ODA TV Genel Yayın Yönetmeni Toygun Atilla, ünlü elektronik markası Siemens’in rüşvet skandalı ile akademisyen Necip Hablemitoğlu cinayeti arasındaki ilişki iddialarıyla ilgili dikkat çeken bir yazı kaleme aldı.

Toygun Atilla yıllardır saklı kalan sırrı açıkladı. Hablemitoğlu cinayetinin parası ünlü markadan mı geldi

ODA TV Genel Yayın Yönetmeni Toygun Atilla, 2002 yılında suikaste kurban giden akademisyen Necip Hablemitoğlu cinayetiyle ilgili dikkat çeken bir yazı kalem aldı. 

Ünlü elektronik markası Siemens’in rüşvet skandalı ile Hablemitoğlu cinayeti arasındaki bağlantı iddialarını yazan Toygun Atilla’nın Odatv’de yayınlanan yazısı şöyle:

“Dünya, Siemens’in rüşvet ağını didik didik etti, Türkiye seyretti.” Vatan Gazetesi’nin 17 Aralık 2008’deki nüshasındaki başlığı buydu. Haber, Siemens’in faaliyet gösterdiği ülkelerin büyük bölümünde rüşvet verip ihale kazandığına dair iddiaların mahkemeye taşınmasını içeriyordu.

Skandala adı karışan ülkeler iddialarının üzerine gitti. Rüşvet listesindeki Yunanistan savcılarını devreye soktu, yöneticileri sorguladı. İsviçre, Çin, İsrail, Rusya, Norveç, Endonezya hatta Nijerya bile savcılarını harekete geçirip iddiaları araştırdı. Rüşvetle suçlanan Siemens sonunda baskılara dayanamadı ve hem Alman hem de ABD adaleti ile 1.6 milyar dolar ceza ödemeyi kabul ederek uzlaşma yoluna gitti.

Arjantin’de Siemens’in ofisleri, polis tarafından basıldı. Nijerya’da da Siemens ile soruşturma başlatıldı. İsviçre, İtalya, Yunanistan, Çin, Macaristan, İsrail, Rusya, Norveç ve Endonezya’da savcılar, rüşvet iddialarını araştırdı.

TÜRKİYE RÜŞVET İDDİALARINA GÖZÜNÜ KAPATTI

Wall Street Journal’de Siemens’te rüşvetleri dağıtan kişi Tonio Arcaini’nin Ankara’da bir bakanla ihale öncesi yemek yediğine dair iddialar haberleştirildi. Mavi Hat davası sanıklarından iş adamı Rubil Gökdemir, Siemens’in Ankara’da 57 milyon euro rüşvet dağıttığını iddia etti.

CUMHURİYET GAZETESİNDE ÇIKAN HABER

Tüm dünya rüşvet skandalı ile ilgili hukuki adımlar atarken Türkiye üç maymunu oynadı. Duymadı, konuşmadı, görmedi.

Geçtiğimiz haftalarda da TCDD’nin Yüksek Hızlı Tren seti ihalesinde rüşvet iddialarını Cumhuriyet’ten Barış Terkoğlu gündeme getirdi.

Siemens’in 60 milyon euroya kazandığı ihalede, 10 milyon euroluk rüşvet ihbarı konu edildi.

Kolin inşaat şirketi ise rüşvete aracılık ile suçlanıyordu.

İddiaları, TCDD yalanlandı, Kolin inşaat ise Siemens’in aldığı işle ilgilerinin olmadığını söyledi.

Rüşvet iddiaları saman alevi gibi parladı ve kısa sürede söndü.

İDDİANEMEDEKİ SİEMENS SKANDALI

Necip Hablemitoğlu cinayeti iddianamesinde en somut olarak ortaya koyulan olaylardan biri de 2003’de Genelkurmay Başkanlığının alt yapı kablolarının değişmesi ile ilgili ihaledeki rüşvet olayıydı.

Enver Altaylı’nın şoförü Nizamettin Afşar’ın anlattığı ihale süreci ve sonrasında Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı’nın delillendirmesi ile 2003’teki Genelkurmay Başkanlığı ve Siemens şirketinin ihaledeki konumu netleşiyordu.

Şöyle ki,

Nizamettin Afşar, ihale sürecinde Siemens şirketinin Genelkurmay’dan randevu talebini Enver Altaylı’nın irtibatları sayesinde aldığını söyledi.

2003’de ihale sürecinin onaylanması ile birlikte 900 bin dolar para Nizamettin Afşar’ın İstanbul Florya’daki hesabına yatırıldı.

Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı’nın tespitine göre bu paranın 425 bin doları da Almanya’da yaşayan Serhat Ilıcak’ın adamı Osman Tuncer’in banka hesabına 12 Ağustos 2003’te yatırıldı.

Yani,

Siemens’in Genelkurmay Başkanlığı’nın 128 milyonluk ihaleyi almasına aracılık eden Serhat Ilıcak ve Enver Altaylı, bu işin karşılığında 900 bin dolarlık komisyonlarını da almışlardı.

Ankara Cumhuriyet Savcılığı’nın tespiti de bu yöndeydi.

CİNAYET PARASI VERESİYE Mİ

Beklediğim gibi oldu, Siemens’in Genelkurmay ihalesini alma süreci ile ilgili iddianamedeki somut tespitler, şirketin dünyadaki kirli rüşvet siciline rağmen Türkiye’de konu bile edilmedi.

Bu konuda yazılan birkaç haber ise bu paranın yani 900 bin doların Necip Hablemitoğlu cinayetine karışan şüphelilere dağıtıldığı yönündeki savcılığın iddiaları üzerine oldu.

Necip Hablemitoğlu 18 Aralık 2002 Aralık ayında öldürülmüştü.

Siemens’in Genelkurmay ihalesini almasına karşılık Enver Altaylı ve Serhat Ilıcak’a ödenen 900 bin dolar ise 12 Ağustos 2003’te hesaplarına yatmıştı.

Yani, Necip Hablemitoğlu cinayetinden 9 ay sonra…

Yani, Cinayet ödemesi tabiri caizse “veresiye” olarak ödenmişti.

CEVAPSIZ SORULAR

Cinayete karıştığı iddia edilen Özel Kuvvetler mensupları bu cinayeti “para” için mi işlemişti?

Hangi şüpheliye ne kadar para verilmişti?

Bunlar iddianameye göre henüz tespit edilebilmiş değil…

FETÖ elebaşı Fetullah Gülen ve örgütün ikinci adamı Mustafa Özcan bu para trafiğinde neden yoktu?

Şayet, Necip Hablemitoğlu, FETÖ ile ilgili kaleme aldığı Köstebek kitabı yahut Levent Göktaş’ın MİT müsteşarlığı isteği yüzünden öldürüldüyse, Enver Altaylı ve Serhat Ilıcak arasında iki eşit parçaya bölündüğü anlaşılan 900 bin dolar nasıl “cinayet” parası olmuştu. Gerçekten kafam karışık…”

İstiklal Caddesi’ndeki bombalı katliamın ardından henüz 1 ya da 2 saat geçmişti. 
Kameralardan tespit edilen görüntülerde bombacının kadın olduğu tespit edildi. Kimliği bilinmiyordu. 
Fotoğraflar tarandı, o bölgedeki telefon sinyalleri belirlendi. Polis adeta zamanla yarıştı. 
BombacıTaksim-Esenler-Küçükçekmece hattını kullanıyordu. 
Kamera kayıtlarından alınan fotoğrafı ile bir avukat kadının fotoğrafı birbirine çok benzerdi. 
Telefon sinyalleri de Taksim-Küçükçekmece hattı ile uyuşmuştu. 
En ufak bir ihtimal bile göz ardı edilmemeliydi. 
Fotoğrafı ve kimlik bilgileri ekiplerle paylaşıldı, kontrol edilmesi ve saldırı ile ilgisinin belirlenmesi için talimat verildi. 
Bir anda, o avukatın fotoğraflı kaydı, whatsapp gruplarında dolaşıma girdi. 
O kadar yayıldı ki, sadece güvenlik güçlerinde olması gereken o fotoğraflı kayıt, sade vatandaşların whatsapp gruplarında bile dolaşımdaydı. 
Herkes birbirine, “işte bombacı kadın” diye o fotoğraf kaydını attı. 
Kısa bir süre sonra o fotoğraf kaydı ve bilgiler sosyal medyaya düştü. 
O avukat ise olan bitenden habersiz Küçükçekmece’de Suriyeli iki müvekkili ile görüşüyordu. 
Patlama ile ilgisinin olmadığı anlaşıldı.
Ama sosyal medyada ve whatsapp gruplarında çoktan “bombacı” ilan edilmişti.

O FOTOĞRAFIN HİKAYESİ

Bombacı Ahlam Ashabır’in bir fotoğrafı vardı ki, 
En belirgin görüntüsü buydu. 
MOBESE veya mağazalardan alınan kamera görüntüsü olmadığı belliydi, bombacı kadın ile aynı hizadan çekilmişti. 
Bir müddet sonra o fotoğraf sosyal medyada dolaşıma girdi. 
FETÖ’cü firari Adem Yavuz Arslan da, FETÖ’cülerin operasyonları ile Ergenekon operasyonu şüphelisi olan Turhan Çömez, aynı noktada buluşmuştu. 

Özetle şunu diyorlardı: “Bu görüntü soru işareti oluşturuyor. Bu terörist önceden takibe alınmış olabilir mi ? ” 
Bulanık hava iyice yayıldı. Sosyal medya operasyonu kontrol altına aldı. 
Herkes adeta CSI dedektifi kesildi, yorumlar yaptı.
“Terörist takipteydi” “Bombalı saldırının ardında devlet mi var” algısı hızla dolaşıma girdi. 
Gerçek ? 
Kimin umurunda…
Oysa ki, 
O fotoğrafın hikayesi şuydu,
Patlamadan henüz birkaç dakika geçmişti. 
Güven timlerinde görevli bir polis memuru, patlamanın ardından insanların Tünel istikametine doğru hızla koşarak geldiğini görünce cep telefonunu çıkartarak video çekmeye başladı. 
Kafasındaki şuydu; “Bombacı bu kalabalığın arasında olabilir” 
Çektiği videoyu hemen ilgili birimlere gönderdi. 
Gerçekten de o videoda “bombacı kadın” vardı. 
Videodan fotoğraf kesitleri alınarak ekiplere dağıtıldı. 
Ne mi oldu ? 
O fotoğraf bir süre sonra sosyal medyaya düşmüştü bile. 
Bombacının en net fotoğrafını iyi bir polislik örneği olarak çeken güven timlerindeki o genç polisin başarısını alkışlayacağımıza, sorumsuz meslektaşlarının önce whatsapp gruplarında ardında da sosyal medyada dolaşıma soktukları o görüntü bir anda manipülasyon aracı olmuştu bile… 

“BOMBACI İSTİHBARATIN TAKİBİNDEYDİ YALANI” 

Çok geçmedi…
“Bombacı, istihbaratın takibindeydi, bir süre önce takipten kaybedildi. Zaten bombacının kısa sürede yakalanması da bunun göstergesi” yorumları yazılıp, çizilmeye başlandı. 
Bir gazetecinin, siyasetçinin, toplum bilimcinin görüş istikametini “ön yargıları” ve kişisel husumetleri karartır. Gerçeğin peşinde koşmak yerine, kendi gerçeğinin ve önyargılarının peşinde dolanır. Bu körlük toplumu da körleştirir, manipülasyonu derinleştirir. 
Burda da öyle oldu. “Bombacı istihbaratın takibindeydi” yalanı hızla yayıldı. 
Oysa ki, 
Bombacının kimliğinin tespitinde insan üstü bir gayret, polisiye bir başarı vardı. 
Onlar konuşulmadı.

BAKANIN SÖYLEDİKLERİ İDDİANAMEDE OLACAK MI?

Saldırından sadece 24 saat sonraydı. 
İçişleri Bakanı Süleyman Soylu, “Operasyonlar devam ediyor. Başarılı bir şekilde yapılan operasyonla elbette ki teröristler yakalandı. Eğer yakalamasaydık bugün Yunanistan’a kaçıracaklardı” 
Olay sonrası yapılan teknik dinlemede, çok açık bir şekilde terör örgütünün talimatının teröristin öldürülmesine yönelik olduğunu aktararak sözlerine şöyle devam etti: “Ya kattan atın ya kanala atın, diye bir talimat var, net bir şekilde. Bu konuda teröristi öldürüp tüm networkü ve olayın ardıl sebeplerini çözmemizi engelleyecek bir plan hazırladıkları apaçık ortada”

Bilenler bilir, terör örgütleri ve özellikle de PKK böylesine bir eylemi yapan bir mensubunu kaybetmek istemezdi. 
Yunanistan’a kaçıracaklarını söyledikleri bir militanı neden “kattan ya da kanala atsınlardı ki” 
Bunları Türkiye Cumhuriyeti İçişleri Bakanı söylüyordu. 
Kafalar iyice karışmıştı. 
Bizzat İçişleri Bakanı tarafında soruşturmadaki en mahrem bilgiler mi paylaşılıyordu ? 
Ya eğer böyle bir konuşma yoksa. 
Yarın saldırı ile ilgili iddianame çıktığında gazeteciler, İçişleri Bakanının söylediği bu sözleri soruşturma dosyasında görmezlerse… 
Neyse ki, 
Hala bir elin parmakları kadar gazeteci var. 
Onlar, iddianame hazırlandığında İçişleri Bakanının söylediklerinin orada bulunup bulunmadığı sorgulayacaklar ve gerçeği yazacaklardır. 

TEYİTSİZ HABERLER, FOTOĞRAF PAYLAŞAN POLİSLER, PRAGMATİK SİYASETÇİLER

Çok uzattım,
Farkındayım…
Teyit edilmeden boca edilen, kaynağı belirsiz “haberler” , sosyal medyada dolaşan yalanlar, bombacı kadının yakalanması sırasında fotoğraf çekmeyi düşünen ve bunu paylaşan polisler, soruşturmanın selametinden çok siyasi zemini düşünen siyasetçiler… 
Bir yanda da, bu yalanları, manipülasyonları boşa çıkarma gayesi ile PKK/PYD/YPG diyemeyenleri boşa çıkartma sancısı çeken, gerçekleri anlatmaya çalışan bir grup, gerçekten işini yapmaya çalışan güvenlik görevlisi vardı. Tıpkı sayıları çok azalmış gazeteciler gibi…

İLK KEZ KARŞILAŞTIĞIM DEFORMASYON 

Tam tamına 31 yıldır gazetecilik yapıyorum. 
Bunun ilk 1 yılı Günaydın, 29 yılı Hürriyet, son 1 yılı ise Odatv’de… 
Meslek hayatımın 30 yılı muhabir olarak sahada geçti. Son 1 yılında ise Odatv de yöneticiyim. 
Ancak sahadan hiç kopmadım/kopamadım. 
Bir nevi muhabir-Genel Yayın Yönetmeniyim. 
Basın dünyasında son 31 yılını masa başında geçirmemiş bir kaç gazeteciden biriyim. 
Taksim katliamında ilk kez bu kadar deforme olmuş “gazeteci” “polis” ve “siyasetçi”  figürü ile karşılaştım.

FETÖ kendi döneminde tek elden çıkmış metinlerle gazetecileri “kontrollü haberlerle” güderdi. 
Şimdi ise mevcut yapıdaki “kontrolsüzlük” “karmaşa” ve “amatörlüğü” koordine eden ve buradan manipülasyon ile cehaleti güden bir FETÖ aklı ile karşı karşıya olduğumuzu söylemek mümkün.