bile okul hayatı olmuyor. Ya okulu ya da futbolu tercih etmek zorundasınız. Bizim sistemimiz yok. Ben liseye giderken süper ligde futbol oynuyordum. Her gün antrenman oluyordu.

Okulla futbolu bir araya getirmek gerçekten imkânsız ve bunun sonucunda da olay tamamen paraya dönüyor. Hayatınız boyunca para görmemişsiniz. Hedefiniz ev almak oluyor. Futbolcuların ailelerinin çoğu fakirlikten geliyor. Bunların okulları kurulmalı. Hem antrenman hem de okul saatleri bir araya getirilmeli. Ders başarıları ve başarısızlıkları takip edilmeli ama bu bizim ülkemizde çok zor. Yurtdışında belki yapılabiliyordur. Ben mesela belirli bir yaşa geldikten sonra ‘’keşke kendime yatırım yapsaydım, keşke yabancı dil öğrenseydim’’ demiştim. Ama o dönem bunları düşünemiyorsun. Düşünebilenler zaten farklı yerlere geliyor. Bizim dönemimizde hocalarda yeterli eğitime sahip değildi. Hepimiz belirli kalıplar içerisinde eğitildik. Ben, altyapı görmeden süper ligde oynayamaya başladım. Aradaki farklar çok büyük. Milli takım seviyesinde alt liglerde oynadığımız zaman Cristano Ronaldo ve diğer pek çok yıldızın milli takımlarını yeniyorduk. Ama üst seviye gelince onlar bize farkı açıp gitti. Neden? Biz de de sorun var ama bu sorun ülkenin de bir sorunu!

Zaten eğer bir ülkede oyuncu yetişmiyorsa o toprakların genelinden kaynaklanan bir sorun olduğunu düşünüyorum

80-85 Milyon nüfusa sahibiz. Belki daha fazladır. Kayıtsız Suriyeliler çoğunlukta olduğu için (gülüyor)… Biz neden sporcu çıkartamıyoruz? Neden olimpiyatlarda daha başarılı olamıyoruz? Ufak ülkeler neden bu kadar başarılılar? Çünkü adamların köyüne gitsen bile antrenman yapabilecek o kadar sahaları, o kadar yerleri var ki… Biz mesela, profesyonel takımda Sarıyer’de oynarken kendi sahamıza giremiyorduk! Koskoca Sarıyer ve Türkiye’nin en zengin semti. Küçüklüğümüze dönelim, sokakta futbol oynardık, sokakta arkadaşlarımız vardı. Şimdi sokaklarda oyun oynayan yok. Z kuşağı denen bir şey başladı. Bilgisayar, bilim, bilişim çağı… Çocukların adaptasyon, odaklanma problemleri var. Bizim dönemimizde ne telefon vardı ne de başka bir şey. Sadece dışarda oyun oynamaya kanalize olurduk. Şimdi o kadar çok etmen arttı ki… Ya bizlerden çok akıllılar ya da farklı düşünüyorlar. Sporun önemini bilmiyorlar. Dünya geneli obezite oldu. Sporu kas ve güzellik sanıyorlar. Spor terlemektir, koşabilmek, bisiklete binebilmek, hareket etmektir. Spor yaparken bütün organların çalışmış oluyor. Şeker hastalığını bile sporla yenebiliyorsun. Köpekler neden şeker hastası oluyor? Vücutlarında terleme olmadığı için.

Ben kendi çocuğumu bile oturtamıyorum ‘’hadi spor yapalım’’ diyorum. Yok, olmuyor. Zorlayınca da farklı tepkiler veriliyor. Bir tane telefonu veriyoruz ellerine kafam rahat olsun diyorlar. Brezilya’ya git sahiller top oynayan insan kalabalığı var. Bizim ülkemizde sahiller de orman yerlerinde şarapçılar mangalcılar var. Ümitsizce bakıyoruz hayata…

‘’Trabzonspor’un kötülüğünü, şampiyon olmamasını isteyen bir sürü insan var!’’

Şenol Güneş’in gelişiyle beraber takım olarak performansınız yükseldi ve Türkiye Kupasında finale yükseldiniz. 5 Mayıs 1996 tarihinde Trabzonspor, Fenerbahçe’ye lig şampiyonluğunu kaybetti. 5 Mayıs 2010’da ise Trabzonspor, Fenerbahçe’yi yenerek Türkiye Kupasını müzesine götürdü. Siz de o maç boyunca gayet iyi bir performans ortaya koydunuz. Şenol Güneş ve Ünal Karaman, Urfa’daki maçta takımı nasıl motive etti? Maç öncesi soyunma odasında ya da bire bir konuşmalarda 1996’daki maçtan bahsetmişler miydi?

Yok. Hiç öyle şeyler bahsedilmedi. O maç bitti, geçmişini konuşsan ne olur? Geçmiş sana ‘’acaba yine mi yenileceğiz?’’ gibi konsantrasyon problemleri yaşatabilir. Bizi o maça gayet iyi hazırladılar. Motivasyonumuz ve konsantrasyonumuz çok yüksek, neşemiz yerindeydi. Konsantrasyonun, motivasyonun, neşen ve takımın iyiyse zaten sen o maçı kazanıyorsun. İntikam gibi düşünmekte saçma. Sahaya çıktığın zaman ‘’adam beni dövdü, ben de onu döveceğim’’ şeklinde düşünemezsin. Bu benim fikrim. Futbol, anlık güzel, Dünün kıymeti yok. Bugün ne yaptıysan o kadarsın, herkesin işine yaradığı kadarsın. Tecrübe aktarmak bir sanat işi. Şenol Güneş ve Ünal Karaman geçmişi anlatmaktan çok tecrübeleri ve yaklaşımları bizim için çok önemliydi.

Ünal hoca çok saygılı, beyefendi bir adam. Futbolculuk kariyerinde de öyleydi. Herkes ona saygı gösteriyordu.  Yaşam stili olarak da zaten çok iyi bir aile babası ve aynı zaman da iyi bir ailesi var. Başarıyı da hak ediyorlar. Biz de bu başarımız için hem onlara hem de taraftarlarımıza minnettarız. O şampiyonluk dönüşünde bizi Trabzon’da o kadar çok kişi karşılamıştı ki…Unutulmaz anlardan bir tanesiydi. Gençlerbirliği’nde oynarken Trabzonspor’a karşı iki Türkiye Kupası finali kaybettim. Kaybetmek de kazanmakta var ama bazı şeylerin zamanı geldi. Zaman uzamasın. Orada başarıya açlık var. Türkiye’nin her yerinde Trabzonlular, Karadenizliler karşımıza çıkabiliyor. O yüzden buradan herkesi sevgiyle anıyorum. İnşallah hem Avrupa’da hem de Türkiye’de en iyi yerlerde olurlar, başarılı olurlar, bir misyon üretip lokomotif olurlar.

Ben Trabzon’u ülkemizin lokomotifi olarak görüyorum. Bakıyorsun müteahhit oradan çıkıyor, sanatçılar oradan çıkıyor. Değişik fikirler oradan çıkıyor. Sporcular oradan çıkıyor. Enteresan insan yapıları var. Öncü olarak Trabzon halkı bizim için başka. Ben Egeliyim. Hiç Karadeniz’e ve Trabzon’a gitmemiştim. Futbol sayesinde onları tanıdım. Kötü insanlar da var. Trabzon’un kötülüğünü, şampiyon olmamasını isteyen bir sürü insan var. Biz bunu çok iyi biliyoruz. Yapılan yorumlardan biliyoruz. Herkes nasibini alıyor. Ahmet gidiyor, Mehmet geliyor. İsimler gidip geliyor ama onlar hep aynı. Ölene kadar da Trabzonspor’un başarısız olmasını isteyecek bir kesim var!

Neden peki hocam?

Çünkü hayatları boyunca oradan geçinen bir kesim var. Eğer Trabzonspor şampiyon olursa o kesim bitecek! O para bitecek! Efsane onlar olacaklar! Çükü efsane olalı çok yıllar olmuş. Evet zamanında müthiş işler yaptılar. Ama bu kulübe destek olmak lazım. Kulübü, Avrupa’da başarılı olacak bir seviyeye çıkartmak lazım. Evet, Türkiye liginde bir şekilde başarılı oluyorsun. Ülke ekonomisi çok iyi değil ve futbolcu satışı bir üretim. Nasıl domates, biber üretiyorsan oyuncu da üretip yurt dışına satacaksın. Merih Demiral, Fenerbahçe’nin gözünün önündeydi mesela göremediler. O zaman kusura bakmayacaklar!

‘‘Urfa’daki maçta şampiyon olacağımıza inanıyorduk!’’

Az önce Urfa’daki maçtan söz ettik. O maçtan devam edelim. Alex’in şık golüyle yenik duruma düşmenize rağmen Fenerbahçe gibi büyük bir takıma karşı son 30 dakikada 3 gol atarak maçı kazandınız…

Bazı maçlar vardır o maçın öyle bitmeyeceğini anlarsın. O gün o kupayı alacağımıza inanıyorduk. İyi performans sağladık. O dakikaya kadar da iyi oynamıştık. Oyuna da iyi başlamıştık. Urfa’daki stadyumun açılış maçıydı. Bir sürü seyirci gelmişti. Eğlendik. Kazandık ve kazanmak çok güzel bir duygu. Kupa kazanmak güzel bir his, hangi ligde olursa olsun şampiyon olmak çok önemli bir his. Allah bize bu duyguyu hem Trabzonspor’da hem Gençlerbirliği’nde yaşattı. Ben kendi adıma çok mutluyum. İnşallah nice kupalara diyelim.

‘’Engin Baytar, Avrupa üstü bir oyuncuydu’’

Biliyorsunuz Engin Baytar’ın da kariyer maçıydı o maç. Daha sonra zaten işler pes istediği gibi gitmedi

Deli ya engin (gülüyor) Valla çok iyi çocuk. Abi o Avrupa üstü bir oyuncuydu. İniesta gibi bir stili vardı. Öyle futbolcu yok. Şuan onun gibi futbolcu olsa İnter’de, Milan’da oynar. Şimdi yanına iyi pas atan ve biraz hızlı olan oyuncu Avrupa’ya gidiyor (gülüyor)

Engin Baytar’dan bahsetmişken tam üstüne geldi. İstanbul’da 1-1 sona eren Fenerbahçe maçı sonrasında Bursaspor şampiyon oldu. Bu maçta neler yaşadınız? Engin Baytar, Egemen Korkmaz’ın bu maç oynandığı sırada takımı toplayıp ‘’bugün Fenerbahçe bize gol atmayacak’’ şeklinde sert bir uyarı yaptığını söylemişti

Yok öyle bir şey. Ben duymadım. Demişse bilmiyorum. Bizi toplamadı. O maç çok enteresan bir maçtı. Rakip kaleye gidemedik, defansta 4 kişi kaldık. Kalemize her yerden adam geliyordu. Sonra Burak şansa bir gol attı. Daha sonra anons falan derken saha karıştı. Değişik bir maçtı.

‘’Kadıköy’de 1-1 biten maçtan sonra kapılar tekmelendi!’’

Sizde o anonslardan sonra Fenerbahçe’nin şampiyon olduğunu sandınız sanırım?

Biz hemen içeri kaçtık o sıra hiçbir şey sanmadık (gülüyor) Bir şey olduğunu biliyorduk. Kasvetli bir hava vardı. Wederson’u havaya kaldırdılar biz hemen ‘’ne oluyor?’’ diyerek içeri kaçtık. Sonra tabi içerisi bağırış, çağırış karıştı. Biz o an ne yaptığımızın farkında bile değildik. Duvarlar, kapılar tekmelendi. Ama normal şampiyonluk kaçmış sonuçta. Fenerbahçeli taraftarlar benzinliği yakmadılar mı? Ben de Fenerbahçe’de oynarken Denizli faciasını yaşamıştım. Kötü bir duygu. Allah, bu duyguyu hiçbir sporcuya nasip etmesin

Fenerbahçe-Trabzonspor, Bursaspor-Trabzonspor maçlarınızı izlerken bir o kanalı açtım bir diğer kanalı açtım iki kanalda da iki takım şampiyonluk kutluyordu. Hangi takımın şampiyon olduğunu anlamamız biraz uzun sürmüştü.

Abi siz ekran başındaydınız. Biz ise sahada. O yüzden onu siz anlayacaksınız. Ben buna yorum yapamam. Sen yaparsan sevinirim (gülüyor)

‘’Trabzonspor’a verdiğim sözü tuttum!’’

Bu gibi durumlarda fatura direkt futbolculara kesiliyor değil mi?

Tabi canım. Sen niye yenmedin diye kızıyorlar. Sanki şike yapacaklar ya! Ben Fenerbahçe’nin 100. Yıl şampiyonluğundan sonra ayrıldım. Trabzonspor’a söz verdim ve imza attım. Fenerbahçe benle anlaşmak istedi ben anlaşmadım. Fenerbahçe’de vasfımın kalmadığını düşündüm. O dönem Nuri Albayrak Trabzonspor’un başkanıydı. Sağ olsun başkanımız çok iyi başkandı. Adını da anmak istiyorum. Gerçekten bu kulübün en zararsız başkanlarından bir tanesiydi. Kulüp anlamında camia olarak başarı yakalayamadı ama 20 Milyon ile ibra bile etmediler! Kulübün şuan milyon Euro borcu var!  Hacıosmanoğlu sağ olsun saçma sapan transferlerle inanılmaz borç bırakıp gitti. Kulübün önünü kapatıp gittiler. Belki bu lafı ettim diye bana da sallarlar ama bu bir gerçek. O transferler yapılmasaydı şuan kulübün önü açıktı. Trabzonspor, şampiyonlar ligine gittikten sonra zarara uğradı! Biz bu takıma dünya para kazandırdık! Şampiyonlar Liginden de bir sürü para gelmişti.

Ama nerede?…

Nerde değil. Alınan transferler olsun. Hacıosmanoğlu ile gelen Halilhodzic imzayı atıyor, parayı yazıyor öbür taraftan gönderiyorlar. Mantıklı geliyor mu sana? Kimseye mantıklı gelmez. Bakıldığı zaman en büyük Trabzonsporlu olunuyor! Öyle değil olaylar! Sen Trabzonspor için, bu kulüp için ne yaptın? Bu önemli. Kulüp maddiyat açısından nereye geldi? Sorgulanmak zorunda. Giden paraların hesabı verilmediği sürece kulüplerin içi bomboş kalacak. Yayın ihalesi açılsa BEİN GROUP ihaleye girmese kim bu paraları verip ihaleye girecek?

Kadıköy’deki maç sona erdikten sonra Sadri Şener’in Onur Kıvrak’a ‘’neden kurtarış yapıyorsun’’ dediği iddia edilmişti. Sadri Şener maçın devre arasında veya sonrasında soyunma odasına indi mi?

Bir başkan öyle bir şey der mi? Bunları kim diyorsa uyduruyor!

‘’Liverpool deplasmanında Teofilo ile Burak Yılmaz kavga etti!’’

2010-2011 sezonuna çok iyi bir başlangıç yapan Teofilo, sezonun başında takımdan ayrıldı. Hatta bir süre havaalanında uyudu. Sizce neden ayrıldı? Teofilo nasıl bir karakterdi? Neler söylemek istersiniz?

Çok iyi ve sorunlu bir futbolcuydu. Arkadaşlığı da çok iyiydi ama her an kavga edebilecek biriydi. Trabzon’da mutsuzdu. Takıma katıldığı günlerde ‘’bu nasıl futbolcu?’’ diyorduk. Antrenmanda dahil gol atamıyordu. Sonra bir başladı gol makinesi çıktı! Ceza sahasında inanılmaz işler yaptı. Ben bile ona sallamıştım ama öyle değilmiş. Devre arasında transfer oldu 6 ay boyunca katkı veremedi. 6 ay boyunca antrenmanlarda dahil olmak üzere inanılmaz kötü oynadı. Bir futbolcuyu 6 aylığına denemeye aldığını varsayalım. Teofilo’yu dener ve ‘’bu futbolcu değil’’ diyerek gönderirdin! Uyum meselesi çok önemli. 2010-2011 sezonu bir başladı. Teofilo, resmen Falcao’nun genç hali olarak geldi. 2010-2011 sezonu başladığında her yerden gol atmaya başladı. Taca çıkan topu gol yapıyordu. Keşke sorunlu bir oyuncu olmasaydı. Psikolojik anlamda sorunluydu. Ailesel problemleri de vardı. Kesin başka problemleri de vardı. Trabzon’da kalmak istemedi. Yoksa öyle futbolcuyu kim bırakır?

Portekiz devi Sporting Lizbon’a gitti biliyorsunuz orada da sıkıntı yaşadı.

Sıkıntılı bir adamdı. İngiltere’deki Liverpool maçından sonra soyunma odasında Burak Yılmaz ile Teofilo arasında kavga çıktı! Teofilo hemen yumruğunu çıkardı, boksör gibi pozisyon aldı. Ama orda Burak haklıydı. Saçma yani. Bu kavga pas vermeme nedeniyle yaşanmıştı sanırım. Güzel maçlar oynadık. İyi futbolcularla oynadık. Colman, Alanzinho, dünya iyisi Cale, Rigobert Song, Glowacki, Giray, ben… Komple bir takımdık. Uyumda çok iyiydi. İnşallah bu dönemde bu birliktelik sağlanır, iyi bir Trabzonspor hayallerimizde. Takımlar iyi oynayınca mutlu oluyorum, güzel oyunu özlüyorum.

‘’Jaja, idmanlara alkollü geliyordu!’’

Bir kişiyi eksik saydınız sanırım. Jaja….

Yetenek olarak onu belirtmeye gerek bile yok. Jaja, Rivaldo’nun kendine bakmayanıydı.

Bir açıklamanızda Jaja’nın idmanlara sarhoş olarak geldiğini söylemiştiniz. Jaja’nın bu durumunu oyuncu grubu olarak sizler ve teknik ekip nasıl karşılıyordunuz?

İçiyordu. İçmeyi seviyordu. Alem yapmasaydı büyük futbolcu olurdu. Orta sınıf takımlarda oynamazdı. Trabzonspor bizim ülkemizin en büyük takımlarından biri ve Jaja’nın burada yaptığı başarı ortada ama yaş olarak gençti. Yaşlandıkça aynı hayatı yaşamaya devam edersen performans anlamında düşüşe geçersin. Sakatlıklar başlar. Jaja’nın büyük problemi kendine bakmamasıydı. Takmıyordu, umursamıyordu. İşine saygı gösterse zaten dünyanın en büyük takımlarında oynardı. Böyle bir şut tekniği, böyle bir kıvraklık… Yakalama şansın yok. Hatırlarsın Trabzon’da oynadığımız bir Galatasaray maçı vardı. Galatasaray’ın stoperi Neill’e attığı çalımdan sonra Neill’in belini kırıp onu tribünden aşağıya attı, Neill hala Jaja’yı arıyor (gülüyor) İdmanlara sarhoş deme nedenim de şu. Alkollü geliyordu. Çoğu futbolcu da öyle geliyordur ‘’futbolcu içer mi?’’ diye tepki gösterecekler ama içiyorlar abi. İçen, içiyor. Ama bir futbolcu gece içmemeli, uykusuna dikkat etmeli. İzin gününde istediğini yapmalı. Takım sana bir sürü yatırım yapıp bir sürü para veriyor. Neden? İçki iç, kendine bakma diye vermiyorlar sana bu parayı! Zaten böyle oyuncular da kaybolup gidiyor.

Peki sizler onu ‘’kendine iyi bak yeteneğine ihanet etme’’ gibisinden uyarıyor muydunuz?

Bize performans veriyordu. Bizim için önemli olan da saha içerisinde ne yaptığı. Kulüplerin hepsinde böyledir. Performans vermediğin zaman yaptığın olumsuz durumlar gündeme gelir, magazin ve spor programlarında ön plana çıkarılırsın! Ama sen performans verirsen ‘’Aslanım benim’’ derler. Sonuçta Türkiye böyle bir yer! Yabancıyı gidip uyaramazsın ki. Altyapıdan gelen yetenekleri uyarırsın. Ama Colman’a, Jaja’ya bir şey diyemezsin. Maç içerisinde söylersin ama Brezilya’dan, Arjantin’den gelen adamı nasıl uyaracaksın?

‘’Barış Memiş, hayatımda gördüğüm en büyük aptallardan biriydi!’’

Altyapıdan çıkan Barış Memiş vardı biliyorsunuz çok yetenekliydi…

O Aptaldı! Hayatımda gördüğüm en büyük aptallardan biriydi. Türkiye’nin en iyi futbolcularından olabilecek bir adam kendini mahvetti gitti. Böyle bir yetenek yoktu! 16-17 yaşında herkesi dize getirip, gol asist yapıyordu. Ertesi sene ortalıkta yoktu. Elinde sigaralar bilmem neler… İçip içmemesi de önemli değil ama kendine bak be kardeşim! Bu senin ekmek paran! Yaptıklarından dolayı çok pişmandır. Belki cebinde parası bile yoktur. Ama işte yetenekli oyuncular böyle böyle heba oluyor. Biz bunlara doğru yolu göstermek zorundayız. Demek istediğim şey bu. Altyapı sorunumuz bu. Trabzonspor altyapısından çıkan oyuncu ‘’bir ev alayım bana yeter’’ şeklinde düşünmemeli. Kariyer odaklı çalışmalılar. Zaten sen kariyer yaptığın zaman para geliyor. Ne demek istediğimi anlatabiliyor muyum? Futbol, gözünün yaşına bakmaz. Tokadı bir yapıştırır gözünü alt liglerde açarsın.

‘’Barış, Gökdeniz Karadeniz ve Abdülkadir Ömür’den daha yetenekliydi’’

Barış Memiş bence Gökdeniz Karadeniz ve Abdülkadir Ömür’ün karışımı bir yeteneğe sahipti.

Barış Memiş, İkisinden de yetenekliydi! İzleyenler bilir. Beni desteklerler. Hızlılığı, attığı goller… Barış, çok farklı bir oyuncuydu. Ömür’le arasında büyük bir fark vardı. Ronaldo-Messi örneğinde olduğu gibi. Kimseye mal etmemek lazım. Herkes kendi hatalarından sorumlu. Hepimiz hata yapıyoruz. Her koyun kendi bacağından asılıyor.

Trabzonspor, aslında ona ikinci şansı da vermişti. 1461 Trabzon’a göndermişlerdi

Trabzonspor’da oynamışsın. 1461’de oynuyorsun ve yan tarafta Trabzonspor antrenman yapıyor! Sen o motivasyonu, konsantrasyonu sağlayamazsın ki. Gittiği hiçbir yerde de sağlayamadı. Allah gönlüne göre versin. Çok ve temiz bir çocuktur. Ama artık yaşlandı.30 küsur yaşına geldi. Batuhan Karadeniz’de aynı onun gibiydi. Sorunlu yetenekli oyuncular…

‘’2010-2011 sezonunda ikinci yarısının son haftalarında gariplik olduğunu hissetmiştik!’’

2010-2011 sezonu Türk Futbol tarihinin en şaibeli sezonlarından biri olarak kayıtlara geçti. O sezon boyunca yaşananlar, oyuncular olarak size normal geliyor muydu? Takım halinde rakibinizin maçlarını izlerken bir gariplik olduğunu düşünmüş müydünüz? Sezon sonunda UEFA tarafından men cezası aldılar…

Açıkçası ikinci yarının başındaki Fenerbahçe mağlubiyetimiz bizi biraz demoralize etti. Geçen sene Beşiktaş’ta son haftalarda benzer sorunu yaşadı. Bu durum takımın çoğunu etkiliyorsa takım olarak performansın düşüyor ama bakıldığı zaman biz o sezon ligin ilk yarısına göre sadece iki puan eksik topladık. Ben iyi performans sergilediğimizi düşünüyorum Garipliği son dönemde hissettik. Son haftalar yaklaştıkça farklı farklı şeyler konuşuldu. Rakibimizin maçlarını izledik. Hatta rakibimizin Buca maçını izlerken sinirden televizyonu kırdık! Herkes üzülmüştür. Sıkıntılı bir dönemdi. Bir senemiz, beş senemiz gibiydi. Bizim için hüzünlü bir lig olmuştu.

‘’Tüm Türkiye o şampiyonluğu hak ettiğimizi biliyor!’’

Ben o sezon şampiyonluğu hak ettiğinizi düşünüyorum

Evet evet. Hak ettik tabi canım. Tüm Türkiye bunu biliyor. Trabzonspor iyi bir kulüp, bu sene oyuncu tercihlerini de iyi yaptılar. İyi yönetilirse inşallah takım uyumu da sağlanırsa bu seneye damga vururlar. Takım uyum yakalanırsa Trabzonspor bu senenin en büyük favorisi olur.

‘’Abdülkadir Ömür’ün satılması gerekiyordu.’’

Tüm Türkiye, hak ettiğimizi biliyor dediniz. O sezondan sonra herhangi bir takım 82 puan toplayamadı

Toplayamaz da zaten. Biz gerçekten çok başarılı bir takımdık. Arkadaşlığımız üst düzeydeydi. Sistemini kuran takımı kolay kolay yenemiyorsun. Trabzonspor son birkaç yılda altyapıdan çok oyuncu çıkardı ama mesela Abdülkadir Ömür’ün satılması gerekiyordu. Bazı oyuncular bazı yerlerde sıçrama yaptığı yerlerde bunları görürler. Belki satılsaydı şuan dünya yıldızı olabilirdi çünkü inanılmaz bir yetenek. Trabzon halkı ona sahip çıkmalı. Çok kötü sakatlıklar geçirdi ve bu sakatlıkları geçiren bir oyuncunun toparlaması gerçekten çok zor. Normal bir vatandaş bile ayağı sakatlansa iki ayda anca iyileşiyor. İnşallah bu sezon iyi bir sezon geçirip Trabzonspor’a para kazandırır. Trabzonspor bir okul. Gerçekten bir okul. Eğer işlenirse inanılmaz oyuncular satılır ve tüm borç kapatılabilir.

‘’2010-2011 Sezonunda Sivasspor maçını unutamıyorum!’’

2010-2011 sezonunda 34 haftalık devasa bir emek verdiniz ve emeklerinizin karşılığında Türkiye’yi Şampiyonlar Liginde, Türkiye’nin Şampiyon takımı sıfatıyla temsil ettiniz. O sezona dair neler söylemek istersiniz? Sizin için o sezonun en unutulmaz maçı hangisiydi?

Şampiyonlar ligi maçları! 2010-2011 sezonunda da içerdeki Fenerbahçe, dışardaki Buca ve dışardaki Sivas maçlarını sayabilirim…Her maç çok değişikti. İkinci yarıdaki her maç unutulmazdı!

‘’Biz Şampiyonduk. Kim ne yaptıysa Allah’ından bulsun!’’

Sivas maçından söz ettiniz. Ben Sivas ve Beşiktaş deplasmanlarında alınan galibiyetlerden sonra ‘’kesinlikle şampiyonuz’’ demiştim

Biz zaten içimizden ‘’şampiyonuz’’ demiştik. Biz şampiyonduk! Ne demek istediğimi anlatabiliyor muyum? Ligin son maçında Karabükspor karşılaşmasından sonra boş boş baktık. Bir anda her şey bitti. Öyle bakındık. Çok şeyler vardı veya yoktu bilmiyoruz. Kim ne yaptıysa Allah’ından bulsun! Herkesin çoluk çocuğu var, ne olduğu da belli değil. Kapandı gitti zaten. 10-11 sene geçti. Konuşulmasında zaten. Tüm kulüpleri ve ülkeyi yıprattı. Zaten bu saatten sonra sanırım o kupayı hiçbir şekilde vermeyecekler! O kupayı kazanmak anlık güzel. Elimizden aldılar mı diyeyim, çaldılar mı diyeyim ne olduğunu bilmiyoruz. Sonuçta ortada emek var. Biz temiz olduğumuzu ve alnımızın teriyle nerden nereye geldiğimizi biliyoruz. Allah büyük. Geçti gitti ama her şey öbür tarafta netleşir!

‘’Her şeye saldırdılar!’’

O sezon kazandığınız herhangi bir maçtan sonra ‘’biz buradan sonra şampiyonluğu vermeyiz’’ demiş miydiniz?

Biz tek tek ve maç maç bakıyorduk. Öyle bir şey demedik. Çünkü hep dibimizdelerdi. Biz bunu 9 puan fark varken sağladık. Onlar ekstra bir şey yaptılar. 17’de 16 yaptılar. Her şey sansasyonel, her hafta bir olay, bir kriz…Her şeye saldırdılar. Her şeyi yaptılar. Karman çorban bir şeydi. Şampiyonluk yolunda hep böyledir. Söylemler olur, konuşmalar olur. Fenerbahçe’de oynadığım günlerde Galatasaray’la da benzer şeyleri yaşadım. Denizli maçı faciası mesela…Futbol bu, engel olamıyorsun. Dönemeçlerden geçiyorsun. Taraftar olarak farklı bir gözle bakılabiliyor ama futbolcu olarak unutmak, önüne bakmak ve tekrar konsantre olmak zorundasın. Bir maça takılı kalırsan takım olarak performansın dibe vurur.

Biz o sezon bunu yapmadık. Her maçı yenerek, her maçta üzerine koyarak geldik. 42 ve 40 puan topladık. Bunlar çok önemli puanlar. Bakmayın siz, hatırlıyorum ben o dönemde ‘’Trabzonspor, ikinci yarıda aynı performansı sergileyemedi’’ diyorlardı. 2 puan az topladık sadece! 40 puan çok ciddi bir puan ama bunu idrak edemiyorlar! Bakıldığı zaman geçti gitti. 2 sezon önce Trabzonspor, Başakşehir’le yarışırken elindeki şampiyonluğu verdi. Elindeki şampiyonluğu! O takım bizim şampiyonluğumuzdan daha şampiyondu! Sen bu birlik beraberliği nasıl sağlayamaz, nasıl problem yaşarsın? İşte orada liderlik özellikleri ortaya çıkacak. Bunu o an idrak edemiyorsun. Kaybedince idrak ediyorsun!

‘’Üzerimden bir sürü olay yaptılar!’’

2010-2011 sezonun ilk yarısında pek çok maçta skor katkısı yaptınız. Fakat ikinci yarıdaki performansınız ilk yarıya göre biraz düşüktü, hatta Beşiktaş karşısında kırmızı kart görmüştünüz. Bu düşüş sizden kaynaklı mıydı yoksa şampiyonluk baskısından mı kaynaklıydı?

İlk yarıda o kadar çok asist yapıyorsun ki bu performansı insanların gözünün önüne sokuyorsun. Evet ikinci yarıda performans olarak biraz inişli, çıkışlı oldu ama ben performansımın çok düştüğünü düşünmüyorum. Sadece asist yapamadım. Ama diğer anlamda görevimi en iyi şekilde yaptığımı düşünüyorum. Beşiktaş maçında nasıl kırmızı kart gördüm anlayamadım bile! Ben bir tane kırmızı kart gördüm ve onu da bir anda gördüm. Bir pozisyon, ikinci pozisyon. Hiçbir şey yapmadan tak tak sarı kart ve kırmızı kart!  O maçtan sonra üzerimden bir sürü olaylar yaptılar. Bilmem ne bilmem ne bilmem ne! 1-2 kazanmışız maçı. Ben kırmızı kart görmüşüm. Bu kadar abuk subuk söylemler… Bizimkilerin yaptığını düşünmüyorum. Demogoji yaparak içerimizi karıştırmak istediler tabii, Psikolojik savaş. O dönem o kadar psikolojik savaş döndü ki, inandılar, saçma saçma konuştular!

‘’Bir kulübü yaşatmak istiyorsan çalmayacaksın!’’

Biliyorsunuz rakip cepheden ‘’Penaltılar irdelensin’’ açıklaması yapılmıştı…

Yani. Futbol evrensel olarak birleştirici bir spor ama bizim ülkemizde ayrıştırıcı bir konuma geldi. Bunu son olarak Avrupa şampiyonasında milli takımda gördük. Ülkemiz için kenetlenmemiz lazım. Oyuncuların motivasyonunu, konsantrasyonunu düşürecek hiçbir şey yapmamalıyız. O bayrağın altında bir olmalıyız. Yangın çıkıyor.  Adam bir liralık şeyi on liraya satıyor! Bu mu dayanışma abi yapmayın ya! Markete gitsen asgari ücretli bir insanın yaşama şansı yok! İnsan üzülüyor. Abi nasıl ya? Herkes bir şeylerin fırsatçılığını kolluyor.  Futbolda da fırsat kolluyorlar. Fırsat kollarsan bugün başarılı yarın başarısız olursun sonrasında da yok olup gidersin. Bir sürü kulüp ortada yok! Gaziantepspor, Kocaelispor, Sakaryaspor, Mersin İdman Yurdu… Kapandı gitti 100 yıllık kulüp! İnsanların bir sürü alacakları var! Bir kulübü yaşatmak istiyorsan çalmayacaksın! Sen kimsin ya! Başkan gelmişsin. Sen Trabzonspor’dan Fenerbahçe’den büyük müsün? Bir camiadan büyük değilsiniz! Bu kulübün geleceğini mahvedemezsiniz, ağaçlarını kesemezsiniz!

‘’Play-Off uygulaması çok saçma bir karardı!’’

İstanbul’da oynanması planlanan UEFA Avrupa Ligi Bilbao maçından bir gün önce Trabzonspor, sürpriz bir şekilde şampiyonlar ligine davet edildi. Bu karar açıklandığı sırada otelde neler yaşandı? Otelin önüne sanırım taraftarlar gelmişti. Teknik ekip, yönetim, futbolcular karara ne tepki verdiniz, nasıl karşıladınız?

Sevindik! O dönem çok karışık bir dönemdi. Kim ne derse ona inanıyorduk! O dönem 52 tane maç oynadık. Gözümüzü uçakta açıyor, antrenman yapmadan maça çıkıyorduk. Şampiyonlar Ligine gitmek, o müzik eşliğinde sahaya çıkmayı Allah bütün futbolculara nasip etsin. Bu dünyada herkes hak ettiğini yaşar! Hak etmek için de çok çalışmak lazım. Bizim takımımız o sezon Trabzonspor olarak bir ilki başardı. İyi de sonuçlar aldığımızı düşünüyorum. Kadro olarak geçen seneye göre daha zayıf bir kadroya sahiptik. İyi oyuncular geldi mi? Bu tartışılır. Zaman zaman inişler çıkışlar gösterildi. Zaman zaman dalgalanmalar oldu. Ama sonuçta biz İnter’den 4 puan aldık. Lille ile iki maçta da berabere kaldık. Sadece CSKA ‘ya yenildik o maçta bizim en iyi oynadığımız maçtı. Doumbia ve Love’yi tutamadığımız için 3-0 yenildik. Çok soğuk bir havada ve halı sahada oynadık. Alışkın değildik.

O sezon takımda olan Glowacki çok iyi bir futbolcuydu. İş disiplini İnanılmaz derece iyiydi. O sezon kötü transferlerde yapılmıştı. Polonyalı ikiz kardeşler yerine daha iyi oyuncular alınsaydı hem ligde hem de Avrupa’da daha başarılı olurduk. Güzel şeyler yaşadım. Türkiye Kupası, Süper Kupa, Şampiyonlar Ligi, her şeyi yaşadım. Bir de o sezon Play-Off uygulaması vardı. Federasyonun aldığı çok saçma bir karardı! Galatasaray 10 puan farkla şampiyon oldu puanlar ikiye bölündü, fark azaldı. Az kalsın son maçta şampiyonluğu kaybediyorlardı. O sezon Galatasaray şampiyonluğu kaybetseydi ne olacaktı? Artık futbol oyunu çok değişti. Ama bizim sistemimiz yok. Bu durumu Avrupa Şampiyonasında da gördük.

Avrupa Şampiyonu İtalya’nın teknik direktörü Mancini’yi ‘’başarısız’’ bularak Türkiye’den kovmuştuk biliyorsunuz…

Abi Türkiye’den kimler kovulmadı ki? Bizim sistemimiz yok. Kötü antrenör diye kovuyorsun. Avrupa Şampiyonu Aragones’i de kovduk. O adam mı kötü, biz mi kötüyüz? Buna bakmak gerekiyor. Biz futbolla ilgili bir kültür yaratamadık, bizim futbol kültürümüz çok farklı. Futbolla ilgili bir anlayışımız, yatırımımız yok. Yaptığımız tek şey 5-10 milyon Eurolar verip Falcao, Diagne almak, Fenerbahçe gibi son dönemde 50 tane saçma sapan transferler yapmak. Trabzonspor’un yaptığı saçma transferler… O transferlere yapacağın yatırımı altyapıdaki oyunculara, antrenörlere yatırsan bunları desteklesen bir şekilde onları hazırlasan, antrenörleri eğitirsen onlar da sana oyuncu çıkartır. Trabzonspor genç takımını şampiyon yapan Hasan Üçüncü arkadaşımı da gerçekten tebrik ederim. İnşallah kendini çok iyi geliştirir. Avrupa’da altyapıda hocaları hazırlıyorlar ve bu hocalar üst yapıya yükselebiliyor. Ama bizim ülkemizde altyapı hocasıysan altyapı hocası olarak kalıyorsun.

‘’ Ünal Karaman’ın Trabzonspor’da olduğu dönemde yaptığı şeyler ortada!’’

Trabzonspor tarihinin ilk şampiyonlar ligi maçı olan İnter maçında takımın başında Ünal Karaman vardı. İtalya’dan tarihi bir galibiyetle döndünüz. Ünal hoca sizi nasıl motive etti ve maç sonrasında soyunma odasında neler yaşandı?

O maç için İtalya’ya iki gün önceden gittik. Motivasyon ve konsantrasyon, bir oyuncuyu çok sıkmamak demektir. Her oyuncunun maça konsantrasyon şekli farklı olabiliyor. O maça herkes en iyi şekilde konsantre oldu. O dönemde İnter’de çok iyi kadro, inanılmaz oyuncular vardı. En iyi zamanlarıydı. Orda kazandık burada berabere kaldık. Trabzon’daki maçta çok iyi top oynadık. O maçı da kazanabilirdik! O dönemden hangi oyuncuya sorsan, sana o maçları anlatır. Böyle maçlar hep konuşulur. Antrenörlük performansı senelere yayılacak bir durum. Ünal hoca ilk zamanlar biraz öğretmen gibiydi ama kendini geliştirebildiğini görebiliyoruz. Trabzonspor’da olduğu dönemde yaptığı şeyler ortada…Başarılı da oldu. Yanlış şekilde bir yol ayrımı yaşandı. Ayrılığın nedeni farklı. Burada söylemeye gerek yok ama yine siyasi olduğu yazılmıştı. Ben basından takip ettim. Hüseyin Cimşir’in de başarılı olduğunu düşünüyorum ama Anadolu takımlarına puan kaybetti. Seni şampiyon yapacak galibiyetler Anadolu takımı galibiyetleri. Sonuçta Türkiye Kupası şampiyonluğunda Hüseyin Cimşir’in katkısı büyük.

”CSKA Moskova’yı yenebilseydik Şampiyonlar Ligi grubundan çıkardık.’’

Fransa’daki Lille maçında galip gelebilseydiniz gruptan çıkarak çok büyük bir başarıya imza atacaktınız, fakat maç berabere bitti. Maç boyunca defans ağırlıklı bir oyun ortaya koydunuz. Bu, Şenol hocanın bir tercihi miydi yoksa Lille takımının kadro kalitesi nedeniyle mi böyle bir sorun yaşadınız?

Oyuncu kalitesinden kaynaklıydı. Rakip bizden bir gömlek üstündü. Çok tehlikeli oyuncuları vardı. Hazard’ı ben karşılamıştım iki maçta da ve iyi savunma yaptım. Takım savunmamız sayesinde fırsat vermedik. Hazard ile bire bir oynasam çok zorlanırdım. Orada biz hücum ağırlıklı çıksaydık mağlup olurduk! Bizi farklı yenerlerdi! İlk maçta mesela sahamızın zemini çok kötüydü. Bizi CSKA maçları mahvetti. CSKA maçlarından bir tanesini kazanabilseydik gruptan çıkardık. Lille de İnter de çok iyi takımdı.

Lille maçının 85.Dakikasına kadar gruptan çıkıyordunuz. İnter son dakikalarda gol yediği için grupta işler değişmiş ve sizin yerinize CSKA gruptan çıkmıştı

Aynen. Biz orada İnter’e inanıyorduk (gülüyor)

‘’Emre Belözoğlu, Zokora’ya çok büyük ayıp etti!’’

2011-2012 sezonunda Kadıköy’de oynanan Fenerbahçe-Trabzonspor müsabakasında Zokora ile Emre Belözoğlu arasında tartışma yaşandı ve Emre Belözoğlu, ırkçılık yaptığı gerekçesiyle 3 maç ceza almıştı. Trabzon’da oynanan rövanş maçında Zokora, maç öncesinde Emre’nin elini sıkmamıştı ve maç içerisinde de Emre’ye sert bir faul yapmıştı. Yine aynı karşılaşmada Colman ve Alanzinho’da Emre’ye sert fauller yapmışlardı. Bu maç öncesinde Zokora’nın size veya takım arkadaşlarınıza ‘’sert oynayalım’’ gibi bir telkini olmuş muydu? Takımın psikolojik durumu nasıldı?

Zokora’nın tekmesi bildiğin polislikti (gülüyor) Zokora bize öyle bir şey söylemedi. Normal, oyun neyse onu oynadık. Herkesin oyun stili farklı. Sen vurmak istiyorsan vurabilirsin ama ne olursa olsun tekme atamazsın! İsterse ırkçılık olsun ister başka bir şey. Ben, bu olayın Fenerbahçe stadyumunda kapandığını biliyorum. Emre, o kelimeyi söylememeliydi. Sahadan sarmaş dolaş çıktılar sonra ırkçılık ortaya çıktı. Yani Emre ırkçı bir kelime söylemiş herhalde, sonra Zokora ile Emre sahada konuştular ve el ele sarılarak çıktıklarını biliyorum. Gerçeği söylüyorum. Belki bana kızabilirler ama gerçeği söylüyorum.. Evet sonra polemikler arttı. Ben Emre abiyi tanırım. Saha içerisinde gerçekten çok çirkef ve kazanmak için her şeyi yapabilecek bir oyuncu! Ama saha dışarısında iyi bir insan olduğunu düşünüyorum. Genel olarak insanların çoğu, saha içi davranışları nedeniyle ona karşı ön yargılı. 25-30 sene futbol oynadı ve onun futbol karakteri bu şekilde. O günün şartları içerisinde Zokora’nın o sahadan sarmaş dolaş çıkmaması gerekiyordu. Ne demek istediğimi anladın mı? Emre de zaten ‘’sahadan konuşarak çıktık’’ demişti. Ben de gördüm. Sonra olay basında ırkçılık olarak çıktı. Sonuçta haklı ve ırkçılık çok kötü bir şey.

Kimsenin ten rengini, vatanını yargılamamak gerekiyor. Mesela Türk olmayı sen mi seçtin? Hepimiz bir insanız. Dünya şuan bununla savaşıyor. Kölelik sisteminden farklı sistemlere kadar herkes bunu biliyor. Saha içerisinde bunları görmek çok kötü. Emre’nin de yaptığı çok ayıp. Yapmaması gerekiyordu, ne olursa olsun o kelimeyi kullanmaması gerekiyordu. Şike olaylarından sonraki Fenerbahçe maçları hep gergin geçmişti. Normal. Sonuçta Trabzon ve Trabzonspor camiası böyle şeyleri kabul etmez. Kim olursa olsun etmez. Fenerbahçe’de Galatasaray’da aynı şeyleri yaşasa onlar da aynı tepkileri verirdi. Artık geride kaldı. Taraftarlar da o duruma girmemeli. 2007 yılında olaylı bir Sivas maçı oynadık mesela. 1-0 öndeydik, taraftar sahaya girdi ve elimizdeki maçı Sivasspor’a verdi. 5 maç ceza aldık, seyircisiz oynadık. Sen hangi amaç, hangi kafa yapısıyla o sahaya girersin? Sen taraftar mısın? Sen kimsin? Ne diye sahaya giriyorsun? Bunun gibi bir sürü olay. Ben bunları taraftar olarak görmüyorum. Bir taraftar, kulübüne zarar vermez.

‘’2010-2011 sezonunda Eskişehirspor’un neler yaptığını biliyoruz!’’

2011 yılında 0-0 sona eren Eskişehirspor karşılaşmasından sonra kalp krizi nedeniyle vefat eden Mustafa Çelik’in, 2012-2013 sezonunda Eskişehirspor karşılaşması öncesinde soyunma odasına fotoğrafları asılmış sizler de maçı Mustafa abi için kazanacağınıza dair yemin etmiştiniz ve nitekim Adrian’ın frikik golüyle kazanmıştınız da. Hatta Tolga Zengin’in maç öncesi ‘’bu işe çanak tutanların yatacak yeri yok’’ açıklaması çok konuşulmuştu. Maça nasıl hazırlanmıştınız? Sizi bu maça motive eden şey neydi? Kaptan Tolga Zengin mi sizi bu maça motive etti?

Allah rahmet eylesin. Bizi hocadan başka motive edecek bir şey yok. Oyuncu kendini motive edecek. Tolga Zengin’le alakası yok. Evet motivasyonumuz yüksekti, zaten o işi yaptıkları nedeniyle içimizde hep bir ukde olarak kamıştı! Zaten takımın çoğu o durumun bilinceydi yaşadıklarımızın bilincindeydi. Eskişehirspor’un neler yaptıklarını da biliyoruz! Son dönemde de Trabzonspor’a olan borçları nedeniyle transfer tahtaları açılmıyor. Ödeyecekler abi! Trabzonspor, bunu unutmaz! Olay 1-1,5 trilyon meselesi değil! Trabzonspor istese üzerine 3 milyon dolar da verir! Olay geçmişten kaynaklanıyor! Eskişehirspor’un Trabzonspor’a yaptığı yanlıştan kaynaklanıyor! Biz Trabzonspor olarak o maça çok iyi kazandık ve sonunda da 1-3 kazandık! Adrian’da müthiş gol attı. Herkes çok iyi konsantre oldu. Tolga Zengin’in bir şey yapması, motive etmesi değil yani olay. Tolga bize bir şey yapamaz.

 Herkes kendini motive edebilir. Ayrıca bir oyuncu senin konsantrasyonunu da bozabilir. Bazı şeyleri kişilere bağlamamak gerekiyor. Tolga’da bizim gibi normal bir oyuncuydu. Trabzonspor kariyeri boyunca bir sene çok iyi performans sergiledi onda da Beşiktaş’a gitti. Beşiktaş’ta inişli çıkışlı performans ortaya koydu. Bakıldığı zaman Onur Kıvrak sakatlanmasaydı Tolga’nın ismi duyulmayacaktı. Tolga’da iyi bir sezon geçirdi. İnanılmaz hatalı goller yiyordu, eleştiriliyordu genç milli takımdan beri arkadaşım. Ama geldiği konuma bir senede müthiş bir performans sergiledi. İyi maçlar çıkarttı ve sonunda da Trabzonlu olması ve milliyetçi duygularının yüksek olması nedeniyle o kelimeleri kullanmış olabilir ama bu yabancı oyuncu için bir motivasyon kaynağı değil çünkü farklı yerlere de çekilebilir.

Bir oyuncu saf ve temiz kalpliliğiyle maça motive olup sahaya çıkmak zorunda. Farklı duygularla sahaya çıktığın zaman zarar görüyorsun, performans açısından da etkileniyorsun. İstediğin şeyleri sahaya yansıtamıyorsun. O sahaya çıktığın zaman kafan boş olacak ve sadece futbolu düşünmek zorundasın. Biz o maça böyle çıktık ve kazandık. Evet tabii, Eskişehirspor’un geçmişte bize yaptığı şeyler vardı tabi bu durumda motive kaynağımızı yükseltti daha hırslandık. Ama takım halinde bunu yaptık. Sadece Tolga Zengin yapmadı. Tolga bizi hırslandırmadı, biz zaten takım olarak durumun farkındaydık, bilincindeydi. Soyunma odasında çoğu kişi konuşabiliyor. O günün şartlarında herkes o işin bilincindeydi. Ahmet olabilir Mehmet olabilir ama herkes o gün kazanacağımızı biliyordu ve kazandık!

‘’Trabzonspor yönetiminin önünü açmak için sözleşmemi yırttım!’’

2012-2013 sezonunun bitimiyle beraber Trabzonspor’daki sözleşmeniz de sona ermişti. Sadri Şener yönetimiyle yeni sözleşme için anlaşmıştınız. Fakat, İbrahim Hacıosmanoğlu, başkan seçilince sözleşmeniz iptal edildi. Bunu siz mi istemiştiniz?

Ben yeni yönetimin önünü açmak istedim. Ben zaten misyonumu doldurduğumu düşündüğüm için yeni sözleşmeye imza atmak istemiyordum. Eleştiriler başlamaya başlamıştı, Tolunay hoca beni imzaya zorladı. Ben de attım. Sonrasında yeni yönetim geldi. Sözleşmemi yırttım attım ‘’görüşürüz’’ diyerek ayrıldım. Onlar da zaten beni istemiyorlardı! Ben paranın peşinden de koşabilirdim ‘’gitmiyorum’’ da diyebilirdim…

Evet. Önemli bir rakamdan vazgeçtiniz…

Önemli veya değil. Ben hayatım boyunca para için oynamadım. O dönem 2 Milyon karşılığında imza atmıştım. Ben para için oynamıyorum. En kötü futbolcu bile şuan milyon Eurolar kazanıyor. Ben Trabzonspor için her şeyi yaptığımı düşünüyorum. Kendi performansım adına da Trabzon adına da iyi şeyler yaptığımı düşünüyorum. Terimin son damlasına kadar verdiğimi düşünüyorum. Paranın peşinde koşacak, mahkemeye verecek bir adam değilim. Ben nerden geldiğimi iyi biliyorum! Ben parayla mutlu olan biri değilim, oynamaktan, spor yapmaktan mutlu olan biriyim! Para beni tatmin etmiyor, motive etmiyor. Para, kazanılır. Varsa ona göre yaşarsın. Yoksa çalışırsın. Biz yokluktan gelmiş bir insanız. Nasıl çalışılacağını ne yapılacağını çok iyi biliyoruz. Allah düşürmesin. Alnımızın teriyle helal, hoş bir şekilde bu zaman kadar geldik. Haram yemedik. Allaha şükür bu konuda kendimle gurur duyuyorum.

Bazı efsaneler var biliyorsunuz alacakları için kulübü mahkemeye veriyorlar…

Verirler abi. Ondan sonra ‘’kulübümüz çok yaşa’’ derler! Mesela taraftarlar bana diyorlar ki ‘’sosyal medyadan neden Fenerbahçe’yi, Trabzonspor’u paylaşmıyorsun?’’ ben spor anlamında bir şey paylaşmak istemiyorum. Ben bir kulübe mal olmak istemiyorum. Futbol adamı olmak istiyorum. Ben Trabzon’da veya İstanbul’da doğmadım. Nazilli’de doğdum! Ailem oradaydı. Ben tek başıma yaşadım, hala da tek başıma yaşıyorum. Bir şeylerin mücadelesini tek başıma veriyorum! Kolay bir hayat yaşamadım! Buralara gelene kadar çok cefa çektik! Tek odağım antrenörlükte neler yapabileceğim. İnanılmaz eğitimler alıyoruz. Trabzonspor’da oynarken mağlup olduğumuz maçlardan sonra evden dışarı çıkmıyorduk! Tercihlerimin hiçbirinden pişman değilim. Trabzonspor’dan sonra Antalyaspor’a transfer oldum. Oradan para verip Mersin İdman Yurdu’na transfer oldum. Mersin’den sonra futbolu bıraktım. Sağ olsun İsmet hoca beni hayata döndürdü. Aile hayatım biraz çalkantılı geçti, kötü devreler yaşadım. O beni hayatta tuttu. Tekrar hayata tutundum. Her anlamda hayat boş geliyordu. Şuan çok mutluyum. Hedef ve arzularım var. Bu hayatta hedefi olmayan insan boş insandır.

2010-2011 sezonundaki efsane takımla iletişiminiz nasıl? O takımın oyuncuları olarak bir araya geldiniz mi?

Hayır hiç gelmedik. Zaman zaman birebir, ikiye iki görüşüyoruz. Mesela o takımdan Cale ile 1-2 sene önce konuştum. Jaja ile hiç konuşmadım. Bir yerden sonra kopuyorsun. Gözden ırak olan gönülden de ırak olur derler ya (gülüyor)

‘’İsviçre’de PKK bayrakları açarak bize saygısızlık yaptılar!’’

2006 Dünya Kupası elemelerindeki İsviçre maçından sonra saha içerisinde bazı olaylar yaşandı. Siz de o maçta yedek kulübesindeydiniz ve çıkan olaylar nedeniyle yargılandınız. Stadyumda Neler yaşandı? Olayların çıkmasına neden olan durum neydi? Tamamen yenilginin verdiği üzüntü mü? Dönemin milli takım teknik direktörü Fatih Terim’in size ‘’İsviçreli oyunculara saldırın’’ şeklinde bir telkini oldu mu?

İsviçre’deki maçta, ahlaksız bir şekilde PKK bayrakları açarak ve İstiklal marşımızı ıslıklayarak bize saygısızlık yaptılar. Kötü kötü şeyler yaptılar. Zaten Türkiye’deki maçta o atmosferin oluşma nedeni İsviçre’de yaptıkları şeylerdi. Bizi orada kötü andılar. Protesto ettiler. İstiklal marşımızı dahi protesto ettiler! Türkiye’deki maçta bizi öyle bir konsantre ettiler ki savaşa çıkıyormuş gibi konsantre ettiler! Psikologlar, mehter marşları vs. Zaten bu da sahada gözüktü. Maç başlar başlamaz penaltı yaptık. Demek istediğim konsantrasyon, motivasyon, hırs seni motive edecek az önce sözünü ettiğimiz Eskişehirspor maçında olduğu gibi! Ne kadar zarar verdiğini gördük.

‘’Fatih Terim, Emre Belözoğlu’ndan İsviçreli oyuncu Barnetta’ya vurmasını istedi!’

Fatih Terim, size o maçta ‘’İsviçre’nin 6 numaralı oyuncusu Barnetta’ya vurun’’ dedi mi?

Bana demedi. Emre Belözoğlu’na dedi! Ben yedektim. Emre’ye ‘’6 numaraya vur’’ dedi. Kimse kimseyi kandırmasın. Bu gerçek. Yukarıda Allah var!

‘’Hamit Altıntop ve dönemin TFF Başkanı beni Avrupa’ya şikâyet etti!’’

Peki sizce Fatih Terim neden böyle bir şey dedi?

Sonuçta maçın gerginliği. Diye de bilir, demeye de bilir. O kızgınlıkla, o atmosferde ‘’neden dedi?’’ diyemem şimdi. Gelmiş, geçmiş, gitmiş. Ama yalan söylememek lazım! Daha sonra televizyonlarda ‘’ben sakin olun dedim’’ dedi. Ama bu olay hiç Fatih Terim’le ilgili konuşulmadı! Bu olay Mehmet Özdilek, Alpay Özalan, Ben, Emre Belözoğlu olarak bizim üzerimizden konuşuldu! Biz İsviçre’de mahkemeye gittik. Görüntülerde ben olmamama, görüntülerde beni bulamamalarına rağmen bana 2 maç ceza verdiler!

 Bugün TFF yönetim kurulu üyesi olan Hamit Altıntop ve o dönemin TFF Başkanı benim adımı andı ve sanki beni Avrupa’ya şikâyet etti! Yazık yani. Koca koca adamlar… Ne olursa olsun, biz genç futbolculardık. Milli takım oyuncusuyduk. Şikâyet edilecek tek insan varsa o da üst taraftaki insanlardır! Siz o futbolcuları o sahaya çıkartırken hangi atmosferde çıkarttınız, hangi şekilde hazırladınız. Bunlar önemli. Soyunma odasına girerken neler yaşandığını herkes çok iyi biliyor! Orada çok şeyler yaşandı! Burada söylenmez şimdi! Güvenlik görevlilerinden tur farklı farklı insanlara kadar… Yaşanmaması lazım. Futbol böyle bir şey değil. Biz orada çok gençtik. Bizden daha tecrübeli isimler vardı…Şimdi geriye dönüp düşünüyorum yapılmaması gereken bir sürü hareketler… Koca koca adamlarız. Mehmet Özdilek hoca bile orada yaptığı hareket nedeniyle kendisine şaşırdı. Melek gibi bir insan olmasına rağmen o bile ne yaptığını sorguladı. Orada benim görüntüm hariç herkesin görüntüsü kameralara yansıdı. Ben bir şey yapmadığım halde suçlandım! Kelime ettim diye suçlandım! O da benim hatam! Sağ olsun Hamit arkadaşımız bize böyle bir şey yaptı! 

‘’Kariyerimin bu seviyeye gelmesinde Şenol Güneş’in emeği çok fazla’’

Kısa süre önce Emrah Eren’le yaptığımız röportajda, Şenol Güneş’in futbolcuları yalnız teknik, taktik anlamında değil hayatsal anlamda da geliştirdiğini söylemiş ve Şenol Güneş’in 2005 yılındaki takıma ‘’kendinizi yere atmayın, sahtekarlık yapmayın arkadaşınızın emeğini çalmayın’’ şeklinde uyarılarda bulunduğunu söylemişti. Şenol Hoca sizlere de bu şekilde uyarılarda bulunuyor muydu?

O hep öyle… Öyle bir adam çünkü. Şenol hoca gerçekten iyi bir adam. Yıllar yılı başarılı olmuş bir adam Kore’de ve ülkemizde saygı duyulan bir adam. Kariyerimin bu seviyeye gelmesi bu kadar süre oynamam da onun emeği çok fazla. Taraftar futbolu güzelleştiriyor. Oyunu yavaşlatmamak, kimseyi kandırmamak lazım.

Şenol hocayı sadece şu açıdan eleştirebilirim. Son zamanlardaki söylemlerini tasvip etmedim. Daha olgun şekilde cevap verebilecek bir kapasiteye sahip. Ama tüm oyuncuların performansını artırabilen, forvet oyuncularını gol kralı yapabilen bir teknik direktör. Mesela Burak Yılmaz’ın tüm futbol kariyerini Şenol Güneş’e borçlu olduğunu düşünüyorum. Çok kötü bir durumdaydı. Şenol Güneş, Burak Yılmaz’ı hayatta tuttu. Eleştiri olacaktır. Futbol başarılı ve başarısızlık üzerine kurulu başarısızlık eleştirilir. Başarısızlığın en büyük nedeni oyunculara yüklediğimiz misyon. Şenol hoca, başarısızlığı üzerine alınsaydı bu kadar eleştirilmezdi. Günümüzde futbol bir sektör oldu. Paralar arttıkça hırsızlar da çoğalıyor (gülüyor)

‘’Şenol Güneş, öğretmen gibiydi’’

Şenol Güneş, Fatih Terim, Zico, Ünal Karaman, Tolunay Kafkas, Daum, Samet Aybaba gibi Türk futbolunda önemli yerlere sahip antrenörlerle çalıştınız. Futbol adamı Serkan Balcı, çalıştığı antrenörler arasında hangi ismi örnek alıp futbolculara onun tarzıyla yaklaşmayı istiyor?

Ben kendi tarzımı yaratmak isterim. Kopya çekmemek lazım. Futbol çok değişken bir oyun. Mesela Barcelona çözüldü ve sistem değiştirmeye başladı. Evet Çok büyük hocalarla çalıştım. Hepsinin sistemi, oyun tarzı ve felsefesi çok değişik. Fatih Terim çok sert, Şenol Güneş çok yumuşak, öğretmen gibiydi Mesela Zico’da baba gibiydi.

‘’Onur Kıvrak, futbolu erken bıraktı!’’

Ünal Karaman’la da Onur Kıvrak’la da Burak Yılmaz’la da çalıştınız. Yakın zaman önce Ünal Karaman teknik direktörken Burak Yılmaz ve Onur Kıvrak kadro dışı bırakılmıştı. Siz kararı nasıl karşıladınız? Bu isimlerle konuşma imkanına sahip olmuş muydunuz?

Sadece Onur’la konuştum. Onur ilk olarak Süleyman Hurma ile problemler yaşadı. Süleyman Hurma’yı tanımıyorum. Olaylar orada başladı. Onur kadro dışı bırakıldı sonra affedildi. Güç zehirlenmesine girince… Ben Onur’u çok severim, kardeşim gibidir. Bazen bazı şeyleri iyi ayırt etmek gerekiyor. Çünkü bunlar dönüp dolaşıp sana gelir. Onur’a da bu şekilde oldu. Malatya maçından sonra tüm suçun Burak ve Onur’a atılması gibi…Takımı sabote ediyorlar diye nifak tohumu ekince Burak ve Onur günah keçisi oldu. Tabi ben içlerinde değildim.

Neler yaşandı, takım için neler yaptılar bilmiyorum. Haklı mı haksız mı ona da yorum yapamam. Onur’a kızdığım tek nokta futbolu bırakmasıydı. Çok iyi bir kaleciydi. Başka takımlarda oynatabilirdi. Genç yaşta bir kaleci kaybettik. Kaleci sıkıntımız mı var? Yok ama onu biraz daha seyredebilirdik. Bire bir de Türkiye’nin en iyi kalecisiydi. Uzaktan gelen şutlarda problemler yaşadı ama bire birde çok iyiydi. Ayakları ile oyun kurma konusunda problemleri vardı sakatlanmasaydı belki bu problemleri de yaşamazdı. Kariyer anlamında bence erken bıraktı.

‘’Alanya maçından sonra başkan ve oyuncuların arası açıldı!’’

Ünal Karaman’la 3 yıl boyunca çalıştınız. Trabzonspor, 2018-2019 sezonunda rakiplerinden öndeyken Ünal Karaman’la yaşanılan ayrılığı nasıl değerlendiriyorsunuz? Pek çoklarına göre Ünal Karaman’la devam edilseydi Trabzonspor sezonu şampiyon olarak tamamlayabilirdi. Siz ne düşünüyorsunuz?

Bilemezsin! Futbolda varsayımla konuşamazsın. Belki daha kötü olacaktı. Belki büyük takımları yenemeyecekti. Trabzonspor’un o şampiyonluğu kaybettiği ve içerisinin karıştığı maç Alanya deplasman maçıydı kardeşim. O maçı kazansaydı Trabzonspor şampiyondu. O maçtan sonra da önüne şanslar geldi ama o maçtan sonra arkadaşlık, birlik ve beraberlik koptu. Başkan ve oyuncuların arası açıldı, güvensizlik oluştu ve bu da sahaya yansıdı. Orada liderliği ve kriz yönetimini yapamadılar. Hem hoca yapamadı hem yönetim yapamadı. Hoca yapamadı çünkü tecrübesizdi, ilk deneyimiydi.

Bence yine başarılıydı ama Erzurum’a gitmesi de bence yanlıştı. Çünkü oraya hangi hoca gittiyse başarısız oldu. Bir hocanın gelen her teklifi kabul etmemesi gerektiğini ben orada gördüm. Benim için bir tecrübe oldu mesela, akıllı davranmak süper lig kulübü diye her teklifi kabul etmemek gerekiyor. Evet onun ikinci şansıydı ama bir şansı vardı zaten. Bir şans daha gelecekti ona. Sezon başı bir kulübe gitseydi belki başarılı olacaktı. Ama belki şimdi o ikinci şansı yok etti ve belki de kulüp bulmakta bile zorluk yaşayacak. Hocalığını tam olarak bilemem ama insanlığı, beyefendiliği iyi bir isim. Ben Hüseyin abiyi çok iyi tanırım, benim takım arkadaşımdı.

‘’Şenol Güneş’in en büyük hayali Milli Takımı tekrar çalıştırmaktı!’’

Bence orada en büyük hata, teknik direktör olarak tecrübesiz olan Hüseyin Cimşir’e sezon ortasında, şampiyonluk yolunda şans vermekti.

Sen olsan ne yapardın mesela?

Daha tecrübeli birine teklif götürürdüm

Kime?

Mesela yerli olarak bakardım. İlk olarak Şenol Güneş’e giderdim.

Gelir miydi sence?

Bilemiyorum

Gelmezdi. Mantıklı davranmak gerekiyor. Şenol hocanın zaten en büyük hayali milli takımı tekrar çalıştırmaktı. Dünya Kupasından sonra gönderilmesi içinde ukde kalmıştı. Ben Şenol hocayı çok severim. Bu benim fikrim. Şenol hoca son Avrupa şampiyonasında ‘’takımı kuramadığım için başarısız oldum’’ deseydi, bence daha da büyürdü. İtalya bizden daha iyi ısındı açıklaması, futbolun içinden gelmiş biri olarak bana mantıksız geliyor. Milli takımı içinde bulunduğu durumdan çıkartamadık. Neden çıkartamadık biliyor musun? Türk halkı olarak bizler, oyuncularımızı yetiştiremedik. Konsantre ve motive edemedik. Nasıl edemedik? Her kanalı açtığımızda onları gördük ve çıtayı öyle bir yükselttiler ki hedefi şampiyonluk koydular ve bu da genç oyuncuları baskı altına aldı. İtalya’ya yenildik ve sanki başka maçımız yokmuş gibi davrandık. Oyuncularımız Avrupa’da oynuyor diyoruz kaçı ilk 11 olarak Avrupa’da oynuyor? Oradaki o atmosferi bence sağlayamadık.

Bakıldığı zaman herkes için çok iyi bir tecrübe oldu. Bundan sonraki turnuvada belki çok başarılı olacaklar. Ders olmuştur belki bir daha bu kadar fakla reklam filminde oynamazlar, basının karşısında olmazlar. Ben böyle düşünüyorum. Herkesin düşünce tarzı başka, belki bana yanlış düşünüyorsun diyen olabilir. Ben gördüğümü söylüyorum. Bizim oyuncularımız onlardan daha yetenekli, sadece oyun anlayışımızı göremedik. Ne oynadığımızı anlamadık. Kötü de olarak bir oyun felsefemiz olmalı ülke olarak. Avrupa takımları gibi ya da ülkemizde Aykut Kocaman tarzı gibi. O turnuvada Burak’ta iyi oynayamadı, top alamadı. Çoğu oyuncumuz takımlarında oynayamıyordu. Çok neden var, teker teker saymayalım.

‘’Stadyumun açılışına beni çağırmadılar!’’

Avni Aker stadı yıkılıp millet bahçesi adı verilen bir bahçe yapıldı. Trabzonspor’da maçlarını yeni stadyumunda oynuyor. 6 yıl Trabzonspor formasını giyen bir isim olarak sizce Trabzonspor, Avni Aker de kalmalı mıydı?

Çok güzel bir stadyumdu, başarılar başarısızlıklar…Orada çok güzel şeyler yaşandı. Herkesin Avni Aker’de bir anısı vardır. Trabzonspor’a yakışan bir stadyum yapıldı. Trabzon küçük bir yer. Ulaşımı da rahat. Oradan ekmek yiyecek bir sürü de alan yapıldı. Bence mantıklı bir karardı. Önemli olan bundan sonra Avni Aker’e ne olacak. Alışveriş Merkezi yapmasınlar da! Biliyorsunuz Ali Sami Yen’i mahvettiler. Yapılır mı Allah aşkına! Yeter abi, bina, bina, bina…İnsanların spor yapma alışkanlıkları kayboldu. Evler mi kurtaracak bizi, para mı kurtaracak! Öleceğiz, biteceğiz, gideceğiz! Çocuklara oyun alanları yapmalıyız. Çocuklarımızı sporcu olarak yetiştirmeliyiz. Trabzon’da para geliyor diye Araplara oteller yaptılar! Gençliğimizi bedava spor alanları oyun alanlarına yönlendirmeliyiz. Tenis, Golf bunlar zengin sporları, paran yoksa oynayamazsın!

Gittiniz mi hocam hiç yeni stadyuma?

Yok hiç gitmedim. Çağırmadılar ki (gülüyor)

O zaman buradan bir mesaj olsun…

Yok bir şey olmasın canım, canları sağ olsun. Emek verdik 6 sene. Onlar da bize emek verdi. Demek ki iyi şeyler yapmamışız ki bizi çağırmadılar! Sıkıntı yok onlar başarılı olsunlar problem yok bizi çağırsınlar ya da çağırmasınlar…

Eski Fenerbahçeli Serhat Akın, Aziz Yıldırım’ın Fenerbahçe’nin kazandığı bir şampiyonluk sonrası Fenerbahçe soyunma odasına inerek ‘’neden seviniyorsunuz? Nasıl şampiyon olduğunuzu bilmiyorsunuz!’’ dediğini açıklamıştı. Siz, Fenerbahçe’deki günlerinizde böyle bir olaya tanıklık etmiş miydiniz?

Ben duymadım. Ben gelmeden önce yaşanmış olabilir. Aziz Yıldırım böyle bir şeyi demiş olabilir mi? Olabilir!  O yüzden bir şey diyemem. Büyük camialar ne dersen farklı şekilde yansıtıyorlar. Biz sadece iyi futbol, iyi oyuncular genç oyunular görmek istiyoruz. Herkesin hakkında hayırlısı olsun.

Bizi ağırladığınız için Teşekkür ederiz. Eklemek istediğiniz bir şey var mı?

Ben teşekkür ederim. Herkese sevgiler, sağılar. Bu kötü günlere, orman yangınları, koronolar varken birlik olmalıyız. İnsanlar birbirlerine fırsatçılık yapmamalı. Birbirimize sahip çıkmalıyız. İnsanlar gerçekten çok kötü durumda. Ülkemin, kendi yağında kavrulan ve kimseden yardım almadan geçinebilen bir ülke olmasını istiyorum. Betonlaşmayı, otel yapmayı bırakmalıyız. Birlik beraber içerisinde yaşayıp gidelim. Bu topraklar Fatih Sultan Mehmet’e bile kalmadı…

İstanbul Büyükşehir Belediyesi (İBB) Başkanı Ekrem İmamoğlu Trabzonspor yönetiminde birlikte çalıştığı Özkan Sümer için yapılan anma ve ödül törenine bir video mesajı ile katıldı. İmamoğlu mesajında Mustafa Kemal Atatürk’ün Trabzon’daki ziyaretinde bir konuşmasında söylediği sözlere gönderme yaptı.

İmamoğlu, ”Özkan Sümer, Trabzon’a hizmet ettiği Türk futboluna da üstün hizmetlerde bulundu. Onunla beraber çalışma onurunu ve gururunu yaşadım. Ondan çok şey öğrendim. Değerli bir spor insanıydı. Eğitici, öğreticiydi. Bulunduğu çağın ötesinde anlayışla sürece bakardı bunu da cesurca hissettirirdi. Kararlarında, uygulamalarında ve ortaya koyduğu akılla her zaman daha vizyoner ve daha çağdaş bakan bir insandı. Aynı zamanda evrensel değerleri çok güçlü bir insandı. Bana sağladığı katkıyı tarif edemem.

1924 Yılında Mustafa Kemal Atatürk’ün ”Bedeni idman, fikri idmanla muvazi gitmelidir” sözü bence Özkan Sümer’de vücut bulmuştur. Çünkü her zaman zihinsel gelişmeyi, öğrenmeyi, kültürel anlamda sporla bir arada gelişme ortamını sağlayan örnek bir insandı. Trabzon’un Maçka ilçesinin o zor ve çetin zigana dağlarının içinden çıkmış değerli bir cevherdi. Allah rahmet eylesin. Trabzonspor’a futbolcu, teknik adam ve başkan olarak hizmet etmiştir. Ruhu şad mekanı cennet olsun.” diye konuştu.

A Milli Takım Teknik Direktörü Şenol Güneş de Özkan Sümer anma ve ödül törenine video mesajı gönderdi. Güneş, şunları söyledi:

”Tanıştığımız günden bugüne kadar geçen zaman içerisinde benim için zaman zaman abim, hocam, başkanım, öğretmenim, dostum, kardeşim, büyüğüm, her şeyim diye düşündüğüm saygı değer bir kişi olarak isterdim ki bunları yüzüne karşı söyleyeyim. Aramızdan ayrıldıktan sonra güzel sözler söylemenin ne anlamı var bilmiyorum ama Karadeniz’in hırçın dalgalarında, Trabzon’un gergin ortamında yoktan var olan, yokluk içerisinde fikir üreten, zaman zaman kavgacı gözüken ama yumuşak kalbinde iç dünyasında sevgi barındıran bir büyüğüm olarak ona teşekkürlerimi tekrar sunuyorum. Yalnızlığın insanı ne kadar güçlü hale getirdiğini bilen bir insandı. Huzur içinde yatsın, mekanı cennet olsun.”

Trabzon Vakfı’nın 1998 yılından itibaren organizasyonunu yaptığı Sabahattin Sağıroğlu Trabzon’a Hizmet Ödülü’ne bu yıl Türk futbolunun ve Trabzonspor’un efsanevi ismi geçtiğimiz aylarda aramızdan ayrılan Özkan Sümer layık görüldü.

Trabzon Vakfı ” Sabahattin Sağıroğlu Trabzon’a Hizmet Ödülü” eylemiyle, söylemiyle, düşüncesiyle Trabzon ‘a yönelik çalışmalar yapmış, hizmet etmiş kişi ve kuruluşlara veriliyor.

2020 Yılı ödülünün geçen yıl sonu kaybettiğimiz Trabzon’un ve Türkiye’nin futbol tarihine adını yazdırmış önemli ve değerli hizmetleri geçmiş Özkan Sümer’e verilmesi kararlaştırıldı.. 2019 yılı Trabzon’a hizmet ödülü Hasan Melek’e önceki yıllarda ise Ergun Gürsoy, M.Şamil Ekinci, Veysel Usta, Celal Hekimoğlu , Prof. Dr. Haşim Karpuz, Ali Rıza Uzuner , Bekir Gerçek , Faruk Nafız Özak , Hayri Gür , Ömer Güner, Kenan Oltan , Cemal Akyıldız , Atay Aktuğ , Ahmet Özer , Mimarlar Odası, Kudret Emiroğlu gibi kentimize hizmet etmiş kişi ve kuruluşlara verilmiştİ. Trabzon Ticaret ve Sanayi Odası konferans salonunda 14 Temmuz 2021 Çarşamba günü yapıldı.

2000’li yılların başında Özkan Sümer önderliğinde kurulan unutulmaz Trabzonspor takımının önemli isimlerinden Emrah Eren, evinin kapılarını Vira Trabzon’a açarak ‘’Futbol Sohbetleri’’ röportaj dizimizin bu haftaki konuğu oldu.

Türkiye’de 13 farklı takımın formasını terleten Emrah Eren’in evinin duvarlarında sadece Trabzonspor formalı tablosu asılı. Bu da onun, Trabzonspor’u ne kadar çok sevdiğini gösteriyor…

Gerçek bir ‘takım’ kimliğiyle 13 maç üst üste galip gelerek kulüp tarihinin en uzun süreli galibiyet serisini yakalayan ve aynı sezon Türkiye Kupası Şampiyonluğu ile başarısını taçlandıran,2004 yılındaki ‘efsane’ Trabzonspor’un unutulmaz sağ beki Emrah Eren’le dünü bugünü ve yarını konuştuk.

”Trabzonspor’dan ayrılmak içimde ukde kaldı.”

2014 yılında futbolu bıraktınız. Futbolculuk hayatınızda pek çok kişiye nasip olmayacak şeyler yaşadınız. Başta UEFA Kupası olmak üzere Lig şampiyonluğu ve Türkiye Kupası şampiyonlukları yaşadınız. Futbolculuk kariyerinizden memnun musunuz? İçinizde ukde var mı?

Allaha şükürler olsun böyle bir meslekte uzun yıllar yer almak nasip oldu. Başarılı ve başarısız zamanlarımız da oldu. Daha başarılı, daha iyi bir kariyere sahip olmak isterdim. Tabi içimizde ukde kalan şeyler var. Trabzonspor’dan ayrılmak içimde ukde kaldı. Orada daha uzun yıllar oynamak isterdim. Benim ve takımım adına her şey çok iyi giderken Vahid Halilhodzic’le yaşadığım sorunlar nedeniyle takımdan ayrılmak zorunda kaldım. Bu olay futbol hayatımın en büyük ukdesiydi.

‘’Türkiye’de tamamen ikili ilişkilerin hakim olduğu bir sistem var!’’

Antrenörlüğe başlangıç süreciniz nasıl gelişti? Alanyaspor ve Akhisarspor’da Saffet Susic’in ekibinde yer aldınız. Bundan sonra da Saffet Susic’le beraber misiniz yoksa sizi artık birinci adam olarak görebilecek miyiz?

Açıkçası antrenörlüğe başlamak gibi niyetim yoktu. Hamza Hamzaoğlu Galatasaray’la anlaştığı dönem Hamza hocanın ekibinde Okan Buruk’un kardeşi Fuat Buruk hoca vardı. Fuat hoca benim hem ev arkadaşım hem de takım arkadaşımdı, antrenörlüğümü de yapmıştı. Fuat hoca, antrenörlüğe başlamam için bana baskı yaparak beni bu işe teşvik etti. Ben de tabiri caizse onu kırmamak için kurslara katıldım ve UEFA B Lisans diploması aldım. Ben bu diplomayı aldıktan sonra Saffet Susic hoca Alanyaspor’dan teklif aldı. Futbolculuk yıllarımda Saffet hocayla çalışarak onunla başarılı günler geçirmiştim. Saffet Susic benim tanıdığım en iyi teknik direktör, ama bunu onun yardımcısı olduğum için söylemiyorum. Saffet hoca Alanyaspor’la anlaşınca bana ‘’benimle çalışmak ister misin?’’ diyerek teklifte bulundu. Ben de ‘’seve seve’’ diyerek bu teklifi kabul ettim.

Daha sonra da Akhisarspor’da beraber çalıştık. Akhisar’da görev süremiz biraz kısa sürdü. Süper Kupa şampiyonu olduk ama 5 hafta sonra ayrılmak zorunda kaldık. Hem futbolcu hem antrenör olarak Akhisarspor camiasına büyük hizmetlerde bulunmuş olmama rağmen dönemin Akhisarspor yönetimi benim fikrimi sormadan Saffet hocanın görevine son verdi. Bu durumda beni fazlasıyla kırdı. Saffet hocanın tekrar Türkiye’de bir takım çalıştırması için çalışıyoruz. Çünkü inanın Saffet hoca çok değerli bir insan, kıymetli bir teknik direktör. Türkiye’de değeri bilinmiyor ama PSG kulübünün tesislerinde posterleri asılı olan bir futbol adamı. Saffet Susic, Yakın zaman önce de bir Fransız dergisi tarafından PSG’nin gelmiş geçmiş en büyük futbolcusu seçildi. Bu kadar büyük kariyere sahip bir teknik direktörün Türkiye’de değer görmemesi beni çok üzüyor. Saffet hocanın çalıştırdığı takımlara bakarsanız başarısız olduğu takım çok azdır. En az bir kere daha kendisiyle çalışmak istiyorum. Onla olmayacaksa da yine bir şekilde bu işin içinde kalmak istiyorum. Ben şuan B Lisans diplomasına sahibim. Bu diploma ile takım çalıştırmanız mümkün değil.

UEFA B Lisans diplomamın süresi bitince A Lisans diploması için başvuru yapacağım. Türkiye’de maalesef tamamen ikili ilişkilerin hakim olduğu bir sistem var! Herkes için bunu söyleyemem ama %80 oranında bu durum böyle. Türkiye’de hayatında futbol topuna ayağı değmemiş, futboldan anlamayan ama ikili ilişkileri sayesinde çok üst düzey yerlerde takım çalıştıran teknik direktörler var! Yine aynı şekilde üst seviye takımlarda futbol oynamasına ve bu işte yetenekli olmasına rağmen kulüp bulamayan onlarca antrenör arkadaşım var. Türkiye’de ikili ilişkileriniz, kariyerinizin, yeteneklerinizin ve yapabileceklerinizin önüne geçiyor! O yüzden önümüzü kapalı olarak görüyorum. Ama bir işte nasibiniz varsa Allah’ın izniyle kimse o nasibin önüne geçemez. Biz elimizden geleni yapacağız. Nasibimiz yoksa da kaderimize razı olacağız.

‘’Türkiye’de herkes ikili ilişkilere ve bu ilişkiler sonucunda sahip olacağı şeylere bakıyor.’’

Saffet Susic’ten bahsettiniz. Biliyorsunuz 2014 Dünya Kupasında Bosna Hersek Milli takımının teknik direktörüydü. Begovic Spahic, Kolasinac, Pjanic, Misimovic Dzeko gibi üst düzey isimlerle çalıştı

Futbolu bilen ya da bu konuda araştırma yapan insanlar çok iyi biliyorlar ki Saffet Susic, Bosna Hersek milli takımını dünya kupasına götüren ilk ve tek teknik direktör! Türkiye’de bazı kişilerin Saffet Susic’le konuşma tarzlarını görüyorum inanın çok üzülüyorum. Akhisarspor’dan ayrılırken bile Saffet hocanın maruz kaldığı tavırlar beni rahatsız etmişti. Saffet hocanın değerini onu tanıyanlar biliyor. Türkiye’de pek çok yönetici, başkan Saffet Susic’i tanımıyor. Dediğiniz gibi Saffet hoca 2014 Dünya Kupasında Bosna Hersek milli takım teknik direktörüydü. Türkiye’de herkes ikili ilişkilere ve bu ilişkiler sonucunda sahip olacağı şeylere bakıyor. Kimse kariyere, başarıya, yeteneğe bakmıyor!

Galatasaray’daki günleriniz için ‘’büyük takımda oynama psikolojisini iyi yönetemedim’’ demiştiniz. 3 Yıl Trabzonspor’da oynayan biri olarak Trabzonspor’daki günlerinizde büyük takımda oynama psikolojisini iyi yönetebildiğinizi düşünüyor musunuz?

21 yaşımda Galatasaray’a transfer oldum. Ben Galatasaray’a transfer olduğumda Galatasaray takımı üç sene üst üste şampiyon olmuştu ve oturmuş bir takıma sahipti. Ben, hem arkada hem de önde oynayabilen bir oyuncuydum.  O sezon takımda benim oynayabildiğim mevkilerde Ümit Dava, Fatih Akyel, Capone, Okan Buruk ve Arif Erdem oynuyordu. Ben bu takıma gelecek vaat eden bir oyuncu olarak transfer oldum. Fatih hoca da sağ olsun bunu bana sık sık söyledi. Ama ben öyle bir yapıya sahibim ki everest tepesinde ikinci olacağıma köyümde kalarak birinci olmak isterim. Faydalı olabileceğim, bir şeyler katabileceğim bir yerde olmak isterim. Bu yüzden o psikolojiyi iyi yönetemedim, fazla forma şansı bulamadım. Fatih Terim’e de takımdan kiralık ya da bonservisimle beraber ayrılmak istediğimi söylemiştim. Trabzonspor’a da 24-25 yaşlarında transfer oldum. Daha olgunlaşmıştım ve o Trabzonspor takımında bana ihtiyaç vardı. Trabzonspor takımına istenerek alındım. Trabzonspor’da sürekli de oynayabildiğim için o psikolojiyi yönetmek daha kolay oldu.

‘’Kiev’den de Bilbao’dan da daha iyi bir takımdık!’’

Trabzonspor’da oynadığınız günlerde Dinamo Kiev ve Atlhetic Bilbao gibi Avrupa’nın önde gelen takımlarını yendiniz fakat bu takımları eleyemediniz. Burada sorun neydi? Kadro kalitesi mi yoksa tecrübesizlik mi? Özellikle bir Dinamo Kiev maçı var ki elenmemiz mucizeydi…

Hiçbirimiz kalite açısından, 6 defa şampiyon olan efsane Trabzonspor takımının yanından geçemeyiz! Gerçek efsane, gerçek büyük futbolcular onlardır. Onlardan sonra da 1996’daki takım çok kaliteliydi. 1996’dan sonraki kadrolar açısından da 2004-2005 sezonu kadrosunun en kaliteli kadro olduğunu düşünüyorum. Çok kısıtlı bir bütçeyle kurulmuş, Trabzonspor’un sıkıntılı günlerinde oluşturulmuş bir ekiptik. Az paralara oynayan ama büyük başarılar elde eden bir takımdık. Aramızda tecrübesiz isimler vardı. Daha önce Avrupa kupası maçı oynamamış arkadaşlarımız vardı. Biz bu iki takımdan da daha iyi bir takımdık. Kiev’i 5-1 yenebilirdik! Goller kaçırdık, şutlarımız direklerden döndü, müthiş oynadık. Çok farklı kazanabileceğimiz maçı tek farkla kazandık. Türkiye’ye döndüğümüz de tecrübesizlik yüzünden elendik. Başka bir yorum yapamıyorum ‘’nasıl olsa eleyeceğiz ‘’ şeklinde mi düşünüyorduk hatırlamıyorum. Bilbao da o sezonun tabiri caizse uçan takımlarından biriydi.

O Bilbao takımında Yeste vardı biliyorsunuz, Bilbao efsanesi…

Çok iyi bir kadroya sahiplerdi. 3-0 öne geçmiştik her şey yolunda gidiyordu Del Horno’nun attığı gollerle maç 3-2 bitti

Chelsea’ye transfer olacak kadar iyi bir oyuncuydu…

Tabi tabi. Ziya Doğan hoca Del Horno hakkında bizi uyarmıştı. Tehlike yaratan bir oyuncu olduğu hakkında uyarılarda bulunmuştu. Maçı 3-0 önde götürmemize rağmen iki duran top sonucu iki gol yedik. Deplasmanda da çok iyi oynamamıza rağmen 2-0 yenildik ve onlara da elendik. Ben bunları tecrübesizliğimize bağlıyorum. Yoksa açıkça ‘’onlardan kötüydük’’ derim. Ama hayır değildik. Onlardan alt seviye bir takım değildik, hatta daha iyi bir takımdık. Ama tecrübesizliğimiz elenmemize sebep oldu.

2003-2004 sezonunda da İspanya’nın önemli takımlarından Villarael ile eşleştiniz. 0-0 ve 2-3 biten müsabakalar sonucunda elendiniz. Sizden önce de Galatasaray’ı elemişlerdi. O Villarael kadrosunda Reina, Belletti, Riquelme gibi çok önemli isimler vardı ve o sezon UEFA Kupasında yarı final oynadılar. Siz onları eleyebilseydiniz UEFA kupasında final- yarı final gibi ciddi başarılara imza atacağınızı düşünüyor muydunuz?

Açıkçası hayır. Turnuvanın başlangıç günlerinde olduğunuz için bunları düşünmüyorsunuz bile. Daha çok günlük düşünüyorsunuz, maç maç bakıyorsunuz, gidebildiğiniz yere kadar gitmek istiyorsunuz. Ne yalan söyleyeyim final- yarı final oynarız gibi bir düşüncemiz yoktu. Ancak, kazandıkça özgüven sahibi oluyorduk.

Aklınızda böyle bir düşünce olmasa da UEFA Kupasında yarı final oynayan o takımla başa baş oynayacak kadar iyi bir takımdınız…

Sen biraz gençsin. Belki hatırlamıyor olabilirsin ama Kiev maçları da dahil bu maçlardan golleri çıkartsalar ve ‘’bu turu kim geçti’’ diye sorsalar maçı seyreden herkes ‘’bordo mavili takım kazanmıştır’’ der.  Biz bu takımlara elendiğimiz günlerde takım olarak ısınma aşamasındaydık. Yeterli tecrübemiz yoktu. Birbirimize iyice alışmışken de kötü bir yönetim tarzıyla beraber takımımız dağıldı.

‘’Galatasaray’a kaybetmemiz, şampiyonluğu da kaybetmemize neden oldu’’

Yine aynı sezonda lig ve kupa dahil olmak üzere 13 maçlık bir galibiyet serisi yakaladınız fakat 33. Haftada Galatasaray mağlubiyetiyle şampiyonluğu kaçırdınız. Ligde 11 maç üst üste kazanan bir takım olarak, bu maçta da tecrübesizliğinizin kurbanı mı oldunuz?

Kesinlikle! Biz o maçtan önce hafta içerisinde İstanbul Atatürk Olimpiyat stadyumunda Gençlerbirliği ile Türkiye Kupasında final maçı oynadık 4-0 kazandık. O stadyumda çok güzel anılarımız var. Biraz da zafer sarhoşluğu oluyor. İyi niyetli bir takımdık. Galatasaray maçı öncesinde Galatasaraylı oyuncuların yaptığı bazı açıklamalar nedeniyle biraz da rehavete kapıldık. Bazı oyuncular ‘’Fenerbahçe şampiyon olacağına Trabzonspor şampiyon olsun’’ şeklinde demeçler vermişlerdi. O sezon da şampiyonluk yarışında Fenerbahçe ile yarıştık, Galatasaray’ın ligde bir iddiası yoktu. Biz oyuncular olarak ‘’nasıl olsa Avni Aker’de Galatasaray’ı yeneceğiz’’ şeklinde düşünüyorduk. Zaten kupayı kazanmıştık, bunun üzerine Galatasaraylı oyuncular da bu yönde açıklamalar yapınca psikolojik olarak rahat durumdaydık. Ancak, o kadar kötü goller yedik ki…

Evet Petkovic’in bazı gollerde büyük hatası olmuştu….

Yok hayır. Petkovic’e bir şey diyemem. Petkovic bize katkı verdi. İyi oynadığı maçlar da oldu. Onu bir maçla değerlendirmek, yargılamak istemem. Ama daha maçın başında talihsizlikler yaşadı ve bir anda 0-2 yenik duruma düştük. Tamam Galatasaray o sezon iyi değildi ama sonuçta büyük bir takım. Onlara karşı 0-2 yenik duruma düşünce geriye dönmek çok zor oluyor. Senin her atağa çıkışında seni kontra da yakalayabilirler. Nitekim maç zaten 2-4 bitti biz atak yaptıkça onlar gol buldu.

Son iki maçı kazanabilseydiniz ligi 75 puanla şampiyon olarak tamamlayacaktınız…

Evet doğru. Galatasaray maçı bizim için bir yıkımdı. Galatasaray’a kaybetmemiz, şampiyonluğu da kaybetmemize neden oldu.

‘’Trabzonspor’la lig şampiyonu olabilseydim UEFA Kupasını tamamen unuturdum!’’

‘’Trabzonspor’la kazandığım Türkiye Kupası, Galatasaray’da kazandığım UEFA Kupasından daha değerli, çünkü emeğim var.’’ Şeklinde bir açıklamanız var. Herhalde Trabzonspor’la lig şampiyonu olabilseydiniz, bu sizin hayatınızın en önemli olayı olacaktı?

Kesinlikle! Açık ara. Karakter olarak bizi 10 defa ceplerinden çıkartacak arkadaşlarımız var ama yanlış da anlaşılmak istemem. Sosyal medyayı farklı şekilde kullanarak farklı bir yüz kullanmak isteyen futbolcu arkadaşlarımız var! Ben Galatasaray camiasından tepki göreceğimi bile bile bunu söylüyorum, zaten tepki de görüyorum. Trabzonspor’la kazandığım Türkiye Kupasında emeğim olduğu için o kupa benim için daha değerli. Alınmasınlar, kızmasınlar. Bunun dışında, Trabzonspor’la lig şampiyonu olabilseydim UEFA Kupasını tamamen unuturdum. Diyorum ya o işin içinde emeğim var, bir şey katıyorum, hamuruna bir şey ekliyorum.  İnsanlar bana ‘’O sezon Galatasaray’ın kapısından içeri girmek için futbolcular kapıda yatıyordu, sen nasıl böyle düşünürsün’’ diyorlar. Ne yapayım? Ben böyleyim.

‘’Maç esnasında Cem Papila’nın art niyetli olduğunu düşündüm!’’

2005 yılında Kadıköy’de oynan Fenerbahçe maçını kazansaydınız puan farkı 3’e inecek ve lig sonunda puanlarınız eşitlenecekti. Maçın oynandığı sırada Cem Papila’nın yönetiminde bir art niyet sezmiş miydiniz?

Aradan yıllar geçti, Cem hoca hakemliği bıraktı. Ben hayatım boyunca hiçbir hakemi suçlamadım ama maç içerisinde ona her şeyi söyledik. Ağzımıza geleni saydık. Maç içerisinde verdiği kararlar yüzünden kendisine İtiraz etmeye gittik ‘’kötü yönetiyorsun, art niyetli yönetiyorsun!’’ dedik.  Maç esnasında Cem Papila’nın art niyetli olduğunu düşündüm. Ama maç sona erdikten ve zaman geçtikten sonra bu düşünceden vazgeçtim. Bence Cem hoca oradaki baskıyı kaldıramadı, o baskıya yenildi. Fenerbahçe camiasının baskını kaldıramadı. Çok kötü bir maç yönetti bu da bizim şampiyonluğumuza mal oldu. Böyle düşünmek istiyorum!

Bu maç veya o sezon özelinde Cem Papila’ya hakkınızı helal ediyor musunuz?

Ben inançlarıyla yaşayan bir insanım. Zannedersem bir alim, ‘’birbirinize hakkınızı helal etmemenin ahirette size getireceği yükü bilseydiniz, karşınızdaki insan size çok büyük kötülük yapmış olsa bile ona yine de hakkınızı helal ederdiniz’’ demişti. Biliyorsun Allah, ‘’kul hakkıyla karşıma gelmeyin’’ der. O nedenle ‘’Cem hocaya hakkımı helal etmiyorum’’ demeye vicdanım el vermez. Cem hoca, böyle bir hatayı kasten yaptıysa bunun karşılığını zaten alacak. Yapmadıysa da sıkıntı yok. Aradan zaman geçince daha sakin kafayla düşünebiliyorsun. O yüzden ‘’hakkımı helal etmiyorum’’ demeyeyim. İyi niyetle düşünelim. Cem hoca, inşallah o atmosfer ve o baskı yüzünden bu hataları yapmıştır. Çok kötü bir maç yönetti. O maçtan sonra Fenerbahçe’nin Galatasaray maçı vardı. Fenerbahçe’yi yenseydik Fenerbahçe, o psikolojiyi düzeltemezdi. Biz o gün kazansaydık, kazanmamıza izin verilseydi, o hakem hataları yapılmasaydı şampiyon olurduk!

‘’Cem Papila çok kötü bir maç yönetti ve şampiyonluktan olduk. Daha ötesini söyleyemem!’’

Türk futbolundaki sistem mi sizin o maçı kazanmanıza izin vermedi? Bence bu sistem 2002’de Gaziantepspor’un şampiyon olmasına izin vermedi Trabzonspor’un da Bursaspor’dan sonra şampiyon olmasına izin vermedi. Bence Türk futbolunda böyle bir çark var ve bazı takımlara izin verilmiyor…

Evet evet… Kardeşim sana bir şey söyleyeyim. 1.5 yıla yakın bir süre antrenörlük yaptım. Futbolu bıraktıktan sonra, antrenörlüğe geçince bazı ilişkilerde öyle şeyler gördüm ki inanın bunları taraftarlara anlatsak maç izlemeyi bırakırlar, futboldan soğurlar! Futbolda kötü ilişkiler var ve bu kötü ilişkilerin dışında tehlikeli ilişkiler de var. Gözünle görmediğin için ispat edemiyorsun ama öyle şeyler duyuyoruz ki inanamazsınız! O yüzden her şey olabilir. Her şey mümkün. 2005 yılında ben ve takım arkadaşlarıma saha içerisinde de saha dışarısında da ‘’sizin şampiyon olmanız çok zor. Çünkü siz şampiyon olursanız yayıncı kuruluş para kaybedecek!’’ denildi. Biz bunları en az 10 defa duyduk. Yattara’da, Gökdeniz’de, Fatih Tekke’de her oyuncu arkadaşımız bunları duymuştur. Puzzle parçalarını birleştirdiğin zaman aklına komplo teorisi geliyor. Yine söylüyorum, hakem çok kötü bir maç yönetti ve şampiyonluktan olduk. Daha ötesini söyleyemem!

Fenerbahçe maçından sonra neler yaşandı? İyi bir şekilde mücadele etmenize rağmen tamamen hakem yönetimi nedeniyle sahadan mağlup ayrıldınız. Siz de o maçta harika bir asist yapmıştınız.

Benim harika asist yapmadım Fatih Tekke müthiş bir gol atmıştı (gülüyor) Röportaja başlamadan önce de söylemiştim. O sene şampiyon olamayışımızın 23. Yılıydı ve taraftarlar bize ‘’şampiyon olun heykelinizi dikelim’’ diyorlardı. Bak yine tüylerim diken diken oldu. Bir şehir şampiyonluğu bu kadar açtı ve inanmıştı. Biz de o kadar açtık ve inanıyorduk. Aradan 16 yıl geçmesine rağmen ben bunları bugün bile hissediyorsam, o günkü halimizi sen düşün…

‘’Sezon başındaki kamp yüzünden Famagusta’ya elendik!’’

2005-2006 sezonunda yoğun güvenlik önlemleri altında Kıbrıs’a gittiniz. Şampiyonlar Ligi ön eleme maçında Famagusta’ya sürpriz şekilde yenildiniz. Famagusta maçlarında neler yaşandı? Sizce Trabzonspor’un Famagusta’ya elenme nedeni neydi?

Kıbrıs’a vardığımız da havaalanında ayakkabılarımızı dahi en az 2-3 kere x-ray cihazlarından geçirdiler! Bizler birkaç kez bu cihazlardan geçtikten sonra birkaç kez de polisler üzerimizi aradı. Tüm bu aramalar yapılırken yanlarındaki köpeklerle de bizleri tahrik ettiler! Bunu sadece ve sadece bir Türk takımı olduğumuz için yaptılar!

Famagusta’yı rahat bir şekilde eleyebileceğimizi düşünüyorduk. Onlarla 20 maç yapsak hepsini yenerdik. Yedek oyuncularımız bile onları yenerdi. Famagusta, maça 5-0 yenik başlasak bile rahatça yenebileceğimiz bir takımdı. Suçlamak gibi olacak yanlış anlaşılmasın ama biz o sezon çök kötü bir kamp dönemi geçirdik. 22 gün boyunca izin yapmadan günde çift idman yaptık. Kıbrıs’a gittiğimizde çok sıcak bir hava vardı. Maça çıkarken Yattara, Volkan Bekiroğlu, Fatih Tekke kimle konuşursanız konuşun hiçbirimizin yürüyecek hali kalmamıştı. Sahada olan oyuncularımızla maç içerisinde konuşuyorduk ve kimsenin adım atacak hali yoktu. Famagusta’ya elenme nedenimiz bence geçirdiğimiz o kamp süreciydi. Çok ağır bir kamp geçirdik. O kamp bizi geri attı. Ben rakibim topa vurur gibi yapıp topu çektiği zaman hiçbir zaman zıplamam. Ancak, Famagusta maçında birkaç pozisyonda, yürüyecek halim kalmadığı için çaresizlikten ‘’top beni geçerse geçsin’’ düşüncesiyle zıpladım. Yattara o maçta güçsüzlükten çalım atamıyordu. En sonunda rakibine tekme attı ve kırmızı kart gördü. Yattara’nın çaresizliğini orada gördüm. Hepimiz pelte gibiydik.

Trabzon’daki maçta da takımın üzerinde hantallık vardı. Dinamizmi kaybetmiştik. Farklı şeylerde duymuştuk. Famagusta’lı oyuncuların Sümela Manastırında büyü yaptığı, fotoğraflarımızı yaktıklarını duyduk! Ama bunlar şehir efsanesi de olabilir. Normalde çok rahat eleyebileceğimiz bir rakibe karşı elendik ve bu bizi geriye itti. Ligde bile kendimize gelemedik. Çok sıkıntılı bir süreç geçirdik.

Böyle sıkıntılı bir dönemden geçmenize rağmen aslında lige de iyi başlamıştınız. İlk 4 maçta 2 galibiyet 2 beraberlik alarak 8 puan topladınız. Ancak Gökdeniz’in 6 ay men cezası almasıyla beraber 5 maç boyunca galip gelemediniz. Gökdeniz’e verilen ceza sizi ve takımı nasıl etkiledi?

Gökdeniz, bize katkı yapmış bir oyuncu. Kalitesini ve katkılarını inkâr edemeyiz. Ancak o takım öyle bir hale gelmişti ki Gökdeniz, Kaptan (Fatih Tekke) Yattara, Mehmet Yılmaz olmadığı zaman hiç fark etmiyordu. Bir şekilde galibiyet alıyorduk. Az önce sözünü ettiğin 13 maçlık galibiyet serisinde Fatih Tekke pek çok maçta sakatlığı nedeniyle kadroda yoktu. Kaptan aramızda olmamasına rağmen 13 maç üst üste kazandık. Fatih Tekke’yi inkar edebilir miyiz? Türk futbol tarihinin en iyi forvetlerinden biriydi, müthiş bir futbolcuydu. Şunu söylemek istiyorum bir futbolcunun yokluğu o takımda hiçbir şeyi değiştirmiyor. ‘’Gökdeniz olmadığı için galip gelemedik’’ diyemem. Biz o maçlarda aşırı moralsizlik ve kamp süresindeki sıkıntılar yüzünden galip gelemedik. O takımdan başka arkadaşlara da sorsanız onlar da aynı cevabı verecektir.

‘’Geride bıraktığımız sezonda bile süper lig takımlarının hepsinde soyunma odasında sigara içen oyuncular vardır!’’

2005 yılında Manisaspor yenilgisi sonrasında Şenol Güneş’in ayrılışıyla beraber Halilhodzic göreve geldi ve ‘’soyunma odasında sigara içen oyuncular var’’ şeklinde bir açıklama yaptı. Bu olay gerçek miydi? Gerçekse bu oyuncular kimlerdi?

Yine oraya geldik (gülüyor) İddia ediyorum geride bıraktığımız sezonda bile süper lig takımlarının hepsinde soyunma odasında sigara içen oyuncular vardır! Saffet hocayla beraber çalıştırdığımız takımlarda da vardı. Oyuncu çıkıp sahada işini yapıyorsa ister sigara içsin ister içmesin. O, onu bağlar. Benim için önemli olan sahada görevini yapmasıdır. Sahada görevini yapmıyorsa oyuncuyu yedek bırakacaksın, orada da görevini yapmıyorsa tribüne çıkartacaksın, orada da görevini yapmıyorsa göndereceksin. ‘’Soyunma odasında sigara içen oyunlar var’’ demek takım kötü giderken futbolcuyu basının önüne atmaktır. Çok şükür ben sigara içmiyorum ama insanların örnek aldığı, gıpta ederek baktığı çoğu kişi sigara içiyor! Bunlardan bazıları da benim abilerim, kardeşlerim. Sigara içmesine rağmen benden çok daha fazla koşan oyuncuları biliyorum. Bu açıklama, olumsuz bir durum olduğunda futbolcuyu basın önüne atmak için sadece bir araç. Üstelik Halilhodzic sadece bunu da demiyordu.

Evet, ‘’ Sahada koşmayıp bankaya koşan oyuncular var’’ da demişti…

Vahid Halilhodzic, galip geldiğimiz zaman ‘’bugün takımı çok iyi hazırladım’’ diyordu. Mağlup olduğumuz zaman ise ‘’futbolcular sigara içiyor, yalan söyleyenler var. Yorgunum demesine rağmen para almaya koşan oyuncular var’’ şeklinde açıklamalar yapıyordu. Yahu kardeşim sana maçı sordular, maçla alakalı neden konuşmuyorsun? Halilhodzic’in mağlup olunan maçlardan sonra ‘’taktiğimiz tutmadı, kaybettik. Sorumlusu benim’’ demesi gerekirdi. Şenol hocayı görüyorsunuz değil mi? Milli takım başarısız oldu ve ‘’başarısızlığın sorumlusu benim’’ dedi. Karakter budur. Halilhodzic’e göre takım galip geldiği zaman kendisi kazanıyor, mağlup olduğu zaman da futbolcular kaybediyordu! Bu kaybın da üzerini örtme amacıyla bin tane de bahane üretiyordu. Hiçbir teknik direktörde böyle bir şey görmedim.

Saffet Susic de Halilhodzic de Boşnak ve ikisi de daha önce PSG’de oynadı. İki teknik adamın tarzında ne gibi farklılıklar var?

Yanlış bir şey söylemek istemem ama bu iki isim Yugoslavya’da futbol oynadığı yıllarda Yugoslavya’da komünizm hakimdi ve komünizm olan bir ülkede Müslüman oyuncular asla milli takımda oynatılmaz. Ancak Susic de Halilhodzic de o kadar büyük futbolcular ki Yugoslavya milli takımı bunları oynatmak zorunda kalıyor. Halilhodzic çok iyi bir golcüymüş, Susic de zaten Arjantin’e karşı hatrick yapmış bir futbolcu. Trabzonspor’da Halilhodzic’le tartışıp Rizespor’a transfer olduğumda Rizespor’un teknik direktörü Saffet Susic’di.

Susic’le Halilhodzic çok yakın arkadaşlar. Saffet hoca o kadar mükemmel bir insan ve futbol psikolojisini o kadar iyi biliyor ki Rizespor’daki ilk gününde beni odasına çağırdı. Kendisini tanımıyordum, ön yargılıydım. Odasına gittim ‘’buyurun hocam’’ dedim ‘’sen geçen sene Halilhodzic’le tartışmışsın’’ dedi. Ben konunun Halilhodzic’e geleceğini bildiğim için hemen kılıç çektim ‘’evet tartıştık ne oldu?’’ dedim ‘’sebebini sormayacağım. Yüzde 100 sen haklısındır. Halilhodzic benim arkadaşım ve kendisini çok iyi tanırım. Ona doğruyu asla kabul ettiremezsin. Sabaha kadar konuş, tartış onu asla ikna edemezsin.’’ dedi.  Bu konuşmamıza Allah şahit. Saffet hoca psikolojiden o kadar iyi anlıyor ki aklımı, düşüncelerimi okudu. İnşallah onunla bir daha çalışabilirim.

‘’İki yönetici, 2005 yılındaki takımın şampiyonluk yaşamadan dağılmasına neden oldu!’’

Bir açıklamanızda yöneticilerin Halilhodzic’e ‘’bu takımda gruplaşma var bu takımı toparla’’ dediğinizi söylemiştiniz. Takımda gerçekten de böyle bir gruplaşma var mıydı?

Hayır yoktu! Bizim takımımızda olumlu anlamda bir gruplaşma vardı. Belirli bir arkadaş grubumuz vardı beraber hareket ederdik. Ben Hasan Üçüncü, Fatih Tekke, Mehmet Yılmaz, Yattara, Erdinç Yavuz ve Volkan Bekiroğlu çok samimiydik. Fakat tabi takımdaki diğer arkadaşlarımızı da severdik ve onlarla da aramız iyiydi.

Biz gruplaşmayı sadece, birisi takıma ve kulübe zarar verecekse ona karşı yapardık. Onun dışında herhangi bir gruplaşma yoktu. O dönemin iki yöneticisi bunu bahane etti. Bu iki isimden hiç bahsetmek istemiyorum bile. Zaten Halilhodzic gelir gelmez soyunma odasında konuşma yaptı ‘’burada futbolcuya dayalı düzen var. Ben bunu değiştireceğim’’ dedi. Abi bizi ne zaman gördün? Nerden tanıyorsun? Sen bu takımı daha önce hiç görmedin. Ama ona öyle söylenmiş, yöneticiler öyle doldurmuşlar hocayı. O iki yönetici o takımın şampiyonluk yaşamadan dağılmasına neden oldu. 2004-2005 sezonu bitince Trabzonspor’daki bu iki yöneticiyle tartıştım. Onlarla anlaşamadık. Galatasaray’la 20 dakikada anlaştım, ama anlaşmama rağmen Galatasaray’a imza atmadım. Trabzonspor’u çok seviyordum, artık Trabzonsporlu olmuştum. Galatasaray’la anlaştığımı babama söylediğimde babam, ‘’olsun oğlum o da büyük takım’’, eşim de ‘’ne yapalım Emrah, nasibimizde bu varmış’’ diyerek tepki verdi. O gün eve başım eğik gitmiştim. Trabzonspor, ben ve ailem için bu kadar değerli ve büyük bir takım. Normalde Galatasaray’la anlaşan bir futbolcunun evinde bayram olur! Benim ailem Trabzonspor’u o kadar sevmişti.

Babam, fanatik derecede bir İstanbul takımının taraftarıdır. Ama o bile Trabzonspor’u çok benimsemişti. Bir gün sonra durum değişti ve tekrar Trabzonspor’a imza attım. Galatasaray’a verdiğim sözü tutmadığım için dönemin Galatasaray yöneticisi Bülent Tulun, benim hakkımda ağır açıklamalarda bulundu. Ben sözümde durmayarak bu sözleri hak etmiştim! Hayatımda ilk defa sözümde durmadım ve sözümde durmayışımın cezasını da Halilhodzic’le yaşadığım kavgayla çektim!  Trabzonspor’u ne kadar seversem seveyim ne olursa olsun verdiğim sözü tutmalıydım. Sözümü tutsaydım rabbim bana bu sıkıntı vermeyecekti. Beni o sezon başında Beşiktaş, Galatasaray ve CSKA Moskova istiyordu. Ben Trabzonspor’da kaldım. Trabzonspor’u bu kadar sevmeme rağmen Halilhodzic diye bir adam geldi ve beni Trabzonspor’dan ayırdı. Sezon başı bu takımlarla görüşürken ligin devre arasında Malatyaspor’a imza attım! Nasibimiz de bu varmış.

‘’Trabzonspor bana, Trabzonsporlu olma duygusunu yaşattı.’’

Trabzonspor, maddiyat dışında size ne verdi?

Kulübüme maddiyat olarak bana verdikleri için teşekkür ederim Allah razı olsun. Onun dışında Trabzonspor bana, Trabzonsporlu olma duygusunu yaşattı. Bunun içerisinde onur var, saygı var, sevgi var, dürüstlük var, şeref var. Gerçek bir Trabzonsporlu dışarda ne hissediyorsa Trabzonspor’da bana onu hissettirdi. Bunu da kelimelere dökmek çok zor.

‘‘Takımda herkes Szymkowiak’a saygı gösterirdi’’

Miroslaw Szymkowiak’ın takımdan neden ayrıldığı bir türlü açıklanmadı. Szymkowiak’ın takımdan neden ayrıldığını biliyor musunuz?

Szymkowiak sıcak bir insan değildi. İyi bir insan ve iyi bir takım oyuncusuydu.  Basit ve aklıyla oynayan bir oyuncuydu. Takımda düzeni asla bozmazdı. Ama içine kapanık bir karakterdi. Çok samimi bir insan değildi. Karakter yapısı olarak Türk adet ve geleneklerine uygun bir karaktere sahip değildi. Bunu olumsuz anlamda söylemiyorum. Szymkowiak’ın takımda kimseyle samimi olduğunu da düşünmüyorum fakat herkes onu çok sever ve çok saygı gösterirdi. Bize de önemli katkılar yaptı. Takımdan neden ayrıldığı konusunda bazı şeyler duydum. Ama bunları söylemem doğru olmaz çünkü kanıtlanmış şeyler değil. Szymkowiak, takımdan ayrıldıktan sonra onla herhangi bir konuşmamız olmadı. Fatih Tekke ve Yattara ile zaman zaman görüşüyoruz ama sanırım onlarda Szymkowiak ile görüşmüyor Szymkowiak da hiç aklımıza gelmiyor açıkçası.  Szymkowiak belki de futbolu bıraktıktan sonra futbol camiasına girmek istemedi.

Trabzonspor’daki son günlerinizde Gökdeniz Karadeniz Ve Fatih Tekke’nin ev ve iş yerlerine saldırı düzenlenmişti. Takım olarak bu olaylardan nasıl etkilendiniz?

Hepimiz olayı sabah öğrendik. Derinden üzüldük. Değerli insanlar, değerli arkadaşlarımızdı. Çok şükür geldi geçti.

‘’Fatih Tekke çok iyi bir futbolcu olmasının dışında gerçek bir kaptan ve gerçek bir liderdir.’’

Fatih Tekke, dışarıdan gerçek bir kaptan gibi gözüküyor. Saha içerisinde ve dışarısında Fatih Tekke, nasıl bir karakterdi?

Aynen öyle, Fatih Tekke çok iyi bir futbolcu olmasının yanı sıra gerçek bir kaptan ve gerçek bir liderdir. İyi, dürüst ve namuslu bir insandır. Sözüne güvenebileceğiniz bir insandır. İyi bir arkadaş ve iyi bir dosttur. Kaptan’ın futbolculuğunu tartışmaya gerek bile yok.

‘’Milli takımda negatif ayrımcılık olduğuna inanıyorum!’’

2004-2005 sezonunda 77 puan toplayan bir takımdınız ve buna rağmen Trabzonspor’dan Milli takıma seçilen oyuncu sayısı çok azdı. Milli takımda negatif ayrımcılık olduğunu düşünüyor musunuz?

Evet bunun olduğuna inanıyorum! Trabzonspor taraftarı yanlış anlamasın ama İstanbul takımlarının taraftar sayısı daha fazla. Bu bir realite. İstanbul’un büyüklerinin ön planda olması isteniyor. Ben o sezon iki defa davet aldım. Ancak sakatlıklarım yüzünden milli takım formasını giyemedim. Yanlış bir şey de söylemek de istemiyorum ancak kaderde bazı çizgiler var ve bu çizgilerin öteki tarafına atlayamıyorsunuz. Trabzonspor’da oynadığım günlerde hep yılın 11’indeydim ancak milli formayı giyemedim. Çizginin öte yanına atlayamadım. Kariyerinde bir eksik olarak kalıyor. Sonraki sezon Tolga Seyhan ve Hüseyin Cimşir milli takımdan davet aldı diye hatırlıyorum.

Mesela Hami Mandıralı abi Türk futbol tarihinin en iyi üç forvetinden biridir. Türk milli takımının dışında Trabzonspor camiasının da Hami Mandıralı’nın değerini bilmediğini düşünüyorum. Hami abi, müthiş bir yetenekti. Trabzonspor’da önemli yerlerde görev alması gerekiyor. Ben çocukken Trabzonspor taraftarı değildim. Babamın tuttuğu takımı tutuyordum. Ancak Hami Mandıralı bana inanılmaz bir oyuncu gibi geliyordu.

‘’2010-2011 sezonunun şampiyonu Trabzonspor’dur!’’

2010-2011 sezonu Türk Futbol tarihinin en şaibeli sezonlarından biri olarak kayıtlara geçti. Siz o sezon boyunca bir gariplik olduğunu hissetmiş miydiniz, yoksa yaşananlar size normal mi geliyordu? Bir açıklamanızda Trabzonspor’un o sezonu şampiyon olarak tamamladığını söylemiştiniz

O sezon benim için çok acı bir sezondu. Dizimden sakatlık yaşamıştım. Çok acı çekiyordum. Kulüp bulmakta zorlanıyordum. Futbol hayatım bitme noktasına gelmişti. Bunların dışında Fenerbahçeliler tepki gösterecek ama o sezonun şampiyonu kesinlikle Trabzonspor’dur! Trabzonspor, o sezon şampiyon olmuştur nokta!

‘’Şenol hoca bize, ‘sahaya tükürmeyin. Trabzonspor forması giyen oyuncuya tükürmek yakışmaz’ derdi.’’ 

Bir açıklamanızda Şenol Güneş’in çalıştığınız Türk teknik direktörler arasında özel bir yerde olduğunu belirtip Şenol Güneş’in futbolcuları yalnız futbolculuk meziyetleri açısından değil kişilik, karakter ve genel kültür açısından da geliştirdiğini söylemiştiniz. Biraz açabilir misiniz?

Çalıştığım en iyi teknik direktör Saffet Susiç Ancak her teknik direktörün kendine has bir metodu ve disiplin anlayışı var. Şenol hoca, eğitimci bir insan. Futbolcuya hayatsal anlamda çok şey katan bir insan. Futbolcularına ‘’kişilik, karakter ve yaşantı anlamında neler katabilirim?’’ diye düşünen bir teknik direktör. Bu nedenle benim için çok özel.

2005 yılında sezon başı kampında bizi yurtdışında çok güzel bir yere götürmüştü. Dağların, nehirlerin arasında harika bir yerdi. Şenol hoca o günlerde bize ‘’çocuklar aranızda genç oyuncular var, yeni transferler var ve bunların bazıları belki de alt liglere gidecek ve buralara bir daha gelemeyecekler. Hayatlarında bir defa böyle bir yer görecekler. En güzel yerleri görmelerini istedim. Ufukları açılsın, hayal güçleri genişlesin istedim. O yüzden burayı seçtim’’ dedi. İnanın bunu kimse düşünmez. Şenol hoca bize ‘’sahaya tükürmeyin. Trabzonspor forması giyen oyuncuya tükürmek yakışmaz’’ derdi.  O dönem bakın, inceleyin hiçbirimiz sahaya tükürmemişizdir. Bunun futbolla bir alakası yok ama hoca, bu tarzıyla sizi eğitiyor. Şenol hoca, oyuncusunun kişiliğini, karakterini ve hayatını düşünüyordu. Türk hocalardan Mustafa Denizli’de çok özel bir insandır. Beni iki defa A milli takıma çağırdı ve ben Mustafa hocanın ne kadar kaliteli ve entelektüel bir insan olduğunu gördüm. Altayspor’u da Süper Lige çıkardı ve ücret almadı. Ne kadar büyük bir jest! Böyle bir jest olabilir mi? Ben Türkiye’de daha önce böyle bir şeye tanıklık etmedim.

Üstelik bazı teknik direktörler efsane oldukları takımlardan 3 milyon Eurolar kazanırken, Mustafa hoca böyle büyük bir jest yaptı.

Aynen öyle. Mustafa hoca sözünde durdu. Benim için efsanedir, kahramandır.

Şenol Güneş’in size ve 2011 yılındaki futbolculara ‘’kendinizi yere atmayın’’ dediğini düşünüyorum. Sizin oynadığınız takımda 2011 yılındaki takımda ayakta kalmak için mücadele ediyordu. Bazı teknik direktörlerle çalışan futbolcular penaltı almak için takla atıyorlar….

Evet kesinlikle! Şenol hoca bize bunu söylerdi. Şenol hoca bize Fair Play’ın dışına çıkmamamız gerektiğinizi söylerdi. Hoca bize ‘’sahtekarlık yapmayın, arkadaşınızın terini çalmayın. O da evine ekmek götürüyor, siz de evinize ekmek götürüyorsunuz. O da bir şehri kulübü temsil ediyor, siz de ediyorsunuz’’ diyordu. İsmi lazım değil, bazı teknik direktörler de sürekli olarak faul yapmamızı istiyordu! ‘’Vur, ayağını kır, taktik faul yap’’ diyen teknik direktörler var!

Milli maçlarda bile yaşadık aynısını biliyorsunuz. Bir rakip takım Milli takımımızı eledi ve onları dövdük…

Tabi o farklı bir atmosfer (gülüyor) Saha içerisinde ne teknik direktörler gördük! Ama Şenol hoca gibisi de var.

‘’Türk futbolunda bu kulüplerin bu gelirlerle batmaları mümkün değil ama batıyorlar. Gerisini siz anlayın!’’

Yabancı Kuralı için ne düşünüyorsunuz?

Başarıya bakmak lazım. Kuraldan önce Türkiye, başarı sıralamasında kaçıncıydı, kuraldan sonra kaçıncı oldu? Buna bakmak lazım. Kural öncesinde daha başarılı olduğumuzu düşünüyorum. Kendi futbolcularımızı oynatıp öz kaynaklarımıza yönelmemiz gerekiyor. Yabancı oyuncuların çoğu, ülkemize Latin ülkelerinden, balkanlardan ve Afrika kıtasından geliyor. Bu oyuncuların transfer süreçlerinde öyle şeyler duyuyoruz ki! Türk futbolunda bu kulüplerin bu gelirlerle batmaları mümkün değil ama batıyorlar. Gerisini siz anlayın!

Futbol hayatınızda Şenol Güneş, Fatih Terim, Lucescu gibi Türk futbolunda çok büyük izler bırakan isimlerle çalıştınız. Futbol adamı Emrah Eren, bu isimler dahil hangi teknik direktörü örnek alıyor ve çalıştırdığı futbolculara onun tarzıyla yaklaşıyor?

Saffet Susic!

‘’Trabzonspor’un tarihi, ruhu, kökleri Avni Aker’deydi. Avni Aker bir tarihti. Sen tarihi yok ettin!’’

Avni Aker stadı yıkılıp millet bahçesi adı verilen bir bahçe yapıldı. Trabzonspor’da maçlarını yeni stadyumunda oynuyor. Sizce Trabzonspor, Avni Aker de kalmalı mıydı?

Benim için Avni Aker’in yerini tutması mümkün değil! Avni Aker stadyumu bir tarihtir, Bir efsanedir. Avni Aker denilince insanın tüyleri diken diken oluyor! Yeni stadyum Avni Aker’in yanında çok bir şey ifade etmiyor. Avni Aker’in yerini tutamaz!

Buraya gelirken Mecidiyeköy’den geçtik. Ali Sami Yen stadyumunun olduğu yeri görünce kendi kendimize ‘’vay be’’ dedik. Avni Aker’de de Ali Sami Yen’de de güzel anılarınız var neler söylemek istersiniz?

Hepsi için aynısı geçerli. Biz Ali Sami Yen’e çıktığımızda farklı duygular hissederdik. Galatasaray’ın yeni stadyumunda da oynamak nasip oldu ama Sami Yen başkaydı. Yine aynı şekilde İnönü stadyumu da farklıydı. Artık stadyumların ruhları yok oldu!  İçlerindeki o hava eskisi gibi değil. Ne olursa olsun Avni Aker’in yeri doldurulamaz. Eski futbolcuların, Hami Mandıralı’nın, Orhan Çıkırıkçı’nın ve diğer isimlerin Avni Aker’e çıktığı duygularla bugünkü futbolcuların Akyazı stadyumuna çıktığı duyguların aynı olduğunu düşünmüyorum. Avni Aker’de farklı bir duygu var. O takımın temelleri orada atıldı. Bana göre yanlış bir tercihti. O takımın tarihi, ruhu, kökleri oradaydı. Avni Aker bir tarihti. Sen tarihi yok ettin! Trabzonspor’un tarihini yok ettin! Şenol Güneş, Necati Özçağlayan, Turgay Semercioğlu ve diğer isimler, şampiyon oldukları stadyum olarak nereyi gösterecekler?  Şenol hoca Trabzon için büyük bir marka ve değer. Kariyer olarak Trabzon’un en büyük ismi. Milli takıma en büyük başarıyı yaşatan teknik direktör. Trabzon’da cadde, sokaklar ve parklarda olabilir. Ama o stadyumun ismi Hüseyin Avni Aker olmalıydı! Şenol hocanın ismi güzel yerleri hak ediyor. Ama o stadyumda aynı isimle kalmayı hak ediyordu!

‘’Özkan Sümer, Türk futbolunun ordinaryüsüdür.’’

Yakın zaman önce Özkan Sümer’i kaybettik. Sizin başkanlığınızı da yaptı. Özkan hoca hakkında neler söylemek istersiniz

Allah rahmet eylesin onun başkan olduğu dönemde Trabzonspor borçlar içerisindeydi. Özkan hoca borçları sıfırladı hatta artıya geçirdi. Öyle bir takım kurdu ki onun kurduğu takım şaibeli şampiyonluklar kaçırdı! Takıma zirve transferleri yaptırdı. Maalesef Özkan hoca başkanlığı bıraktıktan sonra Trabzonspor düşüşe geçti. Özkan hoca Türk futbolunun ordinaryüsüdür. Onun için profesör desek bile az kalır!

Teşekkür ederiz. Eklemek istediğiniz bir şey var mı?

Ben teşekkür ederim. Sizinle röportaj yapmak çok keyifliydi. Trabzonspor’a başarılar dilerim.

2010-2011 sezonunda Trabzonspor’un Asbaşkanlığı görevini üstlenen Hayrettin Hacısalihoğlu, 3 Temmuz ”Şike” Davası hakkında Vira Trabzon’a özel açıklamalarda bulundu.

2010-2011 sezonunda Trabzonspor’da Asbaşkanlık görevinde bulunan Hayrettin Hacısalihoğlu, ”3 Temmuz 2011 Şike Davası” nın 10. Yıl dönümünde Vira Trabzon’a konuştu.

Hayrettin Hacısalihoğlu, adalet beklentilerinin devam ettiğini vurguladı.

Hacısalihoğlu şunları söyledi:

”Mahkeme, UEFA ve CAS onaylı şike, yok sayıldı!”

”2008 Yılında göreve geldikten sonra 27. Hafta da ligde kalmayı garantileyen bir takıma hedef olarak 3 kupa koymuştuk. Gerek kadro, gerekse hoca değişiklikleriyle beraber bu hedefe ulaştık. Bu durumda UEFA’dan ve TFF’den kazanılan ödüllerle hem kulübün borçlarını kapattık, hem de yeniden iddialı ve itibarlı bir kulüp olduk. Planlayamadığımız tek şey ise Türkiye’de mahkemenin, Avrupa’da da UEFA’nın ve CAS’ın onayladığı bir şikenin, yok sayılabileceğiydi.”

”Adalet geç kalsa da asla yok olmaz”

Adalete inandığının altını çizen Hacısalihoğlu, ”Zaten Aziz Yıldırım da ”şike yaptıysan bunu kulübüm için yaptım” dedi. Kulüp olarak ”şike yapmadık” demedi, diyemedi. ”Bize kumpas kurdular, bizi öyle yakaladılar” dedi. Sonuçta kupanın gürültüsüne bizim şampiyonluğumuz ve kupa buharlaştı. İnancım odur ki, adalet geç kalsa da, asla yok olmaz…” diye konuştu.

”Onlar müzelerinde bir onuru değil, bir utancı sergiliyorlar”

Fenerbahçe’nin 2010-2011 sezonu şampiyonluk kupasının onuruna ve gururuna hiçbir zaman sahip olamayacağını kaydeden Hacısalihoğlu şöyle konuştu;

”Evet belki biz kupayı müzemizdeki yerine henüz koyamadık. Şampiyonluk turu da atamadık. Ama Fenerbahçe’de bu sonuçtan dolayı sevinci, huzuru ve gururu hiç yaşayamadı. Bana göre de asla hiçbir zaman yaşayamayacak. Fenerbahçe yeniden yargılanır, hatta tekrar tekrar da yargılanarak istediği sonuçlara sahip olabilir. Ama bu kupanın onur ve gururuna sahip olamazlar. Mahkeme istedikleri kararı da verse, üstüne üstlük diyanet de bu konuda istedikleri fetvayı verse, bu konunun gerçeği asla değişmeyecektir. Onlar müzelerinde bir onuru değil, bir utancı sergiliyorlar.”

Trabzonspor, 2010-2011 sezonunda elde ettiği başarı sayesinde ”şampiyon takım” sıfatıyla Şampiyonlar Liginde mücadele ederken rakip takım, UEFA tarafından 2 yıl Avrupa Kupalarından men cezasına çarptırıldı. Dönemin rakip takım teknik direktörü Aykut Kocaman’ın ”Türk futbolunda hız sınırı aşılmış. Radara biz tutulduk” açıklamaları itiraf niteliği taşıyordu.

Dönemin Trabzonspor teknik direktörü Şenol Güneş ve Tolga Zengin’in yaptığı açıklamalar ise uzun süre unutulmayacak türdendi.

Güneş, açıklamasında ”Hiçbir şey olmamış gibi düşünebilir misiniz? Olanlar hukuka uydurulmuş. Orada herhangi bir Anadolu takımı olsa o kanun değişmezdi. Kanun ve hukukla bu kadar oynuyorsan sen zaten hukuk devleti değilsin. Cumhurbaşkanı, işçisi herkes için geçerli. Fenerbahçe ”ben hukuken aklandım” diyor. Hukuken aklanmak Türkiye’de iftihar meselesi değil. Şike süreci futbolla ilgili bir olay değildir ve hiçbir zaman aklanmayacak. Böyle aklanma olmaz. Hukukla aklanılmaz!” ifadelerini kullanırken, Tolga Zengin’de ”Bu işi yapanların, bu işe çanak tutanların, bu işi aklayanların, bu işte susanların acaba yatacak yerleri var mı!” diye konuşmuştu.

2010-2011 sezonunda 82 helal puanla Trabzonspor forması altında şampiyonluk yaşayan futbolcular ”3 Temmuz 2011 şike davası”nın 10.Yıl dönümüne ilişkin açıklamalarda bulundu.

2010-2011 Sezonunda elde edilen şampiyonluk kadrosunda yer alan isimlerden biri olan Remzi Giray Kaçar sosyal medya hesabından paylaştığı mesajda şu ifadeleri kullandı ;

”Bugün 3 Temmuz, çok önemli bir gün. Kulübümüz Trabzonspor’da bugünün anlamına binaen çok güzel bir açıklama yaptı, video yayınladı. Videoyu izleyince tüylerim diken diken oldu. Bugün, ekip, teknik ekip, yöneticilerimizin, sizlerin ve birçok insanın emeğinin çalındığı bir gün. Trabzonspor takımının videosu aptala, salağa anlatır gibi bir video olmuş. Bu takımın şampiyonlar ligine gittiğini kimse unutmasın. Bir gün elbet bunu herkes konuşacaktır…”

2010-2011 sezonunda Trabzonspor’un kalesini koruyarak yaptığı kurtarışlarla, kazanılan şampiyonlukta büyük rol oynayan Onur Recep Kıvrak da sosyal medya hesabından yaptığı paylaşımda ”Sene hep 2011” ifadelerine yer verdi.

Trabzonspor’un 82 puanla kazandığı şampiyonlukta rol oynayan isimlerden biri olan Serkan Balcı da Vira Trabzon’a özel açıklamalarda bulundu.

Balcı, ”Ne konuşacağız? Ne söyleyeceğiz. Artık diyecek bir şey kalmadı. Mahkemeler kararı verdi. Yaşanan şeyler lafta, havada kalıyor. Aradan kaç sene geçti hala saçma sapan şeyler konuşuluyor(!) Çok emek verdik. Çok konuştuk, çok söyledik. Bir şey olduğu yok. Bizim ülkemizden bir şey olmaz. Ülkemizde her şey siyaset…” diye konuştu.

90’ların ortasındaki efsane Trabzonspor takımının genç yeteneklerinden, Türk futbolunda ”100’ler Kulübü”ne giren özel isimlerden ve yurtdışında teknik direktörlük yapma fırsatı bulan nadir isimlerden biri Hasan Özer, ‘’Futbol Sohbetleri’’ röportaj dizimizin bu haftaki konuğu oldu.

Hayat fena halde futbola benzediği için pek tabi onun başarılarla dolu hayatında başarısız anlarda oldu…

Hasan Özer’le dünü, bugünü ve yarını konuştuk.

Futbolculuk günlerinizde 100’ler kulübüne girdiniz, Trabzonspor ve Milli takım formalarını terlettiniz. Bir forvetin başarabileceği çoğu şeyi başardınız. Bu doğrultuda Teknik direktör olarak hayaliniz, hedefiniz nedir?

İyi bir futbolculuk hayatımın geçtiğini düşünüyorum. Tabi daha da iyi olabilirdi. 21 yaşımda Trabzonspor’a transfer oldum. Türk futbol tarihinde önemli goller atmak herkese nasip olmaz ama bana nasip oldu. Milli takımda kalıcı olabilirdim. Ancak benim oynadığım zamanda Türkiye’de çok önemli forvetler vardı. Genç mili takım forması altında Avrupa ikinciliği gururunu yaşadım. İngiltere’de oynadığımız final maçında İngiltere’ye kaybettik. İkincilik madalyası benim için bir gurur kaynağı. Bizim hâkim olduğumuz tek konu futbol. Bu yüzden de futbolu bıraktıktan sonra antrenörlüğü seçtim. Futbolun içinden gelen isimler futbolun içinde kalmalı. Bu işin tozunu yutmuş, çimin kokusunu hissetmiş, soyunma odasındaki bütün olayları yaşamış insanların saha içerisinde kalması gerekiyor.

34 yaşında Elazığspor’da görev aldım. Elazığ’da bana sportif direktörlük teklif etmişlerdi. Ancak ben teknik direktör olmak istediğimi söyleyip bu teklifi reddettim. Daha sonra Elazığspor teklifi değiştirerek teknik direktörlük teklifinde bulundu ve kabul ettim. Elazığ’da başarılı olduğumu düşünüyorum. Daha sonra Hikmet Karaman’ın ekibine dahil olarak pek çok takımda görev aldım. Futbolculuk yıllarımda takım arkadaşlarım tatile giderken ben kendimi geliştirmek için kurslara gittim. Oyuncularla iletişim kurabilecek derece yabancı dile de sahibim. Yurtdışında da iki takım çalıştırdım, yöneticilerden kaynaklı sorunlar nedeniyle bu takımlardan ayrıldım. Hayalim başarılı bir teknik adam olmak. Bu konuda da kendime güveniyorum.

‘’Trabzonspor’a verdiğim sözü tuttum’’

Trabzonspor’a transferiniz de Ünal Karaman’ın etkili olduğu söyleniyor. Ünal Karaman’ın transfer sürecinizde nasıl bir etkisi vardı?

Gaziantepspor’da ortaya koyduğum performansla büyük takımların ilgisini topladım. Trabzonspor’a karşı oynadığımız maçlarda Ünal Karaman bana ‘’seni Trabzonspor’a aldıracağım, oyun tarzını çok beğeniyorum’’ diyordu. Ünal Karaman benim idolümdü. Çocukluk yıllarımda Malatya’da Milli takım karmaları yapılırdı ve o dönemlerde Malatyaspor süper ligdeydi. Ünal hoca da Malatyaspor takımında oynuyordu. O günlerde Ünal Karaman’ı izleme şansı bulmuştum. Hayranlıkla takip ediyordum. İnanılmaz bir oyuncuydu. Benim Trabzonspor’a transferim konusunda Trabzonspor yönetimine baskı yaptığını düşünüyorum. 1995 yılında abim Mustafa Özer Fenerahçe’ye transfer olmuştu. Dönemin Fenerbahçe başkanı Ali Şen bana ‘’ Brezilya’ya Carlos Alberto ile imzalamaya gidiyorum. Abin Mustafa’yı transfer ettim. Türkiye’ye döndüğümde seni de alacağım’’ dedi. Ben de ona ‘’başkanım ben Trabzonspor’a söz verdim. Kusura bakmayın, sözümde durmam lazım’’ dedim ve Trabzonspor’a imza attım. Tabi Burada Ünal Karaman’ın da katkısı vardır.

‘’1996 yılı iyileşmeyen bir yara olarak kalbimde duruyor’’

Fenerbahçe’nin teklifini reddettiğiniz için bir pişmanlık duymuş muydunuz?

Hiçbir zaman böyle bir pişmanlık duymadım. 9 oyuncusu milli takımda olan bir Trabzonspor takımına transfer olmuştum. Trabzonspor’a iyi bir başlangıç yaptım fakat, devamı gelmedi. İnanılmaz bir takıma sahiptik. Çok iyi oyuncularla beraber olduğum için yedek kalmamı sorun yapmıyordum. Vanspor ve Fenerbahçe maçlarında kaybettiğimiz 6 puan bizi şampiyonluktan etti. Hiçbir zaman pişman olmadım. Benim kaderim buydu ve yaşanması gereken de buydu. Keşke biz şampiyon olabilseydik. En büyük üzüntüm o iki maçı kaybettikten sonra şampiyonluğu kaybetmek oldu. O sezon kalbimde hala bir acı, bir yara olarak duruyor ve bir türlü de iyileşmedi. İkinci sezonumda Şenol hoca bana forma şansı verdi. Gösterdiğim performansla zaman zaman Şota’nın yedek bırakılmasına neden oldum.

Hami abi (Mandıralı) 8 gol, Şota 2 gol atarken ben 7 gol attım. Ligin ilk yarısındaki 17 maçın 15’inde ilk 11 oynadım. 3-0 Mağlup olduğumuz Beşiktaş maçından sonra yönetimin aldığı kararla beraber Şenol hoca ile yollar ayrıldı ve yerine Yılmaz Vural geldi. Yılmaz Vural’ın gelişiyle kariyerim bitti (gülüyor) Yılmaz hocayla 3 farklı takımda çalıştım. Yılmaz hocanın geldiği sezonu 7 golle bitirdim. O geldikten sonra çok az maçta oynadım ve gol atamadım. Fakat buna rağmen Yılmaz Vural hocayı çok seviyorum. Onun döneminde forma şansı bulamasam da kendisine saygı duyuyorum. Teknik direktörlerin doğru ve yanlış tercihleri olacaktır. En sık görüştüğüm teknik direktör de Yılmaz Vural’dır. Çoğu antrenörümle aramıza soğukluk girdi. Fakat onunla sık sık görüşüyoruz.

Yılmaz Vural’dan sonra Özkan Sümer, takımımıza teknik direktör oldu. Allah rahmet eylesin Özkan hoca da Şenol Güneş gibi adaletli bir antrenördü, çalışan oyuncunun hakkını verirdi.  Özkan hoca bana şans verdi ama ben o şansı değerlendiremedim. Ben onun verdiği şansları değerlendiremeyince de taraftar tepkisiyle karşılaştım. Bunun üzerine Özkan hoca ‘’sen bir kiralık git kafanı dinle’’ dedi. Böylece Şekerspor takımına kiralık olarak transfer oldum. Daha sonra Beşiktaş’ın eski teknik direktörü Gordon Milne takımımızın teknik direktör oldu. Milne, İngiltere’den Campell’i transfer ettirdi, benle ilgili fikirleri net değildi ve yönetim, takımdaki tüm oyuncuların alacaklarını ödeyip benim alacaklarımı ödememişti. Bu saydığım nedenler sonucunda Trabzonspor’dan ayrılmak zorunda kaldım, Altayspor’a transfer oldum. Altay’da çok güzel günlerim geçti.

‘’Fenerbahçe maçından sonra yaşanılanları unutmak mümkün değil’’

20 yaş gibi erken sayılacak bir yaşta Trabzonspor’a transfer oldunuz ve daha ilk sezonunuzda takım trajikomik bir şekilde şampiyonluğu kaçırdı. Herhalde sizin açınızdan yaşanabilecek en kötü senaryo buydu. Neler yaşadınız?

Maçtan sonraki üzüntüyü, o maçı, yaşadıklarımızı unutmak mümkün değil.  Dediğim gibi o maç kalbimizde iyileşmeyen bir yara olarak duruyor. Ben bunu bir defa değil iki defa yaşadım. Gaziantep’te de aynısını yaşadım. Yaşadığım bu iki travma beni geriye itti ve belki de futbolu erken bırakmama neden oldu. İnanılmaz üzüntüler yaşadım. Bir türlü o kupaya ulaşamadım. İşinizi doğru yapsanız da bazen olumlu sonuç alamıyorsunuz. Ama mücadeleye devam etmek zorundasınız. İnşallah antrenör olarak o şampiyonluk kupasını kaldırırız.

‘’Trabzonspor bana vazgeçmemeyi öğretti’’

Trabzonspor’a transferiniz ve Trabzonspor’da geçirdiğiniz günler maddiyat dışında size neler kazandırdı, Trabzonspor’un size kattığı en önemli şey nedir?

Trabzonspor’da vazgeçmemeyi öğrendim. Devamlı mücadele etmeyi, hızlı ve çabuk olmayı öğrendim. Başarılı olmak zorunda olduğumu hissettim. Bunun içinde elimden geleni yaptım. Oğlum Trabzon doğumlu, doğduğu gün Altay ile maçımız vardı. Oğlumun doğduğu gün gol atmak istemiştim ama atamadım. Şota attı ve golü oğluma armağan etti.

‘’Şenol hocanın ayrılışıyla düşüş yaşadık’’

Aslında Şota’nın golü, oğlunuza armağan etmesi de ne derece iyi bir takım olduğunuzun göstergesi sanırım?

Şota çok iyi, candan ve müthiş samimi bir insan. Bazı futbol adamları, teknik direktörler gibi burnu havada değil. Onunla oynamak çok keyifliydi. Biz o sezon takım olgusuna da sahiptik. Ancak Şenol hocanın ayrılışıyla düşüş yaşadık, oyuncularımızı kaybetmeye başladık. Bazı olaylar yaşadık. Bunların sonucunda da Ogün ve Abdullah küstü, Fenerbahçe’ye gitti. Takım dağıldı ama Trabzonspor büyük bir camia olduğu için her zaman ayağa kalkmayı bilmiştir.

‘’1996 yılında şampiyon olamamamız bir mucizeydi, maçın bittiği gece sabaha kadar uyumadık’’

1996 yılındaki kadro kulüp tarihinin en önemli kadrosu olarak gösteriliyor. Siz kaçan şampiyonluğu neye bağlıyorsunuz? Şampiyonluğun gelmesini engelleyen şey sizce neydi? Futbolcu grubunun, teknik ekibin veya yönetimden kaynaklı hatalar mı?

Futbolun adaletinin olmadığını düşünüyorum. Bazen oynadığınız oyuna karşılık sonuç alamıyorsunuz. Nitekim bunu Vanspor ve Fenerbahçe maçlarında yaşadık. Fenerbahçe maçı bir final maçıydı, kaybedilebilirdi. Ama Fenerbahçe’ye karşı kaybetmenin Trabzonspor açısından büyük bir sorun olduğunu da biliyorduk. Van maçını kaybetmiş olmamız gerçekten akıl işi değil. O maç, futbolda adaletin olmadığını gösterdi. O kadronun şampiyon olmaması gerçek bir futbol mucizesiydi. Kötü bir mucizeydi. Bu mucizeyi biz yaşadık, taraftarlara da yaşattık.

Bu konuda inanılmaz üzgünüz. Ama en çok üzüldüğümüz olay da intihar edenlerin olmasıydı. İnanılır gibi değil. İnsan hayatı, kazanacağımız kupalar dahil her şeyden çok daha önemli. Biz olayların bu tarafa gelmesini istemiyoruz. Maçın bittiği gece sabaha kadar uyumadık. Tesislere nasıl gittiğimizi bir Allah bir biz biliyoruz. Ciddi problemler yaşadık. Otobüsümüzde bir tane cam kalmamıştı, hepsi kırılmıştı. Kendi taraftarımız bizi taşladı. Üzgün olduklarını biliyoruz ama biz de çok üzgündük. O maç camiamızda tamir edilemeyecek yaralar açtı. O şampiyonluk nasıl kaçtı hala anlayamıyorum. Teknik- taktik-sportif olarak değerlendirmek bence yanlış. Bunu duygu ve psikoloji açısından değerlendirmemiz gerekiyor.

‘’Şampiyon olabilseydik bayrağı bırakmazdık’’

Pek çok futbol otoritesi “Trabzonspor 96 yılındaki kadroyu dağıtmasaydı arka arkaya seri şampiyonluklar yaşayabilirdi” şeklinde düşünüyor. Siz ne düşünüyorsunuz?

Çok doğru. Biz o takımla ligde, Avrupa’da, Şampiyonlar Liginde bayrağı bırakmazdık. O kadroyu yenebilecek bir takım yoktu. Ama ne yazık ki son sıradaki Vanspor gelip sizi yenebiliyor. Bazen olmayınca olmuyor. Fenerbahçe maçında Skor 1-1’ken Hami abinin attığı frikikleri Rüştü’nün çıkarması mucizeydi. Bence bu maçı psikolojik açıdan değerlendirmek gerekiyor. İlk devre inanılmaz oynamıştık. Bir kafa şutumu da Saffet Akbaş çizgiden çıkarmıştı. O şut gol olsaydı belki de kulüp tarihine geçecektim. Bu fırsatları kaçırmak hala üzüntü veriyor, keşke geriye dönebilsek…

‘’1996 yılında şampiyonluğu psikolojik olarak kaybettik’’

Hami Mandıralı, ‘’1996’dan bir futbolcu Trabzonspor’u şampiyon yapacak’’ demişti Orhan Kaynak’ta cevap olarak ‘’ben yapacağım’’ demişti siz ne düşünüyorsunuz?

Aslında geçen sene Ünal hoca çok yaklaşmıştı. Keşke kalsaydı da yapamadan gitseydi. Ama ben yapacağına inanıyordum. Ünal hoca ile devam edilebilseydi o şampiyonluk Başakşehir takımına gitmezdi. Bu yönetim hataları başarısızlığı getiriyor. Biz 1996 yılında şampiyonluğu kaybederken bu tip hatalardan dolayı değil, psikolojik olarak kaybetmiştik. Mesela maçtan önce Aygün’ün kafasının sarılması… Bu bir psikolojik harpti ve kaybettik. İnşallah bu sene Abdullah hoca şampiyon yapar, kimin yaptığı da önemli de değil. Ama umarım eski futbolculardan birisi de yapabilir. Herkes gibi ben de isterim. Orhan hoca ben yapacağım diyorsa İnşallah ben yaparım (gülüyor) Fatih Tekke olur, Hami hoca olur, Orhan hoca olur, Ünal hoca olur. Birisi Trabzonspor’u şampiyon yapsın da kim yaparsa yapsın.

‘’Ünal Karaman, Trabzon’u ve Trabzonspor’u çok seven bir karakter.’’

Ünal Karaman, dışardan gerçek bir lider gibi gözüküyor. Nasıl bir kaptandı?

Ünal Karaman bize her zaman sahip çıkan, yönlendiren, lider bir karakterdi. Dışardan sert bir görüntüye sahip olmasına rağmen kendi içerisinde çok eğlenceli, değerli bir insan. Onunla oda arkadaşlığı da yaptım. Ünal hocanın ayrı bir dünyası, kendine göre bir yaşan tarzı var. Futbolu da çok iyi biliyor. Çok fazla sakatlıklar yaşadı. Ünal Karaman, Trabzonlu olmamasına rağmen sanki bir Trabzonlu gibi Trabzon’u ve Trabzonspor’u çok seven bir karakter. Gönül bağı çok üst düzeyde. Göztepe’de de başarılı günler yaşıyor.

 Geçen hafta Orhan Çıkrıkçı ile yaptığımız röportajda Fenerbahçe maçından bahsederken ‘’Şenol Hoca bizden skoru korumamızı, sakin olmamızı istedi ancak biz seyircinin verdiği coşkuyla bize sadece galibiyet yarıyormuş gibi hareket ettik. Hata yaptık süreci iyi yönetemedik’’ demişti. Siz ne düşünüyorsunuz?

Psikolojik deme nedenim buydu. Biz orada akıllı hareket edemedik. Beraberliğin bize yetecek olmasına rağmen rakibin üzerine gitmemiz tamamen psikolojik. Teknik direktörün o gürültüde size sesini duyurabilme şansı yok. Orada yapılabilecek tek şey bir oyuncuyu çağırıp o oyuncu üzerinden takıma direktif vermek. Bunlar taktiksel hatalar olduğu gibi dediğim gibi psikolojik durumlar. Ortam sizi oraya sürüklüyor. Nitekim yediğimiz gollerden birini atağa çıkarken kaybettiğimiz top sonucu yedik. Bazen de bir gol atıyorsunuz takım geriye çekiliyor ve bu takım neden geriye çekiliyor diye düşünüyorsunuz. Kenardan ‘’önde basın, önde basın’’ şeklinde uyarılarda bulunmanıza rağmen takım, skoru koruma psikolojisiyle geride bekliyor. Bunları aşmak için takımı psikolojik olarak hazırlamak gerekiyor.

Bir oyuncunun çıkıp liderlik yaparak ‘’biz ne yapıyoruz’’ demesi gerekiyor sanırım bu tip anlarda?

Tabi. Orada lider oyuncular ortaya çıkmalı. Saha içerisindeki lider oyuncuların topa basması ortamı sakinleştirmesi gerekiyor. Günümüz futbolcuları artık topun arkasına geçmeyi çok iyi biliyor. Bizim zamanımızda yetenek ve duygu faktörleri ön plandaydı. Bunları kontrol etmekte ayrı bir liderlik özelliği istiyordu.

Türkiye’de bazı futbolcular ‘’rakibimizi yenmeyeceksek şampiyonluğun bir anlamı yok’’ şeklinde düşünüyor. Yanlış bir düşünce olduğunu düşünüyorsunuz sanırım?

Bu düşünceyi seyirci baskısı size dikta ettiriyor. Sadece bir gol ile Avrupa şampiyonasında takımlar gruplara kalıyor ya da kalamıyor. Daha akılcı davranmamız gerekiyor.

‘’Sahaya çöken sis ve bulut, bir şeylerin habercisiydi’’

Orhan Çıkrıkçı, sizin her maç öncesinde maç kahvaltısında o gün oynanacak maç hakkında gördüğünüz rüyaları anlattığınızı söylemişti. Hatta Fenerbahçe maçı sabahı size, ‘’Hasan bugün rüya yok mu’’ demiş ve siz de ‘’ne bilim abi ya bugün canım sıkkın’’ gibi bir ifade kullanmışsınız. Günün kötü bir sonla biteceği içinize doğmuş sanırım?

Valla aynen öyle ya (gülüyor) O gece gerçekten çok kötü rüyalar gördüm. Rüyayla amel etmiyoruz ama Orhan abi her gün ‘’bugün ne gördün?’’ diye sorardı. O gün gerçekten sıkıntılıydı. Orhan abi bunları unutmamış demek. Maç sırasında ilk yarı gayet iyiydik. Ama maçın ikinci yarısında sıkıntı başladı. İkinci devre inanılmaz bir karanlık, sis ve bulutun çökmesi sanki bir şeylerin habercisi gibiydi. Ne yazık ki o kötü geceyi yaşadık.

1996-1997 sezonunda Trabzonspor, Huub Stevens yönetimindeki Schalke 04’e başa baş geçen maçlar sonucunda elendi ve Schalke o sezonu UEFA Kupası Şampiyonu olarak tamamladı. O turu geçebilseydiniz UEFA Kupası şampiyon olacağınızı düşünüyor muydunuz?

Bu olayı da iki defa yaşadım. Erdoğan Arıca yönetiminde Gaziantepspor’da oynarken İspanya’nın Alaves takımıyla eşleşmiştik. Alaves takımının teknik direktörü maçtan önce ‘’bu turu geçen UEFA Kupasında final oynar’’ demişti ve gerçekten dediği oldu. Alaves, Gaziantepspor’u eledi ve final oynadı. Aynı şey Schalke için de geçerli. Schalke karşısında Almanya’da inanılmaz oynamıştık. Trabzon’daki maçta da 2-0 yenik duruma düşmemize rağmen 3-2 öne geçmiştik maç 3-3 bitmişti.

O maçta Schalke kalesindeki Lehmann daha sonra Arsenal ve Alman Milli takımının vazgeçilmez isimlerinden olmuştu. UEFA Kupası şampiyonuyla başa baş oynayacak kadar iyi bir takımdınız…

Schalke’nin forvetinde Martin Max, orta sahasında da Olaf Thon vardı. Olaf Thon Almanların en önemli orta saha oyuncusuydu. Schalke’nin kadrosu çok iyiydi. Bunlar güzel hikayeler. Keşke biz geçebilseydik, biz finale çıkabilseydik.

Trabzonspor’dan sonra Gaziantepspor’la da şampiyonluğa çok yaklaştınız. 2000-2001 sezonunda Gaziantepspor’un şampiyon olmasını engelleyen şey size göre neydi? Türk futbolundaki sistem mi yoksa tamamen Gaziantepspor’dan kaynaklı sorunlar mı?

Bursaspor 2010’da şampiyon olarak 5. Büyük oldu bugün onun şampiyonluğu konuşuluyor mu? Hayır. Biz de o sezon şampiyon olabilseydik, bir süre konuşulur sonra unutulurduk. Anadolu takımlarının şampiyon olması, yani İstanbul takımlarının hakimiyetine son vermesi İstanbul takımlarının isteyeceği bir şey değil. Trabzonspor 5. Büyük ister mi? O da ayrı bir soru işareti. Türkiye’de hak eden takım şampiyon olmalı, Anadolu’dan veya değil, hak eden olmalı. O sezon şampiyonluğu kaybetme nedenimiz tabi Fenerbahçe maçı. 3-0’dan o maçı kaybetmek biz de büyük bir hayal kırıklığı yarattı.

‘’Fenerbahçe deplasmanında kalemizin arkasına hoparlör yerleştirildi!’’

İlk golü yedikten sonra maçın kaybedileceğini düşünmüş müydünüz?

İlk golden sonra değil ama ikinci golden sonra maçın yavaş yavaş elimizden kaydığını hissetmeye başladım. Kendi hatamızdan goller yedik. Tabiri caizse 1-3’den sonra yağmur yağmaya başladı ve 2-3 olduktan sonra yağmur, sele dönüştü. Buna hakemi ekleyebilirsiniz, taraftar gücünü de ekleyebilirsiniz, haksız rekabeti de ekleyebilirsiniz. Haksız rekabet derken şunu kast ediyorum ;maçın ikinci yarısında kalemizin arkasına hoparlör yerleştirildi ve bu hoparlörden sürekli olarak ‘’Fener gol gol’’ anonsu yapıldı! Maç içerisinde hoparlörlerle böyle bir şey yapılabilir mi? Bu haksız bir rekabet. Hakemin baskısı, rakibin baskısı, oyuncuların baskısı ve bu baskılar karşısında mücadele eden Gaziantepspor takımı olarak, sonunda şampiyonluğu Fenerbahçe’ye hediye ettik. Kötü oyunumuzdan değil, bu psikolojik baskılara dayanamadığımız için şampiyonluğu Fenerbahçe’ye hediye ettik.

Yine de bu psikolojik baskılara karşı İyi dayanmışsınız aslında…

Ama anlatamazsınız ki! ”0-3 öndeydiniz, yenseydiniz” diyorlar. Şampiyon olacakken ligi üçüncü bitirdik.

‘’2002 Dünya Kupası kadrosunda olmayı hak ediyordum, davet beklemiştim’’

Son 3 sezonda 38 gol atmış bir oyuncu olarak 2002 Dünya Kupası elemelerinde milli takım formasını üç maçta giydiniz fakat Dünya Kupası kadrosunda yer alamadınız. Bundan dolayı sizi ilk defa milli takıma çağıran Şenol Güneş’e bir kırgınlığınız oldu mu? Orada olmayı bekliyor muydunuz?

19 gol attığım sezon A milli takıma ilk defa davet edilmiştim. Daha önce bir türlü çağrılamıyordum. Milli takımın başına gelen hocalar ’’Milli takımdan ayrılırsam bu takımlardan birine gidebilirim’’ düşüncesiyle hareket ederek İstanbul takımlarındaki oyunculara görev veriyor. Ne kadar hak ederseniz edin, Anadolu takımlarında oynuyorsanız milli takıma çağrılmanız çok zor.

Milli takıma giderek hayallerime ulaştığımı düşünürken, Dünya Kupasına gideceğimi hayal ederken biraz sakatlık biraz da tercih edilmeme sonucunda benim yerime İlhan Mansız davet edildi. O Beşiktaş’ta oynuyordu ben ise Gaziantepspor’da oynuyordum.2002 Kadrosunda olsaydım belki de ben konuşulacaktım! Açıkçası evet orada olmayı bekliyordum. Orada olmayı hak ettiğimi de düşünüyordum. Kin tutan bir insan değilim. Şenol hocanın benim üzerimde emeği çok. Orada olmayı beklerdim ama nasip olmadı.

Ogün Temizkanoğlu o turnuva kadrosunda olmadığı için Şenol Güneş’e kırgın. Siz ne düşünüyorsunuz?

Bu normal. Ogün hoca orada olmayı hak ediyordu. Ama bazen tercihlere saygı duymak gerekiyor. Kırgınlıklar ve üzüntüler doğal olarak olacaktır. Şenol hocayla iletişimiz devam ediyor. Fırsat buldukça konuşuyoruz. Küçükler olarak büyüklere saygı göstermek zorundayız. Şenol Güneş’in Türk futbolunda önemli bir yeri var. Başarılarına saygı duymalıyız. İnşallah Şenol Güneş’le Ogün Temizkanoğlu arasındaki kırgınlıklar giderilir de tekrar bir araya gelirler.

‘’Şenol hoca bir baba gibi’’

 Emrah Eren, bir açıklamasında Şenol Güneş’in futbolcuları yalnız futbolculuk meziyetleri açısından değil kişilik, karakter ve genel kültür açısından da geliştirdiğini söylemişti. 15 sezon süren futbol hayatınızda en çok çalıştığınız iki antrenörden biri Şenol Güneş. Sizce de böyle bir durum söz konusu mu?

Şenol hoca bir baba gibi davranan bir teknik direktör. Her şeyimizle ilgileniyor ve bize doğruları öğretmeye çalışıyordu. Yılların tecrübesi. Ama kimse dört dörtlük değil. Yine de ‘’Türk Futbol tarihinin en başarılı teknik direktörlerinden biri kim?’’ diye sorarsanız ”Şenol Güneş” derim.

‘’Muharrem Usta yönetimi Juande Ramos yerine Ersun Yanal’ı tercih etti’’

10 yıldan fazla bir süredir antrenörlük yapıyorsunuz. Antrenörlük hayatınızda Trabzonspor’dan herhangi bir teklif almış mıydınız?

Hayır almadım. Sadece Muharrem Usta döneminde bir teknik direktörün yardımcısı olabileceğim konuşulmuştu.

Ersun Yanal mı?

Hayır. Yabancı bir teknik direktör düşünülüyordu.

Lucescu mu?

Hayır. Sevilla’nın ve Real Madrid’in eski teknik direktörü Juande Ramos. Ramos’la beraber görev alabileceğim konuşulmuştu. Ama Ersun Yanal tercih edildi. Bunun dışında başka bir şey olmadı. Ama olsun önemli değil, biz Trabzon’u ve Trabzonspor’u seviyoruz.

‘’2010-2011 sezonu adil geçmedi!’’

Antrenörlük hayatınızın ilk yıllarında 2010-2011 sezonu Türk futbol tarihinin en şaibeli sezonlarından biri olarak kayıtlara geçti ve nitekim bazı takımlar UEFA tarafından Men cezası aldı. Siz o sezon Manisaspor’da Hikmet Karaman’ın yardımcılığını yapıyordunuz. Dışarıdan bir göz olarak sezona tanıklık ettiniz. O sezonda bir gariplik olduğunu hissediyor muydunuz yoksa, sezon boyunca yaşananlar size normal mi geliyordu?

Hayır bir gariplik hissetmedim. Ben hiçbir zaman şark kurnazlığı yapmak istemedim. Her şeyin akışında ve doğal şekilde geçmesini istediğim için her şeyin doğal olduğunu düşünüyordum. Ama o sezon pek de adil geçmedi… Bu tip olaylar Türk futbolunda daha öncede yaşandı, her zaman yaşanıyor. Herkesi kendin gibi görürsen yanlış yaparsın. Ben de burada yanlış yapıyorum. Herkesi kendim gibi görmeye çalıştığım için, her şeyin adil, düzgün ve doğru olması için bu gözle bakmaya çalışıyordum, ama yanılıyorum… 16 Galibiyet 1 beraberlik. Bu inanılmaz bir başarı! Futbolda zaman zaman böyle şeyler oluyor. Bu inanılmaz bir başarı! Eğer kendi güçleriyle yaptılarsa helal olsun! Ama o şaibeler hala devam ediyor. Kimin doğru söylediğini kestirmek çok zor. CAS, UEFA dediğiniz gibi cezayı verdi. Ama Türkiye’de de aklandılar…

‘’Türk takımları Avrupa’da gözden düşmüş oyuncuları transfer ediyor’’

Yakın zamanda Bosna Hersek ve Makedonya gibi balkan ülkelerinde görev aldınız. Futbol açısından bu ülkeler ile Türkiye arasında ne gibi farklılıklar var?

Saha, tesisleşme, imkanlar, şehirler ve ülke olarak biz çok öndeyiz. Ama oyuncu kalitesi olarak baktığımız zaman onlardan gerideyiz. Biz Türkiye’deki oyuncuları yeni yeni yurtdışına göndermeye başladık. Ne enteresan ki bu gelişme yabancı sınır kalktıktan sonra başladı! Futbol fakirlerin oyunudur. Fakirlerin izleyip zenginlerin izlediği bir oyundur, ama artık zenginler oynuyor fakirler izliyor. Çok büyük paralar dönmeye başladı, aidiyet duygusundan çok paraya yönelim başladı. Bulunduğumuz kulübün formasını taşırken doğru davranarak, elinizden geleni yapmalı, aldığınız paranın hakkını vermelisiniz. Türkiye’de ciddi finansal problemler var, altyapı yok. Eskiden tarımda ve ziraatta üreten bir ülkeydik. Artık sadece tüketiyoruz, cepten yiyoruz. O yüzden Balkan ülkeleri bizden bu konuda önde, çünkü üretiyorlar. Balkan ülkelerinde oyuncular çok düşük rakamlara oynuyor ama bizim 17-18 yaşındaki oyuncularımız devasa paralar istiyor.

Türkiye’de altyapıdaki oyuncular, Balkanlar’daki altyapı oyuncularına göre büyük paralar kazanıyor, ancak yeteneği doğrultusunda bu parayı hak etmiyorlar. Başakşehir Visca’yı başka bir oyuncuyu izlerken keşfetti. O coğrafyada o kadar çok yetenekli oyuncu var ki… Türk takımları olarak bizler Avrupa’da gözden düşmüş oyuncuları kadromuza katıyoruz. Buna ne gerek var? Gidin Balkanlardan, Norveç’ten, İsveç’ten Avusturya’dan 22-23 yaşındaki oyuncuları alın. 1 Milyon Euro ödeyin ama iki sene sonra 5 Milyon Euro’ya satın. Hem maddi olarak kulübünüzü hem de oyun olarak takımınızı korumak zorundasınız. Takım çalıştırmadığım zamanlarda İsveç’e gidip oyuncu izlemiştim. 2021 Avrupa Şampiyonasında İsveç milli takımında oynayan Viktor Claesson benim listemdeydi ve maliyeti sadece 750 Bin Euro’ydu. Elsfborg takımında oynuyordu.

‘’Kimse size 15 yabancı oynatın demiyor’’

Yabancı Kuralı için ne düşünüyorsunuz?

Futbol evrensel bir oyun. Bunun yerlisi yabancısı olmaz. Türk futbolunu korumak istiyorsak kriter getirmeliyiz. Altyapılarımızda seviye yükseltmeliyiz. Kimse size gidin 15 yabancı oynatın demiyor. İsterseniz 15 yerli ile oynayın. Altınordu yapıyor işte, yabancı oynatmıyor. Kısıtlama getirmek bence yanlış bir karar. Kısıtlama değil, kriter getirmeliyiz. 8 oyuncu oynayacak 6 tanesi dışarda kalacak. 4 tanesi kulübede, 2 tanesi otelde olacak! Böyle bir şey olabilir mi? Alınan bu kararla Teknik adamlar hata yapar.

Mustafa Denizli Fenerbahçe’yi çalıştırırken bu hatayı yaptı. Bizde Gaziantepspor’dayken 2012 yılında Trabzonspor’a karşı yaptık ve hükmen yenildik. 6 oyuncumuz vardı 7. Oyuncuyu oyuna sokmuştuk, sanırım Sapara’ydı. Maçın heyecanıyla sahada kaç yerli kaç yabancı var bunları düşünemiyorsunuz. Oyuna yerli oyuncu mu soksam yabancı oyuncu mu soksam düşüncesi futbolun kuralına ters. O yüzden yabancı kuralı serbest olmalı ve altyapı tesisleri kurarak altyapıya önem vermeliyiz.

Futbol hayatınızda Özkan Sümer, Şenol Güneş, Fatih Terim, gibi Türk futbolunda çok büyük izler bırakan isimlerle çalıştınız. Futbol adamı Hasan Özer, bu isimler dahil hangi teknik direktörü örnek alıyor ve çalıştırdığı futbolculara onun tarzıyla yaklaşıyor?

Bu isimlerin hepsi çok değerli isimler. Ama ben onların futbol bilgilerinden yararlanarak kendi tarzımda çalışacağım.

‘’Şenol Güneş, Trabzonspor’un yaşayan bir efsanesi’’

Avni Aker stadı yıkılıp millet bahçesi adı verilen bir bahçe yapıldı. Trabzonspor’da maçlarını yeni stadyumunda oynuyor. Sizce Trabzonspor, Avni Aker de kalmalı mıydı?

Taş yerinde ağırdır! Beşiktaş ve Fenerbahçe kendi stadyumlarında kaldı. Sadece Galatasaray ve Trabzonspor taşındı. İsmi olan, değeri olan eserler yerinde kalmalı. O bir kültür, yaşam tarzı, şehrin felsefesi. O stadyumu oradan alırsanız havayı kaybedersiniz. Nitekim zaten kaybettiniz. Akyazı’da halkla iç içe değilsin, Trabzon halkı futbolu seviyor. Yeni stadyuma Şenol Güneş ismi verilmesi de doğru bir karar. Şenol Güneş Trabzonspor’un yaşayan bir efsanesi. Bizi dünya kupasında üçüncü yapan bir teknik direktör. Hüseyin Avni Aker ismi de Trabzonspor’la özdeşleşmişti. Aslında stadyum yerinde kalsaydı adını değişmeye bile gerek kalmayacaktı. Stadyum değiştiği için isim değişikliğinde bir mahsur görmüyorum.

Futbolcu Hasan Özer hangisini daha çok isterdi? 2002 Dünya Kupasında Türk Milli takımıyla forma giymeyi mi, yoksa Trabzonspor’la 1996’ da ya da Gaziantepspor’la 2001’de lig şampiyonluğu yaşamayı mı?

Çok zor bir soru(gülüyor)hangi cevabı versem üzülenler olacak. O nedenle Milli takımla 2002’de olmayı daha çok isterdim.

Hocam çok teşekkür ederim. Eklemek istediğiniz bir şey var mı?

Ben teşekkür ederim. Trabzonspor’a ve Türk kulüplerine başarılar. Yeni sezonun taraftarlı geçmesi dileğiyle…

‘’Futbol Sohbetleri’’ röportaj dizimizin bu haftaki konuğu ‘’rüzgarın oğlu’’ Orhan Çıkırıkçı oldu.

90’ların ortasındaki efsane Trabzonspor takımının özel isimlerinden biri,Trabzonlu olmayan Trabzonsporlu sembol isimlerin başında gelen, 11 sezon terlettiği Trabzonspor formasıyla uluslararası arenada Lyon ve Aston Villa zaferleri başta olmak üzere pek çok zafer yaşayan, Türk futbolunda ve Trabzonspor tarihinde büyük bir iz bırakıp adını kulüp tarihine altın harflerle yazdıran ”rüzgarın oğlu”, Orhan Çıkırıkçı’yla dünü, bugünü ve yarını konuştuk.

53 yaşındasınız ve bugüne kadar çalıştığınız takımlarda yardımcı antrenör olarak görev aldınız. Futbol adamı Orhan Çıkrıkçı’nın hedefi, hayali nedir?

1967 Lüleburgaz doğumluyum. Futbol hayatımda uzun yıllar Trabzonspor’da oynadım. 2002’de futbolu bıraktım. Bir sene Güney Kore’de, daha sonra Trabzonspor’da, Kayseri’de, Akhisar’da, Karabük’te pek çok takımda görev aldım. Son olarak İstanbulspor’da Fatih Tekke ile beraber çalıştım. Türkiye’de yardımcı antrenörlere değer verilmese de hedefim Türk futboluna katkı sağlamak. İnşallah bunu başarırız. Futbolu ve futbolculara bir şeyler öğretmeyi seviyorum.

‘’Bundan sonra da Fatih Tekke ile beraberiz’’

En son İstanbulspor’da görev aldınız. Ayrılış süreciniz nasıl gelişti? Kariyerinize nasıl devam etmeyi düşünüyorsunuz? Bundan sonra da Fatih Tekke ile beraber mi olacaksınız?

İstanbulspor’da daha önce de görev almıştık ve başarılı bir dönem geçirdik. Ancak Fatih Tekke ile başkanımızın görüşmeleri sonrasında ayrılığın daha doğru olacağı kanısına vardık. Birtakım fikir ayrılıkları yaşandı. Evet Fatih ile beraber olmayı düşünüyorum ve istiyorum. Ancak tabi hayat ne getirir bilemiyoruz. Bundan sonra inşallah daha iyi takımlara gideriz.

‘’Play off maçlarında takımın başında olmak isterdik’’

Sizin de katkılarınızla İstanbulspor sizden sonra lige yükselmeye çalıştı fakat başarılı olamadı. Play off maçlarını izlerken kendi kendinize ‘’biz orada olsaydık takımı çıkarırdık’’ şeklinde düşündünüz mü?

İstanbulspor’un başarılı olmasını isterdik.  Ecmel Sarıalioğlu ve İstanbulspor’u seviyoruz. Ancak oraya kadar getirmişken o noktadan sonra da takımın başında olmayı arzulardık. Bizim yerimize gelen antrenöre de haksızlık etmek istemem. Fakat biz ayrılmadan önce Covid-19 testi pozitif çıkan birçok oyuncu vardı. Biz bu durumun sorununu yaşadık.

‘’Trabzonspor bana kimlik verdi’’

Trabzon şehrinin ve Trabzonspor’un Orhan Çıkrıkçı’ya verdiği en önemli şey nedir?

Trabzonspor bana bir kimlik verdi. Bu kimlik sayesinde gittiğiniz her yerde ‘’Trabzonsporlu Orhan’’ olarak anılıyorsunuz, bu kimlik sayesinde rahat bir şekilde seyahat edebiliyorsunuz. Trabzonspor, bize büyük bir kimlik verdi.

‘’Trabzonspor özel olduğumu hissettirdi’’

Trabzonlu olmayan Trabzonspor efsanelerinden birisiniz. Yatırımlarınızı da Trabzon’da yaptığınızı biliyoruz. Trabzonspor hem futbolculuk hem de antrenörlük döneminizde size özel olduğunuzu hissettirdi mi?

Evet tabi. Hatta bir anımı anlatayım. 2010 yılında Almanya’da oynanan Almanya-Türkiye maçı için İstanbul takımlarında oynayan eski futbolcularla beraber Berlin Olimpiyat Stadyumuna gitmiştik. Orada beni gören Trabzonlular, Trabzonsporlular bana ilgi gösterdi, kalacak ve gezilecek yerler konusunda yardımcı oldular. Yanımdaki İstanbul takımlarında oynayan eski futbolcu arkadaşlar da bana şöyle dedi ‘’ Ya Orhan biz de büyük takımda oynadık ama böyle ilgi görmüyoruz’’ Trabzonspor taraftarları, takımlarında oynayan futbolcuları, kardeşi gibi görüyor.

 Trabzonspor sağ olsun bunu her zaman yaptı. Futboldan kazandığım tüm parayı Trabzon’a yatırdım. Orada evim ve iş yerim var. Bunları hep Trabzonspor sayesinde yaptım. Trabzon şehrindeki insanların bakış açısı çok hoşuma gidiyor. Bana her zaman yeni bir transfermişim gibi davranıyorlar. Hiçbir zaman kötü bir durumla karşılaşmadım. Türkiye’deki diğer 3 büyük takım Trabzonspor gibi uzun yıllar şampiyon olamasalardı acaba kulüplerinde nasıl bir baskı olurdu? Futbolcular üzerinde nasıl bir baskı olurdu? Her sene nasıl kavgalar çıkardı? Merak ediyorum. Trabzonspor taraftarı hala sabrediyor, hala umutla bekliyor. Bu bakımdan onlara saygı duyuyorum

‘’Trabzonspor’dan ayrılmamı Özkan Sümer Hoca İstedi’’

Trabzonspor’da en çok forma giyen futbolculardan biri olmanıza rağmen futbolu ikinci ligde yer alan Akçaabat Sebat’ta bıraktınız Orhan Çıkrıkçı gibi üst seviyelere alışkın bir ismin futbolu ikinci lig takımında bırakması biraz şaşırtıcı. Futbolu Trabzonspor’da bırakmayışınız sizin bir tercihiniz miydi? yoksa Trabzonspor kulübünün o günkü yönetimi mi sizi buna itti? Bir kırgınlığınız var mı?

Kırgın değilim ancak üzülmüştüm. O dönem Sadi Tekelioğlu teknik direktör, Özkan Sümer de başkandı. Özkan Hoca benimle çalışmak istemediklerini söyledi. Ben takımda bir sene daha kalmak istiyordum. Özkan Sümer bana, ‘’Seni kadroda düşünmüyoruz jübile yapalım’’ dedi. Ben de bir sene daha futbola devam etmek istediğimi söyledim. Özkan hocaya ”Belki sakat, cezalı olur, ihtiyaç olur oynarım” dedim. O da bana ”Seni kim oynatacak? Ben buradayken sen oynayamazsın” dedi. Aramızdaki samimi ilişki nedeniyle bana takılıyordu. Özkan hoca bana ”O zaman altyapıda antrenmanlara çık” dedi. Ben de bunu kabul ettim. O dönem Sebat’ın başında rahmetli Kadir Özcan hocamız vardı. Başkan da aile dostum Selami Yardım’dı. Transfer dönemi açıldığında ‘’Orhan başka yere gideceğine gel buraya bir sene bizim çocuklara yardım et’’ dedi.

Özkan Sümer ile ilişkimiz oynayıp oynamamak veya takımda kalıp kalmamakla sınırlı değil. Takımdan ayrıldıktan sonra da Özkan hocayla ilişkimiz devam etti. Bu tür şeylere çok fazla takılan bir insan değilim. Herkesin kendine göre bir düşüncesi vardır. Siz çok faydalı olduğunuzu düşünürsünüz ama karşı taraf daha farklı düşünebilir. Bana göre yanlıştı. Onlara göre doğru olabilir. Bunu kamuoyu değerlendirmeli. Bu camia küçük bir camia, Trabzonspor’a kimsenin zarar vermesini istemem. Bu Orhan’da olsa Ogün’de olsa Hami’de olsa kimsenin Trabzonspor’a zarar vermesini istemem.

Malatya ve Konya’dan teklif almıştım. Ben de aileme yakın olmak ve Trabzon’da kalmak için Sebat’ın teklifini kabul ettim. İyi ki de kabul etmişim. Hatta Sebat’taki ilk günlerimde enteresan bir anım oldu. Adana Demir’e maça gidecektik. Arkadaşlarla kulüpte otururken ‘’maça nasıl gideceğiz’’ diye sordum. ‘’Erzincan aktarmalı’’ dediler. ‘’ Erzincan aktarmalı uçak yok ki nasıl gideceğiz’’ dedim. ”hocam yer uçağıyla gideceğiz’’ dediler. ‘’Nasıl yani anlamadım’’ dedim ‘’biz her tarafa otobüsle gidiyoruz’’ dediler ‘’yapmayın ya 12 yıldır otobüsle seyahat etmiyorum’’ dedim. Otobüs yolculukları yorucu geçiyor ama takımı birbirine bağlıyor.

Hami hoca da sizinle beraber ayrıldı sanırım?

O benden bir sene sonra. Ondan sonra da Osman Özköylü ayrıldı. Osman’la beraber 1996’dan kalma takımda ayrılmış oldu.

Trabzonspor’da antrenörlük de yaptınız. Ziya Doğan ve Şenol Güneş’in yardımcılığını yaptınız. Trabzonspor’a antrenör olarak gelişiniz ve ayrılış süreciniz nasıl gelişti? Biraz daha sistem içindeydiniz sanki. Ziya Doğan gitti, Şenol Güneş gitti fakat siz kaldınız…

Samet Aybaba bırakmıştı, Turgay abi (Semercioğlu), ihsan Derelioğlu hoca ve beni kulübe çağırdılar. Geçiş dönemini tamamlayana kadar kalmamızı istediler. Sonra Ziya Doğan hocayla anlaştılar. Ziya hoca benim kalmam yönünde ısrarcı oldu. Ben de kabul ettim. Sezon sona erince hoca benden memnun olduğunu ve kalmam yönünde isteğini belirtti, kabul ettim. Ziya doğan ikinci sefer geldiğinde antrenörlük için teklif yaptı. Giray hocanın yanında çalışıyordum. Sözleşmem olan bir yeri bırakıp başka bir yere imza atmak ayıp olurdu. Boşta olsaydım kabul ederdim. Daha sonra 2012’de Giray Bulak Trabzonspor’da menajerlik yaparken yine onunla beraber görev almıştım. 2005’de Şenol abi ayrıldı. Ayrılırken de ona sorduk ‘’hocam biz de seninle ayrılalım mı?’’ dedik, ‘’siz bilirsiniz, siz işinize bakın’’ dedi. Halilhodzic gelince yönetim bana ‘’istersen devam et ya da seni altyapıya gönderelim’’ dedi. İşin aslı Halilhodzic’in yardımcıları geldiği için ben kalmak istemedim.

Yeni hoca gelince onun önünü açmak ve kulübü rahatlatmak için ben de ayrıldım yoksa kulüp benim ayrılmamı istemedi. Sağ olsun kulübüm her zaman bana sahip çıkmıştır. Ben de hiçbir zaman pazarlık yapmadım. Trabzonspor’da dört yıl antrenörlük yaptım maaş bile konuşmadım. 4 yıl boyunca aynı maaşa çalıştım. Hiçbir zaman da zam istemedim. Hatta oyuncular derdi ki ‘’hocam sen 20 bin lira maaş alıyorsundur’’ ben de onlara ‘’olsun siz öyle bilin’’ derdim. Ben 5 bin lira maaş alırdım. Ancak bunu kulübü rencide açısından söylemiyorum. Trabzonspor hepimize değerimizi vermiştir. Ben yabancıya karşı Trabzonspor’a kızıyorum.

‘’Hami’nin adı Almanya’da üst geçitlerde yazılı’’

Trabzonspor’un, efsanelerine yeteri kadar değer verdiğini düşünüyor musunuz?

Yabancı hoca geliyor, onun yardımcısına Hami’den Orhan’dan Ogün’den Abdullah’tan fazla para veriliyor. Ben buna kızıyorum. Halilhodzic’le beraber Bruno gelmişti. Trabzonspor’un mali kongresini izliyordum. Bruno’ya 100 bin Euro maaş verildiği açıklandı. Çıldıracaktım. Bunlara neden böyle yapılıyor? Kendi çocuklarımıza karşı neden bu kadar acımasızız? Bruno kimdir ki ona bu maaşı verirsin? Kimse tanımıyor adamı. 100 bin Euro neden verirsin bu kişiye? Kimse de buna itiraz etmedi.

Biz bunları konuşunca da ‘’ne oldu parayı mı kıskandınız’’ diyorlar. Parayı kıskanmıyorum. Parayla alakası yok. Trabzonlu antrenör gelince sen bizim evladımızsın sana 2 bin TL verelim diyorlar, dışardan birisi gelince 100 bin Euro alınca sizin hoşunuza mı gidiyor? O insan bu şehirde kalmayacak. 2 bin TL alan antrenör bu şehirde kalacak. İçerdeki insana yüksek maaş vermek gerekir ki, o para bu şehirde kalsın. Dışardan gelen adam zaten gelip parayı alıp götürüyor. Bizde bir kıskançlık var. Benim yoksa onun da olmasın diyoruz. Bırak onun olsun, ondan sana gelir. Hatta size bir anımı anlatayım. Almanya’da maça gitmiştim şehrin ismini hatırlamıyorum. Şehrin tam ortasından geçerken üst geçitlerde bir yazı, bir de futbol topu vardı. Arkadaşlara, ‘’Burada ne yazıyor?’’ diye sordum. ‘’Hocam bu şehirde topa çok hızlı vuran bir oyuncu vardı. Adını üst geçitlere yazdılar.’’ Peş peşe 4 üst geçitte şunlar yazıyordu ‘’Hami topa gerildi’’, ‘’hami topa yaklaşıyor’’, ‘’hami vurdu’’, gol. Bunu görünce kendi kendime ‘’ne güzel bir değer’’ dedim. Böyle bir şey bizim aklımıza hiç gelmez.

Mesela bir gün Faruk Özak ve yöneticilerle oturuyorduk. Trabzon’un girişinde olan yamaç yıkılmıştı. Beton döktüler ama kavisli oldu bayrak gibi olmuştu. ”Filli Boya’da arkadaşlarım var. İzin alsak da şurayı Bordo Mavi’ye boyasak” dedim, tam şehrin girişiydi. ‘’Karayolları izin vermez’’ dediler. Karayolları kim ya? Burası Trabzon. Bordo Mavi olsa kim bir şey diyecek?

‘’Tolga’yı daha önce oynatmak istemiştim’’

Şenol Güneş’in ayrılışından sonra Galatasaray karşısında takımın başında siz vardınız. Kalede Tolga Zengin’e forma şansı verdiniz. Tolga’nın da ilk lig maçıydı ve o maçtan sonra uzun bir süre forma şansı bulamadı. Tolga’yı zorluk derecesi bu denli yüksek bir müsabakada ilk lig maçına çıkarttığınız için herhangi bir pişmanlık duymuş muydunuz?

Pişmanlık duymadım ‘’keşke oynatmasaydık’’ diye düşünmedik. Trabzonspor kulübü hocasız kalmasın diye ben o maçta görev aldım. Şenol abi (Güneş) istifa edince biz de istifa ettik. Kulüp bize ‘’Bu hafta Galatasaray maçı var’’ dedi. Kulüp bana böyle deyince ki elim kanda olsa ben o maça çıkardım. Çünkü kulübümün ihtiyacı var. Ben olaya her zaman Trabzonspor için baktım. Kaleci antrenörümüzle konuşup Tolga’nın oynaması yönünde seçim yaptık. Oyuncunun performansı maçtan maça değişebilir. Tolga o gün talihsizdi. Çok iyi kurtarışlar yapsaydı ve 2-1 yenilseydik yine ‘’Tolga’yı neden oynattın?’’ diye soracaklardı.

Bazı konuşmalar kendi aramızda kalır. Oradaki kadro seçimi tamamen bana aitti. Ancak Galatasaray maçından bir hafta önce Manisa’ya 2-0 mağlup olmuştuk. Kalemizde Jefferson görev almıştı. Hocalarımızla konuşurken Jefferson’un formsuzluğu nedeniyle Tolga’ya şans vermemiz gerektiğini söylemiştim. Ancak şans vermek istemediler. Bir sonraki hafta Galatasaray karşısında Tolga’yı oynatmamız için ısrar ettiler. Ben de kimseyi kırmamak için Tolga’ya şans verdim. Önemli olan mağlup olmak değil ki. Önemli olan Tolga’yı kazanmaktı. Kötü de oynasa, iyi de oynasa bu çocukların bir hakkı var. Bir oyuncu kötü oynadığı zaman belki 1-2 hafta o oyuncuda ısrarcı olunabilir ancak diğer isme de şans vermek gerekir.

İnsanlar daha sonra beni arayıp Tolga’yı sen çıkardın iyi kaleci diyorlar. Tolga’yı ben çıkarmadım. Tolga zaten iyi kaleciydi. O maçta kötü oynadı sonrasında formayı aldı. Bunlar doğal şeyler. Her oyuncu için aynıdır. Sıkıntılı bir dönemdi, Tolga içinde sıkıntılı bir dönemdi. Halilhodzic gelince Tolga’yı yedek bıraktı. Diyarbakır’a 3-0 mağlup oldular nasıl bakacağız? Ne anlatacağız?  Tolga, Galatasaray maçında oynadı 4 yedi Jefferson Diyarbakır’dan 3 yedi. Bu seçimler olabilir. Doğru ya da yanlış hocaların seçimleri olur.

‘’Bugün olsa yine Tolga’yı oynatırım’’

Bugün olsa yine oynatır mıydınız?

Yine aynı kadro olursa yine Tolga’yı oynatırım çünkü forma Tolga’nın hakkıydı. Jefferson sezon boyunca yaptığı hatalarla o şansı kaybetti. 

Trabzonspor’da 11 sezon futbol oynadınız ve bu 11 sezon da Trabzonspor, sadece son 2 sezonunuzda ilk 4 dışında kaldı. Trabzonspor’un son 11 sezonuna baktığımız zaman ise durum çok daha farklı. Bu değişimin nedeni sizce nedir?

Trabzonspor dönem dönem çok iyi kadrolara sahip oluyor. Bizimde yer aldığımız 96 yılındaki kadro, Selçukların olduğu 2011 yılındaki kadro, 2018-2019 sezonundaki kadro… Her 10 yılda birçok güzel kadrolar yakalanıyor. Mesela 2018-2019 sezonundaki kadro müthiş bir kadroydu. Bu seferde biz öyle bir yanlış yapıyoruz ki hocayla sıkıntı yaşıyoruz. Hem de kendi bünyemizdeki bir hocayla. Köprüyü geçerken at değiştiriyoruz. Ne olursa olursa olsun, ne sıkıntılar yaşanırsa yaşansın, sezon bitene kadar herkes susmalı, şampiyon olduktan sonra konuşulmalıydı. Böylece herkes eteğindeki taşları dökmeliydi. Çok büyük hata yaptık.

‘’Ünal Karaman şampiyon yapabilirdi’’

2018-2019 sezonunda Ünal Karaman ile devam edilseydi Trabzonspor, sezonu şampiyon olarak tamamlayabilirdi. Siz ne düşünüyorsunuz?

Ben de öyle düşünüyorum. Yaşanan olaylar çok üzülmüştüm. Bu kadar iyi giden bir takımı kendi elimizle nasıl yok ettik şaşkınlık içerisindeyim. Ne olursa olsun şampiyon olmasalar dahi devam etmelerini isterdim. Sezon sonu yaklaşırken çok önemli bir avantaja sahiptik. Bunu neden kendi aleyhimize çevirdik? Kafamıza sıktık.

‘’Ünal Karaman çok iyi bir kaptandı’’

Ünal Karaman sizin kaptanlığınızı da yaptı. Neler söylemek istersiniz?

Ünal müthişti. Dışardan farklı bakılıyor, siyasi bir kimlik sanılıyor ancak biz onla hiçbir zaman siyaset konuşmazdık. Ünal Karaman çok iyi bir kaptandı, çok iyi bir insandı. Ünal bizim için çok değerliydi.

‘’En üzüldüğüm maç 7-1 biten Beşiktaş maçı’’

11 yıl Trabzonspor’da oynadınız. En büyük kavganız kimleydi ve sebebi neydi? 

Kavga veya tartışma değil de İstanbul’da Beşiktaş’a 7-1 kaybettiğimiz maç sonrasında çok üzülmüştüm. O gece kalecimiz Viktor abiyle kalıyorduk. Sabaha kadar oturduk. Viktor abi çok sinirlendiği için devamlı sigara içiyordu. Onu sakinleştirmeye çalışmıştım.

Bana ‘’Rusya’da olsaydık hepinizi döverdim. Siz benim oynamamı mı istemiyorsunuz?’’ demişti Bende ona ‘’Öyle bir şey yok. Burada hepimiz suçluyuz’’ demiştim. Benim içim en büyük acı o maç. Kötü bir maçta diyemiyorum aslında. Bazı maçları anlatamıyorsun. Çok mu kötüydük, bilemiyorum ama takım olarak da kulüp olarak da en çok üzüldüğüm maçlardan biriydi. Zaten o maç sonrasında 2 ay boyunca bir sıkıntıyla karşılaşmamak için takım arkadaşlarımla antrenmanlara aynı arabayla gidip geldik. Bu mağlubiyet sonrasında birbirimize sahip çıkıyorduk. ‘’Neden böyle oldu’’ diye birbirimize çok kızmıştık, sinirliydik.

‘’Galatasaray maçında en çok Kevin adına sevinmiştim’’

Sizin de gol attığınız 5-3’lük Galatasaray maçı hafızalardaki yerini koruyor. O maç hakkında neler söylersiniz? Hagi, Taffarel’li çok iyi bir Galatasaray takımı vardı karşınızda

Çok iyi bir kadroyu yendik. Orda en çok Kevin adına sevinmiştim. Çok iyi bir inşan iyi bir profesyonel ve iyi bir oyuncuydu. Onun adına çok sevinmiştim. Büyük takımlara gol atmak güzel bir duygu. Büyük takımlara karşı oynarken daha motive oluyorsun. Fenerbahçe’ye 5 attığımız maçta da gol atmıştım. Trabzonspor’da attığım her gol önemli ama ilk golümü Beşiktaş’a atmıştım ve ayın golü seçilmiş ödül vermişti o gol benim için çok özeldi.

‘’Hami’yi tartışmak ahlaksızlıktır’’

‘’Birlikte oynadığım en iyi oyuncular Hami Mandıralı ve Fatih Tekke. İkisi de Avrupa seviyesinde oyuncular. Ancak Fatih’in meziyetleri daha iyi’’ ifadelerini kullanmıştınız. Fatih Tekke ile futbolculuk döneminizde takım arkadaşlığı yaptınız aynı zamanda hocalığını yaptınız. Daha sonra da onun yardımcısı oldunuz. Görmeye pek alışık olmadığımız bir durum. Neler söylemek istersiniz?

Her anını çok severim (gülüyor) Fatih inanılmaz bir futbolcuydu. Hami de çok özel bir futbolcu. Hami, inanılmaz bir kariyere sahip. Trabzonspor’da 250 gol atmış bir futbolcu. Hami’yi tartışmak ahlaksızlıktır. Fatih’te çok büyük bir futbolcuydu keşke daha fazla milli olabilseydi.

Özkan Sümer, Şenol Güneş, Fatih Terim, Ahmet Suat Özyazıcı gibi Türk futbolunda büyük izler bırakan isimlerle çalıştınız. Futbol adamı Orhan Çıkrıkçı, bu isimler dahil hangi teknik direktörü örnek alıyor ve çalıştırdığı futbolculara onun tarzıyla yaklaşıyor?

Hepsinden bir şeyler almaya çalıştım. Oyuncuyken Özkan Sümer hocaya çok kızardım. Ancak antrenör olunca Özkan hocayı daha iyi anlıyorum. Hatta bazen az bile yapmış diyorum. Yemeğe, soyunma odasına, toplantıya geç kalana ceza kesiyordu. O geldiğinde her şey hazır olmalıydı. Aksi halde ceza veriyordu. Kendine de ceza kesiyordu. Hatta bir gün ‘’Siz 2 haftadır ceza yemiyorsunuz böyle bir şey olamaz’’ dedi ‘’hocam her şeye dikkat ediyoruz’’ dedik. ‘’Tamam madem öyle, geçin antrenmana, herkes penaltı atacak kaçırana ceza vereceğim. Kaleci, 2’den fazla gol yersen sen de ceza yiyeceksin’’ dedi.  Rahmetli Turgut abi iki tane kaçırdı. ‘’Hocam telafi etme hakkım var mı?’’ dedi. Özkan hoca, telafi hakkı verdi. Turgut abi vurdu yine kaçırdı. Özkan hoca ‘’bir şans daha istiyor musun?’’ dedi Turgut abi de ‘’yok yeter 1.500TL kaybettim zaten. Bir daha denemek istemiyorum’’ dedi. Hocanın affı yoktu. Cezaları kesiyordu. Topladığı paraları da ihtiyacı olanlara dağıtıyordu veya yemeğe gittiğimizde oraya harcıyordu. Özkan hocanın bu ceza sistemini bir kasa gibi görmek lazım.

‘’Fatih Tekke, Avrupa’da oynadığı için farklı bir bakış açısına sahip’’

Fatih Tekke, Şenol Güneş, Tolunay Kafkas gibi Trabzonspor tarihinde önemli yerlere sahip antrenörlerin yardımcılığını yaptınız. Bu üç ismin birbirinden en temel farkları nelerdir?

O kadar zor bir soru ki… Hepsinin ayrı ayrı dokunuşları var Tolunay dışardan çok sert gözükür ama yumuşak bir kalbe sahiptir. Şenol abi de ters gözükür ama dışarda melek gibidir, tanıyamazsınız. Oyuncuna karşı sorumludur, rahat etmesini ister. Fatih, sadece saha içerisinde disipline önem verir. Dışarda oyuncusunun rahat etmesini istiyor. Avrupa’da oynadığı için farklı bir bakış açısına sahip.

‘’Şenol Hoca tedirgin bir karaktere sahip’’

Şenol Güneş ile hem futbolculuk hem de antrenörlük döneminizde çalıştınız. ‘’Bir açıklamanızda hocanın tek kötü yanı çok şüphecidir’’ demiştiniz. Biraz açabilir misiniz?

Şüphecidir derken tedirgin bir karaktere sahip olduğu için demiştim. Şenol abi kimsenin işine karışmayı ve kimsenin de onun işine karışılmasını istemez. Sadece oyun ve oyuncu anlamında da değil, hayat görüşü olarak şüphecidir. Bana öyle geliyor, belki kendisi bunu kabul etmez veya belki de böyle biri değildir.

‘’İstanbul takımlarıyla anlaştık Trabzonspor izin vermedi’’

Trabzonspor günlerinizde Avrupa’dan teklif almış mıydınız? Aldıysanız bu transfer gerçekleşmediği için herhangi bir pişmanlık duyuyor musunuz?

Birkaç sefer oldu ama o zamanlar menajerlik olmadığı için hepsi geçiştirmeyle sonuçlandı. Kulüpte beni satma taraftarı değildi. Birkaç seferde İstanbul takımlarıyla anlaşmıştık. Ancak kulübüm hiçbir zaman gitmeme izin vermedi. Ben de takım arkadaşlarımı yarı yolda bırakıyormuş gibi hissetmiştim. O zamanlar amatör bakıyorduk. Olaya çok fazla profesyonelce bakamadık.  Gerçi bugün olsa yine amatör bakarım. Karakterim değişmedi.

Orhan Kaynak ile yaptığımız röportajda ‘’2-3 transfer yapabilseydik 95 yılında UEFA Kupası şampiyonu bile olabilirdik’’ demişti. Siz 94 ve 95 sezonlarında kaçan şampiyonluğu neye bağlıyorsunuz? O kadrolar kulüp tarihinin en önemli kadroları olarak gösteriliyor.

Doğru söylüyor. Katlıyorum.  Belki 2-3 tane yüksek kaliteli oyuncumuz olsaydı maçları kurtaracaklardı ve belki de şampiyonluklar kazanacaktık. Kaleci, orta saha ve forvet pozisyonlarında sorunumuz vardı. Bazen yükler belirli insanların üzerine biniyor. 96 Yılında Şota’nın gol atamadığı iki maç var biri Van maçı diğeri Fenerbahçe maçı. Bu adam gol kralı oldu eleştirebilir miyiz? Biz de çok gol kaçırdık. Bazen farklı isimlerin ön plana çıkması lazım. Bu nedenle Orhan’ın dediğine katılıyorum. O yıllarda bize transfer olup bizden ayrılan oyuncuların çoğu çok yetenekliydi. Ama bizim kadro çok sağlamdı. O bakımdan bazı oyuncular yedek kalmak istemedikleri için ayrıldılar. Aslında bazen hata mı yaptık diye düşünüyorum. Bazen, bu genç oyuncuları takımda tutsaydık sakat, cezalı durumunda onları oyuna soksaydık kurtarabilirler miydi, kaderimiz değişir miydi? diye düşünüyorum.

‘’Rakip oyuncular hakkında birbirimizi uyarırdık’’

1996 yılındaki Fenerbahçe karşılaşması hakkında ‘’Maçtan sonra tesislerde kaldık. Futbolcu arkadaşlarımızın evleri basmıştı. Ailelerimizi arayıp şehirden çıkmalarını söyledik’’ şeklinde bir ifadeniz var. O günden bu yana Trabzonspor camiasında sizce neler değişti? Birkaç sezon önce Trabzonspor, tarihinin en farklı mağlubiyetlerini alırken dahi bu tarz bir tepki ortaya konmadı mesela.

Bu demeci öfkeyle söylemiş olabilirim ailelerimize, evlerimize bir şey olmadı. Olsaydı zaten bunu gazeteler yazardı. İnsanların öfkesi dinmeyeceği için biz direkt ertesi gün direkt özel uçakla İzmir’e gittik. Karşıyaka maçı vardı. Haluk Ulusoy’un otelinde kaldık antrenmanları da söke de yaptık. 3-0 galip geldik ama insanların öfkesi dinmedi bu da normal. Kendi evimizde Van’a ve Fenerbahçe’ye kaybettik. Van maçından yıllar sonra Erkan geldi yanımıza. Konuştuk ‘’Aklıma maç geliyor. Maçtan önce Abdullah’a beni göstererek bak oğlum bu adam çok fazla ileri çıkıyor bir kez gelir gol atar sıkıntıya düşeriz demiştin, duydum’’ dedi. Karşılaşacağımız maçlardan önce rakiplerimizi izler birbirimize uyarılarda bulunurduk.

‘’Şenol Hoca, Fenerbahçe maçında sakin olmamızı, skoru korumamızı istiyordu’’

Yine aynı maç için ‘’o maç geleceğimizi, kazancımızı, aile durumumuzu, şehrimizi, her şeyimizi değiştirdi’’ şeklinde bir ifadeniz var. Fenerbahçe maçında sahadaydınız. Maç öncesinde veya devre arasında konuşulanları hatırlıyor musunuz? Soyunma odasında atmosfer nasıldı?

Bu açıklamayı milli takım kampında söyledim. O maç Trabzonspor’un 10-15 yılını yedi. Şampiyon olsaydık belki çoğu arkadaşımız Avrupa’ya gidecekti veya daha iyi kontratlara imza atacaktık. İnsanlar bazen Şenol abiyi suçluyor. ”Şenol hoca size saldırın emri verdi” diyorlar. Hayır öyle bir şey olmadı. Biz maç boyunca normal oyunumuzu oynadık. Zaten maçı izlediyseniz görmüşsünüzdür Fenerbahçe kalemize çok az geldi. Biz coşkuyla oynadık. İçerde kaybettiğimiz tüm maçları da coşkuyla kaybettik.

O maçtaki kadromuzda hepsi milli takım oyuncusuydu. Şota-Arçil dahil o maçta forma şansı bulan her oyuncumuz milli oyuncuydu. Milli takımda oynayan oyuncuya siz nasıl ”sen şunu yap, sen bunu yap” diyeceksiniz? Şenol abi diyordu zaten. Ama insanlar onu suçluyor. Orada biz hata yaptık. Bu hata tamamen bizim. Sonradan giren oyuncularımız bile milliydi. Siz bu takıma nasıl tecrübesiz dersiniz? Bu bizim stratejik bir hatamızdı. Biz orada süreci iyi yönetemedik. 1-0 öndeyiz, 1-1 bile bize yarıyor. Seyircinin verdiği coşkuyla gol atmak, galip gelmek istedik. Ben kendimize kızıyorum. Şenol abi o maçta kenardan bizi sürekli uyardı. Sürekli olarak bize ”Daha sakin olun. acele etmeyin, skoru koruyun, defansa yatın” diyerek uyarılarda bulunuyordu.

Ben o maçta hocadan ziyade kendi takımıma kızıyorum. Ama dediğim gibi o seyircinin verdiği coşku ve içimizdeki coşkuyla bize sadece galibiyet yarıyormuş gibi hareket ettik.

Verdiğiniz bir röportajda o karşılaşmadan bahsederken ‘’Basiretimiz bağlandı’’ şeklinde bir ifadeniz var ve şöyle de bir açıklamanız var aynı röportajda. ‘’Osman’a Aykut’un golünde neden hamle yapmadın?’’ diye sorduğumuz zaman cevabı, ”Ayağımı uzatsam top bana çarpıp bizim kaleye gider diye düşündüm. Gol olsa ben suçlanacaktım olmuştu’’ O maç özelinde şampiyonluk Psikolojisinin takımı olumsuz anlamda etkilediğini mi düşünüyorsunuz?

Hayır öyle düşünmüyorum. O maç öncesinde şöyle bir olay hatırlıyorum. Hasan Özer, maçlardan önce kahvaltıda rüyalarını söylerdi. Maç sabahı, ‘’Ne oldu Hasan bu akşam bugün rüya yok mu?’’ dedik ‘’ne bilim abi ya bu akşam rüya görmedim’’ dedi. Hasan her maç öncesi rüyalarını söylerdi. Sadece o gün söylemedi. Basiretimiz bağlandı derken bu anlamda dedim. Çok iyi hazırlandık, çok pozisyona girdik. Basiretimizin asıl bağlandığı maç Van maçıydı.

‘’Hüseyin Avni Aker stadyumu bizim geçmişimiz’’

Türk futbol tarihi için önemli bir yerde olan Avni Aker stadı yıkıldı ve yerine ‘’millet bahçesi’’ adı verilen bir bahçe yapılıyor. Sizce Trabzonspor, Avni Aker de kalmalı mıydı? Ve yeni stadyuma ‘’Şenol Güneş” isminin verilmesini nasıl değerlendiriyorsunuz? Hüseyin Avni Aker isminin verilmesi gerektiğini düşünenler de çoğunluktaydı.

Ben de stadyumun adının Hüseyin Avni Aker olmasını isterdim. Hayatımız boyunca orada oynadık. Kompleksin ismi Şenol Güneş olabilir ama stadyumunun ismi Hüseyin Avni Aker olabilirdi. Bunu çok fazla konuşmaya gerek yoktu. Neden yapmadılar bilemiyorum. Ben 12 yıl Avni Aker’de oynadım. O anonslarda, o maç anlatımlarında yer aldık. Şenol Güneş ismine karşı olduğum için demiyorum. Şenol abi her şeyi hak etti. Caddelere, stadyumlara adı verilsin ama Avni Aker bizim geçmişimiz. Herkes orada değerlendi, herkesin orada değeri biçildi. Millet bahçesi yapılacağına açık alan müzesi yapılabilirdi. Oraya seyircinin, oyuncunun, idarecinin, şehrin ellerinin şampiyonluk kupasıyla buluşturduğu bir heykel yapılabilirdi. Trabzonspor kendini çoktan kanıtladı. Trabzonspor değerini korumamız, maddi ve manevi destek olmamız Trabzonspor fiyatını düşürmememiz gerekiyor. İnşallah oraya bu bahsettiğim heykel yapılır da orası ebedi olarak Avni Aker olarak kalır.

‘’Eski stadyumun kendine has bir dokunuşu vardı’’

Orhan Çıkrıkçı bugün futbolcu olsaydı dolu tribünler önünde olması şartıyla Hüseyin Avni Aker stadyumunda son kez oynamayı mı isterdi, yoksa Medical Park stadyumunda oynamayı mı isterdi?

Yeni stadyumun aynı şekilde Avni Aker’de olmasını isterdim. Kenarlar, tribünler sahaya yakın olacak şekilde şehrin içinde oynamak isterdim. Orası çok farklı. İnsanlar oraya yürüyerek geliyor, kenarında oturuyordu. Sohbet ediyordu. Eski stadyumun akustik bir havası, kendine has bir dokunuşu vardı. Yeni stadyumun eski yerde olmasını isterdim.

‘’Gökdeniz Karadeniz’i iki maç oynatıp tekrar alt yaş gruplarına gönderdik. Futbolu bırakmayı düşünmüştü. Bırakıp gideceğini söyledi. İkna ettik.’’ Şeklinde de bir açıklamanız var. Bu açıklamanız Altyapıdan yetişen bir futbolcunun Trabzonspor’da oynamasının zor olduğunu da gözler önüne seriyor. Altyapıdan çıkan oyuncular da dikkat edilmesi gereken özellik size göre nedir?

Onları sahiplenmeliyiz. Biz bu bağlantıları kuramıyoruz. Gökdeniz gibi oyuncu 3-4 defa altyapıya gönderdik ve hakikaten futbolu bırakmayı düşündü. Çocukların psikolojisi bozuluyor. Psikologların, spor bilimiyle uğraşanların bu çocuklarla daha fazla zaman geçirmesi gerekiyor. Altyapıdan alıyoruz yanında 5 milyon Euro kazanan oyuncu oynuyor, çocuğa fatura parası ödeyecek para vermiyorsunuz bu çok saçma. Sonra da ondan 5 milyon Euroluk bir oyun bekliyoruz.

Bu çocukları çok büyük bir yükün altına sokmaya gerek var mı? Abdülkadir’e de Yusuf’a da ikinci senelerinde çok büyük bir yük yükledin. ‘’Sen Messi’sin Maradona’sın al bizi şampiyon yap’’ dedik. Bu kolay bir şey değil. Bu süreçleri iyi takip etmek lazım. Altyapıdan bu kadar oyuncu ürettiğimiz bir dönemde bunun meyvesini iyi değerlendirmek lazım. Koskoca Trabzonspor dışardan gelen bir oyuncuya 4 milyon Euro, yıllık 3 milyon Euro da bonus veriyorsa benim güzelim altyapıya bu kadar bütçe ayrılır mı? Ne kadar zor bir şey. Bazıları ‘’altyapıdan oyuncu çıkmıyorsa altyapıyı kapatalım’’ diyorlar. Böyle bir mantık olamaz. Chelsea’de oynayan 28 oyuncu yurtdışından geliyor. O zaman onlarda kapatsın. İngiltere’de takımların altyapı tesislerine gidin inanamazsınız. Çalışmalar, çalışma ortamlarını görseniz nasıl muhteşem olduklarını görürsünüz. Trabzonspor’da oynayan tüm oyuncular yabancı olsa da, ben altyapımı kapatamam.

Ben Türkiye’nin Lokomotifiyim. Buradan çıkan oyuncuları çeşitli liglere gönderiyorum. Bunlar benim canım, ben burayı nasıl kapatabilirim?  Bizim yaptığımızı Bursa’da yapıyor ama biz eskiden beri yapıyoruz ve bu konuda tecrübeliyiz. Ayrıca Bursa’da yöresel bir avantaj var. İstanbul, Eskişehir, Bilecik gibi şehirlerden faydalanıyorlar ve çoğu futbolcusu göçmen ailelerden geliyor bu nedenle sporcu kimliklere sahipler. Biz daha kısıtlı bir alanda mücadele ediyoruz. Bursa’nın sahip olduğu avantaja sahip değiliz.

‘’Trabzonspor’da kimsenin parası kalmamıştır’’

Özkan Sümer’in takımdan ayrılırken 1990-1991 sezonunda ligi üçüncü sırada bitirdiğiniz için size 30’ar milyon ceza kestiği biliniyor. Özkan Sümer’in her sezon bu tip cezaları oluyor muydu? Bugün baktığımızda gol primleri, galibiyet primlerini dahi pek çok takım uygularken bundan 30 sene önce Özkan Sümer, Trabzonspor ligi üçüncü sırada bitirdiği için size ceza kesiyor. Neler söylemek istersiniz?

O dönemde oynayan tüm arkadaşlarım bunu söyler. 30 milyon o zaman bir doğan araba fiyatıydı. Mehmet Ali Yılmaz bize sezon başlarında çek hazırlardı. Zaten 6 ayda bir ödeme yapılırdı. Skorlar kötüyse ödeme yapmayı da 1-2 ay ertelerlerdi. Avrupa’dan gelenler para alır biz gene sıramızı beklerdik. Trabzonspor’da kimsenin parasının kaldığını görmedim, duymadım. 12 yıl oynadım ve tüm arkadaşlarım alacaklarını aldı. Oyuncunun eli şu an daha kuvvetli. Menajeri var, UEFA var, TFF var, Uyuşmazlık kurulu var.

‘’Altyapıdaki oyuncuların ve antrenörlerin maaşını Federasyon vermeli’’

Türkiye’deki futbol iklimini nasıl tanımlarsınız size göre Nelerde eksiğiz? Milli takımlar eski teknik direktörü Sepp Piontek’in Türk futbolcuları kastederek ‘’sizin tek probleminiz var o da çalışmamak’’ şeklinde bir açıklaması olduğunu biliyoruz…

Piontekk doğru söylüyor. Bize antrenman yaptırıyordu sürekli şikâyet ediyorduk. O da bize, sıkıntımızın çalışmamamız olduğunu söylerdi. Bizim dönem, bu döneme göre yetenek olarak daha önde ama profesyonellik açısından bu dönemin oyuncuları bizden daha önde. En büyük sorun olarak altyapıları görüyorum. Çoğu kulüpte altyapılardaki sıkıntılardan bahsediliyor. Federasyon’da bunu biliyor ama yanaşmıyor hep sözde kalıyor. Mesela Federasyon kulüplerin gelirlerinin bir kısmına el koymalı. Altyapı oyuncularının, antrenörlerinin maaşını federasyon vermeli. Böylece en azından o insanların kafası rahatlar.

EURO 1996 eleme kadrosunun önemli isimlerindensiniz. 4 sene sonraki Euro 2000 kadrosunda ise yer alamadınız. Bundan dolayı Mustafa Denizli’ye bir kırgınlığınız oldu mu? Ogün Temizkanoğlu 2002 kadrosuna alınmadığı için Şenol Güneş’e kırgın olduğunu söylemişti…

EURO 1996’da bir maçta oynadım. Ama sakatlıklarla ilgisi yoktu. Sakatlığım geçmişti. Fatih hocanın seçimiydi. Zaten o turnuvada golde atamadık. Çok geniş ve yetenekli bir kadroydu. O kadroda bulunmak bile benim için bir onurdur. Ben mutlaka üç maçta da oynamalıyım şeklinde düşünmüyordum, hiçbirimiz böyle bakmıyorduk.

O turnuvada Fatih hoca başımızdaydı. Çok zevkli ve iyi bir turnuvaydı. Keşke gruptan çıkabilseydik diye üzülüyorum bazen. Gol atamadan geri dönmek çok kötüydü.  O seçimlere ben kızmam. Şenol abi de bazı seçimler yaptı ve eleştiriliyor. Başarısız olunca maalesef böyle bir sıkıntı var. Başarı gelince kimse konuşmuyor. Yazık değil mi? Oradaki oyuncu bizim oyuncumuz değil mi? Caner Erkin alınmadı diye eleştiriler yapılıyor. Caner’in yerinde oynayan da Türk. Ben oyuncuların çıkıp bu tür açıklamalar yapmasına kızıyorum. O oyuncu böyle polemiklere giremeden ‘’O da bizim arkadaşımız. Ben de milli oyuncuyum, o da Milli oyuncu. Hoca onu seçti. Belki sonraki turnuvada beni seçer.’’ demeli. Milli takım kimsenin malı değil. Ben kırgın değilim. Ogün hoca, Şenol abiye kırgın olabilir ama bu ikisi arasında yaşanan bir durum. Bu tür camialarda uzun süreli kırgınlıklara karşıyım. Yarın Ogün de hoca olacak ve o da bazı seçimler yapacak. Öbür oyuncu ona kızacak. Bu doğaldır çok büyütülmemeli.

‘’Fatih Terim bizi çok iyi motive ediyordu’’

Sakatlandığınız İzlanda maçı için ‘’Fatih Terim bizi nasıl doldurduysa alamayacağım bir topa ayağımızı uzattım. Çok hırslanmıştım’’ şeklinde bir açıklamanız var. Fatih Terim’in motivasyon konuşmaları o dönemde de oyuncular üzerinde büyük bir etki yaratıyor muydu?

Kesinlikle. Maçlara çıkmadan önce hocamız bizi çok motive ederdi. Bugün olsa o maçta yine ayağımı uzatırdım. Tek üzüldüğüm nokta maç 0-0 iken sakatlanmamdı. İnsanlar diyor ki ayağını niye uzatıyorsun? O anda onu düşünmüyorsun ki.

Sakatlığınız için ‘’Sedyeyle içeri götürdüler, doktor ambülans geldi ama milli takımdan hiçbir yetkili yanımda değildi’’ şeklinde de bir açıklamanız var. Dönemin Milli takım yetkililerine kırgın mısınız?

Kırgın değilim. Metin abi yanımda geldi. Sadece orda şoförlere kızıyordum. Biz karşının ambülansıyız buranın ambülansı değiliz demişlerdi. Onlarla tartışmıştık.

‘’Fatih ve Gökdeniz’in en az 100 defa milli olması gerekirdi’’

Hami Mandıralı, Fatih Tekke, Gökdeniz Karadeniz, Milli formayı pek çok isimden daha fazla hak etmiş olmalarına rağmen çok az sayıda milli oldular. Trabzonspor’da 11 sezon oynayan bir ısım olarak sizce milli takımda bir ‘’negatif ayrımcılık’’ söz konusu mu? Orhan Kaynak’ta 25 gol attığı sezonda milli formayı giyememişti…

Orhan Kaynak’la çok güzel bir örnek verdin. 25 gol atmış bir adam milli takıma gidemiyor. Bu seçimden dolayı kızabilir misin? Yetenek açısından aynı döneme sıkışmış çok oyuncu var. O dönemin oyuncuları çok yetenekli oyunculardı. Ben her zaman üzülmüşümdür Özellikle Hami, Fatih ve Gökdeniz’e, bu üç oyuncunun en az 100 defa milli olması gerekirdi. Gerçekten üzülüyorum. Fatih’in oğlu Fatih’e ‘’baba sen yetenekli olduğunu söylüyorsun neden bu kadar az milli oldun?  Bu nasıl oldu?’’ derse Fatih ne diyecek? Ama bunu negatif ayrımcılık olarak görmüyorum. Bu Trabzonsporluya yapılamaz. Kendimden biliyorum bazı oyuncularda da hata var. Eskişehir’deyken Ümit milli takıma çağırılırdım ve arkadaşım olmadığı için gitmezdim, sıkılırdım. O zamanlar oyuncularda nedense böyle bir davranış sıkıntısı var. Şimdi ise herkes koşarak gidiyor, aslında olması gereken de bu.

”Antrenörlük, medyatikliğe bağlandı”

Trabzonspor, Türk futboluna 3 büyük antrenör sundu. Ahmet Suat Özyazıcı, Özkan Sümer ve Şenol Güneş. Sizce Trabzonspor neden Şenol Güneş sonrası bir isim daha çıkaramadı?  Yeni bir Şenol Güneş çıkarabilmek için Hami Mandıralı, Mustafa Reşit Akçay, Sadi Tekelioğlu başta olmak üzere Trabzonlu antrenörlere de şans verilmişti

O saydıklarınızın hepsi iyi antrenördü. Bazı şeyleri de söylemek istemiyorum ama Türkiye’de antrenörlük sanki böyle siyasete, medyatikliğe bağlanmaya başlandı. Yılmaz Vural ve Hikmet Karaman çoğu takımda çalışıyor. Bu hocalarımız neden çalışamıyor? Yılmaz ve Hikmet hocaları eleştirme açısından söylemiyorum. Şans verme açısından söylüyorum. Mustafa Reşit Akçay’a saygı duymak lazım. Birkaç sezon önce Trabzonspor’u UEFA gruplarından çıkardı ve şimdi Kocaelispor’da çalışıyor. Çok da güzel bir şey yapıyor. İnsanı egosu böyle olmalı. Bir yerde tabanda bir yerde tavanda olmalı.

”Piontek Atatürk hakkında her şeyi biliyordu”

Uçak yolculuklarınızda Urbain Breams’e sürekli sorular sorduğunuzu ve buna karşın onunda size ‘’Orhan, şimdi ben sana soracağım. Atatürk kaç yılında doğdu?’’ şeklinde bir soru sorduğunu biliyoruz. Whatsapp profil fotoğrafınız da Atatürk’ün fotoğrafı var. Neler söylemek istersiniz?

Onu daha çok Piontek ile yapardık (gülüyor) sağ olsun tüm seyahatlerde beni, yanına çağırırdı. Bazen de şansa yan yana otururduk. Saatlerce konuşurduk. Onunla konuşmak çok güzeldi. Dışarıdan gelen bir insanın benim ülkem ve benim ülkemden biri hakkında bu kadar şey bilmesi çok hoşuma giderdi. Piontek, Atatürk’le ilgili her şeyi bilirdi. Piotentek çok iyi bir insan ve iyi bir antrenördü. Çoğu hoca öğrencilerine onun davrandığı gibi davranmaz.

‘Milli takım para kazanma yeri değildir’’

Dünya futbolunda yaşanan değişimi özetleyen nitelikte bir açıklamanız var ‘’eskiden yetenek çok para azdı. Şimdi yetenek az para çok’’ şeklinde….

Doğru söylüyorum. Değerlendirmeleri okurken üzülüyorum. Biz bir takımız, karşımızda da bir takım var. Futbolun bir oyun olduğunu unutuyoruz. Galler İsviçre maçını izliyorum yorumcu Galler’i rahat yeneceğimizi iddia ediyor. Rahat yenersin diye bir şey yok. Futbol böyle bir oyun değil. Futbol iki boksun ringde birbirine vurması gibi bir spor değil.

 90 dakika çok iyi oynarsınız, bir hata yaparsınız ve yenilirsiniz. Türk takımının rakibi iyi oynuyorsa bunun hakkını vermek lazım. Bunu eleştirmek kötü değil. Ama siz herkesi yenersiniz, dünyanın en iyisisiniz gibi misyon yüklüyorsunuz. En ufak başarısızlıkta da yerin dibine sokuyorsunuz. Ailesine, kişisel ilişkilerine giriyorsunuz. Fransa 2000’de Avrupa şampiyonu oldu, ama 2002’de gruptan çıkamadı. Kimse de onlara bir şey demedi. Bu dünyanın sonu değil. Ülkemizdeki bakış açısı çok tehlikeli. Kim başarısız olmak ister? Oyuncularımız adına üzülüyorum. Galler’i seyretmek hoşuma gidiyor. Bu ülkede asgari ücret belli. Sen gruplara katılınca 500 bin Euro prim veriyorsan ve bunu Euro olarak açıklıyorsan bu ülkedeki insanları incitmiş olursun. Milli takım para kazanma yeri değildir.

Sizin zamanınızda pirim var mıydı?

Bizim zamanımızda ilk dönemlerde pirim 220 dolardı ‘’bari 250 dolar yapın’’ demiştik. Daha sonraları Avrupa şampiyonasında pirimler başladı. Ama biz hep TL olarak alıyorduk. Portekiz Avrupa Şampiyonu oldu ve Ronaldo 250 bin avro pirim aldı. Ronaldo bunu kimsesiz çocuklara veya bir derneğe bağışlıyor. Bu, benim ülkemdeki oyuncuların aklına niye gelmiyor? Ben tamamını versin demek istemiyorum. Ama bu rakamları bu kadar yukarıda tutmak neden? Zaten futbolcular iyi para kazanıyor. Gruplara kaldıklarında da maç başı pirim alıyorlar. Yazık günah. Başarı geldiğinde dünyaları versen para, başarıyı geçer mi? Ben kupayı almışım sen bana istersen para ver istersen verme. Bu benim kariyerime yansıyacak.

‘’Trabzon’da futbolculukta, antrenörlükte çok zor’’

Kaleci Viktor’la Sümela manastırında bir anınız var ve o anı hakkında şöyle demiştiniz ‘’Trabzon’da kazansan ilgiden oturamazsın, kaybettin mi zaten orada olma hakkın yoktur’’ şeklinde. Bu açıklama aslında Trabzon’da futbol oynamanın da ne kadar zor olduğunu gösteriyor bir nevi.

Beşiktaş karşısında aldığımız 7-1’lik yenilgi sonrasında bir galibiyet serisi yakalamıştık. Viktor abi ”çocukları Manastıra götürelim hava alsınlar” dedi. Maçka’da yol yapımı vardı. Kepçeciler bizi tanıdı, durdular ‘’ne oldu bir maç kazandınız hemen gezmeye mi çıktınız’’ dedi. Viktor duydu ‘’ne diyor?’’ dedi ‘’Boşver abi’’ dedim. Sanki alem yapmaya gidiyoruz! sadece çay içmeye gidiyorduk. Trabzon’da oynamak da antrenörlükte çok zor. Şimdi oyuncular çok şanslı 24 saat uçak seferi var. Eskiden günde 1-2 sefer oluyordu. Bana deseler ki Trabzon’da mı antrenör olmak istersin dışarda mı? Dışarıda antrenörlük yapmak daha kolay derim.

Yine bir başka açıklamanızda Avusturya’da yaşayan arkadaşınızla Rapid Wien maçında yaşadığınız bir durum var. Wien 4-0 yenik durumda olmasına rağmen taraftarların şarkılar söylediğini söylediniz Wien taraftarlarının sahip olduğu bu bakış açısına nasıl ulaşabiliriz?

Biz o seviyelere ulaşamayız. Onların son çeyrek adında bir geleneği var. Skor ne olursa olsun dakika 75’den sonra herkes maç bitene kadar takımı ayakta takımı alkışlıyor. Enteresan bir bakış açısına sahipler.

‘’Dünya kupasında oynamak yerine Trabzonspor’da şampiyonluk yaşamak isterdim’’

Futbolcu Orhan Çıkrıkçı hangisini daha çok isterdi? Dünya Kupasında Türk Milli takımıyla forma giymeyi mi yoksa Trabzonspor’la lig şampiyonluğu yaşamayı mı?

Trabzonspor’da lig şampiyonluğu yaşamayı seçerdim. Ben 12 Yıl Trabzonspor’da oynadım o insanların arzusunu, tutkusunu gördüm.

Jup Derwall- Mustafa Denizli döneminde Galatasaray tarafından denendiğiniz biliniyor. Bunun için bir pişmanlık duyuyor musunuz? Galatasaray’da oynasaydınız muhtemelen daha çok kupa kazanmış olacaktınız…

Bunu her zaman düşünüyorum. Bazen öfkeleniyorum. Ama iyi ki Trabzonspor’da kalmışım, iyi ki burada olmuşum diye düşünüyorum.

Bir demecinizde Fenerbahçeli taraftarların sizi takdir ettiğini söylemiştiniz. Bu bugün pek mümkün gözükmüyor gibi. Sizce bu değişimin nedeni nedir? Ülke olarak futbola ve futbolculara bakış açımızın değiştiğini düşünüyor musunuz?

Belki biraz tuhaf gelecek ama 1989 yılında Trabzonspor’a gittiğimde Trabzon merkezde Fenerbahçe spor kulübü vardı. Formaları da Fenerbahçe gönderiyordu. O amatör takım uzun yıllar yaşadı. Sonra birden kapandı. O yıllarda Fenerbahçe’ye bakış açısıyla şuan ki bakış açısı arasında çok büyük bir fark var. Özellikle 1996 sonrasında bu fark oluştu. Her sene sezon açılış maçlarını Fenerbahçe’yle yapardık. O yıllarda futbol kültürü daha düzenliydi. İstanbul’da Fenerbahçe basketbol takımının stadyumuna yakın bir yerde oturuyorum. Fenerbahçe’nin Avrupa maçı olduğunda Fenerbahçeliler yabancı bir maça gelirken Galatasaray’a küfür ediyorlar. Ne alaka?  Çok saçma geliyor. Kimi motive etmeye çalışıyorsun? Bu Galatasaray içinde, diğerleri içinde geçerli. Avrupa maçına geliyorsunuz, Türk takımına küfür ediyorsunuz. Nasıl bir terbiyedeyiz bilemiyorum.

‘’Süper Ligde yabancı sınırı olmamalı’’

Yabancı sınırı- serbestliği hakkında neler düşünüyorsunuz? Son alınan karara kulüpler birliği tepki gösterdi, sizin yorumunuz nedir?

Sorun, futboldan gelmeyenlerin Federasyonda görev alması. Altınordu’yu çok seviyorum. Demek ki yapılabiliyormuş. Birinci ligde yabancıya ihtiyaç var mı? Bunu tartışmalıyız. Süper ligde Avrupa kupalarına katılım olduğu oradaki yabancıya bir şey demiyorum. Özellikle kaliteli yabancılara itirazım yok. Keşke diyorum ki bize de Avrupa pasaportu tanınsa da serbestlik sahibi olsak oyuncularımız yurtdışında oynasa. Benim ülkemdeki çocukların çoğu da oynar İngiltere’de Almanya’da oynar. Zaten oynuyorlar da, ama biz biraz da korkuyoruz. Vergi var, az para alacağım başarısız olursam diye yurtdışına gitmekten korkuyoruz. Başarısız olursan gelir dönersin kendi kulübünde oynarsın ne korkuyorsun? Yabancı kuralı Süper ligde serbest olmalı, ama birinci ligde yasak olmalı çünkü orada Avrupa’ya gidemiyoruz.   Birinci ligde kaç yaşında olursa olsun Türk oyuncu oynamalı. Üçüncü lig için yaş kotası koymuşlar. Çok saçma. Futbolun özüne aykırı, ben bunu kabul etmiyorum. Adamın yeteneği varsa ve para kazanıyorsa 30 yaşından sonra işsiz mi kalsın? 

Ben istiyorum ki Federasyon’un oturumları canlı yayında yayınlanmalı. Ne konuşuluyor görelim, öğrenelim. Menajerleri, idarecileri, başkanları, futbolcuları, antrenörleri temsilen birkaç kişi de bu oturumlarda yer almalı.  Kapalı kapılar ardında kararlar alınıyor ve biz böyle düşündük deniliyor. Siz öyle düşünüyorsunuz tamam da başkaları nasıl düşünüyor?

‘’U-19 için Trabzonspor’dan teklif aldım’’

Yakın zamanda Trabzonspor’dan herhangi bir teklif aldınız mı?

Trabzonspor, geçenlerde U-19 takımı için teklif yaptı. O dönem Tolunay’la çalışıyorduk. Tolunay milli takıma başlamıştı. Ben boştaydım, bu nedenle teklif yaptılar. Ben de başka yerlerden teklif gelebileceğini söyleyerek kabul etmemiştim. Trabzonspor’la sıkıntım yok.

”İnşallah 1996’dan bir futbolcu Trabzonspor’u şampiyon yapacak”

Hami Mandıralı bir gün 1996’daki takımdan bir futbolcunun Trabzonspor’u şampiyon yapacağını söylemişti. Ne düşünüyorsunuz?

İçine doğdu herhalde bilemiyorum. Ama bir şampiyonluk olacaksa inşallah o kadrodan birisiyle olur. Bu art niyetsiz bir konuşma. O kadrodan oynayan oynamayan herkesten Allah razı olsun. Bütün arkadaşlarımızdan Allah razı olsun çok iyi bir kadroya sahiptik. Oynayan, oynamayan, mücadele eden, etmeyen kim olursa olsun. İnşallah o kadrodan birisi şampiyon yapar.

Ben de o kadronun Trabzonspor’a Trabzonspor’un da o kadroya şampiyonluk borcu olduğunu düşünüyorum. O kadro hak etmişti

Evet. Doğru söylüyorsun.

‘’Onur Kıvrak’ın yaptığı hareketin affedilecek tarafı yok’’

Yeni sezondaki transferleri nasıl değerlendiriyorsunuz?

Öncelikle Uğurcan’ın hakkını vermek lazım. Milli takımdaki performansı beni ilgilendirmiyor. Uğurcan dünya kadar top kurtarıyor, her maç puan kazandırıyor. Yetiştirenleri tebrik ediyorum. Onur’u da tebrik etmek lazım. Ancak Onur’un bir hareketini tasvip etmiyorum. Formasını Hami Mandıralı’nın önüne sermesi yanlıştı. Orda kendi formasını değil Trabzonspor formasını yere serdi. Trabzonspor formasını yere atmanın mantığı yok, bunu açıklayamazsın. 10 Tane gol bile yesen bir teknik direktörün ayağına o formayı seremezsin. Hami orda yine iyi, sağduyulu davrandı. Farklı hareketlerde beklenebilirdi. Sen kimsin? kimin ayağına, hangi formayı seriyorsun? Dışardan bir tişört alıp koysan hiç umurumda olmaz. Ama Trabzonspor maçı bitmiş sen formayı yere koyuyorsun. Bunun affedilecek bir yanı yok. İyi bir kaleciydi, emekleri için Allah razı olsun. Ayrıca başka bir takımda oynamadığı için de iyi bir Trabzonsporlu olduğunu düşünüyorum.  Ama Bu hareketi bir türlü kabullenemiyorum. Bu takımda senin gibi kaç kişi oynadı!

Yeni transferlerden Hamsik hırslı gözüküyor. İnşallah iyi performans sergiler. Son dönemde Trabzonspor kaliteli yabancı oyuncuları transfer ediyor. Küçük hatalar olabilir ama bu kadar da olsun. Trabzonspor hep iyi transferler yapmıştır. Biz Ankaragücü’nden Agustine’yi aldık gol kralıydı gol atamadı. Kötü bir transfer miydi? Norveç gol kralı lange’yi aldık gol kralıydı, atamadı. Kötü bir transfer miydi?

Hocam teşekkür ederim. Eklemek istediğiniz bir şey var mı?

Ben teşekkür ederim. Sadece bir anımı anlatarak Trabzon’da yaşayan insanların Trabzonspor’la ne kadar ilgili olduğunu anlamanızı istiyorum. Bir gün doktor arkadaşımı ziyaret etmek için Tıp fakültesine gittim. Koridorlarda hep hastalar vardı. Orada beni yaşlı bir teyze gördü. Bana baston uzattı. ”Uşağum sen Orhan’a benziyorsun” dedi. ”Buyur anacım” dedim. Elini omzuma attı ”uşağum az gayret edin de ölmeden bir şampiyonluk görelim” dedi. Türkiye’nin hangi şehrine gidin böyle bir olayla karşılaşamazsınız. Trabzon, çok farklı bir yer.

”Sert bir korner, kim vurursa gol olur ve gooollll! Küçük Orhan! O ortaya kim vurursa gol olurdu sayın seyirciler. Sevin Orhan, bu senin hakkın…” Spiker Öztürk Pekin, Orhan Kaynak’ın Hüseyin Avni Aker stadyumunda Aston Villa ağlarına attığı golü bu sözlerle anlatmıştı. Orhan Kaynak, İngiltere’deki maçta da Aston Villa ağlarını havalandırırken Trabzonspor, sahadan 2-1 mağlup ayrıldı. Fakat 2-1’lik bu yenilgi belki de kulüp tarihinin en güzel yenilgisiydi. Zira o yenilgi sayesinde Trabzonspor, ilk defa bir İngiliz takımını elemişti.

90’ların ortasındaki efsane Trabzonspor takımının özel isimlerinden biri, Türk futbolunda ve Trabzonspor tarihinde büyük bir iz bırakıp adını kulüp tarihine altın harflerle yazdıran ”Küçük Orhan”, Orhan Kaynak’la Sarıyer Avcılık ve Atıcılık Spor kulübü tesislerinde buluşarak dünü, bugünü ve yarını konuştuk.

En son Elazığspor’da görev aldınız. Orhan Kaynak, kariyerine nasıl devam etmek istiyor? Futbol adamı Orhan Kaynak’ın en büyük hedefi, hayali nedir?

Teknik direktör olarak en büyük hayalim Türk Milli takımını çalıştırıp Avrupa’da teknik direktörlük yapmak. Futbolcuyken Milli takımda, Türkiye’nin büyük kulüplerinde ve Avrupa’da futbol oynamayı hayal ediyordum. Futbol hayatımda hayal ettiğim her şeyi gerçekleştirdim. Milli takımda oynadım. Beşiktaş ve Trabzonspor gibi iki büyük kulüpte oynadım. Yunanistan’da oynadım.

‘’Trabzonspor’la Kendimi Buldum’’

Telefon numaranızın sonu bile 61 olduğuna göre Trabzon ve Trabzonspor’la olan bağınızın devam ettiğini düşünüyorum. Dışarıdan gelen bir isim olarak Trabzon şehrinin ve Trabzonspor’un Orhan Kaynak’a verdiği en önemli şey nedir?

Trabzonspor bir marka. Bu markanın altında görev alan herkes, bu markanın bir çalışanıdır.  Ben de bu markanın çalışanıydım. Bu marka sayesinde hem kendi kariyerimde hem de Trabzonspor’un tarihine iz bıraktım. Bir anımı anlatayım size. Trabzonspor’a transfer olmadan önce Barcelona’ya attığı gol nedeniyle Hamdi Aslan’ı çok kıskanmıştım. Kendi kendime şöyle diyordum ‘’Hamdi Aslan şuan dünyanın en mutlu insanıdır. Ben de inşallah Avrupa’nın büyük takımlarına gol atarım’’ Aston Villa’ya attığım golden sonra bu yüzden iki elimi kaldırıp ‘’Allah’ım şükürler olsun bana bugünleri gösterdin’’ dedim. O hayalimi gerçekleştirdim.

Trabzonspor’a hem ekonomik anlamda çok büyük katkı sağladım hem de attığım gollerle kulüp tarihinde iz bıraktım. Bir sezonda 25 gol attım ama milli takıma seçilemedim. Bu durum beni biraz üzmüştü ama Trabzonspor kendimi bulduğum, başarılı olduğum bir yer. Ayrılırken çok üzüldüm. Kulübün ekonomik sıkıntıları vardı.  Kulüp birkaç oyuncu satmak zorundaydı. 2-3 oyuncunun toplamından daha çok para getirip kulüpten ayrıldım, ekonomik katkı sağladım. Trabzonspor her zaman bir fabrika gibi üretip satmak zorunda. Kulübe iyi oyuncular transfer edebilmek için ekonomik gücünüzün iyi olması gerekiyor. Yusuf Yazıcı, Ali Kemal Denizci, Serdar Bali bunlar Trabzonspor’a büyük katkı sağladı. Kulüpten yetişen insanların başarılı olması Trabzonlular için de Trabzonsporlular içinde bir gurur kaynağıdır.

‘’Trabzonspor’da Kalmak İçin Çok Israrcı Oldum’’

Trabzonspor’daki son sezonunuzda başarılı bir sezon geçirdiniz. Az önce de dediğiniz gibi 25 gol atarak takımın en golcü oyuncularından biri oldunuz. Aston Villa’ya attığınız gollerle kulübün tarihinde iz bıraktınız. Fakat sezon bitimiyle beraber Beşiktaş’a transfer oldunuz. Beşiktaş’a transfer sürecinizde neler yaşandı? Ayrılmayı siz mi istediniz yoksa kulüp mü sizi ayrılığa itti?

Kimse kimseyi ayrılığa itmedi. Konuştuk anlaştık. O dönem rahmetli Kenan İskender bir yöneticiden ziyade abimiz, babamız gibiydi. Her futbolcuya öyle yaklaşırdı. Başkanımız Faruk Özak’ta aynı şekilde onun gibiydi. Kulübün menfaatleri doğrultusunda en iyi şartları göz önüne alarak konuştuk anlaştık. Kalmak için de çok ısrar etmiştim. Bana da diğer oyuncular kadar para verin. Ben kalmak istiyorum desem de ‘’paramız yok, biz sana istediğin ücreti verebiliriz ama sonra sıkıntı yaşarız’’ dediler. O dönem Trabzonspor’da diğer takımlardan teklif alan başka oyuncularda vardı ama benim kadar yüksek teklif alan yoktu. O gün bana gelen teklifin bugün ne kadar olduğunu dahi hesaplamak mümkün değil.

Benim için ödenen bonservisle Trabzonspor 11 tane milli oyuncunun iki yıllık maliyetini karşıladı. Şimdi böyle bir şey olabilir mi? O zamanki paraları bugünkü paralarla karşılaştıramıyorsun. Bugün yıllık 2-3-4-5 milyon Euro kazanan oyuncular var. Hem Trabzonspor’un hem de bizim mutlu olabileceğimiz bir transfer gerçekleşti. Sonrasında da Beşiktaş’a imza attım. Transferim hakkında şunu da söyleyeyim gelen teklifler arasında bana en az para veren takım da Beşiktaş’tı.

Daha sonra Faruk Özak başkanımız benim Trabzonspor’a geri dönmemi istedi. Trabzonspor’la olan ilişkilerim bugün dahi iyi. Ama ben Beşiktaş’ta kalıcı olmak istediğimi, bazı şeylerden vazgeçmek istemediğimi söyledim. O yüzden Beşiktaş’la devam ettim. Beşiktaş’tan sonra Kocaelispor’a transfer oldum, o sezon Kocaelispor çok güçlü bir takımdı. Orada sakatlıklar ile boğuştum. Schalke’ye Hami Mandıralı’nın yanına gittim. Oradaki doktor hastalığıma teşhis koydu ve 37 yaşına kadar sakatlanmadan futbol hayatımı sürdürdüm. Sonra’da zaten Trabzon’a Akçaabat Sebatspor’la döndüm.

‘’2-3 Transfer Yapılsaydı UEFA Kupası Şampiyonu Olurduk’’

1994 ve 1995 yıllarındaki kadrolar kulüp tarihinin en önemli kadrolarından olarak gösteriliyor. Siz kaçan o iki şampiyonluğu neye bağlıyorsunuz? Futbolcu grubunun tecrübesizliği mi?  Yoksa şampiyonluk hasretinin getirdiği baskı mı, şampiyonluğun gelmesini engelleyen şey sizce neydi?

O sezon çok dar ve alternatifsiz bir kadroya sahip olduğumuz için şampiyon olamadık. Bunu her yerde söylüyorum 1994-1995 sezonunda UEFA kupasında şampiyon olabilirdik. Dediğim gibi dar bir kadroya sahip olduğumuz için bunu yapamadık. Ama ona rağmen ligde şampiyon olmak için Arçil ve Şota transferleri yapıldı. 3 yabancı kuralı hakkı vardı. İki yabancı oyuncumuzu gönderip onların yerine Avrupa kupalarında oynamayan Arçil ve Şota’yı aldık. Çok iyi oyunculardı ama daha önceki takımlarında Avrupa kupası maçına çıktıkları için bizimle Avrupa kupalarında oynayamıyorlardı.

Aston Villa sonrasında Lazio ile karşılaştık. Lazio maçında İki sakat, iki de cezalı oyuncumuz vardı. Zaten 12-13 kişilik bir takımdık. Yedek oyuncularımız Trabzonspor seviyesinde oyuncular değildi. Geride bıraktığımız sezonki Trabzonspor kadrosuna benzer bir kadromuz vardı. Kadromuz biraz geniş olsaydı biz Lazio’yu elerdik, tüm takımları yener 1995 yılında UEFA kupası şampiyonu olurduk.  Avrupa kupalarında oynayabilecek oyuncuları transfer edebilseydik kesinlikle o sezon Avrupa’da şampiyon olurduk.

‘’Aston Villa Maçıyla Yeniden Doğdum’’

Aston Villa maçında attığınız gollerle iz bıraktınız. Aston Villa maçlarına dair neler söylemek istersiniz?

Aston Villa maçı öncesi kulüpte çok büyük sorunlar vardı. Taraftarlar yönetim ve Şenol Güneş’i istifaya davet ediyorlardı. Villa’yı eleyince işler değişti tabi (gülüyor) Aston Villa maçına çokta umutla gitmemiştik. Ama çok beceriksiz çıktılar. Ben böyle beceriksiz takım görmedim. Her geldikleri atak pozisyon oluyor ama atamıyorlar. Penaltıyı bile 3 kere attılar da anca gol oldu. 10 kişi oynuyoruz adamlar gol atamıyor şaka gibi. Maç Allahtan uzatmaya gitmedi. 38-0 bitmesi gereken maç 2-1 bitti ve tur atladık (gülüyor) Orada attığım golle örümcek ağlarını aldım! O maçın hikayesi çok büyük. Villa, fizik olarak bizden üstün bir takımdı.

Aston Villa maçıyla yeniden doğdum. Villa maçı Trabzonspor’un kurtuluşuydu. Trabzonspor o maçla ve benden gelen bonservisle beraber en az 5 senesini kurtardı.  Villa bizi eleseydi UEFA kupası şampiyonu olurdu. Biz onlara çelme taktık. Bizden önce İnter’i elemişlerdi. Zaten Aston Villa, İngiltere ve İrlanda milli takımlarının karması gibi bir takımdı. Bugünkü Liverpool gibi Manchester City gibi bir takımdı. Hocaları da çok tecrübeliydi, Allah rahmet eylesin. Villa’da oynayan Dalian Atkinson daha sonra Fenerbahçe’ye transfer olmuştu. Türkiye’de onla karşı karşıya oynarken o maçı hatırlatıp onunla dalga geçiyordum.

‘’Trabzonspor’u Şampiyon Yapmak İstiyorum’’

Ocak ayında Hami Mandıralı ile yaptığımız röportajda 1995 yılındaki takımı kast ederek ‘’Bir gün o takımdan biri antrenör olarak Trabzonspor’u şampiyon yapacak’’ demişti. Siz ne düşünüyorsunuz?

Benim işte (gülüyor) Ben çok isterim. O kadrodaki futbolcuların karakterleri çok iyiydi. Antrenörlükleri de iyi, aslında antrenörlük yapmalarına da gerek yok. Hepsinin bilgisi, eğitimi, tecrübesi var. Her şeyi görmüş insanlar. Avrupa, Türkiye… Bu isimlerin Trabzonspor parçası olması önemli. Ama daha önemlisi Trabzonspor’un başındaki insanların bu insanlardan faydalanması. Gördüğüm kadarıyla şuana kadar sadece Ünal’dan faydalandılar. Ama 9 yıllık kontrat yapıp bir yıl bile çalışmayan hocalar Trabzonspor’da daha makbul olabiliyor! Kimi kast ettiğimi anlamışsındır. Bu kulübün Hami, Ünal gibi isimlerin fikirlerinden faydalanması, onlara danışması lazım. Herkesten fikir alınamaz tabi ama en azından bazı kişilerden alınmalı.

Daum, Özkan Sümer, Şenol Güneş, Rasim Kara ve Gündüz Tekin Onay gibi Türk futbolunda büyük izler bırakan isimlerle çalıştınız. Futbol adamı Orhan Kaynak, bu isimler dahil hangi teknik direktörü örnek alıyor ve çalıştırdığı futbolculara onun tarzıyla yaklaşıyor?

Gündüz Tekin Onay benim için büyük bir efsanedir. Futbola başladığım yıllarda davranış, karakter, bilgi ve beceri olarak Gündüz Tekin Onay Türk futbol tarihinin en iyi isimlerinden biri.

‘’İbrahim Hacıosmanoğlu, Vahid Halilhodzic’in Yardımcısı Olacağıma Dair Söz Vermişti’’

Futbolu bıraktıktan sonra Trabzonspor’da yardımcı antrenörlük görevinde de bulundunuz. Takım arkadaşınız olan Hami Mandıralı’nın yardımcılığını yaptınız. Geliş ve ayrılış süreciniz nasıl gelişti?

Ben o dönem Rıza Çalımbay hocayla çalışıyordum. Rıza hocanın yanından ayrılıp kendi ayaklarımın üzerinde durmaya karar verdim. O dönemde Trabzonspor’da Mustafa Reşit Akçay hoca ayrılınca Hami Mandıralı teknik direktör oldu. Dönemin başkanı İbrahim Hacıosmanoğlu aradı, ‘’Hami ile beraber olmanı istiyoruz Trabzonspor’a gelmek ister misin’’ diyerek teklif yaptı. Başkan böyle deyince Trabzonspor’dan gelen bir teklife hayır deme şansınız olmuyor. Hiçbir beklentim olmadan kabul ettim. Hatta ondan sonraki yılda devam edecektim, başkan benim kalmamı istemişti. Başkan Hacıosmanoğlu bana, ‘’Halilhodzic ile anlaşılırsak Hami bizimle devam etmek istemiyor’’ dedi.

Başkan Hacıosmanoğlu ile her gün beraberdik. Bana göreve devam edeceğime dahil söz vermişti. Ancak kontrat yapılmadı. Sanırım Vahid Halilhodzic beni kabul etmedi. Trabzonspor’da antrenör olarak görev aldığım günlerde başarılı olduk. Takımı alt sıralardan alıp Avrupa kupalarına götürdük. Katkım olduysa ne mutlu bana. Muharrem Usta’nın başkanlık döneminde de antrenörlük için bir teklif aldım. Anlaştık ama imza atılmadı. Sanırım yine dönemin teknik direktörü Ersun Yanal onay vermedi. Trabzonspor o dönem Aatif Chahechouhe’yi transfer etmek istiyordu. Aatif’i Türkiye’ye getiren kişi olduğum için Muharrem Usta bu transferin konuşulduğu günlerde Aatıf’ın yanına gitmemi ve transferde yardımcı olmamı istedi. Türkiye’de değildim. Yurtdışında olduğumu Muharrem Usta’ya söyledim. Yurtdışında olmama rağmen üzerime düşen görevi yaptım.

‘’Trabzon’un Futbol Kültürü Yüksek’’

Trabzonspor’da Futbol oynamak mı daha zor, antrenörlük mü? Geçmişten bugüne Trabzonspor’da futbol oynayan pek çok futbolcu, Trabzon şehrinde futbol oynamanın zor olduğunu dile getiriyor.

Futbol oynamak çok güzel, zor da değil. Teknik direktörlük zor bir meslek. Trabzon’da daha da zor bir meslek. Trabzon, futbol kültürü yüksek bir şehir. Orada takdir görmek kolay değil.

Sivasspor’da Roberto Carlos’un yardımcılığını da yaptınız. Türk futbolunda büyük izler bırakan Hami Mandıralı ve Dünya futbolunda büyük izler bırakan Roberto Carlos, Orhan Kaynak’a ne kattı? Carlos özelinde konuşmak gerekirse onda diğer antrenörlerden farklı olarak gördüğünüz bir şey var mıydı?

Dünyaya hala ikinci bir Roberto Carlos gelmedi! Carlos’la iletişimimiz devam ediyor. Hala görüşüyoruz. Çok donanımlı, kalbi çok geniş bir insan. Onda asla kibir yoktu. Her gelenle fotoğraf çekilirdi. Herkese yardımcı olmaya çalışırdı, futbolculara da o tarzla yaklaşırdı. Bu özellik bende de var. Kıskanmak, ego, kin bunlar bende yok. Carlos’la uzun yıllar beraber olmak isterdim. Carlos şuan Real Madrid’in Asya sorumlusu, Madrid’in reklam yüzü. Sezon başında onla görüştüğümüzde şakayla karışık olarak, ‘’Carlos, Fenerbahçe teknik direktör arıyor gelmiyor musun?’’ demiştim o da bana ‘’Ben Real Madrid’de çalışıyorum’’ şeklinde cevap vermişti

”Slimanı Trabzonspor’un Gündemindeydi”

Geçtiğimiz günlerde ‘’Trabzonspor’da antrenörlük yaptığım dönemde Aboubakar’ı istemiştik’’ demiştiniz. Bu transfer neden gerçekleşmedi, Aboubakar’ın transferini siz mi önermiştiniz?

Aslında istemedik, sadece izledik. Ama şartlar müsait değildi. Porto’ya transfer oldu. Aboubakar o yıllarda gelecek vaat eden bir oyuncuydu. Satın alınabilecek bir oyuncu değildi. Parayla dahi alamazdık, kariyer planlamasında Türkiye’yi son durak olarak gören bir oyuncuydu. Avrupa’dan gelen oyuncularda genelde bu problem oluşuyor. Türkiye’yi son durak olarak görüyorlar. Siz hayata başlarken doğuya mı gidersiniz batıya mı? Batıya gidersiniz. Onlarda hayatın bitimine doğru doğuya gidiyor.

Trabzonspor özelinde konuşurken Türkiye gerçeklerini de görmemiz gerekiyor. Türkiye, tüketici bir ülke. Oyuncu izlerken dünyayı gezdim. Oyuncu gözüm iyidir. Carlos ve Sergen Yalçın ile çalıştım. Benim diplomam varken onların diplomaları yoktu. Çok ülke gezdiğim ve çok oyuncu izlediğim için oyuncu havuzum geniş. Mesela İslam Slimanı, yıldız bir futbolcu olmadan önce Trabzonspor’un gündemindeydi. Zaten genç oyuncuları alıp onları yıldız yapmak önemli.

Slimani’yi Siz Mi İstemiştiniz?

Slimani’yi Vahid hoca önermişti. Aboubakar’ı da Fransa’da yaşayan bir yöneticimiz vardı o tavsiye etmişti.

‘’Celutska’nın Transferinde Katkım Oldu’’

Trabzonspor’a transfer etmek için istediğiniz veya tavsiye ettiğiniz oyuncu olmuş muydu?

Fransa’ya oyuncu izlemek için gittiğimde forvet Sakho’yu izlemiştim. Premier Lige transfer oldu daha sonrada Bursaspor’a geldi. Oyuncunun kariyeri ne kadar yüksek olursa olsun Trabzonspor’a Beşiktaş’a veya Galatasaray’a ne verecek? Ben bunu görürüm. Öngörüm yüksektir. Aatif Chahechouhe’yi Türkiye’ye ben getirdim. O yüzden Sakho’nun Trabzonspor için verimli bir transfer olmayacağını düşündüm.

Celutska mesela. Şenol Güneş’in ekibi onu stoper olarak izlemişti. Bana, ‘’Celutska’yı alırsak Trabzonspor’a katkı sağlar mı?’’ diye sormuşlardı ‘’Olur. Çok da rahat oynar’’ diyerek tavsiyede bulunmuştum. Celutska’nın Trabzonspor’a transferinde katkım oldu.

‘’İsteseydik Adrian’ı 1.5 Milyon Euro’ya alırdık!’’

Başka oldu mu peki? O dönem çok fazla transfer yapılmıştı. Adrian, Zokora, Henruiqe, Sapara gibi

Adrian’ın Trabzonspor’a geldiği sene ben Sivasspor’a Kâmil Grosicki’yi aldım. Trabzonspor Adrian’ı 5 milyon Euro’ya aldı. Biz onu daha ucuza alabilirdik. Adrian’ın değeri 5 Milyon Euro değildi! biz isteseydik Adrian’ı 1.5 Milyon Euro’ya alırdık.

Trabzonspor, Türk futboluna 3 büyük antrenör sundu. Ahmet Suat Özyazıcı, Özkan Sümer ve Şenol Güneş. Sizce Trabzonspor neden Şenol Güneş sonrası bir isim daha çıkaramadı? Oysa yeni bir Şenol Güneş çıkarabilmek için Hami Mandıralı, Mustafa Reşit Akçay, Sadi Tekelioğlu başta olmak üzere Trabzonlu antrenörlere de şans verilmişti

Şenol Güneş’te Trabzonspor’a geldiğinde direkt olarak iyi bir teknik direktör olmadı. Şenol Güneş kaç kez geldi Trabzonspor’a 4 değil mi? Sorunun cevabı sende saklı aslında. Ondan başka 4 defa gelen var mı? (Gülüyor) 4 defa şans verilmesine de gerek yok. Bence Hami hoca da Ünal hoca da gayet başarılıydı. Dönemlerindeki ekonomik şartlar önemli. Ünal’ın döneminde transfer yasağı vardı. Ünal hoca daha ne yapsın? Kadroda kimin oynadığı da önemli değil. Ama yarışabilecek bir kadro var mı? Önemli olan bu. 

‘’Avni Aker’in Olduğu Yer Verimli Kullanılabilirdi’’

Türk futbol tarihi için önemli bir yerde olan Avni Aker stadı yıkıldı ve yerine ‘’millet bahçesi’’ adı verilen bir bahçe yapılıyor. Sizce Trabzonspor, Avni Aker de kalmalı mıydı? Ve yeni stadyuma ‘’Şenol Güneş’’ spor kompleksi isminin verilmesini nasıl değerlendiriyorsunuz? Hüseyin Avni Aker isminin verilmesi gerektiğini düşünenler de çoğunluktaydı.

Herhalde bu karar siyasi bir durum. Şehrin önde gelenleri isim olarak böyle bir karar vermiş saygı duymak lazım. Şenol hoca Trabzonspor’la başarılı olmuş, 4 defa çalışmış Dünya Kupasında Milli takımla derece yapmış bir isim. Hüseyin Avni Aker devri bitti. Yeni bir stadyum gerekiyordu. Ancak Avni Aker stadyumunun olduğu alan bir spor alanı olarak değerlendirilebilirdi. Tesisler, tenis kortları, basketbol-futbol sahaları olacak şekilde bir düzenleme yapılabilirdi.

Orhan Kaynak bugün futbolcu olsaydı dolu tribünler önünde olması şartıyla Hüseyin Avni Aker stadyumunda son kez oynamayı mı isterdi, yoksa Medical Park stadyumunda oynamayı mı isterdi?

Avni Aker’de son kez de oynadım Akyazı’da ilk maçta da oynadım, golümü de attım. Zaten ondan sonra da sakatlandım (gülüyor)

Trabzonspor günlerinizde Avrupa’dan teklif almış mıydınız? Aldıysanız bu transfer gerçekleşmediği için herhangi bir pişmanlık duyuyor musunuz?

O zamanlar Avrupa’ya gitmek çok zordu. Beşiktaş’tayken Schalke ile temasımız oldu ama o dönem yurtdışına transfer olmak çok zordu. Hami mesela gitti ama yaşantı olarak uyum sağlayamadı.

‘’Ünal Karaman Çok Başarılıydı’’

Ünal Karaman ile devre arasında yaşanan ayrılığı nasıl değerlendiriyorsunuz?  Pek çoklarına göre Ünal Karaman ile devam edilseydi Trabzonspor, sezonu şampiyon olarak tamamlayabilirdi. Siz ne düşünüyorsunuz?

Olabilirdi. Sonuçta sonunu bilmiyorsun. Ama bence Ünal Karaman Trabzonspor’da başarılıydı. Yönetimle olan sıkıntıları bir seferde kopma noktasına gelmedi. Yönetim tarafından bakınca yönetim, hoca tarafından bakınca hoca haklı. Ne olursa olsun kötü ayrılmamak gerekiyor. Ünal Trabzonspor’un evladı. Trabzonspor’da büyük bir camia. Uyum ve ilişkiler çok çok önemli. Ünal Karaman Trabzonspor’da çalıştığı zaman zarfında büyük işler başardı. Bunu çok konuşup dillendirmeye de gerek yok. Hüseyin Çimşir’de başarısız olmadı ama çok puan kaybetti. Az yenilgi aldı ama son haftalarda çok berabere kaldı.

Yönetim, Ünal sonrasındaki dönemde hatalar yaptı. Newton’la başlamak büyük bir hataydı. Ahmet Ağaoğlu başkan olduğundan bu yana kulübü yaşanılır bir hale getirdi. Ağaoğlu döneminde transfer yasağı vardı ama ondan önceli yönetimler yüzünden bu yasak geldi. Ertuğrul Doğan ve Mehmet Yiğit Alp’de güzel şeyler yapıyor. Malum kongre tarihi yaklaşıyor. Onun içinde başarılı olmak için son adımlar atılıyor.

‘’Tecrübeli ve Genç Oyuncularla Harman Yapmak Lazım’’

Evet o konuya gelelim. Geçtiğimiz yıllarda gelecek vaat eden oyuncular tercih edilirken bu sezon Gervinho, Peres ve Hamsik gibi marka değeri yüksek isimler tercih ediliyor. Sizin yorumunuz nedir?

Bu isimlerin yanına genç oyuncular serpiştirilirse doğru bir iş yapılmış olur. Altınordu örneğinde olduğu gibi tecrübe ile genç oyuncuları birleştirip bir harman yapmak gerekiyor. Ancak Trabzonspor bunu kaldırır mı?  Önümüzdeki yıllarda kaldırmayacak. Bu transferler ile ‘’bu sene şampiyonluğa oynuyoruz’’ imajı veriliyor ama önemli olan bu oyuncuların Trabzonspor’a ne vereceği. Bence Trabzonspor’da bir arşiv olmalı. Yönetim de hoca da gitse bir oyuncu havuzu olmalı. Gelen kişiler o arşivden yola çıkarak hareket etmeli. Her yönetim değişikliğinde kim boşa çıkmışsa onu alıyoruz. Oysa uzun süreli olarak oyuncu takip edilebilir. 3 sene sonra Trabzonspor kapanmayacak ki.

‘’Türkiye’de Antrenörlerin Çoğu Belgesiz Çalışıyor!’’

13 Yıldır antrenörlük yapıyorsunuz. Bu 13 yılda Türk futbolunda kulüplerin ekonomik durumundan yabancı kuralına pek çok şey değişti. Antrenörlük içinde bir değişimden veya gelişimden bahsedebilir miyiz? 

Ben Türkiye’deki antrenörlerin parayı gözetmeden Avrupa’ya oyuncu gibi gitmesi gerektiğini düşünüyorum. Antrenörlerimiz Avrupa’ya gitmeli ve buradaki Türk oyuncuları da yanlarına almalı. Avrupa’da şart değil. Azerbaycan’a, İran’a, Moğalistan’a, neresi olursa olsun gitmeliler. Ben Yunanistan’a futbolcu olarak gittim benden sonra Tümer Metin, Erol Bulut, İbrahım Kutluay gitti. Yunanistan’da 6 ay top oynadım Türk- Yunan ilişkileri düzelttim (gülüyor) Yunan kültürüyle bizim kültürümüz çok benziyor. Türkiye’ye bir Romen teknik direktör geliyor. Onunla beraber 5 tane de Romen futbolcu geliyor. Ne olduğu belli değil. Hoca gittiği zaman o oyuncular da gidiyor. Benim beklentim bu. Zaten fırsat gelirse ben de gideceğim.

Türkiye’de takım çalıştırmak çok zor. Çok fazla antrenör var ve çoğu diploma almadan bu işi yapıyor. Buna izin verilmemesi gerekiyor. Geçen günlerde Federasyon bir açıklama yaptı. PRO Lisans Antrenörlük kursuna katılım 100 bin TL oldu. Bu durum kamuoyunda tepkiyle karşılandı. Asgari ücretin 2.800 bin TL olduğu bir ülkede Antrenörlük eğitim bedeli 100 bin TL tam 35 katı. İngiltere’de ise sadece 4 katı. PRO Lisans alınca ne olacak? Zaten Federasyon bir tane PRO Lisans ile herkesi çalıştırıyor. Federasyon’un Kulüpleri takip etmesi gerekiyor.

 Roberto Carlos, Sivasspor’un başındayken UEFA, Roberto Carlos için TFF’ye haber gönderdi. UEFA, TFF’ye ”Roberto Carlos dünya yıldızı olmasına rağmen Türkiye’de lisanssız olarak Teknik Direktörlük yapıyor. Carlos’un işine son vermezseniz size ceza vereceğiz’’ dedi. Daha sonra Carlos’un işine son verildi ve o tarihten beri Türkiye’de takım çalıştırmıyor. Çünkü UEFA, Carlos’u tanıyor. Senin ülkendeki Ahmet’i, Mehmet’i tanımıyor. Carlos, benim diplomamla çalışmıştı. Antrenörlerin çoğu belgesiz çalışıyor. Emre Belözoğlu’nun lisansı yok ama kulübeye girebiliyordu. Federasyon’un bunu takip etmesi gerekiyor. Ben de aynısını yaptım. Doğru bir şey değil.

‘’Sınır Olmamalı’’

Yabancı sınırı- serbestliği hakkında neler düşünüyorsunuz? Son alınan kararla beraber kural değişti fakat kulüpler birliği alınan bu karara tepki gösterdi. Siz ne düşünüyorsunuz?

Federasyon doğru söylüyor. Geçen sene alınan karara bütün takımlar imza attı. Federasyonun bu kararına kulüpler yeni bir karar gibi davranıyor. Burada bir iletişim eksikliği var. Birlikte karar almalarına rağmen şaşırmış gibi yapıyorlar. Türk oyuncunun da yabancı oyuncunun da serbest olması gerekiyor. Sınırlamak büyük bir sorun. 14 yabancı 14 yerli nedir? Serbest olmalı. Durmadan değişiyor. Sistem yok.  

‘’Bazı Başkanların Trabzonspor’a Kazandırmadığı Rakamı Ben Kazandırmışımdır’’

Ülke olarak taraftar profilimizin değiştiğini düşünüyor musunuz?  Bir demecinizde ‘’Taraftar 6 gol atmamıza rağmen neden daha fazla atmadınız diye tepki gösterdi’’ demiştiniz. Birkaç sezon önce Trabzonspor, tarihinin en farklı mağlubiyetlerini alırken dahi bu tarz bir tepki ortaya konmadı mesela. Sizce bu değişimin nedeni nedir? Sizce, sizin döneminizde büyük takımda oynamak mı daha zor, yoksa bu dönemde büyük takımda oynamak mı daha zor?

Bizim dönemde oynamak çok zordu, şimdi çok daha kolay. Bizim dönemimizde herkes herkesi tanıyordu. Son dönemlerde büyük takımlarda oynayan oyuncular başka büyük takımlarda oynayabiliyor. Bizim dönemde böyle değildi. Ben Beşiktaş’a gittiğim için çok tepki almıştım. Ogün ve Abdullah’da çok tepki almıştı. Şimdi herkes istediği takıma gidiyor buna da profesyonellik diyorlar. Anlayış ve işleyiş değişti.

Taraftar çok sevdiği insanın ayrılışına üzülüyor. Ama kulüp benim ayrılışım nedeniyle çok büyük para kazandı. Allaha şükür ben de kazandım ama kulüp daha çok kazandı. Belki de Trabzonspor’a bazı başkanların kazandırmadığı rakamı ben kazanmışımdır. Bizim dönemimizde taraftar her maçın farklı kazanılmasına alıştığı için hep hareket, hep atak istiyordu. Şimdi her şeye razılar takım gol atamıyor ‘’çok iyi oynadık’’ diyorlar.

‘’Altyapıdan Çıkan Oyuncular Tesadüfen Çıkıyor’’

Türkiye’deki futbol iklimini nasıl tanımlarsınız Size göre Nelerde eksiğiz? Çalışma ahlakı mı, yetenek sıkıntısı mı, altyapı sistemi mi? Milli takımlar eski teknik direktörü Sepp Piontek’in Türk futbolcuları kastederek ‘’sizin tek probleminiz var o da çalışmamak’’ şeklinde bir açıklaması var. Siz ne düşünüyorsunuz?

Altyapılarda eksiğiz. Altyapılarda verilen eğitim yeterli değil. Hocaların imkanları ve sayıları yeterli değil. Federasyon’un bunu takibini yapmalı. Altyapıdan çıkan oyuncular tesadüfen çıkıyor.

Geçmişte Altyapıdan çıkan oyuncular yetenek, fizik ve mental açıdan son zamanlarda altyapıdan çıkan oyunculara göre daha önde gibi. Yusuf Yazıcı hariç altyapıdan çıkan oyunculara baktığımız zaman dahi bunu görebiliyoruz. Trabzonspor altyapısının yeteri kadar iyi olduğunu düşünüyor musunuz?

3-4 Yıl sonra futbolcular büyük sıkıntı yaşayacak. Çünkü pandemi nedeniyle alt liglerde maçlar oynanmıyor. 12-13 yaşında çocuklar 1.5 yıldır maç oynayamıyor. Bunun sorununu 3-4 yıl sonra yaşayacağız. Takımda oynayamayan oyuncuları kiraya vermek gerekiyor oynamaları ve gelişmeleri için. Oturarak gelişemezsin. Trabzonspor’un pilot takıma ihtiyacı var.

‘’Trabzonspor’la Şampiyon Olmanın Heyecanı Yüksek Olurdu”

Futbolcu Orhan Kaynak hangisini daha çok isterdi? Avrupa Şampiyonasında veya Dünya Kupasında Türk Milli takımıyla forma giymeyi mi yoksa Trabzonspor’la lig şampiyonluğu yaşamayı mı?

Milli takımda neden şampiyonluk kazandırmıyorsun bana? Milli takımla Trabzonspor’u bir tuttun olmadı (gülüyor) Trabzonspor’la şampiyonluğu seçerim. A Milli olamasam da çeşitli kategorilerde Milli formayı giydim ama Trabzonspor’da şampiyon olamadım. Trabzonspor’la şampiyon olmanın heyecanı yüksek olurdu.

Avrupa Şampiyonasında Türkiye’nin şansı için neler düşünüyorsunuz? İtalya hariç her takım eşit güçte gözüküyor

Milli takımın formu biraz düşmüş gibi gözüküyor. Hazırlık maçı yapacak takımda bulamadık. Gine ile hazırlık maçı yaptık. Gine nedir? Afrika liginde oynamıyoruz ki. Milli takımımız bu konuda zayıf kaldı. Oyuncu kalitesi olarak yükseğiz ama oyun kalitesi olarak çok zayıfız. Fransa ve Alman kültüründen bahsediliyor. Biz alt takımları hiç umursamadan Direkt A takıma bakıyoruz. Federasyon’un böyle bir hazırlık yapma gibi de derdi yok. Burak Yılmaz Fransa’da oynadığı futbolu burada ne zaman oynadı? Orada oyuncularımız ya çalışıyor, ya da oyuncularımızı çalıştırıyorlar. Burada oyuncunu parayla da çalıştıramıyorsun, acayip bir durum var. Yönetim- taraftar- hoca herkes bir oyuncuya ‘’senin oynaman lazım, sen iyisin, senin hakkın yeniliyor’’ diyerek yaklaşıyor.

‘’Halil Akbunar, Beşiktaş- Fenerbahçe- Galatasaray’la Antrenmana Bile Çıksa Milli Takımda Olurdu’’

Hami Mandıralı, Fatih Tekke, Gökdeniz Karadeniz Milli formayı pek çok isimden daha fazla hak etmiş olmalarına rağmen çok az sayıda milli oldular. İki büyük takımda oynayıp toplam 500 küsur maça çıkmasına rağmen milli formayı giyemeyen bir futbolcu olarak sizce milli takımda bir ‘’negatif ayrımcılık’’ söz konusu mu?

O dönemde Trabzonspor’un 9 oyuncusu Türk milli takımında Arçil ve Şota da Gürcistan milli takımında oynuyordu. Göztepe’li Halil gibi olmuştum. 25 gol attım milli olamadım. Demek ki dönemin milli takım hocası beni sevmiyordu. Halil’de Beşiktaş- Fenerbahçe- Galatasaray’la antrenmana bile çıksa milli takımda olurdu. Şenol Güneş belki de turnuva sonrasında büyük takıma gitmek istiyordur. Bazı antrenörler öyle yapar ya (gülüyor)

‘’Türkiye Şartlarını Biliyorum’’

Ogün Temizkanoğlu 2002 Dünya kupası kadrosuna alınmadığı için Şenol Güneş’e kırgın olduğun söylemişti. Sizin bu konu için Mustafa Denizli, Fatih Terim Milli takımda görev alan diğer teknik direktörlere karşı bir kırgınlığınız olmuş muydu?

Kırgınlıklar gelip geçiyor… Akçabat Sebat’ta iki sezonda toplam 22 gol attım ama yine seçilemedim. Türkiye’nin şartlarını biliyorum. Çağırmazlardı. A milli olabilirdim ama olamadım yazık oldu. Beşiktaş’ta oynarken Mustafa hoca milli takımdaydı. Rıza hocada yardımcısıydı. Kulübünde oynarsan seni Milli takıma alacağım demişti. Ama Beşiktaş’ta doğru düzgün oynayamadım. Bir gol atıyordum 5 maç yedek bırakılıyordum. Belki de her maç gol atmamdan korkuyorlardı. O yıl Beşiktaş’ta 8 tane forvet vardı.

‘’Akıllı Oyuncular Türkiye’ye Gelmiyor’’

Adanalısınız ve Adana Demirspor’da da görev aldınız. Demirspor uzun bir aradan sonra bu sezon süper lige yükseldi. Neler söylemek istersiniz?

Adana futbolu, Türk futbolu için çok önemli. Benim gençlik yıllarımda Adana’da futbol turnuvaları olurdu ve Trabzonspor’da oraya gelirdi. Bursa karması, Trabzon karması sürekli Adana’ya gelirdi. Murat Sancak aldıktan sonra Adana Demir çıkış yakaladı. Murat başkanla iki gün önce bir yerde karşılaştım. Ligde kalıcı olmak istiyorlar. Balotelli Adana Demirspor’a gelirse güzel olur. Oynadığı takım vasat olabilir kafa yapısı farklı olabilir ama Balotelli büyük bir oyuncu. Türkiye’ye çok da akıllı oyuncular gelmiyor (gülüyor) 14 tane geliyorsa bir Anadolu takımından 4 tane sayamazsın.

‘’Adana, Trabzon Değil!’’

Siz, Fatih Terim ve Hasan Şaş başta olmak üzere Adana’dan çok futbol adamı çıktı. ama Adana takımları ligde tutunamıyor, neden?

Adana, Trabzon değil. Trabzonlular, Trabzon’da söz sahibi. Adanalılar değil.

‘’Özkan Sümer, Kendisine Bile Ceza Verirdi’’

Geçtiğimiz aylarda Özkan Sümer’i kaybettik. Özkan Hoca hakkında neler söylemek istersiniz?

Özkan hoca beni Trabzonspor’a kazandırdı. Mekanı cennet olsun. Samsun’da beraber çalıştık. Sonra da ben Trabzonspor’dayken Trabzonspor’da görev almıştı. Çok değerli bir insan. Onun bir ceza sistemi vardı yemeğe- toplantıya geç kalan herkese ceza kesiyordu. Bir gün kendisi yemeğe kendisi geç kaldı. Kendisine ceza kesti (gülüyor)

Özkan Sümer’e girersek 2-3 saat konuşmamız gerekir ama mesela Özkan hoca bir oyuncuya taktığı zaman onun üzerine çok fazla giderdi. Fevzi adında bir arkadaşımız vardı Samsunspor’da sağ bek oynuyordu. Özkan hoca önümden geçsin de ona bağırayım düşüncesiyle Fevzi’yi maçların ikinci yarısında sol bek oynatıyordu. Faruk Özak’ta büyük işler başardı. Yokluk vardı onun zamanında. Bir gün Faruk başkan soyunma odasına geldi. Tahtaya kulübe gelecek ödemelerin listesini yazdı. Şu ayda şu kadar para bekliyoruz size de şu ayda ödeme yapacağız demişti. Ama ödeme yapamadı. Herkes ona inanır, güvenirdi. Şimdi yöneticiler karşılıksız çek veriyor!

Milli Takım Teknik Direktörü Şenol Güneş’ten yardımcı antrenör olarak bir teklif aldınız mı? Fatih Terim’den örnek vermek gerekirse ekibine sürekli eski futbolcuları topluyor. Selçuk, Riera, Ümit Davala…

Hayır almadım.

Teklif beklemiş miydiniz?

Kariyer başlangıcında birilerinden destek bekliyorsun. Birilerinden destek alamazsan gelişemezsin. Birilerine bir şeyler öğretmek gerekiyor. İnsan yetiştirmek bitki yetiştirmeye benziyor. Şenol hoca dışındaki hocalar, özellikle Fatih Terim ve Mustafa Denizli, eski oyuncularına sahip çıkıyor.

Teşekkür ederiz. Eklemek istediğiniz bir şey var mı?

Hayır yok. Ben teşekkür ederim.

Türk futbolunun geleceğinden, Avrupa’daki Türk futbolcuların performansına kadar birçok konuya değinen Güneş, Burak Yılmaz’ın Lille’deki durumuna ilişkin “Fransa’da bir Türk oyuncunun böyle sahiplenilmesi beni çok gururlandırıyor” ifadelerini kullandı.

İşte Şenol Güneş’in açıklamalarından satır başları:

“Bir ülkenin kalkınması bireylerine yansımalı. Futbol da böyle bir şey. Çocuklarımızla başarıyı bir araya getirdiysek mutlu oluruz. Olağanüstü bir şeyi hiçbir futbolcumdan istemedim. Olanı gayret etmeli. Doğru işler yaparak ondan keyif almak istiyorlar. Aile gibi olmayı sağladığımızı düşünüyorum. Önümüzde Avrupa Şampiyonası var. Oyuncularımızın keyif veriyor olması, başarısı önemli. Biz hem yapılanmayı yapacağız. Saha sonuçları gelecek neslin idolü olacaklar.”

“TORPİLLE GELDİĞİMİ SÖYLEDİLER”
“Bel altı eleştirileri içime atıyorum. Eleştiri olabilir ama hakaret etmek için yapılan eleştirileri kabul etmiyorum. Milli takıma ilk geldiğimde torpille geldiğimi söylediler. Sonuçlar iyi geldi. Bu sefer sahayla ilgili diyecek bir şeyleri olmadı. Karizmadan, elbiseden, berberden eleştirmeye başladılar. Benim gittiğim berbere hepsi gidiyordu.”

“EN BÜYÜK BAŞARISIZLIK EKONOMİK İDARİ”
“Zaman zaman alınan saha sonuçları her seferinde doğruyu yaptığınız anlamına gelmez. Türkiye’deki futbolda en büyük başarısızlık ekonomik idari. Futbolda para araçtı, amaç oldu. Neymar için 200 milyon Euro verildi, daha mı iyi oynadı gittiği takımda?. Hayır. Futbolda büyük para var. Türkiye’de futbolcu oynayacak ve yurt dışına çıkacak. Bu sayıları ne kadar çok çoğaltabiliriz. Ülkeye döviz kazandırıyoruz. Yaşlı oyuncular alırsak o kadar para neden gidiyor, bizim paramız gidiyor.”

“TÜRKİYE’NİN EN YETENEKLİ OYUNCULARI…”
“Türkiye’nin en yetenekli oyuncuları olarak Arda Turan, Burak Yılmaz ve Uğurcan Çakır diyebilirim. Burak Yılmaz, son dönemde kendisini ve etrafını yönetebiliyor. Selçuk ile çok iyi bir ikililerdi. Çok iyi tamamlıyorlardı birbirlerini. Fransa’da bir Türk oyuncunun böyle sahiplenilmesi beni çok gururlandırıyor. Burak Yılmaz’ı Beşiktaş’ta ilk alamadığımızda ‘Beşiktaşlılara hata yaptı’ diye söylendi. Ne yaptı? Galatasaray formasını öptü. Galatasaray’da oynuyor, Beşiktaşlı bu adam. Trabzonspor’da oynuyor, Beşiktaşlı. Özünü, değerlerini kaybetmedi. Beşiktaş’a 1 yıl gecikmeli geldi, işini çok seviyor. Eskiden duygusal çıkışları vardı.”

“MBAPPE’Yİ ÖVENLER BURAK’I ELEŞTİRİYOR”
“Mbappe bundan 1 ay önce Messi ve Ronaldo’nun önüne koyuldu. Mbappe ve Haaland ikisinin önündeydi. Tam da bizim maçlardan önce. Tamam yetenekli olabilirler de daha olmadılar ki. Arda Barcelona’ya gitti ve iyi işler yaptı. Ama bu bir sonuçtur. Yusuf bir sonuçtur. Arda’yı geçecektir. O gün Mbappe’yi övenler bugün Burak’ı eleştiriyor. Övemiyor. Kendi insanımıza yapamaz diye bakıyoruz.”

“ASIL HEDEFİM DÜNYA KUPASI”
“Belki gruptan çıkamayabiliriz de. Finale de çıkabiliriz. Bizim grup ilginç. İlk maçımız iyi bitsin, belki İtalya sonuncu olabilir. İtalya şu anda FIFA sıralamasında 7. szırada. İsviçre ve Galler de bizden önce. Rakiplerimiz güçlü. İtalyan topa sahip olarak iyi organize olan bir takım. Çok zor bir maç olacak. Üst seviye takımlarla neler yapacağımız ortaya çıkacak. İsviçre iyi. Galler hem hücuma iyi çıkan hem de defansı iyi. Azerbaycan’da iki maçımızı oynamak avantaj. Gruptan çıkmak istiyoruz. Bu turnuva bizim için daha önce oynadığımız turnuvaların üstünde bir turnuva olacak. Düşündüğümüz olgunlukta oynayacağız. Daha hızlı daha takım oynayacağız. Asıl hedefim Dünya Kupası’na katılmak.”

“ŞAMPİYONLAR LİGİ FİNALİNİ SENEYE VERSİNLER”
“Halil Dervişoğlu’nu çok yetenekli buluyorum ama ne kadar üstüne koyacağını zaman gösterecek. Rıdvan Yılmaz’ı da takip ediyoruz. Rıdvan Yılmaz boyu kısa ama aklı çok büyük. Çabuk ve yetenekli bir oyuncu. Sakatlık sonrası biraz bocaladı. Sergen Yalçın ile de konuşmuştum. Biraz sıkıntısı olmuştu. Ezilebilir mi diye korkuyorum. Kaybetmek de var. İhtiyaç durumuna göre belki alınabilir. Ümit Milli Takım’da zaten var. Bunlar düşündüğümüz oyuncular. İrfan Can çok yaratıcı bir oyuncu, bir basamak daha atlaması lazım. Abdülkadir Ömür, ekstra bir oyuncu. Övgü aldıktan sonra beklentiyi büyüttü. Sakatlıklar da onu çok etkiledi. Şu an kendi temposu düşük. Bana sorarsanız Şampiyonlar Ligi finalini seneye bize versinler. Zaten finalde iki İngiliz takımı var. Seyirci de yokken bize bir katkısı olmayacaktır.”

“ÖNEMLİ OLAN SEVDADIR”
“Benim mutluluğum, benimle sınırlı değil. Komşun açken sen tok yaşayamazsın. Duygu, para, sağlık. Birlikte yaşabilmek, paylaşabilmek… Aşk hevesin, sevda nefesin bitene kadar. Aşk acı çekmek, acı çekmezsen aşk olmaz gibi bir sürü. Leyla – Mecnun aşkı. Allah aşkı. İşine aşık insanlar. Doğaya aşık. Aşk birine karşı ilgin var. Çiçeği sevdin kokladın, kopardın bitti. Önemli olan sevdadır. Nefesin bitene kadar, bütünleşmen. Kadın üzerinden almak doğru değil.”

”Futbolcu fabrikası” Trabzon şehrinin Türk futboluna sunduğu sayısız isimden sadece biri olan ve aynı zamanda Trabzonspor formasını en çok giyen futbolculardan biri olarak adını kulübün tarihine yazdıran, Trabzonspor’un sembol isimlerinin başında gelen “Başbakan” Lemi Çelik, Vira Trabzon’un sorularını yanıtladı. Lemi Çelik ile dünü ve bugünü konuştuk.

Çelik, Akyazı projesinden Trabzonspor’un yönetim anlayışına, Ünal Karaman’la yaşanan ayrılığa pek çok konuda gündem yaratacak açıklamalarda bulundu.

Futbol dünyasında yer alan isimlere baktığımız zaman Üniversite eğitimi almış nadir isimlerden birisisiniz. Ayrıca, Londra’da sosyal belediyecilik üzerine aldığınız eğitimin yanı sıra çocuk gelişimi gibi farklı alanlarda da eğitimler alarak kendini sürekli geliştiren bir futbol adamısınız. Tüm bunlar sonucunda futbol adamı Lemi Çelik’in en büyük hayali nedir?

En büyük hayalim fırsat gelirse bu ülkenin çocuklarına, yoksullarına, kadınlarına, ihtiyacı olan herkese eğitim ve ekonomik olarak katkı sağlamak, yardım etmek. İnsanları ne kadar çok mutlu edebilirsem, onlara ne kadar çok katkı yapabilirsem ben de o kadar çok mutlu oluyorum.

‘’Mehmet Ali Yılmaz Bey Başkanlığa Devam Edebilseydi Trabzonspor’un Teknik Direktörü Olacaktım’’

14 sezon Trabzonspor’da futbol oynadıktan sonra Trabzonspor’da antrenörlüğe başladınız. Daha sonrasında Siirtspor, Güngörenspor, Erzurumspor, Zeytinburnuspor ve Sarıyerspor gibi takımlarda görev aldınız. Ne olmadı da Lemi Çelik, antrenör olarak bir üst sınıf takımlarda görev alamadı? Karakter yapınız antrenörlüğe uygun mu değildi yoksa, görev aldığınız takımların kadro kalitesinden kaynaklı sorunlar mı yaşadınız?

Çok hırslı ve idealist bir teknik direktör olarak antrenörlüğe başlamıştım fakat daha sonra kulüplerin yapısının, kulüpleri yöneten insanların, başkanları, yöneticilerin kulüplere gelme amaçlarının başka niyetler taşıdığını gördüm. İnsanların birçoğu buralarda menajerlerle anlaşarak, kulübü soyarak transferlerden para alıyorlar. Federasyondan gelen paraları futbolculara dağıtmıyorlar. Birçok futbolcu aç, sefalet içerisinde alt liglerde futbol hayatına devam ettirmeye çalışıyor. Böyle olunca da belli bir zaman sonra hocalıktan uzaklaştım.

Üniversite ve kursları bitirdikten sonra Mehmet Ali Yılmaz Bey başkanlığındaki Trabzonspor yönetimi beni İngiltere’ye göndermişti. Eğer Mehmet Ali Yılmaz Bey başkanlığa devam etseydi 1-2 yıl içerisinde Trabzonspor’da teknik direktör olarak görev alacaktım. Teknik adamlık yaşamım başlayacaktı. Mehmet Ali Bey’in ayrılışı sonrası rahmetli Özkan hocanın gelmesiyle beraber bütün plan değişti. Özkan Sümer ile Mehmet Ali Yılmaz’ın arasındaki iletişim kopukluğu ve mahkeme durumları bizi bu işten soğuttu. Mehmet Ali Yılmaz Bey başkanlığa devam edebilseydi Trabzonspor’a bir yabancı hoca gelecekti. Onunla çalışacaktım. Daha sonra o yabancı hoca ayrılırken görevini bana teslim edecekti. Trabzonspor’un teknik direktörü olacaktım. Mehmet Ali Bey’le yaptığımız planlama buydu.  

Trabzonspor’dan sonra Altay, daha sonra da Ağrıspor takımlarına transfer oldunuz. Futbolu Trabzonspor’da bırakmayışınız sizin bir tercihiniz miydi? Yoksa Trabzonspor kulübünün o günkü yönetimi mi sizi buna itti? Bir kırgınlığınız var mı?

Yok. Hiçbir kırgınlığım, dargınlığım yok. 96’da kaçırdığımız şampiyonluk sonrası taraftarlarımız tepki göstermeye başladı. Bizim taraftarlarımız kendi çocuklarına karşı acımasızca, anlamsız, manasız ve duyarsız tepki gösteriyor. Hiç düşünmezler ki yarın bir gün orada bizim akrabamız, çocuğumuz, kardeşimiz de oynayacak. Tamamen duygularıyla hareket eden bir taraftara sahibiz. Takımda en eski oyuncu kimse, oynadığı oyuna bakmaksızın ona yüklenmeye başlıyorlar. O süreçte de bana yüklenmeye başlamışlardı. Ben de taraftarlar aram bozulmasın düşüncesiyle yönetimle karar alarak ayrıldım. Kimseye kırgın değilim. Bana kimse ‘’git’’ demedi. İstesem kalırdım da ama o süreçte taraftar üzerime daha çok gelecekti. Bunu istemedim. Bu nedenle ayrıldım

Futbolculuk döneminizde Trabzonspor taraftarları tarafından çok sevildiniz. Hatta size ”Başbakan” lakabını taktılar. Takımda kaptanlıkta yaptınız. Fakat zaman zaman da eleştirilerin odağı oldunuz. Bu doğrultuda sizce, sizin döneminizde büyük takımda oynamak mı daha zor, yoksa bu dönemde büyük takımda oynamak mı daha zor?

Bizim dönemimizde büyük takımda oynamak çok daha zordu. Çünkü hepimiz Trabzon’un çocuğuyduk. Ogün’ü dövüyorlar, ‘’Lemi dışarı’’ diye bağırıyorlar, 300 gol atmış Hami’yi eleştiriyorlar. Kendi çocuklarına karşı bu kadar çok acımasız olmak çok enteresan. Dünyada eşi benzeri görülmemiş bir durum. Halbuki, kendi çocuklarına bizleri örnek göstermeleri gerekirken ‘’Hami Faroz’dan çıktı 300 gol attı’’, ‘’Lemi Akçaabat’tan yürüme geldi gitti 14 yıl Trabzonspor’da oynadı’’, ‘’Kemal, haçka’dan dağdan geldi Trabzonspor formasını giydi’’ diyerek bizleri bu şekilde anlatmaları, örnek göstermeleri gerekirken Trabzonlu oyunculara bu kadar acımasızca tepki gösterdiler.

Bu anlamda o dönemde büyük takımda oynamak çok daha zordu. Şimdi zaten 14 tane yabancı var. Bağırsan da eleştirsen de anlamıyor. Zaten sözleşmesi bitince direkt ülkesine gidiyor. Bizim zamanımızda Bosman kanunları da yoktu. Kulüp seni satmadığı sürece bir yere gidemiyordun. Tamamen kulübe bağlıydın. Taraftarlardan tepki gördüğümüz zamanlarda, İstanbul’un büyük takımlarından gelen teklifleri değerlendirmek istediğimiz de çok ucuz rakamlara oynuyor olmamıza rağmen gönderilmedik. Diğer tarafta yabancılar ülkelerine döndüğünde bile paralarını tıkır tıkır alıyordu.

‘’Ligimizin Adı Türk Futbolcu Destekli Afrika Ligi Olmalı’’

Geçmişten bugüne Trabzonspor’da futbol oynayan pek çok futbolcu, Trabzonspor takımında ve Trabzon şehrinde futbol oynamanın zor olduğunu dile getiriyor. Trabzonspor altyapısından yetişip 14 sezon boyunca Trabzonspor’da oynamış bir isim olarak sizce de böyle bir zorluk var mı?

Tabii var. Altyapıdan gelen oyuncu örnek gösterilmesi gerekirken anlamsız şekilde tepki görüyor. Ama bunu karşılaştırmanın da bir anlamı yok. Bugün 14 tane yabancı var. Bugün Trabzonspor altyapıdan en fazla oyuncu oynatan takım. Trabzonspor’da olmasa ligimiz tamamen yabancı oyunculara ait olacak. Aslında bizim ligimizin ismi ‘’Türk futbolcu destekli Afrika ligi’’ olmalı.

Geçtiğimiz günlerde bir röportajınızda Takım-şehir ilişkisini şu sözlerle ifade ettiniz ‘’Futbolcular para kazandıkça, insanlarla doğru iletişim kuramadıkça toplumun onlara karşı hazımsızlığı başladı. Haliyle aynı mahalleyi, aynı kahvehaneyi paylaşan futbolcu, zamanla o halktan koptu. Kendisini başka bir statüde görmeye başladı’’ sizce bu sorun nasıl düzeltilebilir? Ne yapılırsa eskisi gibi takım-şehir birbirine bağlı hale gelir?

Burada iki şey var. Sporcu, doğduğu yeri, mahallesini, arkadaşlarını, ailesini, beraber büyüdüğü, çocukluk arkadaşlarını asla unutmayacak. Aynı ilişkiyi devam ettirecek. Onla aynı mahallede yaşayan insanlar da bu arkadaşının artık Türkiye’de çok değerli bir futbolcu olduğunu kabul edecek. Yani o mahalledeki insanlar o çocuğu küçümsemeyecek.  Oyuncunun almış olduğu evi, arabayı oyuncuya layık görecek. Buna iki taraflı böyle yaklaşıldığı zaman bu sorun ortadan kalkar. İletişim- İlişki bu açıdan çok önemli.

Trabzonspor günlerinizde Avrupa’dan teklif almış mıydınız? Aldıysanız bu transfer gerçekleşmediği için herhangi bir pişmanlık duyuyor musunuz?

Breams döneminde çok iyi bir sezon geçirmiştim. Breams hocamız, kasetlerimi menajerlere izletmişti. Belçika, Fransa ve İngiltere’den hangi ülkede oynamak istiyorsan menajerler bana ‘’Lemi, hangi ülkede oynamak istersen bize söyle. Seni o takıma verebiliriz’’ dedi. Beni çok beğenmişlerdi. Oturduk, konuştuk. Fakat o dönem askerdim. Asker olduğum için gidemedim. Hatta Bream, Milli takım teknik direktörü Piontekk’i arayarak ‘’Lemi’yi milli takıma almalısın. Takımın en iyisi’’ demişti.

‘’Hami gibi adama bir jubile yapılmadı. 300 gol atacaksın jubile yapamayacaksın. Olur mu böyle şey!’’

Türk futbolunda jubile olayı azaldı ve siz jübilesi yapılan son futbolculardan birisisiniz. Jubile süreciniz nasıl gerçekleşti? Teklif dönemin Trabzonspor yönetiminden mi geldi?

Başkanımız Atay Aktuğ’du. Atay başkan futbolun içinden geldiği için bu konuya duyarlı yaklaşmıştı. ‘’Evet Lemi bu senin hakkındır’’ demişti. Bir kulüpte altyapılar dahil 10 yıl emek veren bir sporcuya o kulüp jubile yapmak zorunda. Böyle bir kanun var. O dönem Trabzonspor’un teknik direktörü Ziya Doğan’dı. Duruma ona anlattım ‘’Lemi kardeşim biz de bu işten geldik. Ne demek. Sana da jubile yaparız’’ dedi. Trabzonspor’lu ve Beşiktaş’lı futbolcular jubile yaparken Trabzonspor İstanbul’a gidiyor veya Beşiktaş Trabzon’a geliyordu. Fakat Beşiktaş benim jübilemde Trabzon’a gelmeyince Aykut Kocaman hoca Malatyaspor teknik direktörüydü. Onu aradım durumu anlattım. ‘’Tüm masraflar bana ait, bir hazırlık maçıyla jubile yapmak istiyorum’’ dedim. O da sağ olsun ‘’Ne demek Lemi tabi. Biz aynı yollardan geldik. Bu çok önemli. Senin veda maçın. Seni onurlandırmak isteriz’’ dedi.

Bana Jubile yapan o zamanın Trabzonspor yönetimine, Teknik direktör Ziya Doğan hocaya ve Aykut Kocaman hocaya tekrar teşekkür ediyorum. Trabzonspor’da 10 yıldan fazla oynayan sporcu arkadaşlarıma Soner Boz’a Hami Mandıralı’ya ‘’bu sizin hakkınızdır müracaat edin jubilenizi yapın’’ diyorum. ‘’Yok olmaz’’ diyorlar. Niye olmasın? Bu kanunen bir hak. Hami gibi adama bir jubile yapılmadı. 300 gol atacaksın jubile yapamayacaksın. Olur mu böyle şey!

‘’Mehmet Ali Yılmaz, Giray Bulak’a Seni İkinci Fatih Terim Yapacağım Dedi’’

Jubile yapmadan önce Trabzonspor’da yardımcı antrenörlük görevinde de bulundunuz. Trabzonspor’a antrenör olarak geliş ve ayrılış süreciniz nasıl gelişti?

Giray Bulak döneminde yardımcı hocalık görevinde bulundum. Dönemin başkanı Mehmet Ali Yılmaz Bey bana sportif direktörlük teklifi etmişti. Fakat, ben ona antrenörlük kurslarını tamamladığımı, üniversiteden de mezun olduğumu belirterek teknik direktör olmak istediğimi söyledim. Kendimi teknik direktörlük için ayarladığımı söyledim. O da bana ‘’Lemi 6 ayda bir hocanı kovuyoruz derdin ne? Sportif direktör ol, ömür boyu burada kal. Daha ne istiyorsun?’’ dedi. Ben ısrarla ‘’hoca olmak istiyorum’’ dedim. Mehmet Ali Bey’de bunun üzerine ‘’ iyi bakalım tamam dedi.’’ O dönem Giray hocanın yardımcısı Mustafa Reşit Akçay hocaydı. Özkan hoca da altyapı da görevliydi. Özkan hoca altyapıdan ayrılınca Mustafa Reşit hoca altyapının başına geçti. Ben de Giray hocanın yardımcısı olarak görev aldım.

O dönem Giray hocanın yaptığı transferlere çok karşı çıktım. Çok yanlış transferler yapılmıştı. Mehmet Ali Bey, Giray Bulak’a ‘’seni ikinci Fatih Terim yapacağım. Kimi istiyorsan al, bu takımı şampiyon yap’’ dedi. Giray Bulak hocanın da yaptığı transferlerin hepsi maalesef kötü çıktı. Katkı veremediler. Böyle olunca da takım kötü bir sezon geçirdi. Özkan Sümer başkan olunca da hepimiz istifa etmek zorunda kaldık. O ara da Trabzonspor beni İngiltere’ye yollamıştı. Bütün masrafları da Trabzonspor karşılayacaktı. Sonrasında Özkan Sümer başkan olunca bu ödemeleri yapmadı. Böyle olunca da o dönem cebimden 100 bin dolar para harcamak zorunda kaldım.

‘’Szymkowiak, Eller ve Jefferson’un alınmasını ben önerdim’’

Antrenörlük döneminizden kısa bir süre sonra da Trabzonspor’da oyuncu izleme ekibinde de görev aldınız. Sizin görev sürecinizde Tomas Jun, Fabiano Eller, Jefferson ve Miroslav Szymkowiak transfer edilmişti. Bu transferler sizin tavsiyeniz doğrultusunda mı yapıldı?

Tomas Jun transferiyle hiçbir alakam yok. Diğer isimlerin tamamı bana ait. Fabiano Eller çok iyi bir stoperdi. Sol ayaklı, teknik, çok klas bir oyuncuydu. Onun satışından kar elde ettik. Bizden sonra gittiği takımda Barcelona’yı yenerek Dünya Kulüpler Kupası şampiyonluğu yaşadı. Jefferson’da Türkiye’den ayrıldıktan sonra Brezilya milli takımına yükseldi. Benim önerdiğim pek çok oyuncu olmuştu ama transfer edilmedi. Tomas Jun transferinde bence Atay Aktuğ başkanı yanlış yönlendirerek dolduruşa getirdiler. Hem menajerler hem de yönetim içerisinden birkaç kişi bunu yaptı. Çok yanlış ve gereksiz bir transferdi. Trabzonspor’a zarar verdi Mehmet Ali Bey döneminde yapılan Lange transferi gibi hatalı bir transferdi. Bu iki oyuncunun transferiyle hiçbir alakam olmadı. Hatta Lange alınırken de çok karşı çıkmıştım. Tomas Jun’a da karşı çıktım ama transferi engelleyemedim.

Brezilya’dayken Atay başkanı arayarak ‘’Başkanım Tomas Jun’u almayın’’ dedim çok yalvardım ama beni dinlemediler. O dönemde teknik direktör Şenol Güneş hocaydı. O transferlere çok karışmazdı. Bana güvendiği için transfer konusunu bana bırakıyordu. Szymkowiak, Jefferson ve Fabiano Eller transferleri tamamen benim tavsiyemdi. Bu oyuncular için çok düşük bonservis bedelleri ödedik. Yanlış hatırlamıyorsam Szymkowiak için 900 bin euro, Eller için 450 bin Euro, Jefferson için de 250 bin euro bonservis bedeli ödemiştik.

Szymkowiak’ın ayrılışına dair de farklı farklı iddialar var. Neden ayrıldığını biliyor musunuz?

Bilmiyorum. Ayrılış döneminde kulüpte görevli değildim.

‘’Zurawski’yi Alsaydık Şampiyon Olurduk’’

Yine sizin görev aldığınız dönemde Zurawski ve daha sonra Fenerbahçe’ye transfer olan Deivid de Souza da Trabzonspor’un çok istediği, fakat transfer edemediği iki oyuncuydu. Bu oyuncuların transfer edilememe nedeni neydi? Sizin bu oyuncuları alın veya almayın şeklinde bir telkiniz olmuş muydu?

Szymkowiak’la beraber Zurawski’yi çok istedik. Zurawski’yi de almaları için çok ısrar ettim. Zurawski’yi pahalı bularak almadılar, gittiler daha fazla bonservis bedeli vererek Tomas Jun’u aldılar. Menajerler Jun’u aldırarak Trabzonspor tarihinde önemli bir ekonomik kayba imza attı. Szymkowiak ve Zurawski aynı takımda oynuyordu ve birbirleriyle çok iyi anlaşıyordu. Zurawski’yi de alabilseydik belki de şampiyon olacaktık. Fakat pahalı bularak almadılar. Tamamen menajer oyunlarıyla Atay Aktuğ başkanı kandırdılar. Zurawski yerine Tomas Jun’u aldırarak Trabzonspor’a çok ciddi zarar verdiler. Yine aynı şekilde Deivid’i de çok istemiştik. Brezilya liginin en iyi oyuncularından birisiydi. Deivid’in bonservisi için kulübüne 4-4.5 Milyon dolar teklif etmiştik. Fakat oyuncu Türkiye’ye gelmek istememişti. Biz alamayınca kulübü Deivid’i 2.5- 3 milyon dolara Sporting Lizbon’a sattı. Daha sonra da Fenerbahçe’ye transfer oldu.

‘’Akyazı Projesi Dünyanın En Kötü Projesidir. Hüseyin Avni Aker İsmi Yaşatılmalıydı’’

Türk futbol tarihi için önemli bir yerde olan Avni Aker stadı yıkıldı ve yerine ‘’millet bahçesi’’ adı verilen bir bahçe yapılıyor. Sizce Trabzonspor, Avni Aker de kalmalı mıydı? Ve yeni stadyuma ‘’Şenol Güneş’’ spor kompleksi isminin verilmesini nasıl değerlendiriyorsunuz? Hüseyin Avni Aker isminin verilmesi gerektiğini düşünenler de çoğunluktaydı.

Akyazı projesi dünyanın en kötü ve adi projesidir. O proje için dünyanın en güzel koyu kapatıldı! Akyazı projesi yapılırken projenin olduğu araziye AVM, otobüs garaj, yat limanı otel yapılacak ve buradan gelen paralar Trabzonspor’a aktarılacak şeklinde tanıttılar. Bu yalan tanıtımı yaparak insanların bu projeye tepki göstermemesini sağladılar. Yalanlarla dolu bir projeydi. Tamamen hükümete yakın Albayrak şirketi orayı doldurup para kazanacaktı. Oraya harcanan paranın çeyreğiyle Avni Aker’in etrafındaki apartmanları satın alsalardı ve orayı Fenerbahçe veya Beşiktaş’ın stadyumları gibi yıkıp yeniden yapabilirlerdi.

Avni Aker’in olduğu yere dünyanın en güzel stadyumu yapılabilirdi. İnsanlar yürüyerek gelip giderdi. Trafik sorunu da olmazdı. Tekrar söylüyorum Akyazı projesi dünyanın en kötü projesidir. Halkın sosyalleşeceği deniz katledildi, yazık oldu. Yapanlara yazıklar olsun. Şenol Güneş isminin verilmesinde bir problem yok gayet normal. Ama Avni Aker ismi orada bir yere mutlaka verilmeliydi. Mesela ‘’Şenol Güneş spor kompleksi Hüseyin Avni Aker Stadyumu’’ ismi verilebilirdi. Yan taraftaki tesislere, altyapı sahalarına Özkan Sümer ve Ahmet Suat Özyazıcı’nın isimleri verilmeliydi. Bunlar bizim büyüklerimiz, değerlerimiz. Hepsinin ismi olmalıydı. Çünkü alışmış adam ‘’Avni Aker stadyumu’’ demeye. Spiker maç anlatırken bağıracak ‘’Avni Aker’den gol haberi’’ diye!

Trabzonspor, Türk futboluna 3 büyük antrenör sundu. Ahmet Suat Özyazıcı, Özkan Sümer ve Şenol Güneş. Sizce Trabzonspor neden Şenol Güneş sonrası bir isim daha çıkaramadı? Oysa yeni bir Şenol Güneş çıkarabilmek için Hami Mandıralı, Mustafa Reşit Akçay, Sadi Tekelioğlu başta olmak üzere Trabzonlu antrenörlere de şans verilmişti

Birincisi teknik direktör için doğru zamanda, doğru yöneticilerle ve doğru kadrolarla çalışmak çok önemli. İkincisi Şenol Güneş’in antrenörlük becerisi ve başarısı her zaman şampiyonluğa oynayan bir takım yaratması kendine özgü bir değerdir. Şenol Güneş hocanın da farkı zaten burada ortaya çıkıyor.

‘’Özkan Sümer İdmanda Penaltı Kaçırdığımız Zaman Bile Bize Ceza Veriyordu’’

Özkan Sümer demişken. Özkan Sümer’in 1990-1991 sezonunda ligi üçüncü sırada bitirdiğiniz için size 30’a milyon ceza kestiği biliniyor. Özkan Sümer’in her sezon bu tip cezaları oluyor muydu? Yoksa bu ceza sadece o sezona özel bir durum muydu?

Özkan Sümer hocanın sürekli olarak cezaları oluyordu. Fakat böyle bir ceza yöntemi ilk defa olmuştu. Çok saçma, hakkaniyetsiz, adil olmayan bir ceza yöntemiydi. Çok ciddi bir ceza kesmişti. Büyük bir haksızlık yapmıştı. Allah rahmet eylesin ama saçma bir cezaydı. Özkan hocamız sahadaki davranışlara bile ceza kesiyordu. Örneğin soyunma odasında giriyordu eğer o soyunma odasına girdiğinde sen ayakkabını bağlıyorsan ‘’ben gelmeden önce ayakkabını bağlamalıydın’’ diyerek sana ceza kesiyordu.  Eğer o soyunma odasında girdiğinde sen kıyafetini değiştiriyorsan buna da ceza kesiyordu ‘’ben gelmeden önce değişmeliydin’’ diyerek ceza kesiyordu. Antrenman bitiminde penaltı idmanı yaptığımız zaman penaltı kaçırdığımızda ona bile ceza kesiyordu. Her penaltı kaçırdığında primden kesip ceza veriyordu. Yemeğe iki dakika geç kalsan bile ceza kesiyordu. Bu tip saçma kuralları vardı. Zaten ne kazanıyoruz ki primden kesiyorsun! Böyle yapmamalıydı.

‘’1995-1996’de Şike Yapıldı!’’

Şenol Güneş yönetiminde olan ve sizin de içinde bulunduğunuz 95 ve 96 sezonlarındaki kadrolar kulüp tarihinin en iyi kadroları olarak gösteriliyor. Siz kaçan o iki şampiyonluğu neye bağlıyorsunuz? Futbolcu grubunun tecrübesizliği mi?  Yoksa şampiyonluk hasretinin getirdiği özlem ve baskı mı, şampiyonluğun gelmesini engelleyen esas şey sizce neydi?

Birincisi tamamen şikeye bağlıyorum! O dönemde de şike yapılıyordu. Hakemler, rakip futbolcular satın alınıyordu. Teşvik primleri veriliyordu. İkincisi bizim başkanımız Faruk Özak abi tamamen iyi niyetliydi. Cesaret konusunda eksiklikleri vardı. Bir tane kaleci almadı! Kaleye gelen gol oluyordu. Bir tane stoper almadı.  O zamanki rakibimiz birçok maçta hakemleri satın alırken Faruk abi gerekli önlemleri alamadı ve şampiyonluk gitti. Yazık oldu. O dönem başkanımız Mehmet Ali Bey olsaydı o takım şampiyon olurdu veya İbrahim Cevahirler, Oflu hasanlar olsaydı Trabzonspor şampiyon olurdu. Bir noktadan sonra ülke güç kayması yaşadı ve hangi takım güçlüyse bütün siyasiler de o takımın yanında yer almaya başladı. Bu bugün de devam ediyor. Geçen yıl tamamen siyasi desteği ve sayın cumhurbaşkanının talimatıyla ligi dizayn ettiler. Başakşehir’in şampiyonluk kupasını cumhurbaşkanımızın oğlu kaldırdı.

Sayın cumhurbaşkanımız ‘’Başakşehir benim takımım’’ diyor o yüzden senin attığın goller verilmiyor, penaltıların iptal oluyor. 2010-2011 sezonunda bütün dünya şike olduğunu kabul etmesine rağmen siyaset kupanı vermiyor, seni şampiyon yapmıyor. Bizim memleketimizin insanları da bu partiye oy veriyor. Biz Van’a mağlup olduğumuz hafta Fenerbahçe, Antalyaspor deplasmanında Aykut’un golüyle 0-1 galip gelmişti. Aykut golü elle atmasına rağmen hakem golü vermişti. Bizim dünya kadar penaltımız verilmiyor. Öbür tarafta bakıyorsun Ali Şen bütün maçları satın alıyor. Aynısını Aziz Yıldırım’da yapmıştı. ‘’Takımı ben şampiyon yaptım’’ diyordu. Futbolcular ‘’bizi teknik direktörümüz şampiyon yaptı’’ diyorlar mı? Hayır demiyorlar. Çünkü onlarda biliyor durumu. Ama bu işi onlar başlatmadı. Şike’yi Türkiye’ye Galatasaray soktu. İşin gerçeği budur. Fenerbahçe bu konuda Galatasaray’dan daha masumdur.

Ocak ayında Hami Mandıralı ile yaptığımız röportajda 1996 sezonundaki takımı kast ederek ‘’Bir gün o takımdan biri antrenör olarak Trabzonspor’u şampiyon yapacak’’ demişti. Siz ne düşünüyorsunuz?

Kesinlikle! Ben de Hami gibi buna inanıyorum. Ünal hoca da, Tolunay hoca da, Şota da Hami’de Trabzonspor’u şampiyon yapabilir. Niye yapamasınlar?

‘’Osman Özköylü Önce Ben diyordu’’

Orhan Çıkrıkçı bir röportajında 95 yılındaki Fenerbahçe maçından bahsederken şöyle bir ifade kullanıyor ‘’Osman’a Aykut’un golünde neden hamle yapmadın?’’ diye sorduğumuz zaman ‘’cevabı, Ayağımı uzatsam top bana çarpıp bizim kaleye gider diye düşündüm. Gol olsa ben suçlanacaktım olmuştu’’ Maçtan önce ve maç bitene kadar takımın psikolojik olarak şampiyonluğa hazır olmadığını düşünüyor muydunuz, takımın psikolojik durumu nasıldı?

Takımın psikolojik durumu iyiydi. Bir sorun yoktu. Şampiyon gibiydik. Trabzonlu oyuncular ve dışarıdan gelen bazı oyuncular önce takımın başarısını, daha sonra kendi başarılarını düşünerek hareket ediyordu.  Demek ki Osman’ın düşüncesi ‘’önce takım değil, önce ben’’ şeklinde olacak ki böyle bir cevap vermiş. Doğrudur Osman’da böyle bir davranış şekli de vardır.

‘’Ünal Karaman’la Devam Edilebilse Trabzonspor Şampiyon Olurdu’’

Geçen sezon Ünal Karaman ile devre arasında yaşanan ayrılığı nasıl değerlendiriyorsunuz?  Ünal Karaman 96 sezonunun başrol oyuncularından biriydi. Size göre bu ayrılık neden yaşandı? Pek çoklarına göre Ünal Karaman ile devam edilseydi Trabzonspor, geçen sezonu şampiyon olarak tamamlayabilirdi. Siz ne düşünüyorsunuz?

Ünal Karaman ile devam edilseydi Trabzonspor kesinlikle şampiyon olurdu. Bence bütün sorun Ahmet Ağaoğlu’ndaydı. Her zaman Ünal Karaman’la yemek yiyen, beraber olan, onu her zaman her yerde ziyaret eden Ahmet Ağaoğlu, Konya deplasmanına gidiyor ama takımın, hocanın yanına gitmiyor. Ünal hocayla konuştuğumda Ünal hoca bana, başkanın kendisiyle konuşmadığını, görüşmediğini söylemişti. Ünal Karaman’da biraz sert bir tepki verdi. Vermemesi gerekirdi. Ahmet Ağaoğlu, o galibiyetten sonra futbolcu ve antrenör psikolojisini bilmemesinden kaynaklı çok ağır açıklamalar yaptı. Tartışmayı Ahmet Ağaoğlu başlattı.

‘’Trabzonspor’da Plan Yok. Başkan Ne Derse O Oluyor’’

Trabzonspor’un yönetim anlayışını nasıl buluyorsunuz? Biz dışarıdan takip ettiğimiz kadarıyla son zamanlarda kendi başına buyruk hareket eden bir yönetim anlayışı görüyoruz

Trabzonspor’da yönetim yok. Ahmet Ağaoğlu ne derse o oluyor. Bir plan yok. Sezon başında yönetim Abdullah Avcı’yla anlaştı. Newton Türkiye kupasını alınca Ahmet Ağaoğlu, yönetimdekileri dışlayarak hiç kimseye sormadan ‘’ben Newton’la devam edeceğim’’ dedi ve devam etti. Tek adam olarak başkan ne derse o oluyor. Başkan hatasını anlayınca Abdullah Avcı ile anlaştı. Ahmet Ağaoğlu deneme yanılma yoluyla doğru yolu buldu. Sezon başında Abdullah Avcı’yı getirmiş olsalar bu kadar çöp transfer yapılmazdı. Takım belki de şuan liderdi. 

‘’Milli Takımda Negatif Ayrımcılığa Uğradım’’

Hami Mandıralı, Fatih Tekke ve Gökdeniz Karadeniz yetenek ve karakter olarak Milli formayı pek çok isimden daha fazla hak etmiş olmalarına rağmen çok az sayıda milli oldular. Trabzonspor’da 400’e yakın maça çıkmasına rağmen milli formayı giyemeyen bir futbolcu olarak sizce böyle bir ‘’negatif ayrımcılık’’ söz konusu mu?

Oynadığım dönemde iyi oynayan bendim, asistleri yapan bendim ama Milli takım hocaları beni seçmedi. Kesinlikle ayrımcılığa uğradığımı düşünüyorum. Beşiktaş’lı Recep hiç asist dahi yapmamasına rağmen Beşiktaş’ta oynadığı için milli takıma seçiliyordu. Trabzonspor’dan 5 oyuncu milli takıma gidiyordu ben de gitseydim 6 olacaktı. Bir türlü beni alamadılar. Bana haksızlık yapıldı.

Ogün Temizkanoğlu 2002 Dünya kupası kadrosuna alınmadığı için Şenol Güneş’e kırgın olduğun söylemişti. Trabzonspor’da 400’e yakın maça çıkan bir futbolcu olarak Milli takım formasını hiçbir zaman giyemediniz. Sizin bu konu için Mustafa Denizli, Fatih Terim, Piontek veya Milli takımda görev alan diğer teknik direktörlere karşı bir kırgınlığınız olmuş muydu?

18 Yaşında A Milli olacakken Özkan Sümer hocamız çok genç olduğum için beni yollamadı.  Dönemin milli takım teknik direktörü Candan Tarhan hocayla yanımda telefonda konuştular ve Özkan Sümer ‘’hayır Lemi’yi göndermeyeceğim’’ dedi. Genç olduğum için o yaşta A Milli takıma gidersem kaybolacağımı düşündü. Sonra ümit milliye yolladı. Dizim kırıldı bir yıl ara verdim. Sonrasında Fatih Terim hoca beni Milli takıma almadı benim yerime Recep’i aldı, Samsun’dan Vural diye genç bir arkadaşımızı aldı, Antep’ten Mustafa’yı aldı. Bir sürü genç denemeye çalıştı.

Hepsi A milli oldu ama hiçbiri önemli yerlere gelemedi. O konuda bana haksızlık yapıldı ama kırgın değilim. Fatih Terim hocaya nasıl kırgın olayım! Kendini Türk futboluna adamış birine kırgın olmak doğru olmaz. Eleştirebiliriz ama kırgın olamayız. Mesela bu yabancı kuralından dolayı Fatih Terim’i eleştiriyorum. Bütün takımları Fatih Terim batırdı! 6 yabancı varken kulüplerin borcu yoktu 14 yabancıdan sonra kulüplerin hepsi batık duruma geldi. Fatih Terim 14 yabancı kuralını getirdi Avrupa şampiyonu mu olduk? UEFA’yı mı kazandık? Şampiyonlar Ligin de yarı final mı oynadık? Hiçbirinde başarı elde edemedik. Demek ki yabancının bir katkısı yok.

‘’Atatürk’ün Kurduğu Türkiye Cumhuriyeti’ni Şampiyonalarda Temsil Etme Hayalim Vardı’’

Futbolcu Lemi Çelik, hangisini daha çok isterdi? Avrupa Şampiyonasında veya Dünya Kupasında Türk Milli takımıyla forma giymeyi mi, yoksa Trabzonspor’la lig şampiyonluğu yaşamayı mı?

Milli olmak her zaman daha önemlidir. Atatürk’ün kurduğu Türkiye Cumhuriyeti’ni temsil etmek ve orada başarılı olmak en öncelikli hayalimizdi. Memleketimizin takımı Trabzonspor’da bundan sonra gelir

‘’Özer’in Yerinde Olsam Taksitlendirme Yapardım’’

Özer Hurmacı ile Trabzonspor’un yaşadığı olayla ilgili neler söylemek istersiniz? Özer, alacaklarını almak için TFF’ye başvurmuş ve TFF’de Özer’i haklı bularak Trabzonspor’un Özer’e ödeme yapmasına karar vermişti. Daha sonra Trabzonspor kulübünden yapılan açıklamada ‘’Trabzon’un çocuğu diye anılan Özer Hurmacı indirim taleplerimizi reddetmiş, iyi niyetli ve taksitlendirme girişimlerimize olumsuz yanıt vermiştir’’ ifadelerine yer verilmişti. Özer’in dayısınız fakat bundan önce bir Trabzonspor efsanesi kimliğinizle sormak istiyorum, sizce burada kim haklı, Özer Hurmacı mı Trabzonspor mu?

Ben Özer’in yerinde olsaydım taksitlendirme yapardım. Ama o Almanya’da yetişti onun karakteriyle ben bir değilim. Ben Trabzonspor altyapısında yetiştim. Ben Trabzonspor’a ekonomik olarak yaptığım katkıları anlatamam. Özer bunları yapmıştır ama hak etmediği bir şeyi de almamıştır. Özer, iki yıl boyunca kulüpten para almadı ne yapacaktı?

Özer’de aynı şekilde Tolunay’da aynı şekilde. Ersun Yanal parasını aldı mı? Aldı. Aykut Demir parasını aldı mı? Aldı. Tolunay’la Özer neden parasını almasın? Eğer o yönetim Tolunay’ı çağırsaydı ‘’Tolunay bak biz senle çalışmayı düşünmüyoruz’’ deseydi oturup konuşsalardı Tolunay onlarla anlaşmaz mıydı? Anlaşırdı. Bu kadar para da ödemezdin. Yönetim Özer’i çağırsaydı Özer’le oturup konuşsalardı böyle olur muydu? Olmazdı.

‘’Trabzonspor Özer’i Almak İstemedi’’

Özer Hurmacı’nın Fenerbahçe’ye transferi çok konuşulmuştu. 2010 yılında yaptığınız bir açıklamada ‘’Melih Gökçek, Fenerbahçeli olduğu için Özer’i Fenerbahçe’ye satmak istiyor’’ demiştiniz. O dönem Trabzonspor’da Özer’de istiyordu. Bu transfer nedeniyle dönemin Trabzonspor yönetimi tarafından da eleştirilmiştiniz. Sizce Özer, Fenerbahçe’yi mi seçti, yoksa Gökçek onu Fenerbahçe’ye mi sattı? Sizin Özer’e Trabzonspor’dan gelen teklifi kabul etmesi veya etmemesi için bir tavsiyeniz olmuş muydu?

Trabzonspor adına görüşmeleri Hayrettin Hacısalihoğlu yürüttü. Özer için 600 bin dolar teklif etti. Fenerbahçe ise 4.5 Milyon Euro teklif etti. Trabzonspor, Özer için 1 Milyon dolar bile teklif etseydi Özer Trabzonspor’a transfer olacaktı. Böyle olmayınca onlar da Özer’i Fenerbahçe’ye sattı. Özer Trabzonspor’un kamplarında büyüdü. Çok iyi bir Trabzonsporludur. Şampiyon olamadığımız zaman 96’da hüngür hüngür ağlamıştı.

Özer Ankaraspor’da oynarken Trabzonspor’a gitmek istedi ama Trabzonspor Özer’i almadı. Ben Özer’i Trabzonspor’a 17 yaşında getirdim almadılar. Sebatspor’a götürdüm onlarda almadı. Daha sonra dönemin Ankaraspor teknik direktörü Samet Aybaba ile konuştuk ‘’sen bana kötü oyuncu yollamazsın’’ diyerek Özer’i Ankaraspor’a aldırdı. Trabzonspor Özer’i almak istemedi. Ben Özer’e Trabzonspor’a gitmesi yönünde de tavsiye de bulunmuştum.

‘’Parayı Bulan Futbolu Yönetmek İstiyor’’

Türk futbolunda iz bırakmış birisi olarak siz, Türkiye’deki futbol iklimini nasıl tanımlarsınız? Size göre Nelerde eksiğiz? Çalışma ahlakı mı, yetenek sıkıntısı mı, altyapı sistemi mi? Milli takım eski antrenörü Piontek’in Türk futbolcuları kastederek ‘’sizin tek probleminiz var o da çalışmamak’’ şeklinde bir açıklaması var

Altyapıdaki eğitmenlerin eğitimsizliği, altyapıda tesislerin olmayışı, Türkiye’de futbolu yönetenlerin para sahibi oldukları gerekçesiyle futbolu yönetmeye kalkışmaları. Yani futbolu bilmemeleri. Bu konularda eksiğiz. Mesela Nevzat Aydın başarılı bir iş adamı mı? Evet tabi başarılı. Ama Nevzat Aydın ‘’futbolu ben yöneteceğim param var’’ diyor. Parayı bulan ‘’futbolu ben yöneteceğim’’ diyor. İş adamından doktor olur mu? Olmaz. İş adamı damar yolunu bulabilir mi? Bulamaz.

‘’Yabancı sayısı 5’e Düşürülmeli’’

Türk futbolundaki ‘’yabancı sınırı’’ daha doğru bir ifadeyle ‘’yabancı serbestliği’’ hakkında neler düşünüyorsunuz?

 Yabancı sınırı çok yüksek. Takımlarda en fazla 5 yabancı oyuncu olmalı.

‘’Futbol Dahil Ülkedeki Her Şeyi Hükümet Yönetiyor’’

3 Temmuz sürecinden bu yana siyasetin futbola dahil olup olmadığı konuşuluyor. Kimileri siyasetin doğrudan futbola karıştığını düşünürken kimileri de siyasetin futbola karışmadığını düşünüyor. Siyasette de görev almış bir eski futbolcu olarak siz ne düşünüyorsunuz?

Özellikle 2002 sonrasında Türkiye’de her şeyi siyaset yönetiyor. Tabi eskiden de böyleydi. Eskiden de müdahil olunuyordu. Ama bu kadar değildi. 2002 sonrasındaki hükümetle beraber bütün Türk futbolunu, federasyonları Türkiye’de ne varsa hükümet yönetiyor.

Hocam bizi ağırladığınız için çok teşekkür ederiz. Eklemek istediğiniz bir şey var mı?

Hayır yok. Teşekkür ederim.

Röportaj: Furkan Uzun

O, saha içerisinde oynadığı futbol kadar, saha dışında da karakteriyle beğenileri toplayıp, Trabzonspor tarihinin simge isimlerinden biri olmayı başaran nadir isimlerden biriydi…

 Trabzonspor forması altında 3’ü lig olmak üzere 7 şampiyonluk kazanan ve bugün dahi pek çok otoriteye göre ”Trabzonspor tarihinin en iyi sol açık” oyuncularından kabul edilen ‘’Çalımcı İskender’’ lakaplı İskender Günen, ‘’Efsane” Trabzonspor kadrosunun, efsane isimlerindendi. Günen 32 Yaşında futbolu bırakırken, sol kenar çizgisi üzerinde bir ‘sanatçı’ titizliğiyle rakiplerini çalımlayarak geçmesiyle hafızalarda büyük iz bıraktı.           

Trabzonspor’un sembol isimlerinin başında gelen “Trabzonspor’un Solu” İskender Günen, Vira Trabzon’un sorularını yanıtladı. Trabzonspor’un efsane sol ayağı ile dünü ve bugünü konuştuk.

Trabzonspor tarihinde iz bırakmış isimlerden birisiniz. Çoğu kişiye göre iyi bir antrenör olabilecekken spor yazarı olmayı tercih ettiniz. Futbolu bıraktıktan sonra kariyeriniz, beklentileriniz doğrultusunda mı gerçekleşti?

Duygu yoğunluğu çok fazla olan bir insanım. Yıllarca bu işin içine girersem ne olur diye düşündüm. Teknik adamlık benim yapıma göre değil. Delphi tapınağında ‘’kendini bil’’ diye bir söz vardır. Antrenörlük benim yapıma uygun değildi. Bu yüzden de antrenörlüğe geçiş yapmadım. Zaten Türkiye’deki takımlarda kurumsal yapı yok.

‘’Trabzonspor’dan Menajerlik Teklifi Aldım’’

Futbolu bıraktıktan sonra Trabzonspor yönetimlerinden Antrenör, sportif direktör veya yönetici olarak size herhangi bir teklifte bulunuldu mu?  Ve size göre Trabzonspor değerlerine yeteri kadar sahip çıkıyor mu?  Ocak ayında Hami Mandıralı ile yaptığımız röportajda kulübün vefa olarak eksiklik yaşadığını ifade ederek ‘’Trabzonspor, beni bir maça bile davet etmedi. Schalke ise her sene doğum günümü kutluyor’’ şeklinde konuşmuştu.

Futbolu bıraktıktan sonra Trabzonspor’dan menajerlik teklifi aldım. Futboldan sonraki 1-2 yıllık süreç içerisinde bu teklifi aldım. Düşünmeden reddettim. Çünkü bu konuda bir eğitimim yoktu. Eğitimsiz olduğum bir alanda görev almam benim yapıma tersti. O günkü koşullarında menajerlik ‘’abilik’’ anlamına geliyordu.  Bu da bana tersti. ‘’Abilik’’ kavramı bana ters geliyor. Menajerlik kolay bir şey değil. Menajer olmak için bir eğitim almak gerekiyor. Eğitimin yoksa sadece eski oyuncu olarak bir takımda menajer olarak görev almak son derece yanlış. Profesyonel bir kulüpte menajerlik, kurumsal bir yapı şeklinde gözükebilir. Bu kavramı ‘’abilik’’ kavramına indirirsek takıma zarar verir Kafamda menajerlik yapmak gibi fikir olsa yabancı dil öğrenmem ve bunun için eğitim almam gerekirdi. Hami’nin söylediklerine gelirsek. Trabzonspor’un vefası vardır. Ancak, Trabzonspor içerisindeki insanların vefasızlığı, Trabzonspor’u vefasız yapmaz. Trabzonspor’u vefasız göremeyiz. Bu yanlış olur. Trabzonspor bize çok şey verdi.

”Benim Kişiliğim ve Karakterimi Trabzon Kentinin Yapısı Belirledi”

Yalnızca yetenek olarak değil karakter olarak da ‘’özel’’ isimlerden birisisiniz, Trabzonspor hem futbolculuk döneminizde hem de futbolu bıraktığınızdan sonra size özel olduğunuzu hissettirdi mi? Sizin gibi Trabzonlu olmamasına rağmen Trabzonspor efsanesi olan bir isimden örnek vermek gerekirse Orhan Çıkrıkçı Trabzon’da kaldı ve yatırımlarını da yine Trabzon’da yaptı. Sizin Trabzon şehri ve Trabzonspor’la olan bağlantınız ne durumda?

Ben daha öncesinde alt liglerde de oynadım. Alt ligde oynarken Trabzonspor’a transfer oldum. Şampiyon bir takıma transfer olmuştum. Transfer olduktan sonra da kulüple ilgili bazı şeyleri merak ettim. Bu kulüp, bu takım neden böyle diye merak etmiştim. İstanbul’un büyük takımlarıyla mücadele etmek o günün şartlarında çok zordu. Trabzonspor’a geldikten sonra şunu anladım Trabzonspor takımı çok özel bir takım. Bu takımın oyuncusu olmak sizi de özel olarak kılar. Futboldan sonra her gittiğim yerde de bu farkı gördüm. Trabzonsporlu olmak çok büyük bir fark. Çünkü Trabzonspor, bir kent takımı. Dünya’daki diğer kent takımlarına da bakalım. Napoli, Roma… Onlarda da bu farkı göreceğiz. Kent takımı olmak çok zordur. Ancak bu takımı özel yapan da bu farklılıktır. Pandemi öncesinde normal yaşam günlerinde her 15 günde bir Trabzon’a gidiyordum. Çok uzun yıllar orada kaldığım için dostluklarım var. Benim kişiliğim ve karakterimi o kentin yapısı belirledi.

Sırf Üniversite eğitimi almak için Galatasaray’ı reddettiğiniz biliniyor. Aradan geçen zaman zarfında ülke olarak pek çok konuda gelişmemize rağmen bugün futbolcuların eğitim düzeylerinin çok düşük olduğu gözüküyor. O yıllarda dahi uçak yolculuklarında kitap okuyup, bulmaca çözen bir futbolcu olarak size göre bu durumun nedeni nedir?

Futbolun içinden gelenlerin büyük çoğunluğu yoksul insanlar. O insanların hayatta tutunacağı başka bir dalı olmadığı için futbola tutunuyorlar. Mesleği doktor, mühendis olup da entelektüel olmayan, kendini yetiştiremeyen insan sayısı da çok fazla. Hem futbol oynayıp hem eğitimi sürdürmek zor bir şey. Futbolculuk zaten direkt olarak zor bir şey. Esasında öğrenim desek daha doğru olur. Bizim zamanımızda üniversite eğitimi alabilme şansımız da vardı. Şuan bu daha zor.

”Altyapı, Oyuncuyu Profesyonel Hayata Doğru ve Sistemli Bir Şekilde İten Alandır”

Trabzonspor’un altyapıya yeteri kadar önem verdiğini ve Trabzonspor altyapısının futbolcu ve insan yetiştirme konusunda ‘’iyi’’ olduğunu düşünüyor musunuz?

Benim altyapı kavramım çok farklı bir boyut. Bayern Munih, Ajax gibi takımların altyapı sistemleri örnek. Bunlar bir okul. Trabzon’da açılan Özkan Sümer Akademisini de doğru buluyorum. Altyapıyı sadece saha içi eğitimi alınan yer olarak düşünmek çok yanlış olur. Altyapıyı, oyuncuyu profesyonel hayata doğru ve sistemli bir şekilde itme alanı olarak görmek lazım. Bu günümüz koşullarında kolay mı? Değil. Çünkü duygusal insanlarız. Altyapı da iyi bir eğitim verilmesi tabi bir şart. Altyapı da yeni yapılan bazı şeyler var bunlar doğru. Yıllardır altyapıdan oyuncu çıkmıyor diyorlardı. Ben de buna karşı çıkıyordum. Örnek vereyim Trabzonspor Mehmet Ekici ve Onur Kıvrak ile sorun yaşamasaydı Yusuf ve Uğurcan şans bulabilir miydi? Onazi sakatlanmasa Abdülkadir Parmak şans bulabilir miydi? Altyapı da mutlaka iyi oyuncular vardır. Ama bunlara şans vermek lazım

”Bataklıkta Çiçek Açması Çok Zordur”

Sizin bıraktığınız dönemden bu yana Trabzon kenti, kent olarak biraz daha gelişti. Fakat şehrin sosyokültürel durumu için bunu söylememiz pek mümkün gözükmüyor. Yusuf Yazıcı hariç altyapıdan çıkan oyunculara baktığımız zaman dahi bunu görebiliyoruz. Sizce burada asıl sorun nedir? Altınordu gibi olmak çok mu zor?

Gelişmişlikten anladığımız nedir? Binalar, yollar, köprüler mi? İçindeki insana bakmak lazım en önemlisi budur. Bunun sorgulanması gerekir. Bu konuya pek fazla girmek istemiyorum ama bilginin fazla olmadığı, cehaletin eyleme geçtiği bir durum olarak düşünmek gerekiyor. Burada suç kimin? Buna bakmak lazım. Bilgi en önemli şeydir. Bataklığı düşünelim. Bataklıkta çiçek açması çok zordur. Yusuf kendine yatırım yapıyor. Ben de çocukluğumdan beri iki soru sormuşumdur. Bir neden, iki niçin. Bu soruları sormazsan sürüden çıkamazsın. Yusuf daha da yukarılara gidecek. Onun ilk oynadığı günden bu yana çok fark var. Yusuf kendine yatırım yapıyor. İnsanın kendine yaptığı yatırım insana çok şey katar. Yatırım mal mülk almak değildir. Yusuf giderken de ben ondan ümitliydim. Yusuf bunu başardı. Diğerlerinin de onu örnek almaşı gerekir. Evrensel düşünülmeli. Abdülkadir Ömür örneğinde olduğu gibi sakatlık yaşayan futbolcunun geri dönmesi çok zor. Takım kötü giderken herkes Ömür’den bir şeyler bekler. Ama o da onu yapmak zorundadır. Çünkü yetenekliysen bunu yapmak zorundasın. Trabzonspor ile Altınordu ile kıyaslanmamalı. Altınordu’nun hedefi yok. Trabzonspor ise olumsuz şartlarda dahi şampiyonluğu hedef olarak belirliyor.

‘’Baskı Var Diye Şikayet Edeceksen O Zaman Bu İşi Yapma’’

Bir açıklamanızda ‘’Şimdi ağlıyorlar, “Taraftar bağırıyor diye! Bağıracak tabi. Büyük takımda oynamak kolay değil. Bundan normal bir şey yok, oraya geldiysen buna hazırlıklı olmak zorundasın ‘’ şeklinde bir ifadeniz var. Size göre hangisi daha zordu. Sizin döneminizde büyük takımda oynamak mı yoksa bu dönemde büyük takımda oynamak mı daha zor?

Bizim dönemde oynamak çok daha zordu. Taraftar baskısı var diyorlar. Zonguldak’ta her gün maden çıkarmak zorunda kalan insanlarda baskı yok mu? Her gün 300 metre yerin altına iniyor adam. Ondaki baskı herkesten fazla. Barcelona’da, Real Madrid’de, Milan’da dünyanın en büyük takımlarında baskı yok mu? Büyük takımların hepsinde baskı olacak tabi ki. Zaten bu baskıyı kaldıran oyuncular orada kalır. Baskı var diye şikayet edeceksen o zaman bu işi yapma. Taraftar takımın kazanmasını, şampiyon olmasını normal olarak isteyecek. Sen büyük takımsın bu çok normal. Ben alt ligde Şekerspor takımında oynarken takımımız yenildiğinde stres yoktu, kimse bir tepki vermiyordu. Büyük takımdaki o baskı olmak zorundadır. Baskı olmadığı zaman sen büyük takım kimliğin biter!

‘’Kentteki İnsan Türü Değişmiş’’

Sizin döneminizden bu yana Trabzon şehri ve Trabzonspor takımı arasındaki ilişkiyi nasıl değerlendiriyorsunuz? Geçmişten bugüne Trabzonspor’da futbol oynayan pek çok futbolcu, Trabzonspor takımında ve Trabzon şehrinde futbol oynamanın zor olduğunu dile getiriyor. Sizce de böyle bir zorluk var mı?

Bu zorluğu anlayabilmek de çok zor! Ya tabi zor olacak (gülüyor) ben dışarıdan geldiğim için Trabzonspor’u, Trabzon’da yaşayanlardan daha iyi görüyor daha iyi biliyorum. Taraftar ve takım zaten birlikteydi. Bir birlikteliğimiz vardı. Bu birliktelik bize sorumluluk veriyordu. Sokağa çıktığımızda insanlar bizden hesap soruyordu. İyi olmak için kendimizi zorluyorduk. Sokakta kimse bize bir şey demesin diye. Zaman değişti, Futbolcular kendi sırça köşklerine çekildi. Şimdi yabancı da çok. Takım kentten kopuk. Dediğim gibi Trabzonspor özel bir takım. Bu özelliği de oyuncuya sen hissettireceksin. Hissettirmek zorundasın. Yattara örneği mesela, geldiği zaman ve ondan sonraki Yattara’ya baktığımız zaman burada bir suç var. Yapılan işlerde bir yanlışlık, bir suç var öyle gözüküyor. Kentteki insan türü de değişmiş. Bu çok mühim. Aslında işin gerçeği para çok girdi bu iş bitti. O ruh, birliktelik, paylaşma, amatörlük bitti. Kendini öne çıkardığın zaman takım olmaktan çıkıyorsun sen.

‘’Trabzon’da Gördüğüm Sevgiyi Terk Etmek Bana Göre Değildi’’

‘’Trabzon’da öyle masalarda oturmuşumdur ki temelimin, kişiliğimin zenginleşmesinde hepsinin çok büyük payı vardı. Beşiktaş, Fenerbahçe ya da Galatasaray gibi takımların tekliflerini reddetmemin nedenlerinden biri buydu’’ şeklinde bir açıklamanızda var. Trabzon şehrinin ve Trabzonspor’un, İskender Günen’e kattığı en önemli şey nedir?

Para değil sadece olay. Çok iyi arabalar, iyi evler değil olay. Trabzon’da bana gösterilen saygıyı, sevgiyi bunları bir kenara itip terk etmek bana göre değildi. O bana uygun değil. 1990 yılından beri aynı gazetede yazıyorum mesela. Başka tekliflerde geldi kabul etmedim. Trabzonspor’u bırakmama sebeplerimden birisi de şudur ki benim bir şövalye ruhum var. Kimseyi bu takımı bıraktı diye de suçlamam hiçbir zaman. Ben kendimi bir öğrenci olarak görüyorum ve hala öyleyim. Eğitim uzun soluklu bir şey. Sorgulamadığın hayatı yaşamak çok mühim değildir. Bir şey yapmak zorundasın. Ama ben bu sevginin olduğu yeri bırakamazdım. Her şey maddiyat değil. Hayata maddiyat gözüyle bakmak bana uygun değil.

‘’Trabzonlu, Trabzonlu’nun Kurdu. Şenol,Turgay, Necati’ye Yanlış Yapıldı’’

‘’Trabzon halkı, o takımın nasıl şampiyon olduğunu bilmiyor’’ şeklinde bir ifadeniz de var. Trabzonspor’un kazandığı şampiyonlukları kamuoyuna doğru bir şekilde ifade edemediğini mi düşünüyorsunuz?

Bir takım düşün, yollarda ara verdiğinde restoranlarda yemek yerine peynir ekmek yiyen bir takım düşün. Yolculuklar uzun. Antrenman sahan yok, top sayın az. İki kramponun var. Bütün bunları düşün ve bunları fedakarlıkla dolu bir ekip olarak düşün. O dönem şampiyonluklar kazanmamız gerçekten çok zordu. Hakemler bugünden de kötüydü. Basın camiasına girince şunu fark ettim. Hakikaten yaptığımız şey çok büyük bir şeymiş. O dönem bunun farkında değildik. O günkü koşullarda çok zor bir şeyi başardık. Basın camiasına girdikten sonra bunu çok daha iyi anladım. Güngör, Şenol, Turgay, Necati. Bunların hepsi 6 şampiyonlukta var. Efsane budur. Bu oyunculara yanlışlık yapıldı. Bu oyuncuların hepsi en olgun zamanlarında futbolu bırakmaya mecbur bırakıldılar! Bugün Burak Yılmaz, Zlatan İbrahimovic bu isimler kaç yaşında? 35-39 yaşlarında. Bu saydığım Trabzonsporlu oyuncuların pek çoğu en olgun zamanlarında, 30’lu yaşların başında futbolu bırakmak zorunda bırakıldılar. O kentin en büyük yanlışı bu. Trabzonlu, Trabzonlunun kurdu aslında.

”Milli Takımda Negatif Ayrımcılık Vardı”

Fatih Tekke, Hami Mandıralı, Gökdeniz Karadeniz, Lemi Çelik ve daha pek çok isim, Trabzonspor’da oynadıkları süre içerisinde milli formayı çok daha fazla hak ettiklerini fakat milli takımda yeterli şansı bulamadıklarını söylemişlerdi. Sizce de böyle bir ‘’negatif ayrımcılık’’ söz konusu mu? İskender Günen’de bu saydığımız isimler gibi negatif ayrımcılığa uğradığını düşünüyor mu? 

Evet bu tip ayrımcılık vardı. Hala da var.  Basın lobisi olarak düşünmek lazım geçmiştekini. Oyun burada oynanıyordu. İkili ilişkilerleydi her şey. Haksızlık var mı? Vardı tabi. Çok büyük haksızlıklara da uğramıştım ama geçmişte kaldı. Benim için önem de taşımıyor.

 Bir röportajınızda size sorulan bir soruya ‘’Şu an futbolcu olsam Trabzonspor istediği parayı versin Trabzonspor’a gitmem çünkü artık İstanbul takımlarından bir farkı yok’’ şeklinde cevap verdiniz. Trabzonspor, kendi benliğine dönmek için sizce nasıl bir politika izlemeli?

Trabzonspor, kendi benliğine dönemez artık. Endüstriyel futbol bunu gerektiriyor. Geçen sene Obi Mikel ve Sturridge alındığında ben karşı çıkmıştım. Bana da ‘’onlar dünya yıldızı’’ şeklinde karşı çıkanlar oldu. Dünya yıldızı dünya yıldızı da bu adamlar Türkiye gibi geldiği zaman zaten burayı çok küçümsüyor. Tamamen para için geliyorlar. Sosa’ya Trabzonspor geçen sezon ne kadar veriyordu? Fenerbahçe’de kötü diyorlar. Sendeki bakış açısı çok farklı zaten. Ayrımcılık yapmadan kendi içinden çıkana da o değeri vereceksin. Mikel ve Sturridge alındığında yapılan iş, yanlış kulübe zarar verecek demiştim. Fenerbahçe’den örnek verelim. O kadar transfer aldı, aldı aldı ne oldu? Bu oyuncuları aldığın zaman yedek bırakabilir misin? Hayır. Mesut’u yedek bırakabilir misin? Hayır. Sosa örneği. Çok iyi oyuncu ama sen yedek bırakabilir misin? Hayır. İkisine de eşit bakmak zorundasın. Sturridge de kenarda oturur, Abdülkadir Parmak’ta kenarda oturur olması gereken budur.

‘’1996 Bir milattı’’

Trabzonspor’da 11 sezon oynadınız 3’ü lig olmak üzere toplam 7 şampiyonluk kazandınız ki sizin oynadığınız 11 sezon içerisinde Trabzonspor 7 kez ligi ilk 3 sırasında bitirdi. Trabzonspor’un son 11 sezonuna baktığımız zaman ise tablo çok kötü. Trabzonspor’un bu değişimindeki esas neden size göre nedir?

Bu çok uzun bir süreç 1996’dan sonra gelen bir süreç. 96 sezonunu milat olarak görmek lazım. Ben bazen kendi kendime düşünüyorum. Kendi sahanda iki maç kaybediyorsun. O zaman ne oluyorsun biliyor musun? Yetenekli oyunculardan kurulusun ama büyük takım değilsin. Büyük takım olmanın yolu şampiyonluktan geçer. Bizim şampiyon olduğumuz zamanlarda Fenerbahçe kadrosu bizden çok daha yetenekliydi. 96’da ise bizim kadromuz daha yetenekliydi. Ama büyük takım değildi. Büyük olmanın yolu mutlak süratle kazanmaktan geçer. Yetenek başka bir şey, takım olmak başka bir şeydir. Yetenekli oyunculara sahipsin ama takım değilsin demek ki sen. Buradan o anlam çıkıyor.

‘’Hüseyin Avni Aker Stadyumu Bu Kentin Ruhuydu. ‘’

Trabzonspor’un tarihi için önemli bir yerde olan Avni Aker stadı yıkıldı ve yerine ‘’millet bahçesi’’ adı verilen bir bahçe yapılıyor. Trabzonspor’da yeni stadyumuna taşındı. Sizce Trabzonspor, Avni Aker de kalmalı mıydı? Ve yeni stadyuma ‘’Şenol Güneş’’ spor kompleksi isminin verilmesini nasıl değerlendiriyorsunuz? Hüseyin Avni Aker isminin verilmesi gerektiğini düşünenler de çoğunluktaydı.

Avni Aker, şampiyonlukların ve Avrupa zaferlerinin bulunduğu, bu kentin ruhuydu. Oradan başka bir yere gitmenin bence mantığı yoktu. Orası yeniden düzenlenebilirdi. Bunu neden yapmadılar o da ayrı bir şey. Avni Aker bizi var eden bir yerdi. Sizi var eden bir yerden başka bir yerden başka bir yere gitmek…Ruh kayboldu gibi geliyor bana. Daha büyük, daha modern diyorlar. Ya ne yapacaksın daha büyüğünü? Şenol Güneş ismini de doğru buluyorum. Trabzon’dan çıkmış, Türk futboluna büyük hizmetler vermiş bir isim. Trabzon’da, Bursa’da, Milli Takımda ve Beşiktaş’ta yaptıkları ortada. Kendi içinden çıkmış sana ve Türk futboluna bu kadar hizmet vermiş birine neden tepki veriliyor anlamıyorum. Ben bu konuda fazla konuşmayayım. Kazanılan şampiyonluklarda büyük pay sahibi olan bir isim Şenol Güneş. Alıp veremediğiniz, rahatsızlığınız nedir? Bir insan, bir insandan neden rahatsız olur? Trabzon kentini dünyaya duyuran, bu kenti onurlandıran şey Trabzonspor’dur. Kentin ürettiği başka bir şey var mı? Yok. Yıllardan beri bakıyorum Trabzonspor’u yerle bir etmeye çalışıyor insanlar. Sizi var eden bu takım ya başka bir şey değil! Vallahi üzülüyorum bu duruma.

Trabzonspor forması giydiği bir dönemde Ogün Temizkanoğlu’na saldırı düzenlenmişti. Bir başka örnek olarak Fenerbahçe kalecisi Rüştü’nün başına gelen malum olay. Yine bir başka örnek olarak 95 yılında kaçan şampiyonluktan sonra Trabzonspor tesislerine saldırı düzenlendiği biliniyor. Bugüne baktığımızda bu tip olayların azaldı. Mesela geçen sezon kaçan şampiyonluğa herhangi bir tepki verilmedi. Bu örnekler doğrultusunda Ülke olarak futbola ve futbolculara bakış açımızın değiştiğini düşünüyor musunuz?

Tabi değişti. O yapılanlar çok yanlıştı. Saha içerisinde eleştirme, tepki verme hakkın var ama saha dışında bu hak kimsede yok. Aslında bunlar dünyanın her yerinde olan şeyler. Taraftarın protesto hakkı vardır. Barcelona’da taraftarlar beyaz mendil sallar mesela. Doğru olan da zaten bugünkü gibi saha dışı olayların olmamasıdır.

‘’Yaptıklarımı Bir Çırpıda Silip Başka Bir Takımla Sahaya Çıkmak Bana Tersti’’

Jübilenizden sonra yaptığınız ‘’Ayaklarım iki sene daha oynar ama ruhum oynamazdı. Bırak seslerini duymamak için futbolu bıraktım’’ açıklaması çok konuşuldu. İskender Günen’i 32 yaşında futbolu bırakmasına iten esas neden neydi? Trabzonspor camiasının yaşadığı değişim mi, yoksa kazanılan şampiyonluklardan sonra gelen doymuşluk hissi mi?

Ben geldiğim zaman Şenol, Turgay, Necati, Güngor’den sonra tek kaldım. Tek kavgaya giriyorsun. İki kuşak olarak düşünmek lazım. Şenol, Turgay’lardan sonra Hami’ler Lemi’ler geldi. Bazen bazı şeyleri ifade etme şansın yoktur. Mağlup olduktan sonra büyük maçlar bizim için çok özeldi. Trabzonspor, belli bir zamandan sonra ise büyük maçlarda kolay mağlup olunabilen takıma büründü. Son iki seneye kadar da bu böyleydi. Trabzonspor için İstanbul’un üç takımıyla yapılan maçlar önemlidir. Oyuncu bunu hissetmek zorundadır. Seni büyük yapan bu maçlardır. Futbolda doymuşluk hissi var mı? Bence yok. Her zaman başarı istersin. Başarı gelmeyince de rahatsız olursun. Başarısızlığın olduğu yerde de belli bir yaştan sonra mücadele etmek, savaş vermek çok zor. Bazı şeyler geçmişteki gibi olmayınca ‘’bu iş bitti’’ diyorsun. Kuşak farklılığı sorunu yaşadım. Devam etmek bana ve takıma zarar verecekti ve bıraktım. İsim vermeyeceğim ama futbolu bıraktıktan sonra da bir büyük takımdan teklif aldım zaten. ”Bir sene gel bizim formamızı giy” dediler. Yaptıklarımı bir çırpıda silip başka bir takımla sahaya çıkmak bana ters gelmişti. Kabul etmedim. Ben tutup da başka takımın formasını zor giyerdim.

Ahmet Suat Özyazıcı sonrası Özkan Sümer, Özkan Sümer sonrasında ise Şenol Güneş ile uzun yıllar başarılı olan Trabzonspor, sizce neden Şenol Güneş sonrası bir isim daha çıkaramadı? Oysa yeni bir Şenol Güneş çıkarabilmek için Hami Mandıralı, Mustafa Reşit Akçay, Sadi Tekelioğlu başta olmak üzere pek çok Trabzonlu antrenöre de şans verilmişti

Teknik adamlık kolay bir şey değil. Allah Ahmet Suat hocamıza uzun ömür versin. Trabzonspor’u çalıştırmak çok zordur. Devamlı başarı beklentisi olan bir yer. Bazen takım bütünleşmesi olmaz, bazen iyi bir takıma sahip olma şansın olmaz. Paylaşma duygun yoksa, egon fazlaysa bir şey yapamazsın. Burada teknik adamın yapabileceği bir şey yoktur. Bazen saha içerisindeki oyuncunun sorumluluk alması, oyuncunun liderlik özellik kullanması gerekir. Takım aynıdır ama bazen dersin ki ‘’bu takıma ne oldu?’’

‘’Siyaset Futbolun İçinde Hep Vardı. Hep Var Olacak’’

3 Temmuz sürecinden bu yana siyasetin futbola dahil olup olmadığı konuşuluyor. Kimileri siyasetin doğrudan futbola karıştığını düşünürken kimileri de siyasetin futbola karışmadığını düşünüyor. Siz ne düşünüyorsunuz. Sizce siyaset-futbol ilişkisi sizin dönemimizde nasıldı, bu dönem nasıl?

Siyaset her zaman futbolun içinde vardı. Var olmaya da devam edecek. İşçi sınıfının takımı vardır, Aristokrat sınıfın takımı vardır. Real Madrid, Franco’nun takımıdır. Barcelona’ya baktığımız zaman etnik kimliklerin olduğu bir takım olarak bilinir. Glasgow- Celtic gibi takımlarda Hristiyanların mezhepleriyle ilgili takımlardır. Siyaseti de futboldan ayrı olarak tutmak yanlış. Futbolu sadece futbol olarak düşünmemek lazım. Fado, fiesta ve futbol olarak düşünmek lazım. Arjantin 1978’de Dünya Kupası oldu. Çünkü Dünya Kupası şampiyonu olmak zorundaydı. Ordu baştaydı, faşizm vardı.

‘’Ünal Karaman- Ağaoğlu Krizine Anlam Veremedim”

Trabzonspor’da geçen sezon yaşanan ayrılığı nasıl değerlendirirsiniz. Geçen sezon takım iyi bir hava yakalamışken ve rakiplerinden öndeyken dönemin teknik direktörü Ünal Karaman ile sürpriz şekilde yollar ayrıldı ki kamuoyuna göre yönetim hatalı davrandı, Ünal Karaman kalsaydı Trabzonspor, sezonu şampiyon olarak tamamlayabilirdi. Siz ne düşünüyorsunuz?

Orada ne olduğunu anlamak konusunda zorluk çektim. Kötü giden bir şey yoktu. Ortada bir şey var mı diye bakıyorum. Hayır yoktu. Takıma bakıyorum şampiyonluk şansı çok yüksekti. Kendi kendime düşünüyorum. Bu sezon şampiyon olmak çok zor üç takımda yarışta çünkü. Ama geçen sene kolaydı. Rakibin Başakşehir’di. Başakşehir ile eşleşmişsin gibi düşünmek lazım. Pandemi sürecinden sonra yapılan puan kayıplarına bakmak lazım. Bizim oynadığımız takım 2 puan alması gereken her maçı kazanmıştı. Ünal Karaman ile yönetim arasında bir şey vardı demek ki. Bazen teknik adamlar önemlidir. Bazen de oyuncu karakterleri önemlidir. Hüseyin sezon başında gelmedi devre arasında gelmişti. Takım olmak oradan geliyor. Galatasaray’ın bir ara parası yoktu ama mesela gene çıktı şampiyon olmuştu. Teknik adam bir takım için çok mühimdir. Ünal Karaman ayrıldıktan sonra kimi getirebilirdin? O da muamma. Bu yüzden B planın olmalı. Hala sorun neydi, ne oldu da bu duruma gelindi, aralarındaki ilişki nasıl bu duruma geldi kimse açıklamıyor. Ya Ünal’da suç var ya da yönetimde.

Trabzonspor geçen sezon kaçırdığı şampiyonluktan sonra en önemli oyuncularını kaybetti. Takımdan ayrılan oyuncuların da yerlerini dolduramadı. Bunu daha önce kaçan şampiyonluklarda da yaşamıştı. Camianın hatalardan gereken dersin almadığını düşünüyor musunuz?

Bunu geçmişle düşünmemek lazım. Demek ki oyuncuların istediği rakamlar ile yönetimin verdiği rakamlar uyuşmadı. Onlara da Trabzon’u neden bıraktın demek bence doğru değil. Bunun planlaması da daha önceden yapılmalıydı.

Ünal Karaman’dan sonra 3 farklı teknik direktör göreve getirildi. Hüseyin Cimşir, Newton ve son olarak Abdullah Avcı. Büyük bir takımın izlememesi gereken bir politika olarak değerlendirilebilir. Trabzonspor yönetimini ve yönetimin izlediği bu politikayı nasıl değerlendiriyorsunuz? 

Avcı ile sezon başında görüşüldü ama anlaşamadılar. Sezona Newton’la başlamak yanlıştı. Sezon başında yapılan transferlerin çoğu takıma katkı yapabilecek yeterliliğe sahip değildi. Fakat Hugo- Edgar ikilisi son yılların en iyi tandemi. Yeniden yapılanma düşünceniz varsa bence Avcı ile başlanmalıydı. Avcı, Başakşehir’i Başakşehir yapan isim. Devre arasında yapılan transferlerin hepsi takıma katkı yapacaktır. Berat’a verilen bonservis eleştiriliyor ama Berat, gelişime açık bir oyuncu. Teknik adam oyuncuya değer katma açısından önemli, teknik adamın rolü burada ortaya çıkıyor. İrfan Can örneği var önümüzde. Gençlerbirliği’nden Başakşehir’e gittikten sonra Abdullah Avcı’nın ondan aldığı katkı ortada.

‘’Yabancı Sınırına Bir Kıstas Gelmeli’’

Türk futbolundaki ‘’yabancı sınırı’’ daha doğru bir ifadeyle ‘’yabancı serbestliği’’ hakkında neler düşünüyorsunuz? Kimileri yabancı sınırını fazla bulurken kimileri de serbestliği savunuyor

Sınır gelmeli ama bir kıstas koymak lazım. Yetenekli veya yaşlı olmayan gibi kıstaslar koymak lazım. Diğer türlü yabancı oyuncu mezarlığına dönüşüyor takımlarımız. Bir açıdan bu sınır bizim içinde bir şans. Yurtdışında oynayan oyuncularımız kendilerini daha hızlı geliştirebiliyor. Bu durumda Milli takıma olumlu anlamda yansıyor. Ama 14 yabancı bana biraz fazla geliyor. Bu sefer Türkiye’deki takımlarımız genç oyunculara şans vermiyor. Altyapıdan ne kadar çok oyuncu yukarı çıkartırsak aslında biz kulüp olarak o kadar yukarı çıkarız. United’in başarılı olduğu dönemlere bakalım. Altyapıdan yetişen oyuncularla Beckham, Giggs önderliğinde. Sonra bir daha da başarı gelmedi. Bu kulübe ait bir yapı. Mesela Fenerbahçe’de dışarıdan gelen oyuncularla başarılı oluyor. Her kulübün kendine özgü bir dinamiği var.

‘’Trabzonspor’a Dışarıdan Gelen Futbolcular Çok Avantajlı’’

‘’Trabzonlu olmayan Trabzonsporlu sembol isimler’’in başında geliyorsunuz. Trabzonspor uzun bir dönem yabancı oyunculara sıcak bakmayan bır takımdı. Daha çok kendi altyapısından yetişen oyuncuları tercih ediyordu.  Camianın altyapıdan gelen oyunculara karşı daha tahammülsüz olduğu görülüyor. Şehre dışarıdan gelen bir isim olarak sizin döneminizde size ve dışarıdan gelen diğer isimlere bakış nasıldı, sizin gözlemleriniz neler?

Dışardan gelen için Trabzon son derece rahat bir şehir. Trabzon, artık kendi içinden çıkana ters bakılıyor.  Geçmişte Trabzon kentine dışarıdan gelen oyuncular kendini kabul ettirmek konusunda problem yaşardı, sıkıntı yaşardı. Bugün ise dışardan gelenler, alttan gelenlere göre çok daha avantajlı. Geçmiş ile bugün arasındaki en önemli farkta zaten bu.

 Sizden sonra Orhan Çıkrıkçı, Abdullah Ercan ve şimdilerde ise Nwakaeme, Trabzonspor tarihinde sol tarafta iz bırakan isimler oldular. Zaman zaman bu isimler birbirleriyle de kıyaslandı. Siz kendinizi nereye koyarsınız?

Bu kıyas konusunda katılmıyorum. Bence her futbolcu kendi dönemindeki futbolcularla kıyaslanmalı. Maradona ile Messi’yi kıyaslıyorlar mesela bu doğru değil. Hakem kuralları farklı, zeminler farklı, toplar farklı. Geçmişle bugünü kıyaslamak bir kere yanlış. Toplar bile farklı artık. Herkes bugün sahalardan, zeminlerden şikayetçi. Ama bu zemin şartları bizim zamanımızdaki en güzel zeminlerden bile güzel.

‘’Trabzonspor Aklını Kaybetti’’

 Teşekkür ederiz. Son olarak eklemek istediğiniz bir şey var mı? Yakın zaman önce Özkan Sümer’i de kaybettik

Özkan Sümer, gelişmeme yardımcı olan bana katkıları olan bir isimdi. Onla olan ilişkimiz çok farklıydı. Ben onu Trabzonspor için bir fener olarak görüyorum. Trabzonspor’u Trabzonspor’u Trabzonspor yapan en büyük değerlerden birisiydi. Bazen kulübünüzün akil adamları olur. Zor günlerde ona gidip akıl danışırsınız. Trabzonspor, Özkan Sümer’in vefatıyla aklını kaybetti.