İmkanları olduğu halde bu imkanları tek seçeneğe düşürüp bütün araçları hayali dünyada olduğu gibi bir huninin içine sokup ondan sonra o huninin o küçük deliğinden geçiren zihniyete yazıklar olsun! “Bu rezilliğe nasıl göz yumuyorsunuz? Neden çözüm bulmuyorsunuz?” deseniz inanın karşınızda bir muhatap bulamazsınız. Sormaya kalksan alacağın cevap “Beni ilgilendirmez!” olacaktır.

KTÜ rektörü, Tıp Fakültesi dekanı, hastanenin başhekimi veya belediye yetkilileri bu rezaleti görmüyorlar mı? Hiç mi bir sabah bu yolu kullanmadılar? Bu sorunu çözmek için hiç mi bir girişim de bulunmadılar? 1350 araç kapasitelik bir otopark yapmakla övünenler buraya bu araçların nasıl gireceğini hiç mi hesap etmedi? Bu, bir üniversitenin yaptığı planlamaya yakışıyor mu?

Sabahları doktorlarınıza, hastalarınıza ve tüm çalışanlarınıza bu trafik rezaletini yaşatarak güne başlatmanız size ne kazandıracak? Hiç mi aklınıza Trafik şubeden sabahları yardım almak gelmedi? Hiç mi kocaman otoparkı yaparken ona giden yolu imkan olduğu halde genişletmek aklınıza gelmedi? Bu nasıl bir planlama ve uygulamadır? Bunu bir üniversite yaparsa diğerlerini düşünemiyorum. Yazık!

Daha da ilginci hangi akıl eski otoparka giden yolu kapattı? Bunun sorumlusu kim? “Bu yolu kapatıyorum!” diyerek yol kapatılır mı? “Sorun var!” diyeceğim, aklım beni zorluyor ve “Diğer şerit açık! Sorun olsa iniş de kapalı olur!” diyor. Bir de aklımla mücadele ediyorum.

Üniversiteler çözüm yeri olmasına rağmen nasıl çözümsüzlüğün merkezi haline geliyor? Bu nasıl bir planlama? Trafik akışını kendi haline bırakma, inanın anlamıyorum. Bu sorumsuzluğun sorumlusu her kimse ona birkaç tane çözüm önerim olacak. Haddim olmayarak demeyeceğim; çünkü “Ben yaptım, oldu!” zihniyeti insanları kör etti!

1- Mimarlık ve inşaat fakültesinden çözüm için bilgi alın.

2- Trafiğin akışı için Trafik Şubesinden yardım alın.

3- Yeni otoparka giden yolu acilen ne kadar genişletebiliyorsanız genişletin.

4- Eski otoparka giden yolu acilen açın ve aktif hale getirin.

5- Bu karmaşanın sorumlusu her kimse “Her işten anlarım!” egosunu bırakarak çözüm üretmek için bu konunun gerçek paydaşlarından hemen yardım almalı.

Bir yerin sorumluluğu alındığında ne kadar zor iş olduğunun farkındayım. Ancak bir yere talipseniz çözüm odaklı olacaksınız. Bunun için de “Her şeyi biliyorum!” egosunu terk edip iş ortaklığı yaparsanız hayatınızı kolaylaştırırsınız. Yoksa kendinizi haklı çıkarmak için “Kimseye bir şey beğendiremiyoruz!” sözüne mahkum olur ve haklılığını pekiştirmek için uğraşır durursunuz.

Hadi bir an önce şu trafik eziyetinden insanları kurtarın ve doktorların, çalışanların, hastaların hayatı biraz daha kolaylaşsın.

Bir düşünün! Roma ve Bizans dönemlerini yaşayan, Fatih Sultan Mehmet’in fethettiği, Yavuz Sultan Selim’in valilik yaptığı, Kanuni Sultan Süleyman’ın doğduğu, bizi esaretten kurtaran Cumhuriyetimizin kurucusu Mustafa Kemal Atatürk’ün üç kez ziyaret ettiği bir şehirde yaşıyoruz. Ancak nasıl bir ihanet içinde olmuşsak şehir onlarla yaşamıyor!

Ben Trabzon’a baktığımda utanmayayım da kim utansın? Hadi söyleyin, kim utansın? Bu duruma nasıl geldik, aklım bir türlü almıyor! Bu şehri mahvetmek ve tarihi gerçeklerini silmek için nasıl canla başla çalışmışız, anlamış değilim! Allah aşkına anlayan biri varsa bana da anlatsın! Bir topluluğun bir şehre bu kadar vicdansız ve kötü davranacağı hiç aklıma gelmezdi.

Yetkililerden bu şehri kurtaramadık. Bu şehre en büyük zararın şehri korumakla görevli olan yetkililer tarafından yapıldığını görmek ve yaşamak sağlıklı bir beyin taşıyan her insan için acı verici, ürpertici ve de kahredici!

İnanın aklıma getirmemek ve bu manzarayı görmemek için çaba sarfederek şehre yaptığımız ihaneti görmezlikten gelme ihanetini vicdanıma bir türlü anlatamıyor ve başbaşa kaldığımda vicdanım boş bir çuval gibi beni sağdan sola, soldan sağa şehrin surlarına, Hadrian Limanının dalga kıranına, Antik Limanın uzantısına, opera binasının o muhteşem kapısına vurup duruyor.

Beni bu kadar rahatsız eden vicdanım, şehri korumakla yükümlü olan insanlar da yok mu? Şehrimizin üniversitelerinde bu yok oluşu gören ve tarihi bilen öğretim görevlileri de yok mu? Tarih yok olurken buna dur diyecek, adaleti sağlayacaklar da yok mu? Her şeyden vazgeçtim; bu tarihin yok oluşunu durduracak bir kanun veya kanun adamı yok mu?

Biz, şehir olarak ne yaptık bize sunulan bu turizm mucizesi karşısında? Ne yaptık biliyor musunuz? Deve kuşu taklidi yaptık! Trabzon’u kurtaracak, ekonomisini düzeltecek, antik şehir kodlarımızı kanıtlayacak, dünyanın her tarafından turist akacak mucizeyi başta yöneticiler, sonra buna kayıtsız kalan bizler, yani halk olarak yok ettik!

“Kadınlar pazarını dönüştürüyoruz!” diye yola çıkanlar, eski binaların yıkılmasının ardından ortaya çıkan neredeyse bin yıllık limanın tarihi surlarını görmezlikten gelerek şehir için hazine değeri taşıyan bu yapıya inat üstüne hiçbir değer taşımayan ve aynı şekilde Trabzon’un her tarafına yapılabilecek bir binayı, çirkinlik abidesini hazinenin üstünü kapatır gibi oraya koyduk. Yazık, yazık, yazık!

Hangi birini sayayım? Ben tarihçi değilim; ama şuna inanıyorum! Bu yok oluşu seyreden tarihçilerle konuşsam herhalde oturup ağlarız. Gözümüzün önünde eski balık pazarının orada akıllı kavşağı yaparken bir istiridye içinde nadide rastlanan bir inci misali ortaya çıkan Roma köprüsünü alelacele iki üç günde menfez diye kapatıp bulunmaması için üstüne asfalt dökmeyi hizmet sayanlara da yazıklar olsun!

Bu şehri yönetenler şunu iyi bilsinler ki bu şehrin geleceği sanayide ve beton yığınlarında değil! Bu şehrin geleceği tarihte, kültürde, sanatta, turizmde ve sporda olacaktır. Bunun dışındaki arayışlar şehrin geleceği için değil, şahısların geleceği için olacaktır.

Not: Hadrian Limanı alanında çıkan Antik malzemelerin nasıl fütursuzca dolgu alanlarına atıldığını, orada akıl almaz değerlerin nasıl yok edildiğini ve çalışmalarda bulunan menfez geçitlerinin nasıl alelacele kapatıldığını orada yaşayanlardan öğrenmeniz beş dakikanızı almaz!

Düşünebiliyor musunuz İngilizler, Araplarla beraber olmuş seni arkandan vurmuşlar! Ermeni, Rus’la birleşmiş Doğu Anadolu’yu kana bulamış! Rum, Yunan’la; Yunan, İngiliz’le birleşmiş Batı Anadolu’yu ele geçirmiş! Fransız’lar Güneydoğu Anadolu’yu yol geçen hanı yapmış!Ülkenin mahvolmadık, yıkılmadık, yanmadık, kan dökülmedik, kül olmadık hiçbir yeri kalmamış! Üstelik ordun dağıtılmış, silahların toplatılmış! Elde ne İzmir, ne İstanbul kalmış! İstanbul’a bir İngiliz vali atanmış? Sen hala daha ne zırvalıyorsun, söyler misin? Tarihi çarpıtmaya senin o kuş beynin yeter mi?

Konuştuğunda mangalda kül bırakmıyorsun! Neymiş, bu millet bir gecede okumayı yazmayı bırakmışmış! Sen benden daha iyi biliyorsun Anadolu’nun yedi sekiz milyon nüfuslu en yoksul bölümünün, yüzde doksan yedisinin okuma yazma bilmediğini! Sen, saçmaladığın o zırvalara araştırmadan sahip çıkacak, aklını kiraya vermişleri ancak inandırırsın!
Onlar hala aklını kiraya vermeye devam ediyor. Ancak gelen gençliği onlar gibi sanıyorsan yanılıyorsun! Onların bilgiye ulaşması iki parmak hareketine bağlı olduğunu unutma!

İnanın onca kitabı ve makale okuduktan sonra Mustafa Kemal Atatürk’ün Anadolu’nun yorgun, yoksul, bitkin, yapılan onca harpte ezilmiş halkını nasıl kurtarmış ve bir araya toplayıp millet yapmış diye şaşıp kalıyorum!
“Yunan’ı nasıl denize döküp hizaya getirmiş! İngiliz’i yerleştiği İstanbul’dan nasıl çiviyi tahtadan söküp çıkarır gibi söküp atmış. Dünyanın süper güçleriyle aynı masaya nasıl eşit şartlarda oturmuş!” diye hala düşündükçe şaşıp kalıyorum!

Yıl 2021 olmuş; hala Nurcu, Menzilci ve bilmem neci tarikatların peşine çıkar uğruna bunca insan takılmışken, 1923 yıllında elifi görse mertek sanacak kadar alfabesiz olan, komşunun komşuyu boğazladığı iç savaşlardan, Anadolu’yu mezbahaya döndüren dış savaşlardan yeni çıkmış, yanmış yıkılmış Anadolu’nun halkından nasıl pırıl pırıl bir Cumhuriyet çıkarmış, inanın hala aklım almıyor!

Kurtuluş Savaşı’nı kazanmışken, gücü arkana almışken, ülkenin dört bir tarafında diktatörler varken, üstelik kendine halifelik teklif edilmişken hırsa ve güce kendini kaptırmadan “Tek güç, halkın oyudur!” deyip demokrasiyi istemesine, inanın hala aklım almıyor! Hele de şimdi bütün güçleri kendinde toplamak için çaba sarfeden idarecileri gördükçe onun o dönem yaptıklarını hala aklım almıyor!
Türkiye, 1923’te üç beyaza; una, beze, şekere muhtaçken, bir tane fabrikan yokken, mühendisin yokken, iş adamın yokken, tüccarın yokken, işçin yokken 1926-1946 arası yedi modelde toplam 212 uçak üretecek ve dünyaya satacak hale geleceksin! Dahası da Osmanlı’dan kalan borcu sonuna kadar ödeyeceksin; inanın hala aklım almıyor!
Yok olmanın kıyısından çıkıp var olmanın doruğuna nasıl tırmanılmış? Avrupa seni parçalamak için savaşırken onun saygınlığı nasıl kazanılmış? Hiçbir şeyimiz yokken neler yapılmış! Şimdi ise her şeyimiz olduğu halde neler yapamıyoruz! Bunları bilmeyip ne zırvalıyorsun, söyler misin?

O kuş beyninle bir de kalkmış Mustafa Kemal Atatürk’ü eleştiriyorsun. Mustafa Kemal Atatürk, Cumhuriyetin ilanından sonra on beş yıl yaşadı. O on beş yıla sığdırdıklarına henüz dünyada yaklaşan bir ülke ve lider olmadı! Sen o kuş beyninle ne zırvalıyorsun?
Kaynak: İlhan Selçuk’un yazısından etkilenip gaza geldim.